Vreemde vogels

Dwars door Flevoland loopt de snelweg A6.

De bruine lijn op het plaatje is de A6

Aan de ene kant van de A6 ligt de stad Lelystad en precies daar tegenover ligt het Natuurpark Lelystad.

Linksboven Lelystad, rechtsonder Natuurpark Lelystad

In het Natuurpark wonen een aantal bijzondere dieren, zoals o.a. elanden, Pater Davidsherten en otters.

Maar buiten het Natuurpark wonen een aantal vreemde vogels. 

Je zou toch denken dat een normale vogel graag wil broeden in een mooie natuurlijke omgeving en in alle rust en uit het zicht. Maar nee hoor, wat doen deze ooievaars?

Ze bouwen hun nesten op de hoogspanningsmasten die langs de snelweg staan aan de overkant van het Natuurpark.

Gezellig bij elkaar, meerdere nesten in dezelfde mast.

Dag en nacht raast er verkeer onder ze langs, maar blijkbaar vinden ze het een mooie plek voor een nest. 

Wil je gaan kijken? Je vindt deze nesten recht tegenover de parkeerplaats van McDonalds. Langs de A6 dus.

Met de fiets kun je er redelijk dichtbij komen. Met de auto helaas niet. Daarom zijn mijn foto's ook een beetje van veraf genomen.

De mereltjes

Bij het terugkijken van oude berichten, kwam ik er achter dat ik hier helemaal niet meer heb laten zien hoe het de mereltjes uit het nest boven mijn slaapkamerdeur is vergaan.

Alleen op Facebook heb ik daar foto's van laten zien.

Nou ja zeg, dat kan toch niet zomaar.

Dus daarom ook hier nog even een kleine update van de mereltjes uit Lelystad.

Op 22 juli kreeg ik eindelijk de kans om eens in het nest te kijken, omdat voor die tijd Moeder Merel echt aan haar nest vastgeplakt zat en Vader Merel voor de fouragering zorgde. In elk geval altijd als ik keek.

Toen waren de vogeltjes al groot.

Een dagje later zat er al eentje op een tak naast het nest.

Die viel na een tijdje naar beneden en verdween onder de heg tussen mij en de buren met Moeder Merel er achteraan.

Op 26 juli sprongen ook de andere 3 mereltjes uit het nest.

2 landden er op de grond.

En eentje op een tak vlak onder het nest.

Ze bleven allemaal een tijdje verdwaasd zitten en verdwenen daarna uit het zicht.

Ik ga er maar van uit dat Vader en Moeder Merel hun jonkies goed in de gaten hebben gehouden vanaf toen.

Later op de dag zag ik 1 mereltje achter in mijn tuin zitten. Een hele tijd op dezelfde plek.

Het was mij niet duidelijk of die kleintjes nou ook al echt konden vliegen, want dat heb ik ze niet zien doen.

Deze deed wel een poging.

Ik hoop dat de kleintjes het allemaal gered hebben.

Vader en Moeder Merel zag ik nog wel de hele tijd in de buurt.

Al snel had Mevrouw Merel weer een nieuw nest gebouwd. Tenminste, ik ga er maar van uit dat het dezelfde Mevrouw Merel is. En zo liet ik haar achter toen ik op 9 augustus naar Zweden vertrok.

Dus geen idee wat er met dit nestje gebeurt of gebeurd is of gebeuren gaat.

Mevrouw Merel

Mijn slaapkamer heeft een deur naar buiten (heerlijk trouwens).

En boven die deur groeit een druivenplant. Een best grote.

En in die druivenplant had een merel een mooi verborgen nest gebouwd.

Maar o wee, o wee, wat is er vannacht gebeurd? De druivenplant is losgewaaid en naar beneden gevallen.

En daar zit Mevrouw Merel nu, open en bloot.

Niet heel erg op haar gemak, denk ik.

Mijn dilemma is nu: wanneer zal ik proberen die druivenplant weer boven haar hoofd vast te krijgen?

Terwijl ik foto's maakte van Mevrouw Merel, hoorde ik gezang boven in een boom.

En wat zat daar?

