Herfstig iPhone hoesje

Zoals heel velen ben ik een fan van Annemaries haakblog. (pjoew, wat heeft zij veel volgers, niet te geloven gewoon)
Ik probeer zo vaak mogelijk mee te doen aan haar

 

En elke keer als ik daar ga kijken, staan er weer zulke leuke dingen tussen. Die zet ik dan allemaal op mijn Pinterest in de hoop dat ik ooit eens tijd zal hebben om ze ook te gaan maken. Ooit.....ja.

Soms heeft Annemarie ook een give-away, meestal in samenwerking met een webwinkel (mooie promotie natuurlijk met zoveel lezers). Zo ook op 11 september.
Ze mocht een haaknaaldensetje weggeven namens Echt Studio.
Er waagden wel 222 mensen een kansje op deze give-away. En wie heeft hem gewonnen???? IKKE!!
Is dat geluk hebben of niet? (ik val de laatste tijd sowieso nogal in de prijzen qua give-aways, ik durf al bijna niet meer mee te doen)

Afgelopen vrijdag lag het pakketje in mijn postvakje. En dit zat erin:

En daar weer in zat een mooi kokertje met 3 ergonomische haaknaalden.

Ze doen me de hele tijd aan tandenborstels denken. ;-)
Maar ik was erg benieuwd naar hoe ze zouden haken. Ik houd namelijk mijn haaknaald altijd nogal raar vast (bovenhands), dus ik vroeg me af of dat zou lukken met deze haaknaalden. Dus gauw op zoek naar een projectje om dat te proberen.

Het projectje diende zich eigenlijk vanzelf aan.
Op mijn tafel lagen namelijk 2 rollen met sierlint. Van dat lint dat ook voor boeketten en cadeautjes wordt gebruikt. Alleen zaten deze lintjes aan elkaar vast. Op de foto zie je nog 1 rol. De andere was geel en helaas al gebruikt voor mijn projectje voordat ik op het idee kwam om er een foto van te maken.


Eigenlijk lagen ze klaar om op de foto gezet te worden voor de Wekelijkse Weggeef Woensdag, want ik had geen idee wat ik ermee zou gaan doen.
En toen zag ik op een blog (sorry, ik weet niet meer waar precies) dat iemand gehaakt had met cadeaulintjes. 1 + 1 = 2, dacht ik.
Dus hup, de haaknaalden uit het kokertje en de lintjes uit elkaar getrokken en aan elkaar geknoopt.
Omdat het niet zoveel lint was, besloot ik om er iets kleins mee te maken. En dat werd een telefoonhoesje.
Halverwege kwam ik er achter dat ik ook daarvoor veel te weinig lint had, dus dook ik in mijn wolletjesmand en haalde daar een paar wolletjes in bijpassende kleuren uit.
En na een tijdje haken (die lintjes haken trouwens niet echt lekker) was dit het resultaat:

Een herfstachtig telefoonhoesje met een blaadje en wat kraaltjes eraan.
De binnenkant is gevoerd met een stukje gele stof dat ik in Zweden vond bij een van de loppis.
Helemaal UWYH dus. En ook nog grotendeels gerecykleerd.
(Het is weer Ik-recykleer-tijd bij Boomie).

Dit is de andere kant:

De foto's zijn jammer genoeg ook een beetje herfstig, omdat er te weinig daglicht was.

Nu nog iets gaan maken van de andere rol lint.
En de haaknaalden haken lekker, ook voor iemand die raar haakt, zoals ik.

Haakseltjes en andere maakseltjes

Afgezien van 1 'groot project' (een gehaakte tas die ik ook nog moet laten zien) heb ik me de laatste tijd eigenlijk alleen bezig gehouden met het maken van kleine dingetjes. En van de meeste daarvan weet ik nog niet eens wat het worden gaat.
Dit is wat ik gemaakt heb:

Een elastieken haarband met een gehaakte bloem eraan.

Een gehaakt hartje.
Het garen van zowel de bloem als het hartje komt van de kringloopwinkel.

Een origami jurkje van cadeaupapier.

Nog 4 enveloppen van bladzijden uit een tijdschrift over bloemen en planten uit 1974, dat ik ook kocht bij de kringloopwinkel.

Kaartjes van een Memory-spel dat ook bij een kringloopwinkel vandaan komt. Omgehaakt met katoen van de Wibra.
En tenslotte nog een kaartje van een ander Memory-spel. Dat kocht ik op een rommelmarkt.
Het kaartje zit in een losse rand die ik gehaakt heb (ook met de Wibra-katoen). Dus eventueel zou ik aan de achterkant ook nog een kaartje kunnen doen.

