Jaaroverzicht #1

Overal waar je nu kijkt, is het de tijd van terugblikken.

Daarom leek het mij leuk om eens voor mezelf op een rijtje te zetten wat ik dit jaar eigenlijk allemaal geknutseld had.

Hier komt de eerste helft van het jaar:

Het viel mij eigenlijk een beetje tegen.

Ik dacht dat ik veel meer gemaakt had.

Misschien in de tweede helft van het jaar nog?

Ik zag wel bij het doorbladeren van al mijn fotomappen dat ik ook veel geschilderd heb.

En best veel uitstapjes gemaakt.

Dus daar is ook wel de nodige tijd in gaan zitten.

Ik recykleer ook

Dit is wat ik de afgelopen dagen tussendoor gemaakt heb met alleen maar gerecykleerd spul.

Gemaakt van een door iemand anders handgemaakte kaart die ik een keer voor mijn verjaardag kreeg (met als tekst: opkikkertje, grappig toch?) gecombineerd met 2 fleurige katoentjes die ik vond bij de kringloopwinkel tijdens mijn dagje Friesland.

Pay it Forward

Het begon met een blogberichtje van Maren, alias Hoemmelke, al een hele tijd geleden.
Zij startte een Pay it Forward en ik meldde me bij haar aan om mee te doen.

Na een tijdje kreeg ik een gezellige envelop in de bus.

En daarin zaten 3 leuke, kleine, handgemaakte dingetjes waar je blij van wordt.
Nogmaals bedankt Maren!

En wat is nu het idee van Pay it Forward? Dat ik ook weer 5 mensen blij ga maken met kleine, leuke, handgemaakte dingetjes. En dat diegenen dat ook weer gaan doen. Zo verspreiden we een beetje blijdschap en gezelligheid om ons heen.

Wil je meedoen en een Pay it Forward van mij ontvangen? Reageer dan op dit bericht.
De eerste 5 reageerders zijn de gelukkigen.
Vraag me niet wanneer, want soms heb ik het nogal druk of komt er zomaar weer een projectje tussendoor. Maar het komt, echt waar. Als je tenminste ook even je naam en adres doorgeeft via het mailformulier onderaan mijn blog.
Je mag ook je lievelingskleur(en) doorgeven en eventueel de naam, geslacht en leeftijd van je kind(eren). Wie weet kan ik daar iets mee.

Ik ben heel benieuwd wie zich gaan melden...... spannend.......

Dit stond nog op het blog van Maren:
Dus:
de eerste 5 reacties onder dit bericht
sturen mij hun adresgegevens via de mail.
Ik stuur hen in de loop van dit jaar
iets zelfgemaakts
iets groots of kleins,
iets met liefde gemaakt,
iets dat een glimlach
op hun gezicht doet verschijnen.

En dat vond ik heel toepasselijk, dus daarom kopieer ik het even hier.

Herfstig iPhone hoesje

Zoals heel velen ben ik een fan van Annemaries haakblog. (pjoew, wat heeft zij veel volgers, niet te geloven gewoon)
Ik probeer zo vaak mogelijk mee te doen aan haar

 

En elke keer als ik daar ga kijken, staan er weer zulke leuke dingen tussen. Die zet ik dan allemaal op mijn Pinterest in de hoop dat ik ooit eens tijd zal hebben om ze ook te gaan maken. Ooit.....ja.

Soms heeft Annemarie ook een give-away, meestal in samenwerking met een webwinkel (mooie promotie natuurlijk met zoveel lezers). Zo ook op 11 september.
Ze mocht een haaknaaldensetje weggeven namens Echt Studio.
Er waagden wel 222 mensen een kansje op deze give-away. En wie heeft hem gewonnen???? IKKE!!
Is dat geluk hebben of niet? (ik val de laatste tijd sowieso nogal in de prijzen qua give-aways, ik durf al bijna niet meer mee te doen)

Afgelopen vrijdag lag het pakketje in mijn postvakje. En dit zat erin:

En daar weer in zat een mooi kokertje met 3 ergonomische haaknaalden.

Ze doen me de hele tijd aan tandenborstels denken. ;-)
Maar ik was erg benieuwd naar hoe ze zouden haken. Ik houd namelijk mijn haaknaald altijd nogal raar vast (bovenhands), dus ik vroeg me af of dat zou lukken met deze haaknaalden. Dus gauw op zoek naar een projectje om dat te proberen.

