Leuke ontmoetingen

Bestaat toeval nu wel of niet? Ik weet het niet.

Maar soms maak je dingen mee die wel heel toevallig zijn.

Hier komt een voorbeeld.

Afgelopen vrijdagmiddag was ik stomtoevallig bij de Lidl in Biddinghuizen. Ik kom hier bijna nooit, omdat ik meestal mijn boodschappen ergens anders doe. Maar ik was in de buurt en had yoghurt nodig. Dus hup, naar binnen.

Toen ik bij de koelvitrines stond om mijn yoghurt te pakken, hoorde ik iemand Zweeds praten via de telefoon. Een rare gewaarwording, waar ik even van in de war raakte. 

Ik was toch in Nederland? In Biddinghuizen nog wel. Daar verwacht je geen Zweeds pratende mevrouw in een winkel.

Op hetzelfde moment stopte de mevrouw met bellen en in een opwelling sprak ik haar aan.
Zij bleek een Zweedse te zijn die al een tijd in Nederland en nu in Biddinghuizen woont.
En zo stond ik zomaar een tijdje met een volslagen onbekende vrouw gezellig te kletsen.
Zulke onverwachte ontmoetingen maken je dag toch net een stukje leuker.

Eigenlijk best jammer dat we geen gegevens hebben uitgewisseld, want de kans dat ik haar nog een keer zo toevallig tegenkom is wel heel erg klein.
Dus: Dag aardige Zweedse mevrouw uit Biddinghuizen. Het was leuk om je te ontmoeten.

Een weekje eerder had ik ook nog een gezellige ontmoeting met Angélique van het blog Angélique maakt (en beleeft). Maar daar heeft zij al verslag van gedaan. 

Natuurlijk heb ik nog veel meer leuke ontmoetingen gehad en ga ik er hopelijk nog een heleboel krijgen. Anders zou het leven maar eenzaam en saai zijn. En dat is niet de bedoeling.

Rabarberbakwerk

Leuk woord voor scrabble: rabarberbakwerk. 

En dat is wat ik gisteren gemaakt heb.

In mijn tuin staat een rabarberplant. Die heeft deze keer erg geleden onder de regen en vooral onder de slakken die daarmee gepaard gaan. Toen ik terugkwam uit Zweden stonden er alleen maar dunne stengeltjes met daaraan aangevreten bladeren. Snik. 

Ik heb zoveel mogelijk stengeltjes geplukt en daar 2 Zweedse recepten mee gemaakt.

Dit was het eerste: http://tidningenhembakat.se/bloggar/lindas-bakskola/rabarberkaka-med-kardemumma/

Kardemom had ik niet in huis, dus dat werd kaneel.

En zo zag de mijne eruit na het bakken:

Het tweede recept was dit: http://tidningenhembakat.se/recept/enkel-rabarberkaka/
Die zag er bij mij zo uit:

Pärlsocker had ik ook niet dus daarom ziet hij er een beetje kaal uit.
Nu nog hopen dat ze lekker zijn.
De bovenste gaat naar een van mijn buren als dank voor het op mijn huisje en mijn post passen toen ik in Zweden was.

Ik had nog een klein beetje rabarber over. Dat ligt nu in de vriezer. Dan kan ik later nog een rabarber-iets maken.

Als je van bakken houdt en Zweedse recepten leuk vindt, neem dan eens een kijkje in de Facebook-groep van Sandrina Jagers: Taarten, cakes en koekjes bakken is leuk.
Sandrina (en soms anderen) plaatst daar leuke recepten en vertaalt die op verzoek.

Mevrouw Merel en de uitslag van de Zweedse 'wedstrijd'

Anderhalve week geleden alweer schreef ik mijn laatste berichtje hier. Over Mevrouw Merel en de gevallen druivenplant.