Een gezellige groenling. Klik!

Bedankt iedereen die (al) meegedaan heeft aan mijn 'Zweedse-uitspraak-wedstrijdje'.

Er zitten een paar natuurtalenten tussen hoor. 

Maar een paar woorden heb ik toch nog niet helemaal goed voorbij zien komen.

Kleine hint: het middelste bord heeft 2 afkortingen.

Als je zin hebt, kun je nog een poging wagen.

Landleven

Leven op het platteland van Zweden heeft zo zijn voordelen. Bijvoorbeeld als je tijdens het schilderen buiten op je veranda opeens getik hoort.
Waar kwam dat getik vandaan? Van een stroompaal.
En wie tikte er tegen de stroompaal? Precies, een specht.

Toen ik in de tuin stond om de specht te fotograferen, hoorde ik van de andere kant vogelpiepjes die ik niet herkende.
In de boom van de buurman (of zou ie van mij zijn?) zaten 2 vogeltjes die ik niet ken.

Op de foto staat er maar eentje.
En jammer genoeg begon het al donker te worden, dus zijn de foto's niet echt helder te noemen.

Soms heeft het leven hier ook zo zijn nadelen.

Bijvoorbeeld als er een groepje wilde zwijnen langskomt en je grasveldje omploegt.
Dit gebeurde bij het huis bij mij aan de overkant.
De Deense eigenaren hebben nu schrikdraad rondom hun terrein gezet.

Helaas voor hun is dit een voorbeeldje van 'als het kalf verdronken is'.
Ik hoop dat de wilde zwijnen denken dat er in mijn grasveld geen lekkere dingen onder de grond zitten. En dat ze die dus ook niet gaan zoeken.

P.S. Wilde zwijnen zijn op dit moment de grootste oorzaak van wildongelukken in deze regio. Er schijnen er nogal veel te zijn. En ze kijken niet uit bij het oversteken. :-(

P.S.2 Vergeten jullie mijn give-away-kerstbordje-met-hertjes niet? Het bordje is trouwens gewoon rond, hoewel het op de foto ovaal lijkt.

Een week zonder internet

Tjonge jonge, dat valt niet mee voor iemand die normaal heel wat uurtjes op het net doorbrengt. Vooral niet als er veel geregeld en uitgezocht moet worden. Dat gaat via internet toch allemaal lekker makkelijk.
Maar niet getreurd, uiteindelijk is het goedgekomen en ben ik weer online. Tijd om weer eens van me te laten horen hier dus.

In de afgelopen internetloze week heb ik natuurlijk niet stilgezeten. Wat heb ik dan zoal gedaan behalve een Zweeds huis kopen?
Onder andere een paar keer naar Växjö heen en weer rijden. Dat is de dichtstbijzijnde stad waar alle grotere winkels te vinden zijn. (geen Ikea helaas) Toch iets meer dan een half uurtje enkele reis. Dus best tijdrovend te noemen.

En wat deed ik zoal binnenshuis?

Heel veel dozen uitpakken en voor de spullen die daaruit komen een plekje zoeken, wat nog niet voor alle spullen gelukt is, zoals je hier kunt zien.

Lege dozen opstapelen.

De laatste appeltjes van de appelboom in de tuin schillen.

En daar een appeltaart van bakken. In een ovenschaal, omdat de bakvorm nog in een onbekende doos zit.

Een vogelvoederding ophangen en kijken naar de vogels die daar op af komen. Nog geen vogels ontdekt die we in NL niet hebben.

Aan de zijkant van het huis uit het raam kijken, waar het uitzicht nu niet zo mooi is, omdat er nieuwe riolering wordt aangelegd. Maarrrrr.... er gebeurt nu wel iets in de straat. En dat zal vaak niet het geval zijn. ;-)

Was ophangen in mijn eigen waskelder. Daarover later misschien nog wat meer.

Noodzakelijke nieuwe spullen kopen. Èn die in elkaar zetten.

Bladeren in een bij de Loppis gevonden bundel Zweedse damestijdschriften uit 1949.

