Matroesjka kussen, verrassende loppisfynd

In een Zweedse kringloopwinkel (loppis) vond ik een erg retro gehaakt kussentje. 

Ik vond het grappig en het kostte weinig, dus ik nam het mee.

Thuisgekomen vroeg ik me af of er wasbare vulling in zat, want ik wilde het kussentje wel graag wassen.

En toen begon het Matroesjka-effect. Ik kon niet anders dan aan die Russische poppetjes denken.

Dit was het kussentje zoals ik het vond.

Door de gaatjes heen leek het al alsof ik daar iets gebreids zag.

En dat bleek te kloppen.

Een sjaal. Geen idee waarom die erin zat.

Onder de sjaal een beige-groenachtig hoesje.

Toen ik ook dat openmaakte, kwam er een blauw hoesje tevoorschijn.

En dat bleek nog steeds niet het laatste te zijn.

Een handgeborduurd oranje hoesje volgde.

Zelfs dat was niet het eindpunt.

Er zat nog een gestreept hoesje onder. Met vlekken.

Eindelijk was daar de vulling.

Overjarige kapok met stofreepjes.

Niet wasbaar dus. En eigenlijk had ik daar ook niet zo'n zin meer in.

De kapok eindigde op de composthoop en het gestreepte hoesje in de vuilnisbak. 

De rest zal ik nog wassen om te zien hoe het er dan uitziet. 

Ik vraag me af hoe oud dit kussentje geweest zal zijn. Het gehaakte hoesje is volgens mij al uit de jaren 70. 

Dus ik neem aan dat alle andere hoesjes ouder zijn. 

Nu maar zien wat er uit de was tevoorschijn gaat komen en wat ik daar dan mee zal gaan doen.

Wekelijkse Weggeef Woensdag #8

Met een week vertraging kon de Zweedse notaris gisteravond toch de winnaars nog kiezen van de Wekelijkse Weggevers van vorige week.

Er werden maar kleine dingetjes verloot en het blijkt wel dat er weinig mensen zijn die het kleine nog eren, want er waren maar een paar reacties.

Voor de Waardebon van 25 euro korting op een naaimachine-onderhoudsbeurt, was maar 1 gegadigde en die heeft dus ook de bon gewonnen.
Het is XXXXXXXXXXX van het blog xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx.

Ook de rozenknipvellen wilde maar 1 iemand winnen. Dus die heeft geluk.
Het is XxX van het blog xxxxxxxxxxx.

Helemaal niemand van mijn bloglezers houdt blijkbaar van puzzels oplossen. :-)
Dus dat boekje gaat naar de kringloopwinkel.

En waar ik helemaal verbaasd over was, was dat er toch aardig wat mensen het lapje met de vogels wilden hebben. Wel 5!
De gelukkige winnaar is geworden........ XXXXXXXXXXXXX van het blog xxxxxxxxxxx.

Ik ben blij dat jullie de moeite namen om een kansje te wagen voor deze kleinigheidjes. Het siert jullie dat jullie daar nog blij mee gemaakt kunnen worden, vind ik.
Ik doe niet mee aan de mega-give-aways die ik af en toe voorbij zie komen. Het gaat mij er niet om om zoveel mogelijk volgers binnen te slepen die daarna nooit meer langskomen. Ik wil gewoon kleine dingetjes weggeven voor de gezelligheid. En mijn trouwe fans hebben daarbij een streepje voor, dat heb ik de onafhankelijke notaris wel ingefluisterd. ;-)
Natuurlijk vind ik het superleuk als ik nieuwe volgers krijg die daarna ook nog regelmatig een kijkje op mijn blog komen nemen.

Willen de winnaars mij even hun echte namen en adressen doorgeven, dan kan ik de prijsjes opsturen als ik weer in NL ben. De verzendkosten vanuit Zweden zijn mij namelijk echt te gek. Die zijn megahoog.
Een mailformulier vind je onderaan mijn blog.