Omdat ik het zo zielig voor haar vond om haar te laten zitten zonder bescherming tegen de zon (die nog best uitbundig ging schijnen ook) en nieuwsgierige blikken (van mij vooral), probeerde ik de dag erna om de druif weer vast te maken.

Eerst maar zo ver mogelijk van het nest vandaan, want Mevrouw Merel had niet het idee dat ik met goede bedoelingen op de trap stond. ;-)

Het lukte mij om de plant weer aardig op te takelen en zo zat Mevrouw Merel alweer een beetje verborgen.

Maar ja, mijn deur kon nog steeds niet open en dat wilde ik toch wel erg graag.

Dus de volgende dag met gevaar voor eigen leven de trap midden onder het nest neergezet en de druivenplant vastgebonden.

Mevrouw Merel dreigde wel met open snavel, gespreide vleugels en een boze blik in de oogjes, maar ze vond het kennelijk toch belangrijker om op haar nest te blijven zitten dan om mij echt aan te vallen.

Gelukkig maar.

Want nu zit zij weer goed verborgen en kan ik de deur weer open doen.

Zoek Mevrouw Merel.

Goed verstopt is ze hè? Als je niet weet dat ze er zit, dan zie je haar eigenlijk niet.

Ik heb geen idee of er eitjes in het nest liggen, want ze zit er altijd als ik kijk. Dus dan kan ik niet stiekem in het nest gluren.

Rustig afwachten dus maar of ik gepiep ga horen. En dan zal ze toch af en toe wel weg moeten om eten te halen. Dus dan kan ik misschien met mijn camera...... ik hoop het. Maar ik wil ook niet teveel storen.

Hoewel Mevrouw zich tot nu toe weinig van mij aantrekt.

Dan hebben jullie intussen ook de oplossing van het Zweedse-uitspraak-raadsel weleens van mij tegoed.

Hopelijk heb ik het zelf allemaal goed. Zo niet, dan hoor ik het vast van een echte deskundige.

Hier komen ze:

Runneboedaa oon.

Wie kwam er het dichtst in de buurt?

Ik denk Saskia met Reuneboedaon.

Op de volgende stond een lastige, namelijk 2 afkortingen.

Hier staat volgens mij: ustraa toers oos sjuurkaa.

Dat is de kerk van Ingelstad waar ik nog wat foto's van heb, die ik misschien nog wel een keer ga laten zien.

En ja, wie kwam hier het dichtste bij?

Eigenlijk niemand, behalve Lies, die dit zei: Hallo, nou ik mag niet mee doen, want ik zit op Zweedse les. Die sjuurka is een instinker hoor!

(k:a is de afkorting van Kyrka, wat kerk betekent. Je spreekt dat uit als Sjuurkaa.) 

Ja, je moet er maar op komen.

En dan de laatste.

Hier staat

Jeuteborje 

(zo spreken ze dat uit in Zweden, als je het op zijn Nederlands zegt, zullen ze je waarschijnlijk niet verstaan)

Wexjeu

en 

Rèvemoolaa.

Wie hadden dit goed?

Leonie bijna met Jeuteborj (nederlanders kunnen toch als enigen een g zeggen)

en weer Saskia met jeuteborje.

Leonie weer met Vexjeu en ook Marit zei Vexjeu.

Leonie had het laatste bord bijna helemaal goed, want zij zei ook Revemolaa.

Saskia zei  re-evemola en Marit zei reewemola. Dat kwam allebei ook aardig in de buurt.

Tja, en wie van deze natuurtalenten (hoewel Marit eerlijk aangaf dat ze vroeger wel in Zweden is geweest) heeft er nu gewonnen? Moeilijk te bepalen.

Daarom krijgen Saskia, Leonie en Marit gewoon allemaal een prijsje. 

Verwacht geen postbode met een pakket aan je deur, maar gewoon een kleinigheidje dat ik (ik zal er voor de zekerheid bij zeggen: ooit) voor jullie ga maken.

Stuur me je adres via het mailformulier onderaan mijn blog en ik ga mijn best doen.