Lezen in een boek dat ik geleend heb van mijn zus en in een Zweeds boek dat ik cadeau kreeg van 'onze' oude buurvrouw.

Verder haken aan het project waaraan ik een maand geleden begon. Het einde begint te naderen. Maar het is nog steeds leuk om te doen.

Be yourself

Zo waar en toch soms zo moeilijk.

Rondje Lepelaarplassen

Gisteren was het natuurlijk prachtig weer om een fietstochtje te maken. En dat deed ik dus ook.
Samen met een vriendin reed ik een rondje om de Lepelaarplassen in Almere.

Aan dit rondje waren we dinsdag ook al begonnen, maar toen strandden we halverwege met een lekke band (mijn fiets helaas). Gelukkig had ik nog niet zo lang geleden een spuitbusje gekocht bij de Lidl waarmee je zowel de band kon repareren als oppompen. En dat spuitbusje bespaarde ons een kilometerslange wandeling. Geluk bij een ongeluk dus.

Gisteren eerst mijn fiets, met een nieuwe achterband, opgehaald bij de fietsenmaker. En toen opnieuw op pad richting Lepelaarplassen.
Er zullen maar weinig mensen zijn die beseffen dat de natuur overal in Almere zo dichtbij is. Na ongeveer een kwartiertje fietsen waren we er al.

We fietsten eerst langs de Hoge Vaart. Een voor Flevoland zeer belangrijk kanaal. Dat zorgt er namelijk voor dat we hier droge voeten houden.
Omdat er een redelijk windje stond, besloten we om eerst naar de Oostvaardersdijk te fietsen, zodat we daar wind mee zouden hebben. De Oostvaardersdijk is namelijk de buitendijk van de Zuidelijke Flevopolder, dus die grenst aan het Markermeer (vroeger het IJsselmeer dus). En als daar wind staat, dan krijg je die vol te pakken. ;-)
Die keuze was een gelukje. Want nu kwamen we precies voorbij de Zuidersluis toen daar een behoorlijk schip van het Markermeer de polder in wilde varen.

Dat is zo'n imposant schouwspel, dat wil je niet missen.
Hier een kleine foto-impressie:

De Zuidersluis overbrugt 5 meter hoogteverschil tussen het Markermeer en de polder. En dat is veel hoor. Het is jammer dat je dat op een foto niet zo goed kunt zien.

Een klein stukje verderop ligt een kleinere sluis die nog een extra meter hoogteverschil overbrugt.
Dus wij wonen hier in Flevoland gewoon 6 meter onder zeeniveau. En geen mens die daar ooit van wakker ligt. Maar als je bij zo'n sluis staat, word je er toch even mee geconfronteerd.

Gelukkig staat het grootste gemaal van Europa pal naast de Zuidersluis.

Gemaal De Blocq van Kuffeler houdt Zuidelijk-Flevoland droog en het water in de polder op peil.

Ik denk dat we wel ongeveer een half uur bij de sluis zijn gebleven. Daarna trokken we verder, over de dijk.
Aan de rechterkant zagen we het Markermeer liggen met aan de overkant Marken en verder naar links Amsterdam. Met de verrekijker kon je de huisjes van Marken zien staan. Helaas kon ik dit niet op de foto vastleggen, dus zullen jullie me zo maar moeten geloven. ;-)

Aan de linkerkant keken we uit over de Lepelaarplassen. Een bijzonder en beschermd natuurgebied.
Hier verblijven, broeden en overwinteren veel bijzondere vogels. Waaronder de lepelaar, waar de plassen naar vernoemd zijn. Lepelaars waren er nu trouwens niet.
Rondom de plassen loopt een fietspad waarlangs verschillende vogelkijkhutten zijn geplaatst.
En uiteraard gingen wij in die hutten een kijkje nemen over het gebied.

