Op bezoek bij....

Afgelopen donderdag had ik een drukke dag.
Eerst moest ik mijn auto ophalen bij de garage. Daar had ik hem de vorige dag gebracht om er winterbanden onder te laten zetten. Dat leek me wel verstandig met het oog op mijn reisjes naar Zweden.
Eigenlijk zou hij woensdag al klaar zijn, maar helaas was dat niet gelukt.
Dus eerst langs de garage (een medewerker had mij woensdag thuisgebracht en kwam mij donderdag weer ophalen, dat was wel goede service) en daarna door naar Den Haag.

Daar ging ik op bezoek bij de baasjes van Noortje, het hondje waar ik in Almere elke donderdag mee ging wandelen. Helaas zijn zij naar het 'verre' Den Haag verhuisd.

Ik had er reuze zin in om ook Noortje weer te zien. Maar helaas liep dat anders.
Noortje was vlak voordat ik aankwam aangereden door een auto. Die notabene doorgereden was.
Dus Noortje was bij de dierenarts, samen met haar baasje. Alleen haar vrouwtje was thuis om op mij te wachten.

Het bleek dat de heup van Noortje aan 1 kant uit de kom was. En ze moest ter observatie bij de dierenarts blijven voor het geval ze ook inwendig letsel zou hebben.
Zo zielig! Ook voor haar baasjes trouwens.
Gelukkig lijkt het erop dat ze verder niets aan het ongeluk overgehouden heeft.
En haar heup is vrijdag geopereerd en zit nu met een schroef vast.

Het was dus een heel ander bezoekje dan gepland. Maar toch nog gezellig.

Omdat ik na mijn bezoek aan Den Haag had afgesproken met de vrienden van de pannenlappen ;-) die in Amstelveen wonen, kwam ik op het volgende idee:

Het kerstbordje van mijn Wekelijkse Weggeef Woensdag #9 was gewonnen door Monique, oftewel Moos van het blog Moos en haar moosies.
En zij woont in Amsterdam, dus vlakbij Amstelveen.
En ik was een beetje bang om het bordje op te sturen. Want je weet maar nooit of het dan heel aankomt.
Dus ik vroeg aan Monique of ik het op mijn route van Den Haag naar Amstelveen even langs mocht brengen. En dat mocht!
En ik kreeg zelfs een kopje thee van Monique en maakte kennis met haar beestenboel èn met haar man die net voordat ik weer weg wilde gaan thuiskwam.

En als grote verrassing kreeg ik ook nog een cadeautje van haar.

Een echte Moos-hartjes-sleutelhanger.
Mooi verpakt in een zakje en met een handgemaakt label eraan.

De sleutelhanger gaat mijn sleutels bij elkaar houden.
En het label met hartje heeft een plekje gekregen aan mijn slinger.

Na Monique snel door naar Amstelveen waar ik lekker eten kreeg en een gezellige avond had.
En tenslotte weer terug naar mijn huisje in Lelystad. Gelukkig weer veilig thuisgekomen.

Haaksels en maaksels

Hoogste tijd om weer eens iets te laten zien wat ik gemaakt heb.
Een tijdje geleden vroeg ik jullie wat dit zou worden:

En Kaatje had het goed geraden:

Aan de ene kant ziet ie er zo uit en aan de andere kant zo:

Daar heb ik de kleuren precies in de omgekeerde volgorde gebruikt.
En het is natuurlijk een speldenkussen, dat hadden jullie hopelijk gezien.
Ik was er al aan begonnen voor mijn bezoek aan Jeanneke. Dus ook al kreeg ik van haar een veel mooier exemplaar, ik heb deze toch maar afgemaakt.
Het patroontje vond ik bij Mums boven. Ik geloof dat ik de mijne alleen wat groter heb gemaakt.

Van dezelfde Wibra-katoentjes uit de schaal maakte ik deze armband:

Eigenlijk was het gewoon zo'n armband gemaakt van een soort buisje van vasten. Zie bijvoorbeeld deze:

Maar dat vond ik zo saai. Dus daarom haakte ik er een bloemenslingertje bij en naaide dat eraan vast.
Als je wilt weten hoe ik dat gedaan heb, laat het dan s.v.p. even weten. Dan kan ik het je vertellen.

