Alweer een week om

Wat gaat de tijd toch snel. Nu ben ik alweer een week in mijn Zweedse huis.

En om nou te zeggen dat ik heel erg opgeschoten lijk..... nee, niet echt.

Toch heb ik eigenlijk al bergen verzet.

In elk geval ben ik KLAAR met het min of meer fatsoeneren van mijn grasveld.

Gisterenmiddag om kwart voor 5 vond ik het mooi geweest.

Daarna had ik nog net tijd om een kopje thee in de zon te drinken, want om 5 over 5 begon het te regenen.

O, wat zal dat goed voor de natuur zijn. En dus hopelijk ook voor mijn grasveld.

Vanaf nu zal ik geen excuus meer hebben om lekker buiten in de zon te gaan spelen (ik denk trouwens dat de zon ook een stuk minder zichtbaar zal zijn als ik de weersvoorspellingen zo lees) en dus binnen wat actiever moeten gaan worden. En daar wacht meer dan genoeg op mij, dus ik hoef me niet te vervelen.

Behalve allerlei nuttige dingen, doe ik ook nog weleens iets anders.

Zoals bijvoorbeeld van dit

dit maken:

Bloed zweet en tranen heeft dit beestje nog net niet gekost, maar om nou te zeggen dat het leuk was om te maken.....

Ik vroeg jullie een tijd geleden al om raad, want toen vond ik het al een raar patroon.

Daarna bleef het heel lang liggen en vlak voordat ik richting Zweden ging, probeerde ik het af te maken, zodat Tineke (waarvoor ik het poesje maakte) het nog zou kunnen krijgen voordat ik vertrok.

Ik had het toen wel af, maar de voorpoten zaten op een totaal verkeerde plaats, waardoor het er niet uitzag.

Dus de poes ging mee naar Zweden en daar heb ik de voorpoten losgemaakt en opnieuw aangezet.

Al met al ziet het er nog redelijk als een poesje uit, maar echt enthousiast kan ik er niet van worden.

Ik geloof dat ik sowieso niet in de wieg gelegd ben voor het haken van kleine fliebeldingetjes, die je eigenlijk niet eens normaal vast kunt houden.

Dit poesje had gemaakt moeten worden met dun garen en haaknaald 2,5. Geen idee hoe ik dat voor elkaar had moeten krijgen. Ik vond het nu met naald 4 al moeilijk.

Hopelijk is Tineke er blij mee. Misschien komt ze hem eind van de maand persoonlijk ophalen. 

Ik ben ook nog bezig met het haken van iets anders, maar daar vertel ik later nog wel een keer over.

Toen ik foto's ging maken van de regen, zag ik dat ook de zon scheen, dus er moest ergens een regenboog zijn. En ja hoor, die was er.

En precies op dat moment vloog er ook nog een kraanvogel voorbij.

Ik kreeg ze net niet allebei op dezelfde foto.

Zie je trouwens hoe groen de berken in een paar dagen geworden zijn?
Toen ik kwam, waren ze nog helemaal kaal.

En kijk eens naar de kersenbloesem....

Die staat op openbarsten.

O, wat zal dat mooi worden.....

Ik hou jullie op de hoogte.

Het zonnetje in huis. En buiten.

Vorig jaar (ja, echt, bijna een jaar geleden, ik kan het nog bijna niet geloven) vertelde ik al over de zonnebloemen die door de gemeente Almere hier en daar in de stad worden uitgezaaid, zodat de mensen ze in de herfst kunnen plukken.
En ook dit jaar staan ze er weer.
Dus gisteren ging ik samen met een vriendin op pad om een bos te halen.

En dat lukte goed. We hadden allebei een flinke bos.
De mijne staat nu te stralen op tafel.

Echt het zonnetje in huis.

En buiten aan de waslijn?

Daar hangt een rijtje uitgebloeide zonnebloemen te drogen. In de hoop dat de vogels de zaadjes nu nog niet opeten, maar dat ik ze kan bewaren voor in de winter.
Nieuwe poging....

Omdat het mooi weer was toen we de bloemen geplukt hadden, maakten we nog een wandelingetje langs de Noorderplassen.
En we hadden geluk: we zagen een hele regenboog, helemaal tot de grond.

Jammer dat het te ver weg was. Anders hadden we die pot met goud kunnen gaan pakken. ;-)

Vandaag maakte ik nog snel een foto van de laatste bloeiende geranium in mijn tuin.

Vergeten jullie niet mee te doen aan mijn mini-give-away van deze week? Je kunt meedoen tot volgende week woensdag, dan komt de volgende er weer aan.