Toch weer een hoop gerecykleerd eigenlijk, als ik het zo terug zie. Alleen het haarelastiek en het Wibra-garen zijn nieuw.
Nu maar hard gaan bedenken wat ik er verder van ga maken. Wie weet binnenkort een resultaat te zien?

Voor dementerenden

Een vriendin van mij heeft een dementerende moeder. En die moeder had een babydekentje waar ze de hele dag mee frummelde.
Mijn vriendin vond dat dekentje een beetje te warm voor de zomer (als die weer komt dan) en daarom vroeg ze mij of ik een wat minder warm alternatief kon maken.
En dat heb ik gedaan:

voorkant 1

achterkant 1, lekker zachte fleece

voorkant 2, met een rondje van fleece in het midden

achterkant 2

Ik maakte de kleedjes of dekentjes of dekjes of doekjes of hoe je ze ook noemen kunt van lapjes uit mijn voorraad. Ik koos lapjes waarvan ik denk dat oudere mensen die mooi vinden. 

En ik naaide er kantjes, lintjes en bandjes aan en op. Met allemaal verschillende structuren, zodat ze allemaal anders aanvoelen.
De afmetingen van de kleedjes (klinkt misschien een beetje raar voor de Belgische lezeressen) zijn ongeveer 50 x 50 cm.

Ik heb er nu 2 aan een vriendin meegegeven om ze te laten testen in het tehuis waar haar dementerende schoonmoeder woont. Want ik wil natuurlijk graag weten of dementerende mensen er gelukkig van worden en of alles sterk en wasbaar genoeg is.
Ik ben heel benieuwd naar haar 'onderzoeksresultaten'.

Wat denken jullie ervan? Zou dit iets leuks zijn voor een dementerende die jij kent? Ik hoor het graag.

Ik hoop dat ik hier mensen blij mee kan maken, want ik heb nog zoveel lapjes en lintjes en bandjes en dergelijke liggen. Het zou heel fijn zijn als die op deze manier goed terecht kunnen gaan komen.

Voor de buurvrouw

Vorige week was ik uitgenodigd door mijn buurvrouw T. om gezellig te komen eten.
En dan kom je natuurlijk niet met lege handen binnen. Dus had ik iets voor haar gemaakt:

Een gehaakte kikker. Omdat T. kikkers spaart.
Toen in september haar man was overleden, maakte ik al een tas met een kikker erop voor haar.

Bijna vergeten te vermelden:
Het patroontje komt uit dit boek:

Hoewel mijn kikker er toch heel anders uit is gaan zien dat zijn/haar voorbeeld:

Maar dat is misschien meer een kwestie van in model duwen? Ik hoop het. ;-)

Creapower!

Vandaag werd in Almere de 1111 Marathon gehouden, waarover ik hier al schreef. En ik was erbij.

Omdat ik vannacht pas laat thuis was, ben ik pas 's middags naar het buurthuis in Almere-Buiten afgereisd, met mijn naaimachine en een hele krat met lapjes, lintjes, bandjes enzovoort.
Maar toen ik daar aankwam, zag ik dat ik al die spulletjes wel thuis had kunnen laten. Want man man, wat was er ONTZETTEND VEEL gedoneerd. De leukste stofjes, lintjes, bandjes, applicaties, knoopjes en noem maar op. Het was bijna onmogelijk om te kiezen wat je zou gaan gebruiken.

Ik werd door Jos, een van de organisatoren, keurig ontvangen en wegwijs gemaakt.
Ik kreeg een naambadge en een plekje om mijn naaimachine neer te zetten.
En ik mocht zelf weten wat ik wilde gaan maken en waarmee.

Er waren toen al zoveel leuke dingen gemaakt dat ik eigenlijk niet kon kiezen.
Maar ik besloot te beginnen met het maken van een Homey knuffel. Je ziet er eentje op de foto, in het midden.
Dus ik zocht tussen mijn meegebrachte lapjes, haalde het patroon en ging gauw beginnen.
Het duurde langer dan ik had gedacht om Homey te maken, vooral ook doordat mijn spoeldraad niet wilde meewerken. Maar uiteindelijk heb ik mijn exemplaar af gekregen.