En dan is het nu weer tijd voor de Wekelijkse Weggeef Woensdag van deze week.
Ik vond in de Loppis hier in Tingsryd, jawel, een rood gebloemde kussensloop die volgens mij wel retro en/of vintage te noemen is. Als niemand hem wil hebben, vind ik het zelf in elk geval een leuk stofje. Maar misschien is er wel interesse voor. We gaan het beleven.

Dit valt er deze week te winnen:

Je kunt reageren tot dinsdagavond 13 november. Op woensdag 14 november wordt de winnares bekend gemaakt. Iedereen die een linkje op zijn blog plaatst, maakt een extra kans.
Voordat de kussensloop opgestuurd wordt naar de winnaar, wordt die eerst nog gewassen en gestreken en mag hij meereizen naar Nederland. Tenzij iemand uit Zweden hem wint natuurlijk. ;-)

Prachtige nostalgie

Het is alweer een tijdje geleden dat ik bij een kringloopwinkel een boek vond voor maar 10 CENT!
Ik zag het liggen en ik dacht dat het leuk was om enveloppen van te maken. Ik wist toen nog niet eens wat het kostte, dat hoorde ik later pas bij de kassa.

Aan de buitenkant zag het er niet meer zo mooi uit, de omslag zit behoorlijk los en de achterkant is weg.
Ik deed het boek open

en zag al gelijk een mooie plaat. Die ik toen nog voor enveloppen wilde gaan gebruiken.

Ik bladerde verder en zag een nostalgisch titelblad:

en daarna een uitgebreide inhoudsopgave:

En toen ik nog verder doorbladerde, zag ik de mooiste platen voorbij komen:

Echt prachtig om enveloppen van te maken toch?
Maar ik denk echt niet dat ik dat ga doen. Ik vind de platen veel te mooi.
En er staat zo veel informatie in het boek, niet te geloven. Zoveel dingen die ik echt niet weet.


Met ook daarbij weer geweldige tekeningen.

Dus ik kan het echt niet over mijn hart verkrijgen om daarin te gaan scheuren of knippen.
Ik ga er gewoon af en toe heerlijk in kijken en lezen. Pure nostalgie.

Ik denk dat het boek uit de jaren 50 of 60 komt. Het doet me heel erg denken aan allerlei dingen die ik vroeger op school geleerd heb (en veel daarvan is nu achterhaald of bestaat gewoon niet meer) en aan de schoolplaten van toen.
Het is duidelijk uit het Zweeds vertaald. Dat staat nergens, maar is te merken aan de vaak letterlijk en dus krom vertaalde zinnen en ook aan de informatie die met een Zweedse invalshoek geschreven is.

Kortom: een geweldige kringloopschat om nog uuuuuuuuuren van te genieten.
Hoe gelukkig kun je worden van een aankoop van 10 cent?

P.S. Denken jullie eraan dat ik jullie gelukkig kan maken met haakpatronen van nostalgische randjes? Helemaal gratis zelfs!

Op uw wenken bediend, dames ;-)

Wat leuk, al die reacties op mijn aanbod om patroontjes te scannen!

Ik ben dus maar gelijk begonnen. Hier zijn de eerste 15 randjes uit het boekje De mooiste randjes.

Zie je er eentje tussen die je wel zou willen haken? Mail me dan (via het mailformulier onderaan  mijn blog) welke je wilt hebben en ik stuur je de haakbeschrijving als pdf via de mail.

De eerste zijn inmiddels verstuurd. Leuk hoor.  

Aanvulling: Voortaan stuur ik nog maar 1 patroon per keer. Ik heb tot nu toe heel veel patroontjes verstuurd, maar pas van 2 mensen respons gekregen. Daarom stuur ik nog maar 1 patroontje en als je dan iets van je hebt laten horen naar aanleiding daarvan, dan stuur ik er graag nog een. 

