Tuinieren tegen wil en dank

Eigenlijk heb ik nooit van tuinieren gehouden. Ik houd er niet van om met mijn handen in aarde te wroeten, dat vind ik best vies. Zeker in de kleigrond die we hier in de Flevopolder hebben.

En ik vind tuinieren een beetje hetzelfde als huishouden: het is nooit klaar.

Ik weet dat er mensen zijn die dat allemaal juist heerlijk vinden, maar ik hoor daar niet bij.

Toen mijn man en ik het vakantiehuisje kochten, met een flinke tuin er omheen, was het de bedoeling dat hij die tuin zou gaan bijhouden. Hij houdt namelijk wel van tuinieren.

Maar ja, dat liep allemaal anders.

Het vakantiehuisje werd mijn woonhuis en mijn man verdween uit beeld. Dus nu ben ik zelf verantwoordelijk voor het bijhouden van de tuin. (en van het huisje zelf ook natuurlijk, dus ik heb al aardig wat keren op een ladder gestaan)

En ik moet zeggen: dat is een hele klus.

Voordat ik op Konings/Koninginnedag richting Zweden vertrok, had ik de tuin redelijk onder controle.

Omdat het eigenlijk nog niet zo mooi weer geweest was, was alles nog in lentestand.

En het bleef koud en nat in Nederland, dus waarschijnlijk groeide alles niet zo hard.

Totdat er vlak voordat ik terugkwam een hittegolf over het land trok.

En dat resulteerde volgens mijn buren hier in een explosie uit de grond.

Dus dit trof ik aan toen ik terugkwam:

Guldenroede van een halve meter hoog door de hele tuin, echt overal.

Brandnetels van meer dan een meter hoog.

Distels, vrouwenmantel, vlier en winde. Allemaal hadden ze ontzettend hun best gedaan om de baas in mijn tuin te worden.

Kortom: werk aan de winkel.

Ik begon met het uittrekken van de grootste planten en de guldenroede op de plekken waar ik die echt niet wil hebben. Daar was ik aardig lang zoet mee.

Hele bergen heb ik uitgetrokken en weggebracht naar de compostkuil verderop op het park.

Totdat het terras aan de zijkant er zo uitzag:

En om eerlijk te zijn: daar is ook de anti-onkruid-spuit aan te pas gekomen. 

Ik moet zeggen dat het er nu nog steeds redelijk onkruidvrij uitziet.

Ook mijn vriend de bamboe doet nog steeds zijn best om er hier een bamboewoud van te maken.

Dus daar moest even de heggenschaar overheen, anders kon ik niet meer bij mijn deur komen.

Voor het verwijderen van het onkruid aan de achterkant mocht ik gelukkig de trimmer van vrienden lenen. Dat ging een stuk sneller dan uittrekken.

Al met al ziet het er nu weer redelijk uit.

Gelukkig is in Zweden het grootste deel van mijn tuin gewoon gras. Dus dat is een kwestie van 1 keer per week een half uurtje op de tractor en klaar is Klara.

Het kleine stukje waarin planten staan, is zelfs voor mij goed bij te houden.

Anders had ik dat huis ook nooit gekocht natuurlijk. ;-)

Ed en Willem Bever tegelijk

Misschien vinden jullie mij hier een beetje stil. Ik reageer ook niet zo veel op andere blogs.

En dat klopt allemaal.

Ik ben namelijk nogal druk met van alles rondom mijn huisje.

Als je geen man hebt om het voor je te doen en geen geld om het te laten doen, dan zul je zelf aan de slag moeten. En dat doe ik dus ook maar, waardoor ik me soms net Ed en Willem Bever tegelijk voel.

Aan 1 kant moest mijn huisje hoognodig geschilderd worden. En omdat het de laatste dagen zulk mooi weer is, ben ik daar zaterdag mee begonnen.

Eerst ben ik de hele middag bezig geweest om kozijnen te schuren.

En zondag kon ik die schilderen. 

Maandag heb ik zelfs op het dak gezeten om daar van alles te schuren en te schilderen. 

Ik heb mezelf overtroffen, want ik heb megahoogtevrees. Op het dak klimmen vanaf de ladder, dat gaat nog wel, maar weer naar beneden...... vreselijk. Maar ik heb het gedaan, wel een keer of 6 zelfs.

Gisteren regende het, dus toen kon ik niet verder. Toen heb ik weer andere nuttige dingen gedaan.

Maar vandaag was het stralend klusweer, dus heb ik me helemaal uitgeleefd op het afschuren van een uitbouwtje. Met allemaal richeltjes tussen planken. Wat een werk, wat een werk.

Maar nu is het klaar om geschilderd te worden. Hopelijk is het morgen goed weer daarvoor.

Het groen heb ik trouwens niet zelf gekozen. Dat is een verplichte kleur hier op het park.

Tussendoor heb ik ook nog heel cultureel gedaan. 

Afgelopen zaterdag was ik naar de voorstelling Het jubileum van Toneelgroep Het Volk.

En gisteravond was ik naar de voorstelling Treasures van de Ashton Brothers.