(Voor alle anderen die nog op post van mij wachten: ik ben jullie niet vergeten hoor, maar ik probeer momenteel een heel leven in 1 maand te proppen, geloof ik. Kortom: drukdrukdruk hier. Maar het komt hopelijk goed.)

Ik vond het ontzettend leuk dat er een aantal zeer dappere dames zich aan deze wedstrijd gewaagd hebben.

Dus bedankt Jumare, Mama Maai, Gerry, Angeline en Maren, en natuurlijk de winnaars, voor jullie creatieve bijdragen. Als dank hier een eervolle vermelding voor jullie. Met linkjes naar jullie blogs, zodat jullie als beloning misschien wat nieuwe bezoekers krijgen.

Ik lees jullie blogs graag, hoewel de laatste weken de klad er flink in zit.

Maar hopelijk kom ik bij iedereen waar ik trouw op bezoek kwam gauw weer vaker kijken.

Lesje Zweeds ;-)

Toen ik nog in Zweden was, kwam ik af en toe borden tegen waar Zweedse teksten op stonden en dan herinnerde ik me hoe moeilijk ik het in het begin vond om al die Zweedse klanken uit te spreken.

Het heeft me echt veel tijd gekost voordat ik dat aardig onder de knie had.

Van de woorden op deze borden weet ik zeker dat ik ze nog niet zo lang geleden echt niet kon uitspreken.

Wie wil een poging wagen om dit allemaal goed uit te spreken?

Schrijf bij de reacties op hoe jij denkt dat dit allemaal klinkt.

En degene die het meeste goed heeft, krijgt een handgemaakt cadeautje.

Haha, ik ben heel benieuwd.

Als je al Zweeds kent, mag je natuurlijk niet meedoen. Dat zou niet eerlijk zijn.

Niet alleen dat taal in Zweden is trouwens een beetje vreemd voor ons.

Wat dacht je van de zon in de nacht?

Deze foto is genomen rond half 1 's nachts.

En de maan overdag.

Tja, het blijft een bijzonder land.

Wekelijkse Weggeef Woensdag #13

Deze week alweer de 13e Wekelijkse Weggeef Woensdag.
Hopelijk brengt dit getal geen ongeluk maar gaat iemand er juist heel gelukkig van worden.
Want wat geef ik deze week weg?

Een Zweeds kerstig pakketje.

Het bestaat uit een gehaakt hartje, een kerstkaboutertje van wol, een Zweedse kerstkaart en 2 plaatjes.
Alles is in Zweden gekocht en heeft een hoog Jul-gehalte. Jul is Kerstmis in het Zweeds.
Op de kaart zie je een Jultomte naar een rendier zwaaien en ook op de kleine kaartjes zie je er nog een paar.

Wil je dit Zweedse kerstpakketje winnen? Laat dan een reactie hieronder achter en wie weet komt het nog net voor Kerstmis jouw kant op.
Je kunt meedoen tot dinsdagavond 18 december. (o, o, o, wat gaat de tijd snel!)
En als je een link op je blog plaatst, vind ik dat natuurlijk heel fijn.

En wie heeft het kitschy kitschy lijstje van vorige week gewonnen?????

Dat is geworden: XXXXX van het blog xxxxxxxx.
Gewoon omdat ik blij ben dat zij überhaupt weer mee KON doen!

Een week zonder internet

Tjonge jonge, dat valt niet mee voor iemand die normaal heel wat uurtjes op het net doorbrengt. Vooral niet als er veel geregeld en uitgezocht moet worden. Dat gaat via internet toch allemaal lekker makkelijk.
Maar niet getreurd, uiteindelijk is het goedgekomen en ben ik weer online. Tijd om weer eens van me te laten horen hier dus.

