Posts tonen met het label cadeautjes. Alle posts tonen
Posts tonen met het label cadeautjes. Alle posts tonen

woensdag 26 juni 2013

Veel verwennerij

Het zit er weer op. Het prachtige en rustige Zweden is weer ingeruild voor het ook mooie, maar absoluut niet rustige Nederland. Wat een verschil. Dat is nog wel even wennen hoor.
Maar ik ga hier natuurlijk niet zitten klagen. Ik ga juist allemaal leuke dingen laten zien.
Want ik ben hartstikke verwend.

Eerst al in Zweden.
De dag voordat ik wegging, kwam J., de Nederlandse die ook in Tingsryd woont (nou ja, ook, zij woont er echt en ik natuurlijk niet) wat spullen brengen die ik voor haar mee naar Nederland zou nemen.
En als dank daarvoor nam zij een paar cadeautjes voor mij mee. En eentje daarvan is dit:


Ik heb eigenlijk geen idee of die ook in Nederland te koop zijn.
Het zijn maatschepjes. Van kruidenmaatje tot formaat kopje.
Reuze handig en in bakland Zweden heeft waarschijnlijk iedereen ze in huis.

Terwijl ik op zondagochtend de laatste spulletjes in de auto aan het leggen was, kwam een van mijn buurvrouwen naar me toe met een ijsbak in haar handen.


Heel kunstig had ze daarin 3 pioenrozen uit haar tuin verpakt. Met water en plastic zakjes. En een gat in de deksel. Zo schattig.
We hadden het de dag ervoor over de prachtige struik in haar tuin gehad en nu wilde ze me daar iets van meegeven.
En het is gelukt. 


Ze staan hier nu mooi te zijn en heerlijk te ruiken op mijn tafeltje.

Tijdens mijn verblijf in Zweden had mijn buurman hier op mijn huisje gepast en dus o.a. mijn post opgehaald.
En wat lag er voor leuks op mij te wachten? Veel!


Een leuk boek met ideetjes voor het zelf maken van allerlei kaarten kreeg ik van Sylvia. Het hoort nog bij de ruil waar ik al eerder over vertelde. En wat ik in ruil terug ga sturen, moet ik nog bij elkaar zoeken.
Snelheid is niet mijn ding. Maar het komt hoor Sylvia!

Ook lag er weer een opengemaakte envelop. 


Er stond geen achternaam bij, dus blijkbaar was deze weer bij de verkeerde Ria hier op het park terecht gekomen. Ik geloof dat dat wel een eerlijke vrouw is, want zo te zien, zat alles er nog in. ;-)


Zie je hoeveel leuks?
Ik kreeg het van Susan van het blog A spoon full of smiles, omdat ik een tijdje geleden een blogje gewijd had aan haar kleine-kunstwerkjes-project.
Lief toch? Was natuurlijk helemaal niet nodig geweest, maar ik ben er natuurlijk wel blij mee.

Het laatste pakje dat op mij lag te wachten, zag er zo uit:


Daar zat een boekje in of eigenlijk meer een boek.


Ik won het bij de give-away van Belinda, al een tijdje geleden.
Het lijkt misschien een beetje een oubollig boek zo aan de buitenkant, maar er staan toch echt leuke dingen in, zoals deze krokodil bijvoorbeeld:


Ooooo, is er iemand die een zak met tijd te koop heeft?
Ik wil zoveel, maar er moet ook zoveel dat de dingen die ik graag wil doen altijd als laatste aan de beurt komen. Zo jammer. Maar ik blijf hopen op betere tijden.
Voorlopig weet ik wel waar de komende week een (groot) deel van mijn tijd naartoe gaat: de tuin.
Ik zal er gauw foto's van laten zien. Je weet niet wat je ziet. Ik geloof dat het heel groeizaam weer is geweest in Nederland toen ik weg was.....

Wil je trouwens nog een heel schattig, maar ook wel een beetje zielig berichtje lezen over iets dat in Zweden gebeurd is? Ga dan even hier kijken.
Sowieso een ontzettend leuk blog over Zweden.

dinsdag 16 april 2013

Wie kan ik blij maken met.....