Friese kringloopschatten

Zoals gezegd was ik afgelopen vrijdag in Friesland en aldaar ook bij de kringloop.
En dit is wat ik er vond:

Het zijn:
4 bolletjes katoen en 2 bolletjes wol
een boekje over lappenpoppen maken
een prachtig fotoboek over Friesland
een heel leuk boek met origami-figuren en hoe je die moet vouwen
een Ariadne uit 1971 en een Ariadne uit 1966
heel veel kralen, o.a. een houten kistje met houten kralen, een zak met houten en plastic kralen (en knikkers) en nog 2 kettingen van plastic kralen.
En dit alles ligt op een supervrolijke retro dekbedhoes.
Leuke vondsten toch? Die Friezen doen maar mooie dingen weg. ;-)

En nog even over het vogeltje dat vrijdag bij mij naar binnen vloog... De Vogelbescherming heeft antwoord gegeven op mijn vraag wat voor vogeltje het was. En het antwoord was heel verrassend, vond ik. Kijk zelf maar eens....

Retro uit eigen kast

Wat ik nu toch weer gevonden heb tussen mijn al eeuwenlang bewaarde lappen....
Een van mijn eerste eigen naaisels.

Een rok. Maar dat zag je al natuurlijk. Tenminste, ik hoop wel dat het als zodanig herkenbaar is....

Ik weet nog dat ik deze aan gehad heb op de middelbare school, dus ik moet een jaar of 14 geweest zijn toen ik hem maakte.
Het was eerst een lange rok, tot de grond. En later heb ik hem korter gemaakt. Tot midi, zoals dat toen heette.

Mijn moeder heeft mij destijds leren naaien. En zij was nog van het perfectionistische. Dus eerst alle patronen DOORSLAAN in de stof. Is er nog iemand tegenwoordig die weet hoe dat moet?
Ik zou het ook niet meer weten eigenlijk. Maar ik heb het toen wel gedaan (ik wist niet beter). En nu, zo'n 40 jaar later, zie je er nog restdraadjes van. Of dat zijn gewoon draadjes van waar ik verkeerd genaaid had en weer uitgehaald, dat kan ook.

De rits inzetten met de naaimachine vond ik blijkbaar nog te moeilijk, want dat heb ik met de hand gedaan. En een knoop en een knoopsgat in de taille ontbreken helemaal.

Met de afwerking ben ik ook aan de aandacht van mijn moeder ontsnapt, geloof ik. Want de naden zijn helemaal niet afgewerkt.
En toen ik de rok later korter gemaakt heb, heb ik hem met de hand omgezoomd. Dat moest toen ook. Want een zoom moest onzichtbaar zijn aan de buitenkant. En werd afgemeten met een rokspuit. Iemand nog een idee wat dat is???
Nu hangt de zoom voor een groot deel los.

Ik heb de rok waarschijnlijk bewaard vanwege de gebruikte stofjes. En die vind ik nog steeds leuk eigenlijk.
Ik weet nog dat de gebloemde lapjes van viscose zijn. Dat was toen heel nieuw.
Jammer dat ik hem niet meer pas.
Maar wel erg leuk om teruggevonden te hebben.

Ik heb het idee dat de rok zelfs gedragen in de kast is verdwenen, zo aan de kreukels te zien.
Ik heb hem nu gewassen en gestreken, maar dat was na de foto's.
Nu maar eens bedenken wat ik ermee ga doen. Iemand een idee?

 Retro uit eigen kast is een initiatief van Maarnietvangrijs. Misschien wil je ook wel meedoen?

Haakseltjes en andere maakseltjes

Afgezien van 1 'groot project' (een gehaakte tas die ik ook nog moet laten zien) heb ik me de laatste tijd eigenlijk alleen bezig gehouden met het maken van kleine dingetjes. En van de meeste daarvan weet ik nog niet eens wat het worden gaat.
Dit is wat ik gemaakt heb:

Een elastieken haarband met een gehaakte bloem eraan.

Een gehaakt hartje.
Het garen van zowel de bloem als het hartje komt van de kringloopwinkel.

Een origami jurkje van cadeaupapier.