In de afgelopen internetloze week heb ik natuurlijk niet stilgezeten. Wat heb ik dan zoal gedaan behalve een Zweeds huis kopen?
Onder andere een paar keer naar Växjö heen en weer rijden. Dat is de dichtstbijzijnde stad waar alle grotere winkels te vinden zijn. (geen Ikea helaas) Toch iets meer dan een half uurtje enkele reis. Dus best tijdrovend te noemen.

En wat deed ik zoal binnenshuis?

Heel veel dozen uitpakken en voor de spullen die daaruit komen een plekje zoeken, wat nog niet voor alle spullen gelukt is, zoals je hier kunt zien.

Lege dozen opstapelen.

De laatste appeltjes van de appelboom in de tuin schillen.

En daar een appeltaart van bakken. In een ovenschaal, omdat de bakvorm nog in een onbekende doos zit.

Een vogelvoederding ophangen en kijken naar de vogels die daar op af komen. Nog geen vogels ontdekt die we in NL niet hebben.

Aan de zijkant van het huis uit het raam kijken, waar het uitzicht nu niet zo mooi is, omdat er nieuwe riolering wordt aangelegd. Maarrrrr.... er gebeurt nu wel iets in de straat. En dat zal vaak niet het geval zijn. ;-)

Was ophangen in mijn eigen waskelder. Daarover later misschien nog wat meer.

Noodzakelijke nieuwe spullen kopen. Èn die in elkaar zetten.

Bladeren in een bij de Loppis gevonden bundel Zweedse damestijdschriften uit 1949.

Lezen in een boek dat ik geleend heb van mijn zus en in een Zweeds boek dat ik cadeau kreeg van 'onze' oude buurvrouw.

Verder haken aan het project waaraan ik een maand geleden begon. Het einde begint te naderen. Maar het is nog steeds leuk om te doen.

Geruild, zo leuk!

Eigenlijk volg ik best veel blogs. (Uhm... in mijn leeslijst staan er 300, dus daar moet ik eerst iets weghalen voordat ik er een andere voor in de plaats kan zetten.)
En een groeiend aantal daarvan lees ik echt regelmatig. Soms schrik ik er wel eens van hoeveel tijd daar in gaat zitten. Maar ja, het mag van mezelf. Ik vind het een vorm van ontspanning.
En inspiratie, ook heel vaak.
Mensen schrijven zulke mooie gedachtes op, laten mooie dingen zien die ze gemaakt, gedaan of gezien hebben. Heerlijk vind ik dat.

En soms kom je op een blog waar iemand zomaar iets weggeeft. Of wil ruilen.
Dat gebeurde laatst bij Ingrid van Ing-things. Zij had een Zweeds haakboekje met patroontjes van pannenlappen erin en ik was er helemaal weg van.
En hoewel zij heeeeeeeel veel volgers heeft en er ook andere mensen graag dat boekje wilden ruilen, koos ze mij uit. Leuk!

Dus gisteren lag dit pakketje in mijn brievenbus:

Alleen dat zag er al heel feestelijk uit. Ik kon me nog net beheersen en heb er dus een foto van gemaakt voordat ik het helemaal uitgepakt had.
Dit zat erin:

Schattig toch? Alleen al voor de omslag vind ik het een leuk boekje.
Maar er staan ook 15 patronen van pannenlappen in.
Bijvoorbeeld deze:

of deze:

Ze zien er best ingewikkeld uit, dus ik ben benieuwd of ik dat wel kan haken.
En de beschrijvingen zijn in het Zweeds. Dus dan kan ik daar ook weer een beetje mee oefenen. Dat is er eerlijk gezegd nogal bij ingeschoten de laatste tijd.

Wie weet krijgen jullie hier over niet al te lange tijd een Zweedse Grytlapp te zien, van mijn Hollandse hand. (of eigenlijk Zeeuwse hand, want in ben in Zeeland geboren).

Home sweet home #3

Eigenlijk had dit berichtje gisteren online gemoeten, maar toen kwam ik er niet aan toe. Dus daarom vandaag alsnog een Home sweet home berichtje.