De kleuren op de foto zijn nogal flets, omdat ik de foto's met mijn telefoon heb gemaakt. Al het roze is in het echt fuchsia.
(Uhm... en het gehaakte bloemetje bij de neus is om een gaatje te verbergen dat ik per ongeluk knipte toen ik de rafeltjes van de neus een beetje wilde bijknippen. Tijd voor iets te eten was dat.)
Mijn Homey is gemaakt van gerecykleerde stofjes.

Ook de catering was top verzorgd. Je mocht drinken pakken wanneer je maar wilde en er lag fruit, koek en snoep voor iedereen. Rond 5 uur kregen we een lekker koud hapje. Rond 6 uur heerlijke soep en een uurtje later zelfs een heus warm (stamppot)buffet.

Na het eten ben ik nog aan een kussen begonnen van restjes stof die mijn buurvrouw over had van de door haar (in een razend tempo) gemaakte vis-knuffel.
Ik maakte er een kussenhoes van met een achterkant van fleece en een heus uitneembaar binnenkussen.
Ik hoop dat ook daar weer een kind/meisje heel blij mee gaat worden.

Toen ik klaar was met mijn kussen, was het al over half 10 en dus had ik geen tijd meer om nog aan iets nieuws te beginnen. Maar sommigen waren nog volop bezig.
Dus toen heb ik mijn spulletjes ingepakt, heb nog wat foto's gemaakt en ben weggegaan.
Voor mij was het een 'thuiswedstrijd', maar er waren vrouwen (en 1 man!) vanuit het hele land gekomen. Tot zelfs uit Limburg aan toe. Een aantal van hen waren er al ruim voor 10 uur 's morgens en bleven tot het einde. En daarna moesten ze nog naar huis rijden. En dat alles om zich geheel vrijwillig in te zetten voor een goed doel: leuke spulletjes maken voor kinderen waar thuis geen geld en/of besef van de ouders is om leuke spulletjes voor de kinderen te kopen. Geweldig toch?

Ik vond het een geslaagde middag en avond.

Inmiddels is de Stichting Creapower opgericht die zich gaat inzetten om meerdere van dit soort dagen te organiseren door heel het land. Dus misschien ook een keer bij jou in de buurt.
Wil je er meer over weten? Kijk dan hier of hier.

En wil je foto's zien van vandaag (niet door mij gemaakt), kijk dan eens hier. Dan kun je o.a. zien wat een leuke en mooie dingen er gemaakt zijn. Wat zijn sommige vrouwen ontzettend creatief! En sommige zijn daarbij nog heel erg snel ook. Bijvoorbeeld mijn buurvrouw: zij maakte binnen een uur een hartstikke leuke vissenknuffel naar haar eigen ontwerp. En haar buurvrouw aan de andere kant maakte ook razendsnel superleuke dingen.

En nu ben ik moe, dus duik ik gauw mijn bedje in.

Beetje besmet door Stoffieleut

Eigenlijk is het deze week #Wijvenweek (beetje rare naam vind ik het wel, maar misschien heeft het woord Wijf in België een iets andere bijklank dan in Nederland?) en ik was goed begonnen met 2 berichtjes op maandag en dinsdag.
Maar gisteren en vandaag had ik niet veel tijd om te bloggen en dus al helemaal niet om na te denken over het thema van de dag. Dus nu sla ik de #Wijvenweek maar even over. Er komt nog een inhaaldag, dus wie weet....

Wat ik wel even wil laten zien, is dit:

Een zelfgemaakte envelop, in navolging van Stoffieleut. Degenen die haar blog volgen, weten dat zij zeeeeeeer actief is in het maken van enveloppen en kaarten. En dat leek mij ook weleens leuk om te doen.
De Bosatlas (bij alle Nederlanders bekend en misschien ook wel in België?) vond ik laatst bij de kringloop voor 50 cent. Zie hier mijn post daarover. En hoewel ik er veel moeite mee heb om in boeken te scheuren en te knippen, moest deze atlas er nu toch aan geloven.

Ik moest iets opsturen naar mijn dochter die in Utrecht woont. En toevallig vond ik een bladzijde met plattegronden van Utrecht. Dus die moest ik hebben. Wat heel grappig is, is dat haar straat er nog net op staat. Ik ga natuurlijk niet verklappen waar die precies is.

De envelop is ietsje scheef gevouwen. Maar voor een beginneling vind ik hem toch wel gelukt.
Dit is de achterkant.

Als mal gebruikte ik een opengescheurde gewone envelop.
En ik vond het leuk om te doen, het kost niet veel tijd en heeft een grappig effect.
Nu nog afwachten wat mijn dochter ervan vindt.