Het projectje diende zich eigenlijk vanzelf aan.
Op mijn tafel lagen namelijk 2 rollen met sierlint. Van dat lint dat ook voor boeketten en cadeautjes wordt gebruikt. Alleen zaten deze lintjes aan elkaar vast. Op de foto zie je nog 1 rol. De andere was geel en helaas al gebruikt voor mijn projectje voordat ik op het idee kwam om er een foto van te maken.


Eigenlijk lagen ze klaar om op de foto gezet te worden voor de Wekelijkse Weggeef Woensdag, want ik had geen idee wat ik ermee zou gaan doen.
En toen zag ik op een blog (sorry, ik weet niet meer waar precies) dat iemand gehaakt had met cadeaulintjes. 1 + 1 = 2, dacht ik.
Dus hup, de haaknaalden uit het kokertje en de lintjes uit elkaar getrokken en aan elkaar geknoopt.
Omdat het niet zoveel lint was, besloot ik om er iets kleins mee te maken. En dat werd een telefoonhoesje.
Halverwege kwam ik er achter dat ik ook daarvoor veel te weinig lint had, dus dook ik in mijn wolletjesmand en haalde daar een paar wolletjes in bijpassende kleuren uit.
En na een tijdje haken (die lintjes haken trouwens niet echt lekker) was dit het resultaat:

Een herfstachtig telefoonhoesje met een blaadje en wat kraaltjes eraan.
De binnenkant is gevoerd met een stukje gele stof dat ik in Zweden vond bij een van de loppis.
Helemaal UWYH dus. En ook nog grotendeels gerecykleerd.
(Het is weer Ik-recykleer-tijd bij Boomie).

Dit is de andere kant:

De foto's zijn jammer genoeg ook een beetje herfstig, omdat er te weinig daglicht was.

Nu nog iets gaan maken van de andere rol lint.
En de haaknaalden haken lekker, ook voor iemand die raar haakt, zoals ik.

Haaksels en maaksels

Hoogste tijd om weer eens iets te laten zien wat ik gemaakt heb.
Een tijdje geleden vroeg ik jullie wat dit zou worden:

En Kaatje had het goed geraden:

Aan de ene kant ziet ie er zo uit en aan de andere kant zo:

Daar heb ik de kleuren precies in de omgekeerde volgorde gebruikt.
En het is natuurlijk een speldenkussen, dat hadden jullie hopelijk gezien.
Ik was er al aan begonnen voor mijn bezoek aan Jeanneke. Dus ook al kreeg ik van haar een veel mooier exemplaar, ik heb deze toch maar afgemaakt.
Het patroontje vond ik bij Mums boven. Ik geloof dat ik de mijne alleen wat groter heb gemaakt.

Van dezelfde Wibra-katoentjes uit de schaal maakte ik deze armband:

Eigenlijk was het gewoon zo'n armband gemaakt van een soort buisje van vasten. Zie bijvoorbeeld deze:

Maar dat vond ik zo saai. Dus daarom haakte ik er een bloemenslingertje bij en naaide dat eraan vast.
Als je wilt weten hoe ik dat gedaan heb, laat het dan s.v.p. even weten. Dan kan ik het je vertellen.

Tenslotte maakte ik ook nog een kaart met behulp van wat kringloopvondsten:

En die is inmiddels onderweg naar vrienden die (helaas voor mij) naar Den Haag verhuisd zijn.
Het zijn de baasjes van Noortje, die je al eerder hier voorbij zag komen. Dus nu stopt mijn vaste donderdagochtend wandeling met Noortje en haar vrouwtje. Zo jammer. :-((

Japan tas

Over ongeveer een maand gaan mijn dochter en haar vriend een avontuurlijke reis maken. Tenminste, dat vind ik. Ze gaan namelijk naar Japan.
Ze hebben er heel hard voor gespaard en hebben er uiteraard reuze veel zin in.

Toevallig kwam ik vorige week ergens een lapje tegen met Japans dessin. En ik kreeg gelijk het idee om daarmee iets voor mijn dochter te gaan maken.
Dit was mijn 'ontwerp':

Het is een tas(je) geworden.

