Te druk voor Blogland

Sinds ik (een maandje geleden alweer) terugkwam uit Zweden heb ik het idee dat ik een heel leven in 1 maand aan het proppen ben. Ik ren en vlieg en kom aan Blogland nauwelijks toe. Niet om te schrijven en niet om te lezen.

Gelukkig ben ik hoofdzakelijk druk met leuke dingen.

Kijk maar even mee:

Ik ging een middagje naar Harderwijk, wat hier heel dichtbij is en een ontzettend schattig stadje.

Ik zou er eigenlijk vaker moeten komen.

Ik was bij het afscheidsfeestje van een aardig iemand met nog meer aardige mensen.

Ik ging een dagje naar mijn moeder en stond op de terugweg een uur in een nachtelijke file vol ergernissen over asociaal gedrag. Dat was weer even hard landen op Nederlandse bodem.

Maar het Flevolandse landschap maakt weer een hoop goed.

Ik ging samen met mijn zus naar de voorstelling Fanny en Marius van Theatergroep Suburbia op het prachtige stadslandgoed De Kemphaan in Almere.

Helaas is deze voorstelling alweer afgelopen, maar eind augustus is Suburbia terug met een nieuwe locatievoorstelling van het stuk Blind date, naar de film van Theo van Gogh. 

Mijn zus bleef bij mij slapen en omdat ik geen extra bed heb, moest ze op de bank liggen. (dat wilde ze trouwens zelf, ik had haar ook naar huis willen brengen) Die moest ik eerst wel even ontruimen.....

Uhm, ja, veel troep om op te ruimen en weg te gooien.

En nu ligt de bank alweer vol met hele andere dingen. Maar daarover later meer.

Ik was een aantal avonden vrijwilliger bij Suburbia.

En een aantal middagen vrijwilliger bij Theatergroep Vis à Vis.

Ik ging lunchen bij Van der Valk Almere met mijn ex-overbuurvrouw Tineke.

Dat was heel gezellig en lekker. En de lunch kregen we niet op.

Ik haalde bij mijn dochter, die de volgende dag ook nog jarig was, haar ratjes op. Die logeren nu bij mij tijdens haar vakantie.

Ik stond achter de bar in de kantine van het park waarop ik woon. Ik moet dit 6 keer per jaar doen en 4 keer daarvan vallen in deze maand. Dan heb ik dat maar gedaan, maar het is wel vaak achter elkaar nu.

Ik was van plan om ook nog naar de Weversmarkt in Hoorn te gaan, maar door alle drukte heb ik dat maar overgeslagen. Wel jammer dat ik nu een paar medeblogsters niet gezien heb. En de rest van het leuks op die markt natuurlijk. Volgend jaar dan maar, hopelijk.

Afgelopen vrijdagavond stond ik weer achter de bar en in het begin was het helemaal niet druk. Dus daar begon ik maar aan een nieuw inktvisje. 

Verder dan dit kwam ik niet, want toen werd het opeens wel flink druk.

Toen ik klaar was, pakte ik mijn spullen in, zette die plus de rattenkooi in de auto en reed naar het huis van vrienden waar ik een weekendje zou passen op het huis en de dieren.

Dat was geen verkeerde timing, want zij hebben een zwembad en dat kwam goed van pas met het warme weer. Eigenlijk jammer dat ze gisteren weer thuis waren. ;-)

Ik zag ook de voorstelling HaRT van Vis à Vis.

Mocht je nog tijd, zin en geld hebben: ze spelen deze voorstelling deze week voor het laatst.

Het is zeker de moeite waard. Laat je verrassen op een van de komende mooie zomeravonden. Of op zondagmiddag. Dan kom je mij misschien tegen.

Tussen alle bedrijven door snoeide ik ook nog mijn druivenplanten. In de hoop dat de druiven dit jaar wel eetbaar (lees lekker) zullen zijn.

Ik heb jullie mijn tuinavonturen ook nog niet eens verteld. Misschien komt het daar nog van. Bergen onkruid heb ik verwijderd. Echte bergen.

Ik oogstte erwten uit eigen tuin. Die had ik als experimentje in een pot gezaaid en dat was erg goed gelukt, moet ik zeggen. Dus volgend jaar ga ik er meer zaaien. Want dit was mijn hele opbrengst.

Ik was nog net op tijd uit Zweden teruggekomen om nog een bosje pioenrozen te kunnen kopen en daar een weekje van te genieten. Die in mijn eigen tuin hebben helaas gebloeid toen ik er niet was. Tja, je kunt niet alles hebben als je van 2 walletjes wilt eten.

Vorige week ging ik ook nog even langs de kringloopwinkel. Jaja, ook om dingen weg te brengen deze keer.

Ik vond o.a. dit puzzeltje. Rara, naar wie zal ik dat eens sturen?