Een van mijn lievelingsplekjes in huis is onze boekenkast. En met name 2 planken daarvan.
Deze:

Zo op het eerste gezicht lijken dit misschien gewoon 2 planken met boeken en prullen.
Maar dit zijn niet zomaar boeken en prullen.

Het zijn Zweedse boeken, waaronder bijvoorbeeld Bröderna Lejonhjärta van Astrid Lindgren (oftewel De gebroeders Leeuwenhart in het NL). Dat was het allereerste boek dat ik gelezen heb in het Zweeds. En dat viel toen echt niet mee. Een mooie herinnering dus. En bovendien een heel mooi boek.

En zo staan er meer Zweedse boeken tussen waar ik bepaalde herinneringen aan heb.
De 2 planken zijn ook alweer te klein, want op een tafel ligt nog ongeveer een meter Zweedse boeken te wachten op een plekje. Elke keer als we in Zweden zijn, koop ik er weer een aantal boeken bij. De meeste trouwens in kringloopwinkels.
Zweden zijn echte lezers. Ze kopen veel boeken (die zijn daar ook vrij goedkoop) en doen ze ook weer makkelijk weg. Dus bij elk bezoek aan een kringloopwinkel heb ik wel weer wat leuke boeken gevonden.
Verkochten ze er ook maar tijd bij......

Verder zie je op de onderste plank een stapel Nederlandse boeken. Die zijn van mijn vader geweest. Ook het eendje is een herinnering aan mijn vader, die inmiddels overleden is.
Het beeldje daarnaast heb ik van mijn zus in Amerika gekregen toen ik daar 2 jaar geleden op bezoek was.

Achter de boeken staat een luchtfoto van onze wijk. Die heb ik gekregen van P, onze overbuurman en vriend, die in september overleden is.
En bovenop de Martin-Beck-boeken staat een elektromotortje dat onze dochter gemaakt heeft toen ze nog op de basisschool zat. Het werkt echt. Eerst was het stuk, maar niet zo lang voordat hij overleed heeft P het nog gerepareerd.

Zomaar 2 boekenplanken in een kast. Voor iemand anders nietszeggend, maar ik kan er nog wel een pagina over vol schrijven.....

P.S. Ik ben heel blij met de reacties tot nu toe op mijn give-aways. Ik vind het echt zo leuk dat mijn blog blijkbaar door mensen gevonden en bekeken wordt!

En ik ben ook heel blij dat weer op haar oude stekkie is teruggekeerd. We hebben allebei niet begrepen hoe ze opeens verdwenen was, maar mijn trouwste volgster is weer zichtbaar. ;-)

Zweeds handwerk te koop, wow!

Via via kwam ik vandaag toevallig terecht op Epla.se. En ik keek mijn ogen uit.

Ik ben altijd al helemaal gek van die Zweedse stofjes, die hier moeilijk te krijgen zijn en niet te betalen. En ook van dingen die ervan gemaakt worden. En nu kwam ik zomaar op die site, waar gewone Zweedse vrouwen door henzelf gemaakte spulletjes verkopen. Net zoiets als Etsy eigenlijk, maar dan voor alleen Zweeds handwerk.

Neem er ook eens een kijkje en zie mooi Zweeds design voor mooie Zweedse prijsjes. (de Zweedse kroon is ongeveer 9 kronen voor 1 euro waard)
Geen idee wat de verzendkosten zullen zijn, maar het is tenslotte binnen Europa.
Ik ga nog even neuzen!

 

Behalve naaiwerk vind je er ook de prachtigste gebreide, gehaakte op andere manieren in elkaar geknutselde dingen. Zoals deze uiltjes van vilt bijvoorbeeld: 

Eindelijk uit: Jens Lapidus

Het heeft even geduurd, want ik was er al tijdens onze vakantie in augustus aan begonnen, maar nu heb ik het dan toch uit.