Weer eens iets genaaid

Eigenlijk was ik dit blog begonnen, omdat ik best aardig vaak achter de naaimachine zat en ik de dingen die ik daarmee maakte hier wilde laten zien.
Dat ging heel even goed. Maar toen sloeg het haakvirus genadeloos toe.
Dus sindsdien staat er meer op mijn blog over haken dan over naaien. En nu vond ik het tijd worden om daar eens iets aan te doen.

Ik zag op een blog (weet helaas niet meer van wie, sorry) dat iemand van restjes stof gewichtjes had gemaakt om op patronen te leggen, zodat ze niet verschuiven. En dat leek mij nou ook heel erg handig.
En omdat ik een rond schaaltje op het oog had om de gewichtjes in te bewaren, wilde ik ze rond maken in plaats van vierkant.
Het begin is dan simpel.
Ik zocht 12 verschillende lapjes die ik 2 aan 2 bij elkaar vond passen en knipte daar cirkels uit van 12 cm doorsnede.

Net als bij mijn dekentje ook hier veel herinneringen. Er zitten een paar echte jaren 70 stofjes bij, waar ik in die tijd nog kleren voor mezelf van heb gemaakt.

Daarna kwam een door mij nogal onderschat deel van het maken van de zakjes, namelijk het in elkaar naaien. Ik had bedacht dat het leuk zou zijn om dat gewoon aan de buitenkant te doen en dan met de lockmachine, aangezien daar toevallig nog rood garen op zit. (garen verwisselen op de lockmachine is niet echt mijn hobby)
Maar rond naaien met een lockmachine was toch moeilijker dan ik dacht.
Het zakje met aan de ene kant de rode hartjesstof en aan de andere kant mijn lievelings retrostofje met vogeltjes is dan ook behoorlijk mislukt. Ik ga nog een poging doen om het met de gewone naaimachine in orde te krijgen. Maar als dat lukt, wordt het sowieso een kleiner zakje dan de andere. ;-)

Daarna kwam het afwegen van de rijst

(waar nu ook een paar korrels van tussen mijn toetsenbord zitten, niet handig gedaan)
en daarna het vullen van de zakjes met hulp van een trechtertje.
Tenslotte nog even dichtnaaien met de lockmachine en toen was dit het resultaat:

 

En dan nu maar snel weer eens tijd vrij maken voor een nieuw naaiproject. Ik wil al zo lang een Boleo maken, maar het haakwerk (en andere nuttige en minder nuttige dingen) staat dat steeds in de weg.

P.S. Ik zit maar steeds te dubben of ik rond 14 april naar (de omgeving van) Gent (in België dus) zal afreizen om naar het Van Katoen event te gaan. Wie van jullie weet al zeker dat ze daarheen gaat? Ik zou het heel leuk vinden om eens wat collega-bloggers in real life te zien.

P.S. 2: Zijn er hier nog mensen die mijn give-away gemist hebben? Je kunt nog meedoen tot 5 maart!

Weer iets afgemaakt

Tijdens het haken aan mijn dekentje zijn er een paar andere werkjes blijven liggen.
Dus vandaag besloot ik om weer eens iets af te maken. En dat is dit kussenhoesje geworden:

Het hoesje zelf is van rode fleece en daaromheen heb ik randjes gehaakt.

De achterkant sluit met een overslag en knoopjes en natuurlijk ook daar een gehaakt randje.

O, wat was dat omfestoneren een vreselijk werkje. :-(
Maar ja, het moest wel, anders kun je geen randje haken.
Voor het randje rondom het kussen kon ik trouwens het boek dat ik gewonnen had bij Lindevrouwsweb goed gebruiken. De schulprand en de picootjes heb ik daaruit.

En voor de bloem op de voorkant gebruikte ik een patroontje van Attic24.

Het is wel een heel erg Nederlands kussentje geworden. Of Frans, of Luxemburgs, of ...... ;-)

Mijn dekentje met herinneringen is KLAAR!

Ongeveer een week geleden begon ik er impulsief aan nadat ik op het blog van Talitha was geweest.
En omdat ik heel veel gehaakt heb, is ie nu al klaar.
Mijn dekentje met herinneringen. In bijna elk draadje zit er eentje.
Dit is hem geworden:

In het begin heb ik ook met vrij korte draden gewerkt, echt om ze op te maken. Maar later heb ik steeds 1 hele ronde met dezelfde wol gehaakt.
Hij is misschien niet helemaal artistiek verantwoord, maar ik vind vooral de herinneringen leuk. Er zitten wolletjes in die meer dan 40 jaar oud zijn!