Ik kwam weer eens wat dingetjes tegen die wel weg mogen, omdat ik er toch niks (meer) mee ga doen.
En dat zijn....

101 woonideeën nummer 8-2012, nog behoorlijk recent dus. Met heel veel tips en ideetjes.
Geen idee meer hoe ik hieraan gekomen ben, maar het is een code om een Albelli fotoboek te bestellen voor € 12,95 in plaats van € 22,95. Geldig tm 30 april en geldt niet voor de verzendkosten.
In deze doos zitten 2 houten puzzels met hoog retrogehalte, maar helaas zijn ze allebei niet compleet. Maar misschien heb je leuke ideetjes voor de wel aanwezige stukjes.
De Libelle Woonwinkelen februari 2009 met heel veel leuke winkeltjes en woonideetjes, nog steeds actueel naar mijn idee.
Wil je er iets van hebben? Laat dan hieronder een berichtje achter.
Afhankelijk van het aantal reacties bekijk ik hoe ik het verder ga aanpakken.
De code voor het fotoboek stuur ik via de mail en de puzzelstukjes verstuur ik zonder doos (want die past niet door de brievenbus).

Eigenlijk is dit ook een soort van give-away natuurlijk. Heeft het beestje gelijk een naampje. ;-)

vrijdag 12 april 2013

Lieve blogmadammen

O, o, o, wat ben ik weer verwend de afgelopen dagen. Ik durf het haast niet eens te vertellen, maar ik vind het ook niet leuk om verwennerijen niet te laten zien. Dus.....

Het begon al afgelopen zondag. 
Ik had een boekje gewonnen bij Tineke van het blog Muts en meer haken.
Doordat ik bijna niet online was geweest, had ze het boekje bijna aan iemand anders vergeven.
Maar gelukkig was daar Jenneke die mij even een seintje gaf via Facebook.
En zo was ik nog net op tijd om mij te melden bij Tineke en vond ik gisteren een envelop in mijn postvakje met deze inhoud:


Gisteren was het sowieso een leuke dag, want ik kreeg blogbezoek.
Ik had een envelopje met inhoud gewonnen bij Saskia van het blog LaFeMe en Spruiten ter ere van de geboorte van haar 4e kleinkindje.
En omdat Saskia net als ik in Lelystad woont, spraken we af dat ze 'het envelopje' zelf zou komen brengen.

Toen Saskia arriveerde, kreeg ik gelijk al een mooie bos zonnig gele tulpen in mijn handen gedrukt.
En toen de koffie klaar was, volgde het envelopje dat een grote envelop bleek te zijn.
En wat een hoop leuks kwam daar uit!


Ik kan flink aan de knutsel.
En de onderzettertjes zijn precies de goede kleur bij de kaarsjes op mijn tafeltje. Alsof Saskia dat wist.

Ik vond het ontzettend leuk om Saskia te ontmoeten. We bleken zelfs even oud (of jong, ligt eraan hoe je dat ziet) te zijn en we kletsten en praatten maar door en door en door. Heel gezellig.
De volgende keer zorg ik dat je ook iets te eten krijgt hoor Saskia!

En nu ik het toch over het ontmoeten van een mede-blogster heb..... Het is alweer een maandje geleden, maar toen heb ik er nog eentje in real life ontmoet. En dat was....


Kun je het lezen? Het was Trui van het blog Miss Creatuurtje.
Deze lieverd ontmoette ik met grote hindernissen tijdens mijn uitstapje naar het zuiden, waarover ik nog veel meer had willen vertellen dan ik al gedaan heb, maar nog maar steeds niet aan toegekomen ben.
We hadden een hele middag voor onze ontmoeting in gedachten, maar door Belgische wegwerkzaamheden (lees: enorme file) en niet meewerkende telecommunicatiemiddelen vonden wij elkaar anderhalf uur later dan de bedoeling was.
Het was kort maar heel gezellig en wat mij betreft zeker voor een uitgebreidere herhaling vatbaar.
Degenen die Trui een beetje kennen, weten vast wel wat er in dat gele papiertje zat....