De overeenkomsten tussen beide voorstellingen zijn:

1. ze worden gespeeld door 4 mannen

2. ze zijn zeer de moeite waard.

En verder lijken ze in niets op elkaar.

Ik heb van allebei erg genoten.

Verder ben ik ook nog druk in de tuin.

Ik heb van alles gezaaid, maar daar komt nog niet zo veel van op.

Dit zijn erwtjes. Ben benieuwd of dat wel kan in een pot.

Helaas Manon, nog steeds geen Afrikaantje te zien..... het zal toch niet......

En wat dingen geplant. Onder andere 4 lelies. Als je goed kijkt, kun je ze allevier zien opkomen.

In het midden staat een plantje waarvan ik twijfel of het nog leeft. En de rest van het groen is spontaan opgekomen.

Ik had nog 4 andere leliebollen, maar ik weet niet meer waar ik die geplant heb. :-)

Dan nog even over de weggeefdingen van vorige week.

De tijdschriften gaan naar Mama Maai en de puzzelstukjes naar Minimoek.

De bon voor korting op een fotoboek gaat naar het oud papier. ;-)

Afrikaantjes?

Vandaag heb ik de zaadjes gezaaid die ik gewonnen had bij Mamanon.
Voor de zekerheid heb ik eerst een deel in een bakje gezaaid:

En daarna heb ik de rest van het zakje leeg gestrooid over de restanten van de bamboe.
Nu maar hopen dat de veldmuisjes die zaadjes niet al te lekker vinden. En dat ze gaan opkomen.
Ik houd jullie natuurlijk op de hoogte.

Verder heb ik vanmiddag de eerste zonnebloemen uitgeplant:

In een pot, want dan kunnen de konijnen er (hopelijk) niet bij. En volgens internet moeten deze zonnebloemen ook in een pot kunnen, omdat ze niet zo hoog worden.

Geen verstand van bloembollen

Dat heeft de tekenaar van de Doodle-je-dag-kalender. Kijk maar:

Zie jij ook waarom niet?
Saskia moet het zeker zien, want die weet volgens mij alles van tuinieren.

Van het strooien van de Afrikaantjeszaadjes is nog niks gekomen. Ben pas gisteravond teruggekomen van het verhuisavontuur van zoonlief. En toen was ik me toch moe...... Ik heb in tijden niet meer zo hard gewerkt. Dat geeft ook wel weer te denken, dacht ik, toen ik 2,5 uur in de auto zat. Blijkbaar word ik echt een dagje ouder nu. Of ik doe normaal gesproken te weinig?
Of nog erger: beide. Oeps!

Poepoe...

..... dat was lang geleden. Al bijna 2 weken heb ik mijn blog verwaarloosd.
Ik had het zo druk met andere dingen.
Ik heb een fotoworkshop gevolgd, 2 dagen op 2 verschillende honden gepast, 2 dagen als vrijwilliger bij het 2 Turven Hoog festival (theaterfestival voor peuters en kleuters) doorgebracht en nog veel meer. En zo bleef er eigenlijk geen tijd meer over om zelf te bloggen of om blogs van anderen te lezen.
Daarom nu maar weer gauw iets van me laten horen.

Volgens de weersverwachting zou het vandaag een bewolkte en frisse dag worden. Althans dat had ik begrepen. Dus ik had verschillende binnenactiviteiten gepland.
Maar al rond 11 uur zat ik, nog in pyjama, al heerlijk in het zonnetje. Buiten dus.
Ik dacht: ik moet het er maar even van nemen, want straks wordt het bewolkt.
Maar de zon bleef schijnen tot een uurtje of 4 vanmiddag. Dus konden de geplande binnenactiviteiten plaats maken voor een paar buitenactiviteiten.

Allereerst natuurlijk: koffie drinken in het zonnetje. Met een paar leuke haakboeken van de bieb erbij voor de inspiratie.
En daarna ben ik maar weer eens gaan 'tuinieren'.

Dat hield vandaag in:
uitgebloeide hyacinthen ingraven in de tuin,
een gekochte geranium in het bakje van de hyacinthen zetten,
een beetje zaad van Verwilderingsbloemen zaaien (mag nog eigenlijk niet, pas vanaf half april, maar ik deed het lekker toch),
de tuintafel schoonvegen en het terras aanvegen.

En toen vond ik het hoogste tijd om maar weer even met een kopje thee en een handwerkje in de zon te gaan zitten. Hihi, hard genoeg gewerkt. Even genieten van de zon en de opgeruimde tafel met geranium.

Herken je het bakje met de zonnebloemen? Ze gaan nu niet zo hard meer. Maar ze leven nog steeds. En dat is voor mijn doen al heel wat. ;-)

En weet je wat ik ook nog zag? Dit:

Grappig toch? Ik ben benieuwd naar wat er met dat blaadje gaat gebeuren.

En nu..... regent het. Best hard. Dat stond ook niet in de weersvoorspelling die ik in mijn hoofd had.

Goed voor de tuin in elk geval. Want het heeft al een tijdje niet meer echt geregend.

