Ik recykleer ook nog

Recykleren. 

Van iets bestaands iets nieuws maken.

Sommigen zijn er supergoed in. Ik noem geen namen..... we kennen er allemaal wel minstens eentje.

Soms doe ik er ook aan mee.

Bijvoorbeeld:

Ik kocht een gebreide sjaal bij de kringloop.

Die zag er nog als nieuw uit. En het leek me een mooi wolletje.

Dus ik haalde de sjaal uit.

Dat leverde me 2 bollen wol op.

En van de grote bol maakte ik een kerstcadeautje:

Ik werd trouwens zelf ook erg verwend met kerstcadeautjes (julklappar).

Dit zat er in de pakjes:

Ik ben heel blij met alle lieve mensen die ik hier in Zweden in zo korte tijd heb leren kennen!

Ze hebben er samen voor gezorgd dat mijn eerste kerst hier in mijn eentje absoluut niet eenzaam was.

In het kader van Retro uit eigen kast zal ik ook nog even mijn kerststal laten zien.

Deze heb ik zelf in elkaar geknutseld in 1980, het eerste jaar waarin ik voor de klas stond op een school in Rijswijk. De kinderen van toen zijn nu allemaal al rond de 40. Haha, zouden ze zich die kerststal nog herinneren? Vast niet.

Hij komt uit een boek dat ik toen ergens gekocht had. Het kerstverhaal stond erin en er zaten bouwplaten in om alle figuurtjes van te maken.

Met veel geduld heb ik die uitgeknipt en in elkaar geplakt.

De stal zelf is gemaakt van een schoolmelkdoosje.

Sindsdien is de stal al heel wat keren opgezet, dus niet alles is meer helemaal heel.

Vooral toen mijn eigen kinderen klein waren, is er het een en ander soms iets te hard vastgepakt. Dus hier en daar ontbreekt iets of zitten dingen met plakband vast.

De kribbe is door zijn hoeven gezakt.

Maar toch blijft deze simpele kerststal me dierbaar vanwege alle herinneringen die eraan vast zitten.

Daarom is ie meegesleept naar Zweden en staat ie nu te pronken onder mijn boom.

Handschoenen met hindernissen

Of: hoe een patroon uiteindelijk kan leiden tot een eigen creatie.

Ik wilde graag nog snel een kerstcadeautje (julklapp) maken voor Inger en ik vond op internet deze vingerloze handschoenen:

Er stond bij dat je die heel snel kon maken. In 1 avondje klaar.

Dus dat was helemaal mooi.

Wolletjes genoeg en ik koos een bol donkerblauw.

Snel aan de slag.

Alleen.... donkerblauw is heel donker. En het is hier (zelfs overdag) ook vrij donker. 

En mijn ogen worden nogal bejaard.

Zelfs met daglichtlamp en leesbril kon ik het gewoon niet goed zien.

Dus het donkerblauw maar weer uitgetrokken en een bolletje paars gepakt.

Dat kon ik in elk geval beter zien.

In het patroon staat dat je steeds een rij stokjes moet haken en dan een rij halve vasten.

Daarbij moet je in de achterste helft van de steken haken.

En daar ging het fout.

Het lukte mij niet om netjes in de rij halve vasten te haken, waardoor ik niet van die mooie reliëfstrepen op het haakwerk kreeg.

Na tig keer opnieuw beginnen, gaf ik het op

Ik bedacht dat ik ook gewoon alleen stokjes kon haken en dan later rijen lossen (kettingsteken) daaroverheen. Dat geeft ongeveer hetzelfde effect.

En zo haakte ik de eerste handschoen en begon vrolijk aan de tweede, want zo schoot het lekker op.

Gaandeweg de tweede handschoen, kreeg ik het idee dat ik het niet ging halen met de paarse wol.

Zucht.....

Daar moest dus een oplossing voor komen.

Een ander kleurtje erbij dan maar. Lekker fel neonroze.

Een leuke combi. 

Alleen: dan moeten wel allebei de handschoenen daarmee gehaakt zijn natuurlijk.

Je raadt het al: handschoen 1 werd grotendeels uitgetrokken.

Omdat ik geen zin had om helemaal opnieuw te gaan beginnen, liet ik 5 rijen stokjes intact. 

Daarna haakte ik 2 rijen met roze, 1 rij paars en weer 2 rijen roze.

Toen kwam ik erachter dat je op die manier niet het duimgat kon openlaten in de aan elkaar te naaien naad.

Er moest dus een duimgat in het haakwerk gehaakt worden. En nog wel in spiegelbeeld bij beide handschoenen. Dat lukte.

Alleen zitten ze niet allebei op dezelfde plaats, doordat ik blijkbaar nog niet zo goed tot 10 kan tellen.

Maar een kniesoor die daarop let. Toch?

Nadat ik allebei de basislapjes klaar had, had ik nog maar een heeeeeel klein bolletje paars over.

Hopelijk kon ik daar nog wel de reliëfstrepen mee maken die zigzag over de bovenkant moesten komen.

Pfffff, dat lukte. Op het nippertje.

Dit was alle paarse wol die ik nog over had:

Ook het in elkaar zetten moest dus met de roze wol.

Ik haakte eerst vasten langs de ene kant.

Daarna maakte ik de naad, ook met vasten.

En tenslotte haakte ik nog een schulprandje langs de kant waar de vingers uit de handschoenen komen.

Pjew pjew pjew, een project met zweetdruppeltjes in plaats van een snelklaarprojectje!

Maar uiteindelijk zijn ze nog best leuk geworden.