Ik had eerst al de Japanse vlag gehaakt. Niet helemaal perfekt, want omdat ik de lange kanten met vasten haakte en de korte kanten met stokjes (anders kreeg ik geen rechthoek), is het meerderen in de hoeken niet heel netjes geworden. Maar ja, een kniesoor die daarop let toch?
Ik heb de vlag als een zakje op de flap van de tas genaaid. Dus dan kan er eventueel iets in.

In de flap maakte ik ook nog een paspelrandje.

En dit is de achterkant:

De hele tas is van dubbele stof.
Aan de binnenkant zit ook nog een opbergvakje.
Nu maar hopen dat ze er blij mee zal zijn. (en dat ze hier niet meeleest, want dan is het geen verrassing meer)

En voor degenen die willen weten hoe het met de tjiftjafjes staat:

De stand van vandaag.
Ze gaan steeds meer op echte vogeltjes lijken.
Er zitten er minstens 5 in het nestje.
En het is me nog steeds niet gelukt om paps en/of mams fatsoenlijk op de foto te krijgen.
Ik hoop zoooooo, dat ik thuis ben op de dag dat ze gaan uitvliegen. Lijkt me tè schattig.
Uit het nestkastje met de pimpelmeesjes komt nu trouwens de hele dag gepiep. Dat klinkt zo gezellig.
De tjiftjafjes zijn vrij stilletjes. Maar die kan ik gelukkig zien in plaats van horen. Dat is nog veel leuker.
Ik hoop dat jullie meegenieten.

P.S. Voor degenen die interesse hebben in de foto's die ik af en toe maak als ik ga fietsen door de polder of van mijn tuintje: hier en hier kun je er wat zien op Facebook. (je hoeft zelf geen Facebook-account te hebben)

Haakseltjes en andere maakseltjes

Afgezien van 1 'groot project' (een gehaakte tas die ik ook nog moet laten zien) heb ik me de laatste tijd eigenlijk alleen bezig gehouden met het maken van kleine dingetjes. En van de meeste daarvan weet ik nog niet eens wat het worden gaat.
Dit is wat ik gemaakt heb:

Een elastieken haarband met een gehaakte bloem eraan.

Een gehaakt hartje.
Het garen van zowel de bloem als het hartje komt van de kringloopwinkel.

Een origami jurkje van cadeaupapier.

Nog 4 enveloppen van bladzijden uit een tijdschrift over bloemen en planten uit 1974, dat ik ook kocht bij de kringloopwinkel.

Kaartjes van een Memory-spel dat ook bij een kringloopwinkel vandaan komt. Omgehaakt met katoen van de Wibra.
En tenslotte nog een kaartje van een ander Memory-spel. Dat kocht ik op een rommelmarkt.
Het kaartje zit in een losse rand die ik gehaakt heb (ook met de Wibra-katoen). Dus eventueel zou ik aan de achterkant ook nog een kaartje kunnen doen.

Toch weer een hoop gerecykleerd eigenlijk, als ik het zo terug zie. Alleen het haarelastiek en het Wibra-garen zijn nieuw.
Nu maar hard gaan bedenken wat ik er verder van ga maken. Wie weet binnenkort een resultaat te zien?

Reversible bag

Al een tijdje lagen er een paar Ikea-stofjes mij vriendelijk toe te lachen in de hoop dat er snel iets van ze gemaakt zou worden. Nou, dat 'snel' konden ze wel vergeten. Dan ben je bij mij verkeerd.
Maar een paar dagen geleden had ik ineens 's avonds zin om alles te laten voor wat het was en eens even heerlijk iets kleins te gaan maken. Iets dat in 1 keer af is.

Ik keek naar de Ikea-stofjes en zag in de stof met de bollen een tas.

Het liefst had ik eindelijk de Boleo eens gemaakt, maar dat leek me toch een te groot project voor 1 avondje.