Tuinieren op mijn manier

Oeps, wat heb ik de afgelopen weinig tijd gehad om te bloggen en blogs van anderen te lezen.
Sinds zondag heb ik al niets meer van mij laten horen. Dus hoogste tijd om weer eens iets te melden.
Niet dat dat nou zoiets belangrijks is, maar gewoon leuk (vind ik dan).

Eigenlijk houd ik helemaal niet zo van tuinieren. Ik doe alleen de dingen die echt moeten, zoals bijvoorbeeld verwaarloosde bamboe aanvallen. Maar met mijn handen in de aarde wroeten, dat vind ik eigenlijk best vies.
Plantjes in potgrond zetten dat gaat nog wel. Want die aarde is naar mijn idee schoon. (zal ook wel een rare gedachte zijn) Maar in de aarde van de tuin..... nee, ik stel me zoveel viezigheid voor die daar allemaal in zit. Dus liever niet.

Als je een beetje extra kleur en fleur in de tuin wilt, zul je toch wel iets moeten doen, denk ik.
Dus ik kocht bij de Aldi een bakje met 'speciale aarde' en een zakje zonnepitten erin.

En nog 2 zakjes met los zaad, maar die mogen pas vanaf april open.
Ik heb precies gedaan wat in de gebruiksaanwijzing stond en al na een paar dagen kwamen de eerste groene dingetjes boven de aarde piepen.

Dit is op 20 maart.
En wat er daarna gebeurt, hou je bijna niet voor mogelijk. Als een razende speer worden het plantjes.
21 maart:

22 maart:

En zo zien ze er nu uit:

In het midden van de plantjes komen alweer nieuwe blaadjes. Ongelofelijk toch, zo snel?

Nu maar hopen dat ik ze in leven kan houden en dat ze door de konijnen gespaard gaan worden als ze eenmaal in de tuin geplant zijn.
Als deze plantjes uitgeplant zijn, ga ik het bakje gebruiken voor het zakje met de zonnebloemzaadjes.
Ben heel benieuwd.

Bamboegevecht

Zoals beloofd hier nog de foto's van de bamboe waar ik eergisteren mee in de strijd ben geweest.

Dit is de berg afgeknipte bamboe, ongeveer 70 cm hoog en een paar meter breed.

Hier stond het helemaal vol met bamboe:

Een plek van een paar vierkante meter groot.
En ook hier is flink wat bamboe verdwenen:

Het stond helemaal tegen de muur aan.

Dit moet nog:

Maar toen kwamen de muggen, dus moest ik stoppen. En daarna heb ik er geen tijd meer voor gehad.
Vrijdag pas weer, denk ik. En dan moet ik ook nog aan de slag met de klimop, die naast de bamboe staat en woekert.

Tussen die klimop vond ik trouwens wel 2 oude vogelnestjes. Hier zie je er eentje:

Met de spierpijn viel het uiteindelijk best mee. Vandaag voelde ik er al bijna niks meer van.

Bamboe en spierpijn

In de tuin staat op 2 plaatsen bamboe. Officieel.
Maar ik weet niet of je ook weleens bamboe in je tuin hebt gehad, want dan weet je wel beter.
Volgens mij is het nog erger dan onkruid. Het breidt zich sneller uit dan de zee bij vloed en het gaat echt NOOIT uit zichzelf dood.

Door de vorige eigenaren is de bamboe 'nogal' verwaarloosd.
Met als gevolg dat die zich nu zo ongeveer door de hele tuin en de halve omtrek daarvan verspreid heeft.
En dat levert regelmatig een gevecht op tussen mens en plant.

Vandaag was het heerlijk weer. Dus ik vond dat wel een mooi moment om weer eens de strijd met de bamboe aan te gaan.
Ik was van plan om een uurtje te gaan knippen met de grote takkenschaar.
Maar eigenlijk was ik zo goed op dreef, dat ik maar doorging en doorging.
Geen idee hoeveel honderd bamboetakken ik doorgeknipt heb en op een hoop gegooid.
En voordat ik het wist, was het al over vijven en kwamen de zwermen met muggen opzetten die mij naar binnen joegen.
En toen voelde ik dat ik eigenlijk best lang bezig was geweest en dat ik best moe was.....

En nu, een aantal uren later, begin ik nog iets heel anders te voelen: spierpijn. Oeps!
Ik voel het nu al in mijn armen en in mijn schouders.
Dus ik ben heel benieuwd naar hoe dat morgen zal voelen. En overmorgen, want spierpijn is toch altijd op zijn hevigst na 2 dagen?????
Hopelijk kan ik morgen wel mijn bed uitkomen zonder hulp. ;-)
En.... hopelijk kan ik mijn armen nog wel goed genoeg gebruiken om de winnaar van de give-away te trekken.

P.S. Ik had nog foto's willen maken van het bamboeslagveld na afloop van mijn acties, maar helaas was de batterij van mijn camera leeg en voor mijn mobiel was het al te donker. Dus die houden jullie dan nog tegoed.
Als het me lukt om de camera op te tillen. ;-)