475 pagina's dik: Snabba cash van Jens Lapidus.
In het Nederlands heet dit boek Snel geld.

Ik vond het een beetje dubbel om het te lezen.
Aan de ene kant is het op een aparte manier geschreven, met veel korte, kernachtige zinnen. Daardoor leest het wel lekker weg.
Maar aan de andere kant duurt het wel heel lang om de spanning op te bouwen. De uiteindelijke ontknoping zit echt helemaal aan het eind.

Het boek gaat over de Stockholmse onderwereld, met drugsdealers, bordeelhouders, garderobe-afpersers en andere criminelen. Het is geschreven door een advocaat, dus het zal mij niet verbazen als het ongeveer de echte gang van zaken weergeeft. En daar werd ik eerlijk gezegd niet blij van. Eigenlijk wil ik dat soort ellende helemaal niet weten.

Dit boek is het eerste deel van een trilogie. En op de een of andere manier is het einde zo geschreven dat ik toch het vervolg wil lezen. Ik ben toch benieuwd hoe het verder zal gaan met de nog overlevende hoofdpersonen. En of er eindelijk gerechtigheid komt. Voor zover je daar bij dit soort mensen van kunt spreken.
We zullen zien wanneer ik eraan zal gaan beginnen. Eerst maar weer eens iets luchtigers lezen. Ik houd jullie op de hoogte.

Oeps, ik ben getagd...

Nog maar net actief op Blogspot en nu al getagd. En wel door Pluisje. Heel aardig van haar om aan mij te denken. Want ik kom hier nog maar net kijken.
(ik vind het trouwens ook heel aardig van haar dat mijn blog tussen haar favoriete blogs vermeld staat en dat zij mijn allereerste volger was, terwijl ik haar helemaal niet IRL ken)

Maar goed, getagd dus. Oeps, dat betekent dat ik 10 dingen over mezelf moet vertellen. Dat wordt even nadenken, schat ik in.
1. Ik heet in het echt Ria.
2. Ik ben getrouwd en heb 2 kinderen. Een zoon van 22 en een dochter van 19. Vanwege hun studies zijn ze allebei het huis al een tijdje uit.
3. Ik woon in Almere, in Nederland dus.
Dit was allemaal nog vrij makkelijk. Nu de dingen waar ik meer tijd voor nodig heb:

4. Wij hebben een vakantiehuis in Zweden, waar we regelmatig naartoe gaan (en wat ook te huur is, voor de liefhebbers van rust, ruimte, mooie natuur, privacy enzovoort). Daarom ben ik ook al een aantal jaren bezig met Zweeds te leren. Ik spreek, versta en lees het nu heel behoorlijk. Vandaar dat ik inmiddels ook op een aantal Zweedse blogs ben beland.

5. Ik ben gek op het struinen in kringloopwinkels. Ik probeer in elke plaats waar ik moet zijn ook altijd even een kringloopwinkel te bezoeken. En dat levert vaak leuke vondsten op.
Vooral de combinatie van punt 4 en 5 is favoriet bij mij: kringloopwinkels in Zweden zijn ware schatkamers voor stoffen en andere naai/frutselspulletjes.

6. Sinds een paar maanden heb ik de blogs van Blogspot ontdekt. Vooral de blogs van de Belgische naai- en knutselmadammen hebben mijn hart gestolen. Ik doe er inspiratie op en vind het zeer ontspannend om van blog naar blog te springen. Die lijstjes met favoriete blogs die velen ergens hebben staan kunnen mij uren aan de pc gekluisterd houden (als ik niet oppas, wat soms gebeurt). Ik kan ook veel blogsters flink benijden om hun leuke posts, grappig taalgebruik, vele volgers en vooral hun creativiteit natuurlijk.

