Posts tonen met het label Åsnen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Åsnen. Alle posts tonen

vrijdag 2 september 2016

Wie niet waagt, die niet wint, deel 3

En toen was het alweer woensdag. De tijd vloog voorbij. 
Vandaag gingen we iets stouts doen, hoorde ik achteraf. 

Al een paar keer was ik voorbij een bordje gekomen waarop "Naturstig 8, 9, 12 km" stond.
Dat betekent Natuurpad. En daar was ik benieuwd naar, maar het was er nog nooit van gekomen om het te gaan lopen. 


Ik stelde het aan de dames voor en zij hadden gelijk allemaal zin. Dus na de koffie en de lunch gingen we op weg naar Jät.
We parkeerden de auto bij Jäts gamla kyrka. Dat is een heel oud kerkje (het oudste deel is van 1226) dat door tijdige restauraties heel goed bewaard is gebleven. Het ligt op een prachtige, stille plek.

Deze foto komt van Wikipedia
We liepen richting het startpunt van onze wandeling, het bordje dat ik al vaker gezien had, een stukje verderop langs de weg.
Het eerste wat we tegenkwamen, was een leegstaand huis met een appelboom en 3 pruimenbomen in de tuin. Heel veel fruit lag er op de grond en de takken hingen ook vol. Hier werd duidelijk niet naar omgekeken. Zo zonde. 


Daarom stapten wij de tuin in en aten het een en ander op. Daarna liepen we verder en kwamen onderweg nog meer volgeladen fruitbomen tegen. Maar die stonden bij bewoonde huizen, dus daar bleven we af. 


Deze rode appels waren zo groot en zo mooi, daar hebben we vol bewondering naar gekeken. 

Eenmaal van de weg af liep Margreet voorop en wij volgden. 
Als snel ging het pad langs het water, een uitloper van het grote meer Åsnen
Het is daar zo mooi! En zo rustig, dat kun je je bijna niet voorstellen.
Langs het eerste stuk stonden nog wat vakantiehuisjes, maar daarna eigenlijk geen bebouwing meer. 
Bij het strandje waren maar een paar vrouwen met kleine kinderen en een ouder echtpaar. Verder niemand. En dat kwam nog doordat het heel warm weer was, anders was daar waarschijnlijk ook niemand geweest. 


Even uitrusten en genieten van het uitzicht.
De kindjes waren heerlijk aan het spelen in het water. En ze praatten zo leuk Zweeds. :-)


We kwamen onderweg allerlei dieren en diertjes tegen. Onder andere de nodige hazelwormen.


Ik dacht dat dat kleine slangetjes waren, maar Hanneke wist dat het hagedisjes zonder poten zijn.

We kwamen bij een uitkijktoren.



Degenen die daarop klommen hadden een prachtig uitzicht.


Daarna liepen we nog een heel stuk door het bos, vlak langs het meer.
We kwamen nog leuke koeien tegen.


En uiteindelijk kwamen we, na de ronde van 8 km te hebben gelopen, weer terug bij het kerkje van Jät.


Daar hebben we nog even op een bankje gezeten en daarna een rondje rond de kerk gelopen.
Humor hadden ze er ook.


Voordat we in de auto stapten, gingen we nog even naar de fruitbomen bij het leegstaande huis en plukten en raapten de nodige pruimen.


En dat bleek eigenlijk heel stout te zijn.....
Ik dacht dat het geen kwaad kon om (afgevallen) fruit van de verrotting te redden, maar later hoorde ik dat het in Zweden niet de bedoeling is om dit zomaar zonder toestemming van de eigenaar te pakken. Nou ja, de pruimen waren er niet minder lekker om.
En ik blijf het zonde vinden dat al dit kostelijke fruit nu zomaar blijft verrotten omdat niemand het pakt of plukt. Hopelijk hebben er dan nog veel dieren iets aan.

Toen we allemaal weer thuis waren, heeft Margreet een heerlijke pastasalade voor ons gemaakt.
We hebben elke dag zo lekker gegeten!


´s Avonds heb ik nog Ticket to Ride gespeeld tegen Helen. En heel erg verloren.
De anderen keken gezellig mee.



vrijdag 19 augustus 2016

Terug naar Zweden, deel 2


Vanaf Scandinavian Park in Handewitt is het maar een paar kilometer tot de Deense grens.
Vroeger kon je daar gewoon doorrijden, maar nu is die grens aardig dichtgetimmerd.


Alle verkeer moet over 1 baan en mag stapvoets de grens naderen.


Daar staan ouderwetse grenswachten die paspoorten en auto's controleren. Ik hoefde gelukkig alleen maar even met mijn paspoort te zwaaien en toen mocht ik doorrijden.