Een tijd geleden maakte ik ook al een Reversible bag naar de tutorial van Verypurpleperson. Dus ik wist dat die vrij snel te maken is, zeker als je de schouderbanden gelijk op de goede manier aan elkaar zet en dus niet meer uit hoeft te halen. ;-)

Het patroon printte ik nog maar een keertje uit, want dat was sneller dan het patroon van de vorige keer opzoeken. Even knippen en plakken (echt, niet op de computer, je zou haast vergeten zijn dat dat ook nog bestaat), de lappen erbij, opspelden en knippen maar. En daarna lekker achter de machine.
Aan het eind van de avond was de tas klaar. Dit is hem geworden:

Voor dementerenden

Een vriendin van mij heeft een dementerende moeder. En die moeder had een babydekentje waar ze de hele dag mee frummelde.
Mijn vriendin vond dat dekentje een beetje te warm voor de zomer (als die weer komt dan) en daarom vroeg ze mij of ik een wat minder warm alternatief kon maken.
En dat heb ik gedaan:

voorkant 1

achterkant 1, lekker zachte fleece

voorkant 2, met een rondje van fleece in het midden

achterkant 2

Ik maakte de kleedjes of dekentjes of dekjes of doekjes of hoe je ze ook noemen kunt van lapjes uit mijn voorraad. Ik koos lapjes waarvan ik denk dat oudere mensen die mooi vinden. 

En ik naaide er kantjes, lintjes en bandjes aan en op. Met allemaal verschillende structuren, zodat ze allemaal anders aanvoelen.
De afmetingen van de kleedjes (klinkt misschien een beetje raar voor de Belgische lezeressen) zijn ongeveer 50 x 50 cm.

Ik heb er nu 2 aan een vriendin meegegeven om ze te laten testen in het tehuis waar haar dementerende schoonmoeder woont. Want ik wil natuurlijk graag weten of dementerende mensen er gelukkig van worden en of alles sterk en wasbaar genoeg is.
Ik ben heel benieuwd naar haar 'onderzoeksresultaten'.

Wat denken jullie ervan? Zou dit iets leuks zijn voor een dementerende die jij kent? Ik hoor het graag.

Ik hoop dat ik hier mensen blij mee kan maken, want ik heb nog zoveel lapjes en lintjes en bandjes en dergelijke liggen. Het zou heel fijn zijn als die op deze manier goed terecht kunnen gaan komen.

Voor de buurvrouw

Vorige week was ik uitgenodigd door mijn buurvrouw T. om gezellig te komen eten.
En dan kom je natuurlijk niet met lege handen binnen. Dus had ik iets voor haar gemaakt:

Een gehaakte kikker. Omdat T. kikkers spaart.
Toen in september haar man was overleden, maakte ik al een tas met een kikker erop voor haar.

Bijna vergeten te vermelden:
Het patroontje komt uit dit boek:

Hoewel mijn kikker er toch heel anders uit is gaan zien dat zijn/haar voorbeeld:

Maar dat is misschien meer een kwestie van in model duwen? Ik hoop het. ;-)

Creapower!

Vandaag werd in Almere de 1111 Marathon gehouden, waarover ik hier al schreef. En ik was erbij.

Omdat ik vannacht pas laat thuis was, ben ik pas 's middags naar het buurthuis in Almere-Buiten afgereisd, met mijn naaimachine en een hele krat met lapjes, lintjes, bandjes enzovoort.
Maar toen ik daar aankwam, zag ik dat ik al die spulletjes wel thuis had kunnen laten. Want man man, wat was er ONTZETTEND VEEL gedoneerd. De leukste stofjes, lintjes, bandjes, applicaties, knoopjes en noem maar op. Het was bijna onmogelijk om te kiezen wat je zou gaan gebruiken.

Ik werd door Jos, een van de organisatoren, keurig ontvangen en wegwijs gemaakt.
Ik kreeg een naambadge en een plekje om mijn naaimachine neer te zetten.
En ik mocht zelf weten wat ik wilde gaan maken en waarmee.

Er waren toen al zoveel leuke dingen gemaakt dat ik eigenlijk niet kon kiezen.
Maar ik besloot te beginnen met het maken van een Homey knuffel. Je ziet er eentje op de foto, in het midden.
Dus ik zocht tussen mijn meegebrachte lapjes, haalde het patroon en ging gauw beginnen.
Het duurde langer dan ik had gedacht om Homey te maken, vooral ook doordat mijn spoeldraad niet wilde meewerken. Maar uiteindelijk heb ik mijn exemplaar af gekregen.

De kleuren op de foto zijn nogal flets, omdat ik de foto's met mijn telefoon heb gemaakt. Al het roze is in het echt fuchsia.
(Uhm... en het gehaakte bloemetje bij de neus is om een gaatje te verbergen dat ik per ongeluk knipte toen ik de rafeltjes van de neus een beetje wilde bijknippen. Tijd voor iets te eten was dat.)
Mijn Homey is gemaakt van gerecykleerde stofjes.

