De laatste oogst van dit jaar

Niet het hele jaar op dezelfde plek wonen heeft veel voordelen, vind ik in elk geval. Maar het heeft ook nadelen uiteraard. Een daarvan is dat je dingen mist of beter gezegd: misloopt.

Zo was ik dit jaar in juli in Nederland, terwijl in Zweden duizenden heerlijke kersen aan mijn boom rijp waren. Leuk voor de buren, jammer voor mij. 

Ook de aalbessen en de kruisbessen zijn aan mijn neus voorbij gegaan. Ik denk dat daar vooral de vogels blij van geworden zijn.

Maar zoals al een paar keer gezegd: het appelseizoen heb ik in volle glorie meegemaakt.

Ik plukte en raapte appels waar het maar kon en mocht (of soms niet mocht, maar waar ze anders maar zouden wegrotten). Dus ik eet elke dag een paar appels, bak ermee en geef appels weg.

In mijn eigen tuin staat maar 1, vrij klein, appelboompje.

Geen idee welk ras het is, maar het zijn erg lekkere appels die als een van de laatste soorten rijp worden. Afgelopen week was het zo ver: de pluk kon beginnen.

Ik had al een aantal keren een paar appels geplukt, maar nu ging ik de boom leeghalen.

Het resultaat:

Een tas vol en nog een emmer vol met prachtige rode appels met een waslaagje.

Wat je op de foto hierboven ook al kunt zien, is dat het hoog tijd werd om de appels van de boom af te halen, want ze waren zo rijp dat ze ook voor de vogels lekker waren. En die hadden dat ontdekt.

En die beestjes zijn niet zo opgevoed dat ze gelijk opeten waar ze aan begonnen zijn. 

Deze aangevreten appeltjes kun je natuurlijk niet bewaren. Dus die werden gelijk onder handen genomen en omgetoverd in een appelcake.

Alle afgesneden stukken gingen weer terug naar de vogeltjes. 

In de boom bleef nog 1 eenzaam appeltje over. 

Dat hing te hoog om er zonder gevaar voor eigen leven bij te kunnen. Dus dat mag daar blijven hangen om mooi te zijn en tot het door een of meerdere dieren zal worden opgegeten.

In mijn tuin staan ook nog een paar frambozenstruiken. Een deel daarvan is blijkbaar ook een late soort. Daar haalde ik deze framboosjes nog af.

Lekker hoor, oogst uit eigen tuin.

Kunst groeit aan bomen

Het wemelt hier werkelijk van de appels en de peren dit jaar.
Maar daar heb ik het al een paar keer over gehad. 

Doordat het er zo veel zijn, zou je bijna gaan vergeten te zien hoe prachtig ze zijn. 

Ware kunstwerkjes van de natuur. Stuk voor stuk.

Zo zou ik nog uren door kunnen gaan. Want er hangt nog meer dan genoeg. 

En lekker dat ze zijn, heerlijk.....ook dat nog.

Wie niet waagt, die niet wint, deel 3

En toen was het alweer woensdag. De tijd vloog voorbij. 

Vandaag gingen we iets stouts doen, hoorde ik achteraf. 

Al een paar keer was ik voorbij een bordje gekomen waarop "Naturstig 8, 9, 12 km" stond.

Dat betekent Natuurpad. En daar was ik benieuwd naar, maar het was er nog nooit van gekomen om het te gaan lopen. 

Ik stelde het aan de dames voor en zij hadden gelijk allemaal zin. Dus na de koffie en de lunch gingen we op weg naar Jät.

We parkeerden de auto bij Jäts gamla kyrka. Dat is een heel oud kerkje (het oudste deel is van 1226) dat door tijdige restauraties heel goed bewaard is gebleven. Het ligt op een prachtige, stille plek.

Deze foto komt van Wikipedia

We liepen richting het startpunt van onze wandeling, het bordje dat ik al vaker gezien had, een stukje verderop langs de weg.

Het eerste wat we tegenkwamen, was een leegstaand huis met een appelboom en 3 pruimenbomen in de tuin. Heel veel fruit lag er op de grond en de takken hingen ook vol. Hier werd duidelijk niet naar omgekeken. Zo zonde. 

Daarom stapten wij de tuin in en aten het een en ander op. Daarna liepen we verder en kwamen onderweg nog meer volgeladen fruitbomen tegen. Maar die stonden bij bewoonde huizen, dus daar bleven we af. 

Deze rode appels waren zo groot en zo mooi, daar hebben we vol bewondering naar gekeken. 

Eenmaal van de weg af liep Margreet voorop en wij volgden. 

Als snel ging het pad langs het water, een uitloper van het grote meer Åsnen. 

Het is daar zo mooi! En zo rustig, dat kun je je bijna niet voorstellen.

Langs het eerste stuk stonden nog wat vakantiehuisjes, maar daarna eigenlijk geen bebouwing meer. 