Zo, dit ging ook nog wel vrij vlot. Nu wordt het moeilijker:

7. Vorige winter ben ik geveld door een ernstige depressie. Om daar weer uit te komen, was een van de dingen die ik moest doen: iets doen wat ik vroeger leuk vond, maar wat ik nu allang niet meer gedaan had. En toen dacht ik aan mijn prachtige naaimachine die al jarenlang stond weg te kwijnen en alleen nog maar heel af en toe gebruikt werd om eens een broek korter te maken. Dus zo ben ik weer aan het naaien geslagen. Ik begon met kinderkleertjes, daarna labeldoekjes, daarna kussenhoesjes en nu ben ik bij de tassen aangeland. (zie mijn blog Mijn collecties) En er komt vast wel weer iets anders hierna. Ik heb in elk geval de smaak van het naaien weer helemaal te pakken. En het heeft nog geholpen om beter te worden ook. Dus nog een goede reden om ermee door te gaan.

8. Naast naaien houd ik me ook bezig, al jarenlang, met het verkopen van (hoofdzakelijk tweedehands) kinderkleding. Mijn webwinkel heet Aankleedpopje Kinderkleding. Dus vandaar dat ik bijna overal op het WWW bekend sta als Aankleedpopje.

9. Ik houd ook heel veel van lezen, hoewel ik ook daarvoor, net zoals voor al die andere 1001 dingen die ik graag zou willen doen, te weinig tijd heb. De laatste tijd lees ik vooral Zweedse boeken. En soms schrijf ik daar ook een blogje over. (hihi, als ik tijd heb)

10. En sneller dan ik dacht, zit ik al aan het 10e punt. Dus dat wordt een combinatie. Ik houd ook veel van de natuur, kijk graag naar vogels en planten en vind fietsen door mooie gebieden heerlijk. Helaas, ook dat gebeurt veel te weinig.
Verder ben ik absoluut geen ochtendmens (voor 10 uur ben ik eigenlijk niet aanspreekbaar) en drink ik veel meer thee dan koffie. (en dan nog niet alles opdrinken soms.....)
En last but nog least: zoals je wel kunt zien aan dit blogje, ben ik soms veel te lang van stof.
Ooooh, en dan ben ik dit nog vergeten: Ik ben echt MEGAJALOERS op al die gezellige, geweldige, Belgische naaiclubjes. Het is echt TE jammer dat ik te ver weg woon, anders werd ik zeker lid. Dus ik zou heel graag zo'n clubje oprichten. Wie wil er meedoen????

Wat ik niet verwacht had: die 10 dingen zijn er eigenlijk veel meer geworden. En nog zou ik wel wat dingetjes weten. Maar om daar achter te komen, moet men dan maar mijn blog blijven volgen. Daar komt vast wel het een en ander op te staan in de loop van de tijd. ;-)

En nu nog het allermoeilijkste van getagd zijn: 5 nieuwe mensen taggen. Maar ik ken nog niet zoveel mensen in blogland. En sommigen daarvan zijn al net getagd door anderen. Dus eens kijken waar ik op uitkom.

Ik tag:
Leven met Liv 
Leentje
Anna
Oontje
Janusje
Ik hoop dat ze mee willen werken.
De reden waarom ik ze gekozen heb, is dat ik hun blogs volg en die leuk vind om te lezen.

De meest verkochte auto in Zweden

Vind ik wel grappig. Dat is namelijk niet de Saab (nee, nu zeker niet meer) of zelfs niet de Volvo. Maar dat zijn deze:



Het zijn een soort flexibele schuimpjes in de vorm van autootjes. In de kleuren wit, roze en lichtgroen. Iedereen die weleens in Zweden is geweest, heeft ze vast gezien. Of zelfs gekocht.

In Zweden is er een nooit eindigende discussie over de smaken: of die per kleur verschillend zijn of dat ze allemaal hetzelfde smaken.
Ik proef geen verschil.
En ik vind ze eigenlijk niet superlekker. ;-) (maar eet ze wel op natuurlijk)

En o ja, ze heten Bilar. Oftewel Auto's in het Zweeds.