En kijk eens wat ik ook nog vond:

Een echte good old Magic Mary, aankleedpopje uit de jaren 70. 

Die MOEST ik natuurlijk hebben!

Uiteraard deed ik ook nog allerlei dingen waar ik geen foto's van heb.

En intussen ging Mevrouw Merel stug door met broeden.

Ik probeerde af en toe of ik foto's kon maken, maar ze zat werkelijk aan haar nest vastgeplakt en liet zichzelf en de kindjes voorzien van lekkere hapjes door Meneer Merel die daarmee af en aan vloog.

Maar gisteren had ik geluk. Het nest was onbeheerd. Dus ik klom snel op de trap met mijn camera en maakte een paar foto's van de kleintjes die eigenlijk al geen kleintjes meer waren.

Nog net op tijd.

Vanmorgen zat er eentje naast het nest.

Die viel een half uurtje later naar beneden en rende onder de heg met zijn moeder achter zich aan.

Ik hoop maar dat dat de bedoeling was en dat het allemaal goed gaat aflopen.

Tussen alle drukte door, was het af en toe even tijd voor pauze.

Met stukjes watermeloen.

Of met een koel drankje en een zomerboek.

O ja, de plantjes die erachter staan, kocht ik ook nog en zette ik in de grond. Man man, want ben ik een tuinierster geworden. Wie had dat ooit gedacht?

NLDoet: Creapower voor Mappa Mondo huizen

Afgelopen zaterdag werd in heel Nederland de actie NLDoet gehouden. De grootste vrijwilligersactie van het land. Overal kon je je opgeven om je vrijwillig in te zetten voor lokale activiteiten. Vooral klussen bij sportclubs en kinderboerderijen e.d. was erg in trek.

Ik gaf me (net als vorig jaar) op voor de Naaimarathon voor de Mappa Mondo huizen. Deze werd georganiseerd door de Stichting Creapower, waar vrouwen belangeloos hun creativiteit inzetten om concrete goede-doelen-projecten te steunen.

In een prachtig nieuw buurthuis in Almere kwamen zo'n 45 vrouwen (geen man deze keer) bij elkaar om droomdekentjes, boxkleden, gordijnen, kussenhoesjes, verkleedkleren en poppenkleertjes te naaien voor de 3 Mappa Mondo huizen.

De dames kwamen uit het hele land en ik heb zelfs een Belgische mevrouw gesignaleerd.

Er werd hard gewerkt.

Ik stortte me eerst op een droomdekentje voor een jongetje.

Er waren ontzettend leuke stofjes, allemaal beschikbaar gesteld door sponsors. Het was moeilijk kiezen welke stofjes ik zou gaan gebruiken. Maar het werden deze:

aan de ene kant en deze aan de andere kant:

met daar tussenin een lapje fleece:

Je kunt zien dat het speldenkussentje dat ik vorig jaar kreeg van Jeanneke heel goed van pas kwam. 

Toen dit dekentje af was, maakte ik nog een tweede.

Die was maar 2 laags: aan de ene kant katoenen lapjes en aan de andere kant donkerblauwe fleece.

Dit was het resultaat:

Op deze foto kun je zien dat er ook jonge meiden meehielpen. Superleuk om te zien.

Nadat mijn dekentjes af waren, begon ik nog aan een clownspak.

Maar doordat de vermoeidheid begon toe te slaan en de tijd sneller ging dan gedacht, kreeg ik dat niet meer af. Dus dat ga ik nog thuis afmaken en dan opsturen.

De dag was oppietoppie verzorgd. Alles was heel goed geregeld. Er was zelfs een lunch met lekkere broodjes, avondeten met nasi en pasta (alles zelfbereid in de keuken van het buurthuis door een paar dames die zich even losgemaakt hadden van hun naaimachines), koffie, thee, frisdrank en fruit. We kwamen niks tekort. 

En het was ook nog heel gezellig.

We maakten met elkaar meer dan 100 supermooie dingen waar heel veel zieke kinderen van gaan genieten.

Dit zijn de dames die alles tot in de puntjes geregeld hadden:

Jos van het blog CreaBH en Sacha, die voor zover ik weet geen blog heeft.

Kanjers, echt waar!

Op het blog van Jos kun je nog veel meer foto's zien van de naaimarathon.

Lijkt het je ook leuk om je naai-en/of haaktalent in te zetten voor een goed doel door af en toe mee te doen aan een Creapower-actie ergens in het land? Meld je dan aan via de website van Creapower of neem contact op met Jos. Creapower heeft ook een heel gezellige Facebook-groep.

Het Blauwe Huis

Dat Almere een anders-dan-andere stad is, weten jullie misschien al.
De slogan van Almere is 'Het kan in Almere'. En dat klopt. Er kan heel veel in Almere.
Vooral op het gebied van architectuur en alternatieve vormen van wonen is er heel veel mogelijk en laat Almere graag experimenten zien.
Zo ook nu weer.