Vanmiddag ben ik alweer aan iets nieuws begonnen.
Dit was een trui. Volgens mij een nog nooit gedragen, handgebreide trui:

Maar ik zag er alleen maar mooie wolletjes in. En dus was het voordat ik er een foto van had kunnen maken al een voorpand met uitgehaalde mouwen, boorden en achterpand.
En een uurtje later (gelukkig had degene die de trui gebreid had, zo zonde eigenlijk, mooi losjes gebreid) was het dit geworden:

Een mandje vol met nieuwe inspiratie.
Op naar een recykleerproject.
En de vloer zag er zo uit:

Op naar het volgende project. Haha, tussen het fotograferen door.
En helaas moeten er soms ook nog 'nuttige' dingen gedaan worden.

O ja, de reacties op mijn give-away blijven nu binnenkomen. Superleuk!
Je kunt nog meedoen tot 5 maart. Zegt het voort! ;-)

Wat is er veel gebeurd!

Gisteren was ik even een dagje naar mijn zus en ik bleef ook bij haar slapen (was te laat geworden om nog terug te rijden). Dus even een dagje niet geblogd. Dat moet vandaag natuurlijk ingehaald worden.
Dus ik ben begonnen met het bijlezen van andere blogs. En daarna zag ik van alles op mijn eigen blog.
Want... wat is er gebeurd?

1. Ik heb er weer een paar volgers bij. En dat vind ik zo leuk!
Nu heb ik alle vier de rijen vol met volgers. Trots trots trots! Hihi!
En ik had beloofd: als alle rijen vol zijn, heb ik weer een give-away. Dus daar is het nu tijd voor.
Hier komt ie:

Het is een gehaakt telefoonhoesje in de vorm van een uiltje.
Deze is lila met paars en gemaakt voor mijn eigen iPhone.
Maar degene die deze give-away wint, mag zelf aangeven welke kleuren het hoesje moet worden en wat de afmetingen moeten zijn. Dus een uiltje naar eigen wens.
Ik hoop dat jullie het een leuke give-away vinden.

Wat moet je doen om een kans te maken?
a. een reactie op dit bericht achterlaten (= 1 kans)
b. reclame maken op je eigen blog (= nog 1 extra kans).
Ik vind het heel leuk als je volger wilt worden, maar doe dat alleen als je mijn blog leuk vindt en van plan bent om nog eens wat vaker langs te komen. (= geen extra kans)
Ik ben heel benieuwd..... spannend.....
O ja, je kunt meedoen tot 5 maart. Dat is de dag waarop ik 23 jaar geleden moeder werd. Dus dat lijkt me wel een mooie datum.

2. Ik kreeg een Liebster Blog Award, van 2 blogsters tegelijk nog wel. Namelijk van Simone van De Sierkip en van Maren van Hoemmelke.
Nu ga ik even rustig nadenken over aan wie ik deze award door ga geven. Dus daarover meer in een latere post.

3. Terwijl ik gezellig met mijn zus aan de thee zat te babbelen, haakte ik rustig verder aan mijn dekentje. Dus inmiddels zijn er al heel wat rondjes bij gekomen.
Zo ziet ie er nu uit:

Met nog meer toegevoegde herinneringen, onder andere:
*wol van een wandkleed dat ik maakte begin jaren 80 (moet nog op zolder liggen, dus misschien binnenkort eens in de categorie Retro uit eigen kast?), duidelijk de bruin-periode
*wol van het nooit afgemaakte truitje voor mijn zoon van 23 jaar geleden (zie deze blog)
*wolletjes van een uitgehaalde sjaal
*meerkleurige wol waar mijn kinderen nog mee geknutseld hebben
*zwarte wol van dezelfde lieve vriendin als eerdere wolletjes.
*en de buitenste rand (voor nu) is van rode bobbeltjeswol, die ik gisteren, toen ik onderweg naar mijn zus even wat tijd ging opvullen in een kringloopwinkel bij haar in de buurt, niet kon laten liggen.
Ahum, zo komt die restjesbak natuurlijk nooit leeg.

Haken is meer dan een verslaving

Ik kan het zelf niet geloven. Eind oktober haakte ik mijn allereerste bloemetje sinds ik op de lagere school slechte ervaringen had opgedaan met haken.
En het ging makkelijker dan ik dacht. En ik vond het zooooooooo leuk en rustgevend om te doen.
Daarom is er sindsdien heel wat aan haakwerk uit mijn handen gekomen.