Tenslotte maakte ik ook nog een kaart met behulp van wat kringloopvondsten:

En die is inmiddels onderweg naar vrienden die (helaas voor mij) naar Den Haag verhuisd zijn.
Het zijn de baasjes van Noortje, die je al eerder hier voorbij zag komen. Dus nu stopt mijn vaste donderdagochtend wandeling met Noortje en haar vrouwtje. Zo jammer. :-((

Give-away gewonnen!!

Echt superleuk, ik heb een give-away gewonnen. En wel die van Kaatjes verhaaltjes.
Hij ziet er zo uit:

 

En vandaag kwam de post hem brengen.

Het zijn 2 erg mooie lapjes. De ene is cremekleurig en een beetje ruw geweven. En de andere is een Stenzo ribstofje met mooie rozen erop.

Ik denk dat ik van het cremekleurige stofje een kussenhoesje ga maken. 

En van het andere stofje weet ik het nog niet. Maar daar zal vast iets leuks van komen.

Ik laat het t.z.t. zeker hier zien.

Els en Kaatje: heel erg hartelijk bedankt voor het helemaal opsturen naar Nederland.

Vandaag was het alweer een lentedag in november en dit pakketje maakte de dag nog zonniger dan hij al was.

Jammergenoeg ben ik aangevallen door een verkoudheidsvirus. Ik ben benieuwd hoe snel ik dat beestje weer verjaagd zal hebben en hoe de strijd gestreden gaat worden.

En verder ben ik ook nog steeds in de ban van het haakvirus. Dat is gelukkig alleen maar leuk.

Ik ben nu wel met iets teveel projectjes tegelijk bezig: nog 3 bloemen om af te maken,

de sjaal/omslagdoek,

een schaapje uit een schattig boekje en een wokkelsjaal uit weer een ander boek. Daarover later meer.

Ook ben ik heel blij met mijn nieuwe camera. Het zal nog wel even tijd kosten voordat ik de mogelijkheden aardig onder de knie zal hebben, maar ook dat is leuk om te doen.

Gisteren ging ik weer met Noortje en haar vrouwtje in het park wandelen en toen had ik de camera meegenomen om te zien of ik daar betere foto's van Noortje mee kon maken dan met mijn telefoon. En zowaar zijn er een paar leuke foto's bij. Hier zie je er eentje:

 

Jaja, ik vind haar zo'n leuk hondje. Ik blijf jullie stalken met 'hondjesspam'. ;-)

Heerlijke herfstwandeling

Zojuist heerlijk in het park gewandeld met Noortje (die je hier al eerder kon zien).

Mooie herfstkleuren en een vrolijke hond met een veel te grote stok.



Da's genieten!

Dit ging niet zo heel goed samen...

Vorig weekend mochten wij weer eens op Noortje passen, het hondje waar altijd om gevochten wordt bij wie ze mag logeren als de baasjes weg moeten. En nu mocht ze wel 3 dagen bij ons! Leuk!

Alleen misschien niet zo heel slim van ons om dat te combineren met het schilderen van de huiskamer. 
Want:
a. Noortje kreeg heel wat minder aandacht dan ze normaal bij ons gewend is. Kijk haar maar eens zielig staan wachten bij haar stokje, waar deze keer niemand mee ging gooien.

b. Al ons gesleep met trapjes en plastic maakte haar wel een beetje onrustig en onzeker. Huh! Elke keer weer een eng geluid om van te schrikken.

c. Verfspullen op de grond en een hondje zijn ook niet zo'n slimme combinatie. Ik heb heel wat keren op mijn knieën moeten liggen om witte hondenpootjes van het parket te boenen. Natuurlijk liep ze elke keer door de verf als wij even niet opletten en daarna bij voorkeur door een stuk van de kamer dat nou juist niet afgedekt was. :-)

Buiten hebben wij nog een heel spoor van hondenpootjes over het terras als herinnering aan ons produktieve en gezellige weekend met Noortje.

Gelukkig wende Noortje aan al het gedoe. Want zondag legde ze zich er uiteindelijk bij neer en bleef lekker op haar kleedje liggen. Ook wel een beetje moe van alle onrust.