Ook de catering was top verzorgd. Je mocht drinken pakken wanneer je maar wilde en er lag fruit, koek en snoep voor iedereen. Rond 5 uur kregen we een lekker koud hapje. Rond 6 uur heerlijke soep en een uurtje later zelfs een heus warm (stamppot)buffet.

Na het eten ben ik nog aan een kussen begonnen van restjes stof die mijn buurvrouw over had van de door haar (in een razend tempo) gemaakte vis-knuffel.
Ik maakte er een kussenhoes van met een achterkant van fleece en een heus uitneembaar binnenkussen.
Ik hoop dat ook daar weer een kind/meisje heel blij mee gaat worden.

Toen ik klaar was met mijn kussen, was het al over half 10 en dus had ik geen tijd meer om nog aan iets nieuws te beginnen. Maar sommigen waren nog volop bezig.
Dus toen heb ik mijn spulletjes ingepakt, heb nog wat foto's gemaakt en ben weggegaan.
Voor mij was het een 'thuiswedstrijd', maar er waren vrouwen (en 1 man!) vanuit het hele land gekomen. Tot zelfs uit Limburg aan toe. Een aantal van hen waren er al ruim voor 10 uur 's morgens en bleven tot het einde. En daarna moesten ze nog naar huis rijden. En dat alles om zich geheel vrijwillig in te zetten voor een goed doel: leuke spulletjes maken voor kinderen waar thuis geen geld en/of besef van de ouders is om leuke spulletjes voor de kinderen te kopen. Geweldig toch?

Ik vond het een geslaagde middag en avond.

Inmiddels is de Stichting Creapower opgericht die zich gaat inzetten om meerdere van dit soort dagen te organiseren door heel het land. Dus misschien ook een keer bij jou in de buurt.
Wil je er meer over weten? Kijk dan hier of hier.

En wil je foto's zien van vandaag (niet door mij gemaakt), kijk dan eens hier. Dan kun je o.a. zien wat een leuke en mooie dingen er gemaakt zijn. Wat zijn sommige vrouwen ontzettend creatief! En sommige zijn daarbij nog heel erg snel ook. Bijvoorbeeld mijn buurvrouw: zij maakte binnen een uur een hartstikke leuke vissenknuffel naar haar eigen ontwerp. En haar buurvrouw aan de andere kant maakte ook razendsnel superleuke dingen.

En nu ben ik moe, dus duik ik gauw mijn bedje in.

Beetje besmet door Stoffieleut

Eigenlijk is het deze week #Wijvenweek (beetje rare naam vind ik het wel, maar misschien heeft het woord Wijf in België een iets andere bijklank dan in Nederland?) en ik was goed begonnen met 2 berichtjes op maandag en dinsdag.
Maar gisteren en vandaag had ik niet veel tijd om te bloggen en dus al helemaal niet om na te denken over het thema van de dag. Dus nu sla ik de #Wijvenweek maar even over. Er komt nog een inhaaldag, dus wie weet....

Wat ik wel even wil laten zien, is dit:

Een zelfgemaakte envelop, in navolging van Stoffieleut. Degenen die haar blog volgen, weten dat zij zeeeeeeer actief is in het maken van enveloppen en kaarten. En dat leek mij ook weleens leuk om te doen.
De Bosatlas (bij alle Nederlanders bekend en misschien ook wel in België?) vond ik laatst bij de kringloop voor 50 cent. Zie hier mijn post daarover. En hoewel ik er veel moeite mee heb om in boeken te scheuren en te knippen, moest deze atlas er nu toch aan geloven.

Ik moest iets opsturen naar mijn dochter die in Utrecht woont. En toevallig vond ik een bladzijde met plattegronden van Utrecht. Dus die moest ik hebben. Wat heel grappig is, is dat haar straat er nog net op staat. Ik ga natuurlijk niet verklappen waar die precies is.

De envelop is ietsje scheef gevouwen. Maar voor een beginneling vind ik hem toch wel gelukt.
Dit is de achterkant.

Als mal gebruikte ik een opengescheurde gewone envelop.
En ik vond het leuk om te doen, het kost niet veel tijd en heeft een grappig effect.
Nu nog afwachten wat mijn dochter ervan vindt.