Er was veel vakantieverkeer op de weg, dus al na een half uurtje Denemarken was ie daar: de eerste file.....


Een uurtje later passeerde ik dit bord: Kopenhagen nog 128 km.


Normaal gesproken doe je daar iets langer dan een uur over (als je je aan de snelheid houdt). Dat ging deze keer niet lukken.

Even later kwam de Storebeltbrug in zicht.


Op de brug passeerde ik 3 oude Amerikaanse auto's met een caravan erachter en mensen met cowboyhoeden op erin. Ik kreeg de voorste nog net op de foto.



Op de brug was het niet druk. Waarschijnlijk omdat je daar flink wat tol voor moet betalen.

Eenmaal aan de overkant van de Storebelt (Grote Belt) was het tijd voor even pauze.


Op een superdrukke parkeerplaats met een megavieze, overstroomde wc. Geen plaspauze dus daar.

Na nog wat files


en een mooie regenboog


kwam ik ruim 2 uur nadat ik het bord Kopenhagen 128 km passeerde in de buurt van Kopenhagen.

Eerst door een kleine tunnel.

Dan door een grote tunnel.


En dan de Öresundbrug op.


Aan de overkant staan de tolpoortjes. Normaal staan daar alleen hooguit een paar auto's te wachten bij de loketten waar bediening is. Maar nu stonden er zelfs rijen voor de tolpoortjes die vanzelf open gaan voor mensen met een zendertje in de auto.


De reden: grenscontroles.
Gelukkig hoefde ik ook hier alleen maar even met mijn paspoort te zwaaien.
En daarna kon eindelijk het leukere gedeelte van de reis beginnen: Zweden!
Rust, ruimte, mooie wegen en niks geen files meer.



Zelfs de lucht werd alsmaar blauwer.


En de weg alsmaar stiller en groener.
De lucht werd trouwens ook weer minder blauw.


Toen ik in de buurt van mijn huis begon te komen en het inmiddels ook al avond geworden was, stopte ik bij een pizzeria in Ryd. Daar zag ik deze regenboog.
En de grappige tafels van de pizzeria:


Met mijn pizza


en mijn boek


vond ik nog net een mooi plekje aan de waterkant voordat de zon onder ging.


Zo kwam ik uiteindelijk thuis, in mijn huis waar de vorige eigenaars weer heel goed op gepast hadden. En elke keer als ik hier kom, voelt het meer als thuiskomen dan de keer daarvoor.

Ik moest nog wel een beetje lachen om de pizzadoos.


Een klassieke Zweedse pizza. :-)

vrijdag 6 september 2013

Rondom Tingsryd

Voordat ik iets ga laten zien van mijn rondreisje, neem ik jullie eerst nog even mee in mijn nabije omgeving.
Daar is namelijk heel veel moois te zien. Dit is nog maar een heel klein beetje. 

Vorige week zondag ging ik even naar


Een van de dorpjes in de gemeente Tingsryd.
Urshult staat bekend om de appelteelt, vandaar dit welkomstbord.
In het voorjaar ben ik in de appelboomgaarden van Ellenäs aan de oever van het meer Åsnen geweest. Prachtig was het daar toen. Al die appelbomen in bloei.


Nu hangen er vast heel veel appels, maar ik ben er nog niet geweest. Goed plan om nog even te gaan doen.

Zo ziet het eruit bij de kerk:


Er wordt je een vrolijke zomer gewenst:


En dit is de ingang van het kerkhof:


Niet dat dat iets met elkaar te maken heeft, maar ik vond het mooi. ;-)

Als je het dorp weer uit rijdt, staat er dit:


Oftewel: welkom terug. 
Niet altijd lijkt het Zweeds helemaal op het Nederlands.
Zo ook niet bij dit bord:


Ik kan me nog herinneren uit de tijd dat ik pas in Zweden kwam en echt geen woord Zweeds begreep, dat ik geen idee had van wat er op dit soort borden stond.
Vaak stond er ook nog Kör sakta boven.
Nu weet ik het wel. Het betekent: Rijd langzaam, spelende kinderen.
Ik vind het nog steeds een leuk bord, dat je gelukkig nog op allerlei plaatsen tegenkomt.

Aan de andere kant van Tingsryd kwam ik nog deze bijzondere wolk tegen:

en op de plek waar ik mijn auto aan de kant van de weg gezet had om de foto te maken, 
zag ik mooie plantjes:


De volgende dag zag ik in de krant dat er op diezelfde weg een paar uur later iemand op een eland was gereden. Gelukkig was ik dat niet.
Ik wil heel graag elanden zien, maar liever niet op de weg.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...