Op dit moment drijft er een mini-stadje op het water van het IJmeer, Floating life.
Als je daar meer over wilt weten, klik dan even op de link. Want ik wil eigenlijk iets anders vertellen.

In een van de drijvende huizen van Floating life wordt vanavond (voorlopig) voor het laatst de voorstelling Het Blauwe Huis van Theatergroep Suburbia gespeeld.

Ik ben een groot fan van Theatergroep Suburbia.
Niet alleen omdat ze altijd voorstellingen maken van hoge kwaliteit, maar vooral ook omdat de groep uit erg aardige mensen bestaat. :-)

Sinds ik Theatergroep Suburbia ken, ben ik naar de meeste van hun voorstellingen geweest. En altijd was ik onder de indruk.
En sinds afgelopen zomer, ben ik ook vrijwilliger bij Suburbia geworden. Dat is zo gezellig om te doen!

Min of meer speciaal voor deze voorstelling ben ik teruggekomen uit Zweden. Ik wilde er graag weer bij zijn.
Dus eergisteren zocht ik mij een weg door het donker in de polder over de winderige dijk om naar Het Blauwe Huis te gaan kijken.
Eerst twijfelde ik of ik de voorstelling wel wilde gaan zien, met het oog op waar het over gaat. Dat zou nogal gevoelig kunnen liggen in mijn huidige situatie. Maar ik wilde het toch proberen.
En ik moet zeggen: het was goed om te gaan.
Ik vond het een mooie voorstelling met veel stof tot nadenken en reflecteren op mijn eigen leven.

Met name Wouter Zweers vond ik geweldig spelen. Hij wist mij echt helemaal mee te trekken in het stuk. Ik was mij na een tijdje nauwelijks meer bewust van de rest van mijn omgeving. En dat vind ik knap.
Ja, ik heb eigenlijk alleen maar positieve dingen te melden over dit stuk: bijzondere en zeer passende locatie, erg goede tekst, goed gespeeld, mooi decor, bijpassende muziek en alles in een intieme setting. Een fijn avondje uit.
Jammer dat het vanavond de laatste keer is. Maar hopelijk komt er in het voorjaar een reprise, zodat nog meer mensen kunnen komen kijken en genieten.

Gisteravond was ik als vrijwilliger actief bij Het Blauwe Huis en vanavond weer. Gezellig.

Nu nog even iets heel anders, speciaal voor Jenneke.
Mijn auto na afloop van de lange reis naar Zweden en terug.

Helemaal vies.
En na de verwenwasbeurt.

Staat ie weer te glimmen. Jammer dat dat altijd maar van zo korte duur is. (en dat het al donker werd toen ik de foto maakte)

En zie je die stoelpoten op de achterbank? Die zijn van stoelen die ik in Zweden op de veiling kocht, speciaal voor Bettine. Zij heeft ze inmiddels opgehaald en gaat er iets leuks mee doen.

Geheel vrijwillig

Zo kun je het noemen waar ik morgen mijn hele dag mee ga vullen.
Ik ben namelijk weer 'hartstikke druk' met vrijwilligerswerk.

Morgenochtend om 11 uur kun je me vinden in Buurthuis 't Forum in Almere-Buiten.
In maart deed ik daar al mee aan de 1111 marathon, waar ik ook over vertelde hier op mijn blog.
En morgen is er weer een dag in het kader van Creapower!

We gaan dan met ongeveer 10 vrouwen (gek dat het er niet wat meer zijn, zou het niet bekend genoeg zijn?) boxkleden, picknickdekentjes en knuffels naaien voor Mappa Mondo.

Dat zal duren tot ongeveer 18.00 uur.
Daarna moet ik even snel iets eten, want ik race dan gelijk door naar Stadslandgoed De Kemphaan, ook in Almere.
Daar wordt sinds eergisteren de voorstelling Antigone gespeeld door het Almeerse theatergezelschap Suburbia. En morgenavond is de première.

En deze première is tegelijk mijn vrijwilligersdebuut bij Suburbia. Spannend!

Suburbia maakt altijd prachtige voorstellingen. Ik ga er heel graag heen. Dus ik vind het erg leuk om nu een keer mijn bijdrage eraan te kunnen leveren.
Gelukkig is die bijdrage wel achter de schermen. Ik heb nog geen idee wat er allemaal van me verwacht gaat worden, maar dat zie ik morgen wel. Het wordt vast gezellig.

De voorstelling van morgen is uitverkocht. Maar je kunt nog genoeg kaartjes kopen voor andere avonden.
Woon je in (de buurt van) Almere? Waag dan eens een gokje en laat je verrassen.