De witte stippen die je op de foto ziet, zijn zilverreigers. De volgende keer zal ik een telelens meenemen, dan wordt het wat duidelijker. ;-)

Het was heel grappig om te ontdekken dat je in eerste instantie alleen maar ganzen en zwanen denkt te zien. Maar naarmate je beter kijkt, zie je steeds meer verschillende vogels. En vooral toen we de verrekijker erbij namen, zagen we er ZOVEEL!
In een van de kijkhutten hing een kaart waarop allerlei vogels waren afgebeeld. Handig voor mensen zoals ik die nou niet echt alle eenden van elkaar kunnen onderscheiden. Dat kon ik nu trouwens nog niet. Ik vond alle eenden bruin gevlekte eenden.
Maar ik zag wel kieviten, buizerds, watersnippen, zilverreigers, grauwe ganzen, meerkoeten en knobbelzwanen. Die kon ik tenminste herkennen. ;-)
Het was prachtig! En zo rustig, op een paar kilometer van een stad met bijna 200.000 inwoners!

Behalve heel veel vogels, zagen we ook nog verschillende soorten koeien die het gebied begrazen. Ze lopen daar gewoon los rond en dus ook op en langs het fietspad. Maar wij waren niet bang en fietsten er gewoon dapper tussendoor. (ook geen foto van helaas)

In een natuurgebied vind je uiteraard niet alleen dieren, maar ook planten.
Hier een kleine collage van bloemen die we gezien hebben.

Uitgevlogen

Nu de tjiftjafjes uitgevlogen zijn, heb ik hun nestje uit de heg geknipt.

Is het niet prachtig?
Er zit nog 1 takje van de buxus aan. daar zat het nestje mee aan de struik vast. Verder leunde het gewoon los op de andere takken.
Voordat ik het weghaalde, uit pure nieuwsgierigheid, heb ik natuurlijk wel gewacht of de vogeltjes er toch nog gebruik van maakten. Maar nee, dat was niet zo. Het nestje hing er een beetje zielig verregend bij en begon al uit elkaar te vallen.
Maar het blijft een kunstwerkje vind ik.

Ook de pimpelmeesjes zijn weg en ook daar is te zien dat het nestje niet meer gebruikt wordt.
De ingang gaat in beslag genomen worden door de druif die eromheen groeit.

En kijk eens wie er ook is uitgevlogen....

Het uiltje dat ik maakte voor Simone van De Sierkip. Zij won het bij mijn give-away en koos de kleuren groen en oranje.

Dahag Oeroeboeroe, veel plezier bij Simone.
Ik ben benieuwd wanneer Sylvia tijd heeft om met haar dochter samen een uiltje te gaan maken van haar gewonnen DIY-pakketje.

Wil je ook een DIY-pakketje voor een uiltje bestellen met daarin het patroon, de beschrijving, 3 verschillende lapjes en bijpassende lintjes, bandjes en knoopjes in de kleuren van je eigen keuze? Mail me dan gerust. (mailformulier onderaan de pagina)

Ben ik nou zo populair?

Of zijn de vogels hier in de buurt nou zo dom?
Na een klein vogeltje en een roodborst-incognito in huis en een suffe merel tegen de tuindeur, kwamen er gisteren zelfs 2 vogeltjes tegelijk binnen vliegen.

O,o,o, wat een paniek weer, nu zelfs in tweevoud.
Gelukkig ben ik zelf nogal onverschrokken. ;-)

De ene probeerde op ongeveer dezelfde plek door de ruit heen te komen als zijn/haar 2 voorgangers.

En nadat de andere het bij een ander raampje tevergeefs had geprobeerd, ging die even uithijgen op de verwarming.

Toen ik de eerste had gevangen met behulp van een handdoek en buiten vrijgelaten, ging de andere op mijn nieuwe laptop zitten. En liet een cadeautje na als dank.

Gelukkig kreeg ik ook nummer 2 vrij snel te pakken.
Toen ik hem buiten losliet, vloog hij precies de andere kant op dan de andere gedaan had. Dus ik hoop dat ze elkaar snel terug gevonden hebben.

Ik weet het niet zeker, maar het zouden zomaar jonge tjiftjafjes geweest kunnen zijn. Wie weet wel uit het nestje in de buxushaag? Kwamen ze nog even gedag zeggen. Of wilden ze graag weer eens op de foto?
Ik denk dat zelfs de Vogelbescherming hier het antwoord niet op weet.