Nog 4 enveloppen van bladzijden uit een tijdschrift over bloemen en planten uit 1974, dat ik ook kocht bij de kringloopwinkel.

Kaartjes van een Memory-spel dat ook bij een kringloopwinkel vandaan komt. Omgehaakt met katoen van de Wibra.
En tenslotte nog een kaartje van een ander Memory-spel. Dat kocht ik op een rommelmarkt.
Het kaartje zit in een losse rand die ik gehaakt heb (ook met de Wibra-katoen). Dus eventueel zou ik aan de achterkant ook nog een kaartje kunnen doen.

Toch weer een hoop gerecykleerd eigenlijk, als ik het zo terug zie. Alleen het haarelastiek en het Wibra-garen zijn nieuw.
Nu maar hard gaan bedenken wat ik er verder van ga maken. Wie weet binnenkort een resultaat te zien?

Retro uit eigen blad

Ergens uit een stapeltje tijdschriften kwam een Esta uit 2010. En daarin vond ik deze foto:

Grappig toch?
Helemaal jaren 70.
Zoals er al bij staat: gehaakte gordijntjes, gehaakte lampenkap, droogbloemen, een eiken tafel en een breimachine.

Maar wat mij ook nog opviel:
Het was ook de tijd van iedereen hetzelfde (bloempot)kapsel, zware brilmonturen (nu weer hip), vaste vloerbedekking (liefst in een lichte kleur, lekker handig) en veel bruin.
En nog steeds de tijd van de in de jaren 60 ingezette anti-autoritaire opvoeding. De kinderen mochten op de leuning van de bank zitten. Dat mocht 10 jaar eerder echt niet.
Deze mensen woonden trouwens wel in een modern huis: met centrale verwarming.

Ik vond het zo leuk wat er allemaal te zien is op 1 zo'n simpele foto.
En dan vraag ik me ook nog af: wie zijn die mensen, hoe oud waren ze toen en hoe oud zijn ze nu en wat zouden ze doen?
Zou die mevrouw die breimachine veel gebruikt hebben? En zou ze hem nog hebben?
En die salontafel: is die van de aardbodem verdwenen of aan een nieuw leven bezig?
En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Maar misschien hebben jullie er heel andere gedachten bij. Ik ben benieuwd....

Home sweet home #16

Tot mijn grote schrik zag ik vandaag een aantal Home sweet home blogjes voorbij komen.
Oeps, maandag, o ja....
En toen dacht ik: eigenlijk heb ik gisteren al een Home sweet home blogje geschreven. ;-)
Dus toch meegedaan, zonder dat ik het in de gaten had.

Eén voorwerp van de oude foto's heb ik trouwens al gespot; het is nog steeds in gebruik:

Het Ot-en-Sien-blik dat in mijn Haagse zolderkeuken op de plank stond. Ernaast stond een bruine beschuitbus met oranje bloemen. Die staat nu bij mijn dochter in Utrecht weer helemaal hip te wezen.

Home sweet home is een initiatief van Barbaramama.

Retro.... jeugdsentiment....

Op mijn Facebook heb ik een map met oude foto's. Daar zat ik daarnet eens doorheen te bladeren en toen zag ik deze weer:

Mijn slaapkamer uit 1973, nog thuis bij mijn ouders. Wat een hippe accessoires en kleuren!
Het kastje met gordijntje was eigenlijk een door mijn vader gemaakt poppenhuis.

En deze:

Mijn bruin-witte keuken, horend bij mijn zolderkamertje in Den Haag.

En tenslotte:

Onze huiskamer in 1984. Inmiddels woonden we niet meer op het zoldertje, maar in een echt huis in Voorschoten. Alles balibruin. Met heel veel planten en een zwart-wit tv-tje. 

De foto's zijn nogal slecht. Dat komt doordat ik ze gefotografeerd heb met mijn telefoon vanuit mijn foto-album. Misschien zal ik ze nog eens inscannen als ik tijd heb.

Ik zie op de foto's zoveel dingen die nog ergens moeten zijn.... retro in eigen kast.