Bij het strandje waren maar een paar vrouwen met kleine kinderen en een ouder echtpaar. Verder niemand. En dat kwam nog doordat het heel warm weer was, anders was daar waarschijnlijk ook niemand geweest. 

Even uitrusten en genieten van het uitzicht.

De kindjes waren heerlijk aan het spelen in het water. En ze praatten zo leuk Zweeds. :-)

We kwamen onderweg allerlei dieren en diertjes tegen. Onder andere de nodige hazelwormen.

Ik dacht dat dat kleine slangetjes waren, maar Hanneke wist dat het hagedisjes zonder poten zijn.

We kwamen bij een uitkijktoren.

Degenen die daarop klommen hadden een prachtig uitzicht.

Daarna liepen we nog een heel stuk door het bos, vlak langs het meer.
We kwamen nog leuke koeien tegen.

En uiteindelijk kwamen we, na de ronde van 8 km te hebben gelopen, weer terug bij het kerkje van Jät.

Daar hebben we nog even op een bankje gezeten en daarna een rondje rond de kerk gelopen.
Humor hadden ze er ook.

Voordat we in de auto stapten, gingen we nog even naar de fruitbomen bij het leegstaande huis en plukten en raapten de nodige pruimen.

En dat bleek eigenlijk heel stout te zijn.....
Ik dacht dat het geen kwaad kon om (afgevallen) fruit van de verrotting te redden, maar later hoorde ik dat het in Zweden niet de bedoeling is om dit zomaar zonder toestemming van de eigenaar te pakken. Nou ja, de pruimen waren er niet minder lekker om.
En ik blijf het zonde vinden dat al dit kostelijke fruit nu zomaar blijft verrotten omdat niemand het pakt of plukt. Hopelijk hebben er dan nog veel dieren iets aan.

Toen we allemaal weer thuis waren, heeft Margreet een heerlijke pastasalade voor ons gemaakt.
We hebben elke dag zo lekker gegeten!

´s Avonds heb ik nog Ticket to Ride gespeeld tegen Helen. En heel erg verloren.
De anderen keken gezellig mee.

Wat wachtte er allemaal op mij?

De vorige keer beloofde ik jullie nog te laten zien wat er zoal op mij wachtte toen ik hier aankwam.

Allereerst een paar buurvrouwen blijkbaar. Zo leuk. Mijn eerste koffievisite (fika, dat zou ik ook nog eens uitleggen) zit er alweer op. :-)

Maar de natuur had ook hier niet stilgezeten.....

Een beetje onkruid op het terras en een beetje onkruid tussen de planten.

Maar gelukkig lang niet zo erg als toen ik terugkwam in Lelystad.

En dan de bessenstruiken.....

Rode bessen. Deze struik stond eerst gewoon rechtop, maar is nu helemaal doorgebogen onder het gewicht van de bessen.

Van de rode bessen heb ik een stuk of 6 struiken vol. Oeps, beetje veel.

Zwarte bessen. 2 struiken bommetje vol. Helaas zijn deze niet lekker om zo te eten. Daar moet echt sap of zoiets van gemaakt worden.

En dan nog kruisbessen. Duizenden en duizenden.

Ik ga mijn best doen om er iets van te maken, maar ik hoop vooral dat ik nog wat mensen blij kan maken met deze enorme fruitovervloed. Want zelfs de vogels krijgen dit niet op volgens mij.

Herinneren jullie je de kersenboom nog? O o o, wat hing daar veel aan. En wat was het jammer dat de kersen precies rijp waren toen ik er niet was.

Gelukkig schijnt er wel flink geplukt te zijn door mensen uit de buurt.

Op het eerste gezicht is dit wat er nu nog aan de boom hangt:

Maar wat hoger in de boom blijken toch nog aardig wat eetbare kersen te hangen. 

Dus even een trapje gepakt en een bakje en toch nog wat kunnen oogsten.

Niet allemaal even mooi meer, maar nog wel lekker!

Dit was het resultaat van een paar takken leegplukken aan de doorgebogen bessenstruik:

Die zijn inmiddels allemaal op. Mjam mjam.

De appeltjes zijn pas over een maandje rijp. Maar er hangt best veel aan de boom.

Dan heb ik ook nog een wespennest onder het huis. Hier zie je de ingang. En als je heel goed kijkt, zie je ook een paar wespen.

En een stukje verder kan ik een berkenkwekerijtje beginnen.

Kijk, mijn terrasje is alweer een beetje van het onkruid ontdaan.

De plantenbak heb ik meegenomen uit Nederland. Paste nog net in de auto.

Ik vond het zonde om de zelfgekweekte plantjes dood te laten gaan. 

Nu kan ik er hier nog van genieten.

En inderdaad, je ziet het goed, het heeft ook geregend.

Het is nu niet zulk mooi weer als de vorige keer, maar lekker genoeg.

Af en toe een buitje is niet erg. Goed voor de tuin, die best wel droog was.