Inmiddels allang in gebruik genomen.

Naar aanleiding van datzelfde uitstapje, kreeg ik ook wat meer contact met Marinda van het blog Ranja met een rietje. Zij blijkt in de buurt van mijn geboorteplaats Zierikzee te wonen, in een dorpje waar vroeger mijn tante en oom woonden.
En vandaag vond ik deze verrassing van Marinda in mijn postvakje.


Dit zat erin:


Wat ontzettend leuk allemaal. Wat zijn er toch een hoop lieve blogmadammen oftewel blogdinnen, zoals ze ook wel genoemd worden.

Zijn er hier nog blogmadammen die ook een envelopje met inhoud van mij willen ontvangen?
Laat het hieronder weten en wie weet vraag ik binnenkort je adres.

P.S. Ik weet niet hoe het bij jullie is, maar ik zie zelf mijn foto's niet. Wat dat nou weer is????
Hopelijk komt het weer goed.

dinsdag 2 april 2013

Geven en krijgen

Gisteren was ik nog helemaal vergeten te vertellen en te laten zien wat ik voor E gemaakt had en wat ik van haar kreeg. Dus dat doe ik nu dan maar even.

E houdt ontzettend veel van de Nederlandse molens.
Ook die ziet ze overal, net als Nijntje.
Maar in Flevoland is het onmogelijk om er eentje te vinden. Hier hebben we alleen maar van die moderne. En veel ook.
E dacht echt dat Nederland er vol mee stond en dat het grootste deel van de Nederlanders in molens woonde. Hoe vertekend kan het beeld van Nederland zijn, aan de andere kant van de wereld.
Of ze ook dacht dat we allemaal op klompen lopen, heb ik maar niet gevraagd. ;-)

Wel had ik gelijk een ideetje voor iets wat ik voor haar wilde maken en haar als souvenir meegeven.
Dit is het geworden:


Het labeltje komt uit de envelop van Flipje trouwens.
Dit zat in het zakje:


En van dichterbij ziet dat er zo uit:






Aan de andere kant van het zakje deed ik een toepasselijke kaart. 
E was namelijk ook in Amsterdam geweest en helemaal overweldigd door het enorme aantal fietsen daar. 
Bovendien zag ze in Nederland voor het eerst van haar leven (ze is 54) sneeuw. 


De hanger kan ze gebruiken om dingetjes aan te hangen die ze hier gekocht en/of gekregen heeft.

Ik kreeg ook een cadeautje van E. Een Australisch cadeautje:


Omdat ik geen sieradenmens ben, heeft deze broche een ereplekje gekregen in mijn letterbak met dierbare spulletjes.

Ik kreeg de laatste tijd trouwens niet alleen iets van E. Ik kreeg de afgelopen maand nog veeeeeeel meer.
Dit


en dit


en dit


en dit


en dit


en dit


en ook nog dit


Het lijkt net alsof ik ook meedoe aan het grote snail-mail-gebeuren, maar dat doe ik niet eens.
Het zijn allemaal andere dingen en ik moet er hoognodig nog over vertellen. Dat ga ik echt doen hoor, want ik vind niks zo onaardig als iets van iemand krijgen en het dan niet laten zien op je blog.
Maar ja, druk druk druk. Weten jullie ook gelijk waarom ik niet meedoe aan het snailmailen, want al dat sturen en krijgen van leuke post lijkt me juist hartstikke gezellig. 

Ik had ook nog een pakje van Mamarina waar de gewonnen give-away in zat, maar daar ben ik de foto's van kwijt. Dus ik zal nieuwe moeten maken. Alleen is het al helemaal uitgepakt. Eerst nog maar eens goed kijken waar die foto's zouden kunnen zijn, wie weet vind ik ze nog.