Gisteren maakte ik trouwens nog even snel een sleutelhanger voor iemand die pas getrouwd was.

En vandaag heb ik een vliegengordijn voor de tuindeur gehangen. Hopelijk helpt dat ook tegen vogels.

Friese kringloopschatten

Zoals gezegd was ik afgelopen vrijdag in Friesland en aldaar ook bij de kringloop.
En dit is wat ik er vond:

Het zijn:
4 bolletjes katoen en 2 bolletjes wol
een boekje over lappenpoppen maken
een prachtig fotoboek over Friesland
een heel leuk boek met origami-figuren en hoe je die moet vouwen
een Ariadne uit 1971 en een Ariadne uit 1966
heel veel kralen, o.a. een houten kistje met houten kralen, een zak met houten en plastic kralen (en knikkers) en nog 2 kettingen van plastic kralen.
En dit alles ligt op een supervrolijke retro dekbedhoes.
Leuke vondsten toch? Die Friezen doen maar mooie dingen weg. ;-)

En nog even over het vogeltje dat vrijdag bij mij naar binnen vloog... De Vogelbescherming heeft antwoord gegeven op mijn vraag wat voor vogeltje het was. En het antwoord was heel verrassend, vond ik. Kijk zelf maar eens....

Vroege vogel

De mensen die mij wat beter kennen, weten dat ik op zijn zachtst gezegd geen ochtendmens ben. Het komt er eigenlijk op neer dat ik voor tienen niet aanspreekbaar ben......
Maar gisteren werd ik heel vroeg gewekt. En dan na een zeer benauwde nacht, waarin ik zowel te laat naar bed ging als ook nog slecht geslapen had.

En door wie werd ik dan wel gewekt?
Door een voor mij onbekende....

..... vogel.

Ik had geslapen met de tuindeur open, omdat het zo benauwd was. En deze oen was daardoor naar binnen gevlogen. 's Morgens om half 7. O, o, wat zijn ze soms toch dom, die vogels.

Ik hoorde hem fladderen en tegen het raam aan vliegen. Dus ik ging er maar uit om te kijken.
En ja hoor, dat zat ie (geen idee of het een hij of een zij is). Eerst op een balk en later op een lamprail.

Toen ik dichterbij kwam (met camera), draaide hij zijn hoofd om. Dat vond ik zo grappig. Net een peuter. Als ik jou niet zie, zie jij mij ook niet.

Ik begon me wel af te vragen hoe ik hem nu weer naar buiten kon krijgen. Want hij zat daar zo hoog, dat ik hem nooit zou kunnen vangen.
Maar gelukkig vloog hij naar het raam. Naar ongeveer dezelfde plek als waar het vorige domme vogeltje zat. En daar kon ik hem wel vangen met behulp van een rompertje (van mijn webwinkel) dat toevallig in de buurt lag.

Jammer genoeg is de foto niet helemaal scherp, omdat ik met 1 hand mijn camera moest vasthouden en bedienen en met mijn andere hand het vogeltje beet had.
Maar je kunt nog net het plukje stof aan zijn snavel zien. (weet je gelijk hoe schoon het hier is)

Ik ben met het vogeltje naar buiten gelopen en heb hem/haar daar vrijgelaten, na eerst een paar keer over het kopje geaaid te hebben. Het was zo schattig.
In plaats van direct zo ver mogelijk weg te vliegen, vloog het tegen de muur aan en bleef daar een aantal minuten hangen. Zeker om van de schrik te bekomen?

Ik weet niet wat voor vogeltje het was. 

Ik denk een jonge lijster. Hij was ongeveer zo groot als een mus. Dus misschien was het ook wel een volwassen exemplaar van een soort die ik niet ken? Wie het weet, mag het weer zeggen.

Omdat ik half 7 toch wel een beetje vroeg vond, ben ik weer terug mijn bed in gedoken. En daar heb ik nog even nagedoezeld.

Daarna ben ik opgestaan en begonnen aan een ontzettend leuke dag. In Friesland nog wel. 

Maar daar vertel ik later meer over.