Pencil thursday: kringloopvondsten

Een ingelijste poster van Väckelsång, het dorp waar mijn huis onder valt.

Met het oog op Midsommar.

Een glazen vaasje, een Tupperware taartschep en een glazen hangertje van Småland, het gebied waarin mijn huis staat.

2 bollen garen en leuke lapjes.

Videobanden (jaja, ik heb nog een videospeler) van Pippi en de film Fucking Åmål (erg mooie film, aanrader). Ik heb ook de film van Emil in Lönneberga, die kocht ik tegelijk met de lamp die van het trapje af viel. Ik zet deze films op terwijl ik met iets anders bezig ben. En af en toe kijk ik dan even. En voor de rest is het leuk om naar te luisteren.

Een cursus Leren ontspannen en mediteren op cd en 4 dvd's van Zweedse crimi's. (dvd-speler heb ik ook)

Nog maar eens wat mooie en leuke boeken en tijdschriften.

Mooie geborduurde schilderijtjes. In het kader van de kneuterigheid.

En een klein bingospelletje. Met dobbelsteren. Geen idee wat die erbij moeten.

Wat trouwens absoluut niet handig is als je een tas vol met kringloopaankopen hebt en je gaat daarna nog gewone boodschappen doen: de zak met suiker die je net gekocht hebt bovenop leggen, zodat die onderweg stuk kan gaan.

En dit gat zat dus aan de onderkant van de zak. Stel je zelf maar voor hoe het er in de tas uitzag toen ik thuis kwam.

En kijk eens hoe het er met de kersen in de boom voor staat:

 Pencil thursday is een initiatief van E strea chikitu. 

Laten we hopen dat het echte handschrift niet gaat uitsterven!

Rabarberpaj

Nog maar een blogje met een hoog kneuterigheidsgehalte.

Want wat doet een plattelandsbewoner met een grote rabarberplant in de tuin?

Natuurlijk: rabarberpaj bakken.

Dat gaat zo:

Het boertje van buten zoekt een geschikt (niet te moeilijk, bewerkelijk en/of tijdrovend) recept op internet.

En vindt dit:

http://www.recept.nu/stefan-persson/paj/frukt-och-bar/rabarberpaj/

Dan loopt het boertje naar de rabarberplant en plukt een aantal stengels met bladeren.

De bladeren verdwijnen op de composthoop en de stengels worden een beetje geschild en in stukjes gesneden.

Vervolgens volgt het boertje keurig het recept en zo belanden alle ingrediënten in de ovenschaal.

Omdat dit boertje bang was dat het misschien te zuur zou worden, werd er nog een beetje suiker overheen gestrooid. Dat stond niet in het recept.

De oven op 180 graden en dan wachten op wat er gebeurt.

Oeps, er gebeurde iets meer dan de bedoeling was. De schaal was te klein, dus het deeg rees over de rand.

Gelukkig lag er aluminiumfolie onder.

De Belgen onder ons zouden misschien zeggen dat het iets erover was. ;-)

Maar al met al werd het resultaat helemaal niet slecht.

En terwijl de paj nog warm was, schepte het boertje alvast een beetje op een bordje om te proeven.

Het leek niet echt op een stukje taart, maar het was wel heel erg lekker.

En later bleek dat het ook in koude toestand goed eetbaar was.

Het boertje verdeelde de ene helft van de paj over een paar schoteltjes en zette die in de koelkast (en at daar later al 2 keer iets van op) en bracht de helft die nog in de schaal zat naar de overburen als bedankje voor de gezellige middag met muziek en dans.

Het boertje denkt dat dit recept zeker voor herhaling vatbaar is. Dan wel in een iets grotere ovenschaal. Of misschien lukt het ook wel met de springvorm. Voordat het daarin over de rand gaat.....

En natuurlijk zal het leuk zijn om samen met J. en haar kinderen zo'n rabarberpaj te bakken. ;-)

Ik heb het recept even in het Nederlands vertaald voor jullie.

Ingrediënten: 300 gr rabarber, 100 gram boter, 2,5 dl bloem, 2 dl suiker, 4 theelepels vanillesuiker, 1 theelepel bakpoeder, 1 groot ei.

Bereiding:
1. Smelt de boter samen met de vanillesuiker. Blijf de hele tijd roeren. Daarna laten afkoelen.
2. Meng alle droge ingrediënten in een schaal.
3. Roer daar de gesmolten boter en het ei doorheen.
4. Druk dit mengsel uit in een ovenvaste vorm.
5. Schil de rabarber en snij deze in centimeterdikke plakjes.
6. Druk de rabarberplakjes in het deeg.
7. Zet de vorm midden in de voorverwarmde oven en bak ongeveer 45 minuten op 180 graden, totdat de paj (wat is daar eigenlijk het Nederlandse woord voor?) goudbruin is.
9. Serveer naar wens (lauw) met vanillesaus (daar zijn de Zweden gek op) of ijs.
 

Kneuterigheid

Het zal niet langer dan een jaar geleden zijn dat ik altijd om het hardst riep dat ik nooit, maar dan ook echt nooit ergens op het platteland zou gaan wonen. Ik voelde mij een stadsmens in hart en nieren.

Alles om de hoek, dat vond ik belangrijk en prettig.

Dus van alle mensen ben ik zelf misschien nog wel het meest verbaasd over hoe kneuterig mijn leven er nu uitziet.
Zowel in Nederland als in Zweden kun je wel zeggen dat ik op het platteland woon.

In beide gevallen is 'de stad' best ver weg.

En het rare is dat ik me er prima bij voel.

Kijk maar even mee naar de kneuterigheid van mijn huidige Zweedse leven....

Is dit niet übertruttig? Echt, een jaar geleden zou ik het vreselijk gevonden hebben.

(Kleine kanttekening: de muren heb ik hier al wit geschilderd, die waren ook bruin. En op de vloer wil ik graag nog iets lichters hebben. Maar alles op zijn tijd.)

In mijn vrije tijd doe ik allemaal tuttige dingen, zoals

Plantjes kweken (niet altijd erg succesvol trouwens, alleen op deze foto zie ik al meerdere mislukkingen).

Naar bloemetjes kijken en er foto's van maken. Veel foto's soms ook.

Zweedse koffie drinken.

Genieten van een tijdschrift van meer dan 80 jaar oud.

Oude houten meubels wit schilderen.

Bakken. 

Ik heb zaterdag bij de Lions loppis zelfs een broodbakmachine gekocht. 

Het moet niet veel gekker worden.

Een uitstapje maken naar een tuin met bijna uitgebloeide tulpen.

En dit was wel het toppunt van tuttigheid: ik deed mee aan de door de Fritidsförening georganiseerde Tipspromenad. Oftewel een wandeling met vragen om te beantwoorden.

Ik had trouwens 8 van de 12 antwoorden goed. Dat vond ik wel heel grappig. Want soms wist ik echt niet waar een vraag over ging. De Zweedse actualiteit en historie zitten er niet helemaal goed in bij mij. ;-)

Maar een beetje gokken kan wonderen doen blijkbaar.

Tja, niks groots te melden vanuit Zweden dus.

Alles wat ik doe en meemaak is klein en sukkelig.

Maar ik geniet ervan met volle teugen.

En elke dag zet ik weer een stapje voorwaarts. Op het platteland. Heerlijk.

P.S. Ik kreeg hier in de buurt commentaar op mijn enthousiaste verhalen. Het is niet de bedoeling dat het hier een Nederlandse/Belgische enclave in Zweden gaat worden. Dus: niet emigreren hoor, alleen maar op vakantie komen naar Tingsryd. ;-)