En de nieuwe ideeën blijven maar stromen en stromen. Als ik met iets bezig ben, valt er alweer iets nieuws in mijn hoofd.
En dan nog al die boeken over haken die ik tegenkom en doorblader..... alle blogs..... alle patronen en tutorials op internet..... er komt geen einde aan.

Vandaag zag ik mijn bak met wolresten weer staan

En ik kreeg opeens de aandrang om daar iets mee te gaan doen.
Op een van de blogs die ik volg (sorry, ik weet niet meer welk blog het was...) (het was bij Talitha) zag ik een dekentje dat zij gemaakt had met granny-blokken. Niet vierkant, maar als een grote rechthoek.
En dat leek me een goed project om eens wat restjes in te gaan stoppen.
Ik kon niet wachten. Dus ik begon meteen.
En het haakt zo lekker weg dat ik al gelijk best ver gekomen ben.

Ik ben gewoon begonnen met donkerblauwe wol en haaknaald 5 en steeds als de draad op was, heb ik er een nieuwe draad aan vastgeknoopt. (zal vast niet mogen volgens de strenge haakjuffen....)
Soms is de wol eigenlijk iets te dik en soms iets te dun. Maar ik ga maar gewoon door.

En zo wordt het een dekentje vol herinneringen.
Er zit nu al wol in
* die ik bij de kringloopwinkel heb gekocht
* die ik van moeders gekregen heb toen ik nog juf was
* die ik zelf gesponnen en geverfd heb, begin jaren 80
* waar mijn kinderen nog mee gepunnikt en gevingerhaakt hebben
* die van een poncho geweest is die mijn moeder voor mij gehaakt heeft toen ik ongeveer 10 jaar was
* die ik gekregen heb van een lieve vriendin
* die ik over heb van de omslagdoek en de uilenmuts.
En zo komen er nog veel meer herinneringen bij.
En uiteindelijk wordt het een heerlijk warm dekentje om over mijn benen te leggen als ik 's avonds (of overdag.....) lekker zit te haken.

Hartje(s) en 'winnaars'.

Gisteren (of eigenlijk meer vannacht) heb ik een hartje gemaakt:

Het is voor een meisje van 7 jaar dat ik niet ken, maar dat heel ernstig ziek is. (eigenlijk weer een goed doel dus)
Het initiatief om voor haar hartjes te maken komt van Gera van het blog Droaties en proaties. Hier kun je er alles over lezen. En eventueel kun je tot volgende week nog meedoen. Dan worden alle hartjes aan een slinger gemaakt en aan het meisje en haar familie gegeven. Als meer dan een hart onder de riem.

Dan nog de oplossing van de 'cliffhanger'vraag van mijn vorige blogje:
Het goede antwoord was:

Een sjaal! Maar dan gebreid van Rico Loopy garen.
Ik kocht dat garen samen met al die fleurige bolletjes katoen die ik al eerder liet zien, bij Vicarno.
De beschrijving zat erbij, maar vond ik niet heel duidelijk. You Tube bracht weer redding met duidelijke filmpjes over hoe dit wonderlijke garen te verwerken.
Het kostte slechts enkele uurtjes om een sjaal te maken van ruim 2 meter lang. Dat komt doordat ik maar 5 steken breide per naald en doordat het garen heel erg uitzakt. Want echt snel breien kun je er niet mee. Vooral naarmate je langer bezig bent, draait de 'draad' (eigenlijk is het meer een soort net) steeds meer in elkaar en wordt het steeds lastiger om die uit elkaar te trekken tot je het gat gevonden hebt waar je de breinaald in moet steken.

Wie hadden het goed geraden???
Andina had het een beetje goed. Zij zei: Ik denk ook dat het een breilint is, tenminste het lijkt op dat wat ik zelf ook thuis heb ;-)
Maar het was niet alleen het garen alias breilint, het was een al gebreide sjaal.
Dus Leonie had het helemaal goed! Want die zei: Ik denk dat dit een sjaal is. Van die leuke kringelwol heb ik zelf ook al een paar sjaals gemaakt.
Als 'prijs' krijgen jullie hier allebei een eervolle vermelding. ;-)
En Saskia, zeg het maar, wat had jij in gedachten? Een sjaal van Rico Loopy garen zeker? ;-)