Vandaag, 6 juni, is het Sveriges nationaldag. Oftewel de Zweedse nationale feestdag.
Ik vroeg gisteren aan een buurvrouw wat er deze dag eigenlijk gevierd wordt en zij wist mij niet veel meer te vertellen dan dat het iets met de vlag was. :-)
En dat klopt. 6 juni is ook De dag van de Zweedse vlag. Dat was het eigenlijk eerst.
Ik heb even gezocht op internet en vond (helaas alleen in het Zweeds) dat het de dag is waarop gevierd wordt dat Gustav Vasa ooit (in 1523) Zweden uitriep tot zelfstandige staat. Maar of de Zweden dat ook nog echt weten???
Sinds 1983 wordt de dag Sveriges nationaldag genoemd en is het een officiële feestdag. En pas sinds 2005 is het een officiële vrije dag.
Uiteraard hangt men op de dag van de Zweedse vlag die vlag ook buiten.
Dit is de vlag van mijn overburen.
Ik moet het doen met een klein vlaggetje dat het hele jaar mag blijven hangen.
Uiteraard horen er bij een feestdag ook feestelijke activiteiten.
En de attente overbuurvrouw kwam gisteren vragen of ik met haar en haar (dementerende) man mee wilde gaan naar de feestelijkheden in
Kurrebo. Toevallig de plek waar ik vorige week met mijn vriendin was geweest (met de bijna uitgebloeide tulpen).
Daar zei ik natuurlijk geen nee tegen.
Dus kwam ik vandaag weer terug op deze prachtige plek. Deze keer met heel mooi weer en zodoende een heel ander uitzicht dan
vorige week.
Je ziet dat de tulpen nu echt uitgebloeid zijn.
De feestelijkheden bestonden uit een optreden van een muziek- en dansgroep.
Typisch Zweeds, volgens mij.
En in de categorie truttigheid scoort dit flink hoog. ;-)
Nadat ze 3 dansjes hadden gedaan, werd er iets verteld over de verschillende klederdrachten die de dansers en muzikanten droegen.
Daarna hield Anders Borgehed van de Gemeente Tingsryd (die ik ook al tijdens de cursus ontmoet had) een toespraak, waarin hij duidelijk maakte dat de Zweden trots zijn op hun land, op hun vlag en hun cultuur. En ook op de streek waar zij vandaan komen (Zweden verhuizen nogal makkelijk binnen het land, echt over enorme afstanden).
Ook vertelde hij dat de Gemeente Tingsryd voor het eerst sinds jaren in inwoneraantal gestegen is in plaats van gedaald. Weliswaar maar met 28 personen, maar toch, een stijging.
Plus dat Tingsryd in de top van meest leefbare gemeentes van Zweden staat.
Haha, ik heb nog niet zo'n slechte keuze gemaakt, geloof ik.
Na de toespraak werd
het Zweedse volkslied gezongen. En ook daaraan kun je merken dat de Zweden trots zijn op hun land. Ik kreeg er een brok van in mijn keel.
Tenslotte kregen we nog een paar dansjes te zien en bleef het groepje muzikanten nog een tijd doorspelen.
Mijn overburen wonen hier al meer dan 50 jaar, dus die kwamen de ene bekende na de andere tegen.
Leuk voor de buurvrouw die zo weer lekker met mensen kon kletsen. De buurman genoot volgens mij ook wel van het uitje.
Het was wel triest om te horen dat zij dit jaar voor het eerst sinds 40 jaar niet meededen aan het optreden. De buurvrouw had altijd meegedanst en de buurman speelde een moeilijk instrument waarvan ik de naam niet weet:
Maar ja, de buurman kan zijn instrument niet meer bespelen en de buurvrouw kan niet meer weg om te gaan oefenen met de dansgroep. :-(
Terwijl zij gezellig bleven kletsen na afloop van het optreden, ging ik nog even naar boven, naar
Lunnabacken. Dat wilde ik ook nog wel even met mooi weer zien.
En het was inderdaad prachtig. Zo'n mooi uitzicht over het meer Åsnen! Je kon zelfs Växjö zien liggen.
Jammer genoeg zitten er stofjes in mijn camera (die ik dus een keer moet laten schoonmaken), waardoor de foto's niet zo goed gelukt zijn.
Maar op de foto van het bos zie je die stofjes niet.
Maar hopelijk zie je wel al die Lelietjes-van-dalen die de bodem bedekken.
En die ruiken toch lekker!!!
Toen het afgelopen was, reden we terug via een schitterend mooi weggetje door het bos.
Alleen de overstekende eland ontbrak nog. Verder was dit een op en top Zweedse dag.