Binnenkort een hoop leuks te zien hier dus.
En vergeten jullie niet mee te doen aan mijn give-away? Het hoeft niet met neon hoor, het mag ook met gewone kleuren. ;-)

woensdag 14 november 2012

Rare dag

Ik zit hier met een heel dubbel gevoel achter de pc. Het was vandaag zo'n rare dag. Aan de ene kant heel leuk door de gezellige bezoekjes (en meer), maar aan de andere kant een dag met een traan vanwege heel ander soort gebeurtenissen.

Gisteravond begon het al. Toen ik thuiskwam en mijn mailbox opende, zat daar een mailtje in van mijn webwinkelcollega Rosita met de mededeling dat haar zus op 44-jarige leeftijd plotseling was overleden. Vreselijk nieuws toch?

En nadat ik mijn eigen berichtje over de hertjes geschreven had, zapte ik nog langs wat blogjes en kwam op het blog van Else terecht. En die had juist gisteren de politie aan de deur die haar kwam vertellen dat haar man bij een ski-ongeluk was omgekomen.

Eerlijk gezegd kan ik niet zo goed tegen dit soort berichten. Ik voel me dan zo machteloos en ik word er zo verdrietig van als anderen zo verdrietig gemaakt worden.
Vanmorgen tijdens mijn kopje koffie kwam ik op allerlei blogs verwijzingen naar het blog van Else tegen en telkens weer zag ik die foto van haar man. Je kunt hem daar bijna aanraken, lijkt het wel. En toch is hij er niet meer. Zo bizar.

Dus ik begon niet echt opgewekt aan mijn dag.
Toch had ik er zin in om bij Inger en Gert op bezoek te gaan in hun nieuwe huisje. En dat was ook ontzettend gezellig. Ook al gingen onze gesprekken niet alleen maar over leuke dingen.

Vlak voordat ik naar huis wilde gaan, haalde Inger nog iets voor mij tevoorschijn....

3 strengen echte Zweedse schapenwol. Afkomstig van schaapjes van haar moeder, die pasgeleden overleden is. Of ik daar iets leuks van zou kunnen maken. Ik schat zo in van wel!
Iemand tips?

Weer thuisgekomen (haha, grappig, zo voelt het wel, maar het klinkt nog zo raar) had ik nog heel even tijd om bij te komen van alle Zweedspraterij voordat de buurvrouw aanbelde.
En toen ging het weer verder.
De buurvrouw heet Kerstin, hoe Zweeds wil je het hebben? Spreek trouwens uit als Sjerstien.
En ze werkt in een winkel in Tingsryd-Centrum (wat ongeveer 1 straat is).

We hadden heel veel te kletsen, dus ik heb weer goed Zweeds geoefend vandaag. Het was echt leuk om haar te ontmoeten.
Ook van haar kreeg ik een superleuk cadeau, dus ik ben opnieuw flink verwend vandaag.
Dit bracht ze mee:

Een handgemaakte kabouter van vilt en schapenwol.
Dat heet in Zweden een hustomte, oftewel een huiskabouter.
Ze vertelde dat hij me gezelschap kan houden als ik hier ben en dat hij op het huis kan passen als ik naar Nederland ben.
Ik vind hem erg leuk.

Op de foto zie je verder de restanten van onze koffie-visite. Een kop-en-schotel die door Inger en Gert voor mij zijn achtergelaten. En een bord (idem) met daarop nog 3 overgebleven Vaniljbullar.
Jammer genoeg niet door mij zelf gebakken, maar gekocht bij de ICA (de Zweedse tak van AH).
Als ik hier weer terug ben, zal ik er eens aan gaan beginnen om mij ook de Zweedse bakkunst aan te leren.

Voor de nieuwsgierigen onder jullie heb ik ook nog een foto gemaakt van iets grotere afstand. Ik dacht dat mijn keuken er nu wel ordelijk genoeg uitzag om dat te kunnen doen.

Zo hebben jullie alvast een eerste inkijkje in mijn Pippihuis.
O ja, misschien voor jullie raar, maar hier zit men met bezoek meestal aan de keukentafel. Met altijd iets te eten bij de koffie of de thee. Dat heet Fika, een Zweeds fenomeen waar ik ook nog wel een keer wat meer over zal vertellen.

maandag 2 juli 2012

Dagje Friesland, gezellig!

Nadat ik afgelopen vrijdag tamelijk vroeg gewekt was door een mij nog steeds onbekende vogel (ik heb nu de foto naar Vogelbescherming Nederland gestuurd met de vraag of zij weten wat het er voor eentje is, dus ik hoop dat ik daar antwoord op krijg), doezelde ik nog wat, om een paar uur later in mijn autootje te springen in de richting van Friesland. Naar onbekende verten.....

Hoe kwam ik daar zo toe? Naar Friesland ga je tenslotte niet zomaar. ;-)
Het kwam zo:

Twee weken geleden schreef ik mijn blogje over Creapower, Maud en Villa Joep.
En daarna kreeg ik enkele bestellingen van Villa Joep knuffels. Leuk toch?


Een van de bestelsters was Jeanneke van het blog De Zondagssteek. Zij bestelde 3 olifantjes, voor haar 3 gezonde kleinkinderen. Een mooi gebaar van dankbaarheid, vind ik.

Omdat Jeanneke en ik al een tijdje via de mail contact hadden over van alles en nog wat, leek het ons allebei leuk als ik de knuffels persoonlijk bij haar zou gaan brengen, zodat wij elkaar ook eens live konden zien en spreken. En zo reisde ik samen met de 3 olifantjes (of eigenlijk 6, want ze hebben allemaal een jonkie in hun slurf) af naar Dokkum.

Daar trof ik Jeanneke thuis met een door haarzelf gebakken chocoladecake bij de thee.
En we kletsten gezellig verder, maar nu in het echt.
Ik kon ook een aantal prachtige, door Jeanneke gemaakte, quilts bekijken. Wat vind ik dat knap! Zulk priegelwerk is toch niet waar ik voor in de wieg gelegd ben, geloof ik, ook al heb ik het vroeger wel gedaan.
Maar lang niet zo mooi als Jeanneke hoor.
Als je foto's wilt zien van wat ze zoal gemaakt heeft en maakt, neem dan gerust eens een kijkje op haar blog.

Behalve mooie quilts maakt Jeanneke ook door haarzelf ontworpen speldenkussens. Eveneens heel mooi.


En wat een verwennerij: ik kreeg er eentje! En die zie je hier. In gebruik genomen en wel.

Tijdens ons gesprek kwamen we ook op mijn Kringlooppech met de zak met knopen. En toen verdween Jeanneke ineens naar binnen en kwam terug met....... een zak met knopen. En die mocht ik zomaar van haar hebben! Zo aardig.
Ze zitten nu in een glazen schaal die ik een tijdje geleden bij het vuilnis vond (oeps, ik durf het bijna niet te bekennen....) en ik ben er hartstikke blij mee.


En over kringloop gesproken.....
Jeanneke had aan het eind van de middag nog een andere afspraak. En dat kwam goed uit. Want....
Op een steenworp afstand van haar huis bevindt zich Kringloopwinkel De Wissel. En ja, als ik in de buurt ben van een kringloopwinkel die open is, dan weet je het wel.
Mijn TomTom had even moeite om de juiste locatie te vinden, maar gelukkig was er een aardige (Friese?) mevrouw die wel wist waar het was, zodat ik nog een uurtje de tijd had om bij De Wissel rond te struinen.
Uiteraard vond ik een paar leuke dingen. Maar daarover later meer. Voor vandaag weer genoeg verwennerij te laten zien.

Aangezien ik niet elke dag (eigenlijk bijna nooit) in Friesland ben, ging ik op de terugweg nog 'even' langs bij bekenden in Drachten. Ook dat was heel gezellig.
En zo kwam het dat ik afgelopen vrijdag al om 6.30 uur wakker werd gemaakt en pas om 1.15 uur weer in mijn bedje lag. Een lange, leuke dag!

En, Karin, tevreden zo? ;-)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...