Alleen niet meer voor Inger, die kreeg een kerstlichtje.

Dat was een stuk makkelijker en sneller gemaakt.

Ik ga de handschoenen nog een keer met dikke wol proberen te maken.

Kijken of dat makkelijker gaat.
P.S. Geprobeerd, maar ook dat werd niks.
Ik vind het gewoon niet lekker haken, dus ik ben ermee gestopt.

Home sweet home #12

Koning Winter kwam langs. En hoe! Met heel veel vrieskou (het is hier 's nachts zelfs onder de min 22 geweest!). Brrrrr.
Gelukkig stond daar tegenover dat overdag het zonnetje vaak uitbundig scheen. En dat in combinatie met de flinke laag sneeuw die hier lag, leverde heel veel mooie plaatjes op.

Normaal staat de stoel in mijn 'naaikamertje' met de rug naar het raam, omdat dat handiger is voor de lichtinval als ik in die stoel zit om te handwerken, te lezen en/of een kopje thee te drinken.
Maar nu heb ik hem andersom gezet, zodat ik altijd als ik erin zit naar buiten kan kijken, naar het levende schilderij voor het raam.

De vogeltjes vliegen af en aan. De Frosty Friend wordt zeer goed bezocht en gewaardeerd. En dat is te zien:

Nu dooit de sneeuw in een razend tempo weg. Maar hopelijk blijven de vogeltjes me voorlopig nog trouw.

Kijk nou toch eens...

... wat ik vandaag weer allemaal te showen heb. ;-)

Om te beginnen: vandaag heb ik eindelijk het kerstcadeau dat ik van mijn zoon en zijn vriendin kreeg buiten opgehangen. Het is er eindelijk weer voor.

Dus daar hangt ie: de Frosty Friend. Nog helemaal onaangetast.
Maar de vogeltjes hebben hem al gevonden. Ik ben heel benieuwd naar hoe hij er morgen uitziet.

Verder bracht de post een spannende envelop uit België.
En wat zat daarin???

De give-away die ik gewonnen had bij Hoemmelke. Een heerlijke col.
Precies op tijd, want zoiets kun je nu wel gebruiken.
Ik vind hem erg mooi geworden. Dus Hoemmelke/Wannesraps/Maren of hoe je ook genoemd wilt worden: Heel hartelijk bedankt! Ik ben er erg blij mee.

Op mijn vorige blogje, over de af te maken werkjes, kreeg ik een goede tip van Andina:
 Heel herkenbaar haha. Mijn goeie voornemen voor dit jaar was/is eerst alle wip's afmaken en dan met nieuwe werkjes beginnen. Het lukt me aardig, want ik mag van mezelf langdurige wip's afwisselen met nieuwe, snel-af werkjes. Werkt goed hoor ;-).
Dat liet ik me geen 2 keer zeggen. En ik begon gelijk aan iets nieuws.
Weer eens een keertje niet haken. Maar de naaimachine en de lockmachine weer eens onder het stof vandaan gehaald. Ik moest er gewoon weer even aan wennen.

Dit zat er in mijn afvalbakje toen ik klaar was (geen WIP deze keer, gewoon gelijk helemaal afgemaakt):

En wat het geworden is????? Daarover schrijf ik de volgende keer.
Hihi, ik lijk wel een soapschrijver met een cliffhanger.

Verwend!

De afgelopen dagen heb ik een paar leuke cadeautjes gekregen.
Eerst een vervroegd kerstcadeau van onze zoon en zijn vriendin (zij is Engelse, dus brengen zij uiteraard de kerstdagen door in Engeland).

Echt een goedgekozen cadeau voor mij, omdat ik gek ben op leuke vogeltjes in de tuin.
Extra leuk detail rechts tussen de neus en de sjaal: een aangevreten plekje. Dader: onze 'kleindochter'  Noodle.

Gisteren bracht de post een leuke zelfgenaaide envelop, gestuurd door Shibbie.
Daarin zaten de 3 kersthangertjes die ik gewonnen had bij haar give-away. Heel schattig en gezellig!

 

Een van de hangertjes geef ik morgen aan mijn dochter, omdat zij mij geattendeerd heeft op het blog van Shibbie. Dus zonder haar had ik deze leuke give-away niet gewonnen.

Verder 'nieuws': gisteren heb ik mijn eerste granny-square gehaakt. Jaja, knap hè?

Ik heb de haaklesjes gevolgd van ByMiekK. En ik wist niet dat haken zo leuk was. En niet zo moeilijk en heel erg rustgevend. Dusss...... meditatietip voor iedereen met een (te) druk leven: ga haken! ;-)

Nu nog even bedenken wat ik eigenlijk met die granny-square ga doen. Er eerst nog maar minstens eentje bij haken, denk ik.

Tenslotte: naar aanleiding van mijn post van gisteren, werd ik uitgenodigd/aangemoedigd door Mamanon en maarnietvangrijs om ook mee te doen aan Retro uit eigen kast. 

En dat vind ik natuurlijk hartstikke leuk. Meer dan genoeg retro hier in huis. Ik weet zo al minstens 10 dingen die ik een keer kan laten zien. Hihi, ik heb er zin in. Maar voor vandaag heb ik wel weer even genoeg geblogd. Er ligt hier nog een hoop werk te wachten.

Graag tot ziens allemaal! En mocht je hier niet meer terugkomen voor de kerst, dan wens ik je nu alvast gezellige kerstdagen toe.

Ik vind het bloggen hier zó leuk! Zulke aardige mensen komen er voorbij. Echt tof!