Wat een pech, ze zijn weg

Aaah, zo jammer!

En ik had nog zo gehoopt ze te kunnen zien uitvliegen. Maar nee hoor, dat moesten ze nou juist uitgerekend gaan doen op de dag dat ik de hele dag en avond op pad was. :-(

Ik mis ze nu al.
Ik ging toch een aantal keren per dag kijken. En ik vond het zo leuk!

Gisteren maakte ik snel nog een paar foto's voordat ik wegging (waardoor ik zelfs een beetje te laat kwam, maar dat gaf niet). Ze zaten toen zo gezellig in de zon (waardoor het niet zo goed lukte om ze op de foto te krijgen, want als ik ze dichtbij wilde, stond ik in de zon en maakte dan schaduw over het nestje). En ze leken al zo verdacht veel op echte vogeltjes. Ik had het kunnen weten dat het niet lang meer zou duren.....

Gelukkig heb ik er heel veel leuke herinneringen aan.

Japan tas

Over ongeveer een maand gaan mijn dochter en haar vriend een avontuurlijke reis maken. Tenminste, dat vind ik. Ze gaan namelijk naar Japan.
Ze hebben er heel hard voor gespaard en hebben er uiteraard reuze veel zin in.

Toevallig kwam ik vorige week ergens een lapje tegen met Japans dessin. En ik kreeg gelijk het idee om daarmee iets voor mijn dochter te gaan maken.
Dit was mijn 'ontwerp':

Het is een tas(je) geworden.

Ik had eerst al de Japanse vlag gehaakt. Niet helemaal perfekt, want omdat ik de lange kanten met vasten haakte en de korte kanten met stokjes (anders kreeg ik geen rechthoek), is het meerderen in de hoeken niet heel netjes geworden. Maar ja, een kniesoor die daarop let toch?
Ik heb de vlag als een zakje op de flap van de tas genaaid. Dus dan kan er eventueel iets in.

In de flap maakte ik ook nog een paspelrandje.

En dit is de achterkant:

De hele tas is van dubbele stof.
Aan de binnenkant zit ook nog een opbergvakje.
Nu maar hopen dat ze er blij mee zal zijn. (en dat ze hier niet meeleest, want dan is het geen verrassing meer)

En voor degenen die willen weten hoe het met de tjiftjafjes staat:

De stand van vandaag.
Ze gaan steeds meer op echte vogeltjes lijken.
Er zitten er minstens 5 in het nestje.
En het is me nog steeds niet gelukt om paps en/of mams fatsoenlijk op de foto te krijgen.
Ik hoop zoooooo, dat ik thuis ben op de dag dat ze gaan uitvliegen. Lijkt me tè schattig.
Uit het nestkastje met de pimpelmeesjes komt nu trouwens de hele dag gepiep. Dat klinkt zo gezellig.
De tjiftjafjes zijn vrij stilletjes. Maar die kan ik gelukkig zien in plaats van horen. Dat is nog veel leuker.
Ik hoop dat jullie meegenieten.

P.S. Voor degenen die interesse hebben in de foto's die ik af en toe maak als ik ga fietsen door de polder of van mijn tuintje: hier en hier kun je er wat zien op Facebook. (je hoeft zelf geen Facebook-account te hebben)

Uitslag give-away

Heb je meegedaan aan mijn Uilen-give-away? Zo ja, dan kan het vandaag je geluksdag zijn. ;-)

Want weliswaar een dagje te laat, heb ik nu toch de trekking verricht.

Dit waren de deelnemers:

 

Ik heb alle reacties op 2 blaadjes uit mijn Grand-Canyon-souvenir-memobloc geschreven in de volgorde waarin ze meegedaan hebben. Zoals je kunt zien zijn het er nipt meer dan 50 geworden.
Dussss..... er gaan hier binnenkort zowel een DIY-uilenpakketje als een al gemaakt uiltje de deur uit.

Ik knipte strookjes van alle namen en deed die in een oud sauskommetje:

Daarna: ogen dicht, een heleboel keer husselen en toen 1 strookje eruithalen. En daar stond op......

En vervolgens nog een keer dezelfde procedure. En toen pakte ik het strookje met......

Dus nu heb ik het volgende bedacht: Sylvia van Zaanse Zolder mag als eerste kiezen wat ze wil hebben.
Een DIY of een al gemaakt uiltje. En in welke kleuren natuurlijk.
En daarna krijgt Simone van De Sierkip de mogelijkheid om haar kleurencombinatie te zeggen.
En als Sylvia een DIY wil, krijgt Simone een al gemaakt uiltje en andersom. Nou ja, dit staat er een beetje krom, maar jullie snappen vast wel wat ik bedoel. ;-)

Ik vind het erg leuk dat deze 2 dames gewonnen hebben, want ook zij zijn frutselaars, kringlopers en fotomakers. Een beetje zoals ik dus. Ik lees hun blogs heel graag.

Natuurlijk lees ik ook de blogs van de meeste andere deelnemers. En nog meer trouwens. Maar ja, er konden er maar 2 de winnaar zijn deze keer.
Wie weet heb ik binnenkort wel 150 volgers. En dat lijkt me dan een mooie gelegenheid voor weer een give-away. Dus dan: nieuwe ronde, nieuwe kansen.
Iedereen heel erg bedankt voor het meedoen.

En heb je bovenaan de foto van het geluksklavertje gezien? Die komt ook uit eigen tuin.
En hij staat in een pot. En in die pot staat ook de enige Afrikaan die is opgekomen bij mij uit het zaad dat ik won bij Mamanon. Dus Manon: hierbij een eervolle vermelding voor jou. ;-)

Zie je hem staan? Hij is een beetje wazig, want de foto was bedoeld voor de Klavertjes 4. Maar hij staat er echt en hij leeft nog. ;-)

Tenslotte voor wie het weten wil: de mini-tjiftjafjes vandaag:

Ik kon het niet laten. Sorry. Ik vind ze zo leuk. En ze groeien zo hard. Ze beginnen nu al echt op vogeltjes te lijken. Ik zag zelfs al een vleugeltje met ieniemienie veertjes erop.