Het bakresultaat

Zoals beloofd hier het resultaat van mijn late bakactiviteiten van eergisteren:

Een appeltaart en bramen-appel-muffins.
En vanmiddag weer anderhalve emmer appels geplukt.
Wat zal ik daar eens mee gaan doen behalve hier en daar weggeven?
De eerste tips heb ik gisteren al gekregen als reactie op mijn blogje. Dankjulliewel daarvoor.

Het dagje uit naar Utrecht gisteren was ook erg geslaagd.
Mijn vriendin en ik ontmoetten elkaar op het station en we gingen gelijk door om koffie/thee te drinken en een broodje te eten. We hebben daar lang gezeten om een beetje bij te praten.
Daarna hebben we met wat verkeerd lopen hier en daar de laatste helft van de stadswandeling gelopen die we vorig jaar al begonnen waren. Utrecht is echt een leuke, gezellige, sfeervolle, mooi gerestaureerde oude stad. Zeker het bezoeken waard.
Na de stadswandeling hebben we nog wat gewinkeld. Uiteindelijk belandden we in een nieuwe pas geopende winkel, die erg leuk was. Namelijk Tiger.
Een Deense winkelketen met allerlei leuke hebbedingetjes, knutselspulletjes, zeepjes, kookspullen, speelgoed en nog veel meer. Kijk maar eens op de site.
Binnenkort gaan ze nog meer vestigingen openen in Nederland. En de eerstvolgende komt in..... Almere! Yes!

Ik kocht o.a. deze leuke theepot om al mijn losse theetjes in te kunnen zetten.

En 2 heerlijke zeepjes voor maar 1 euro.

Als afsluiting van ons gezellige dagje uit gingen we lekker mosselen eten bij Restaurant Oudaen. Een echt middeleeuws kasteeltje middenin de stad.

Hoewel we eerst niet gare mosselen voorgezet kregen, werd het verder nog een aangenaam etentje. En daarna keerden we allebei weer huiswaarts.
En we hebben nu alweer een aantal ideeën voor ons volgende dagje uit. Waarschijnlijk weer in en/of om Utrecht. Het restaurantje om de dag af te sluiten hebben we al uitgekozen. En de rest van de dag is gemakkelijk te vullen.

Veel appels + kinderen = ???

Wat doe je als je een appelboom in de tuin hebt waaraan een niet te tellen aantal appels hangt?
En dat gecombineerd met je kindjes die toevallig allebei weer eens een keertje naar paps en mams komen?
Gauw een appeltaart bakken natuurlijk!
En misschien ook nog wat muffins, want er staat ook nog een bakje met de laatste bramen van de tuin in de koelkast.
Ik ga snel aan de slag en misschien volgt er vanavond nog een foto.
Of anders wordt dat overmorgen. Want morgen ga ik gezellig een dagje naar Utrecht met een vriendin die ik al ken sinds mijn eerste en haar tweede zwangerschapsgym.

Ik kwam daarnet trouwens nog op een leuk blog terecht, met ook een geweldige give-away:

Oh, als ik die toch eens zou winnen, daar zou ik zo gelukkig van worden!
Dus nu moeten jullie natuurlijk vooral niet mee gaan proberen te loten. ;-)

Geluk bij ongeluk

Aan de overkant van de straat wacht onze vriend en buurman P op het einde van zijn leven. En uiteraard leven wij mee met hem en vooral met zijn vrouw T, die het nu heel zwaar heeft.
Ook ons gaat dat niet in de koude kleren zitten. Dat merkte ik vooral gisteren (en ook nu nog steeds): ik kwam tot niks. Zelfs de sufste klusjes kostten moeite. De hele tijd draaiden mijn gedachten om wat er op dat moment aan de overkant van de straat zou gebeuren.
Om de onrust wat te beteugelen, ben ik maar aan het bakken geslagen. Er lagen toch nog appels, bramen en frambozen uit de tuin te wachten op verwerking. Dus dat was een mooi klusje.
Deze keer heb ik wel goed opgelet of echt alle ingrediënten erin gegaan zijn. (zie vorige post) En dat heeft geleid tot het volgende resultaat:

Kon ik gelijk even de nieuwe muffinvorm proberen die ik bij de Action heb gekocht. Raar spul hoor, dat siliconen. Voor iemand die opgegroeid is met het idee dat plastic smelt in de oven.... Moderne tijden. ;-)
Ik vond het alleen een beetje onhandig om de vorm in de oven te zetten en er weer uit te halen, want dat spul beweegt alle kanten op. Maar het is gelukt.
Gelijk ook maar een appeltaart gemaakt. Dus we kunnen weer even vooruit met lijnonvriendelijke lekkernijen.
Ik denk dat ik vandaag ook maar iets ervan naar de overkant ga brengen.
Want voor mij heeft het bakken even de aandacht afgeleid, dus hopelijk kan het opeten van een stukje taart of een muffin ook even een lichtpuntje brengen bij T en de kinderen (die er inmiddels ook zijn). Als een klein beetje geluk bij een hoop ongeluk.

P.S. Terwijl ik dit bericht aan het typen was, blijkt P al te zijn overleden. De muffins werden als troost in ontvangst genomen.

Beetje mislukte muffins

Terwijl wij op vakantie waren, groeide alles in de tuin gewoon door. Dus dit kwam ervan af:

En daar moest natuurlijk iets mee gedaan worden. Eerst maar even muffins maken volgens mijn gecodeerde recept:

En door die codering kan er dus weleens iets fout gaan. Bijvoorbeeld: een ingrediënt vergeten. En dat gebeurde deze keer.
Aan het beslag was het niet te zien:

Maar er zat geen bakpoeder in. En dat had het volgende resultaat:

Niet gerezen muffins. Een beetje hard en een beetje klef, maar toch nog wel te eten.
Volgende keer beter. :-)
P.S. In de categorie METAMORFOSE vandaag de keuken, inmiddels voor de helft gedaan. Zie hier het verschil tussen voor en na de verfkwast: