De mereltjes

Bij het terugkijken van oude berichten, kwam ik er achter dat ik hier helemaal niet meer heb laten zien hoe het de mereltjes uit het nest boven mijn slaapkamerdeur is vergaan.

Alleen op Facebook heb ik daar foto's van laten zien.

Nou ja zeg, dat kan toch niet zomaar.

Dus daarom ook hier nog even een kleine update van de mereltjes uit Lelystad.

Op 22 juli kreeg ik eindelijk de kans om eens in het nest te kijken, omdat voor die tijd Moeder Merel echt aan haar nest vastgeplakt zat en Vader Merel voor de fouragering zorgde. In elk geval altijd als ik keek.

Toen waren de vogeltjes al groot.

Een dagje later zat er al eentje op een tak naast het nest.

Die viel na een tijdje naar beneden en verdween onder de heg tussen mij en de buren met Moeder Merel er achteraan.

Op 26 juli sprongen ook de andere 3 mereltjes uit het nest.

2 landden er op de grond.

En eentje op een tak vlak onder het nest.

Ze bleven allemaal een tijdje verdwaasd zitten en verdwenen daarna uit het zicht.

Ik ga er maar van uit dat Vader en Moeder Merel hun jonkies goed in de gaten hebben gehouden vanaf toen.

Later op de dag zag ik 1 mereltje achter in mijn tuin zitten. Een hele tijd op dezelfde plek.

Het was mij niet duidelijk of die kleintjes nou ook al echt konden vliegen, want dat heb ik ze niet zien doen.

Deze deed wel een poging.

Ik hoop dat de kleintjes het allemaal gered hebben.

Vader en Moeder Merel zag ik nog wel de hele tijd in de buurt.

Al snel had Mevrouw Merel weer een nieuw nest gebouwd. Tenminste, ik ga er maar van uit dat het dezelfde Mevrouw Merel is. En zo liet ik haar achter toen ik op 9 augustus naar Zweden vertrok.

Dus geen idee wat er met dit nestje gebeurt of gebeurd is of gebeuren gaat.

Mevrouw Merel en de uitslag van de Zweedse 'wedstrijd'

Anderhalve week geleden alweer schreef ik mijn laatste berichtje hier. Over Mevrouw Merel en de gevallen druivenplant.

Omdat ik het zo zielig voor haar vond om haar te laten zitten zonder bescherming tegen de zon (die nog best uitbundig ging schijnen ook) en nieuwsgierige blikken (van mij vooral), probeerde ik de dag erna om de druif weer vast te maken.

Eerst maar zo ver mogelijk van het nest vandaan, want Mevrouw Merel had niet het idee dat ik met goede bedoelingen op de trap stond. ;-)

Het lukte mij om de plant weer aardig op te takelen en zo zat Mevrouw Merel alweer een beetje verborgen.

Maar ja, mijn deur kon nog steeds niet open en dat wilde ik toch wel erg graag.

Dus de volgende dag met gevaar voor eigen leven de trap midden onder het nest neergezet en de druivenplant vastgebonden.

Mevrouw Merel dreigde wel met open snavel, gespreide vleugels en een boze blik in de oogjes, maar ze vond het kennelijk toch belangrijker om op haar nest te blijven zitten dan om mij echt aan te vallen.

Gelukkig maar.

Want nu zit zij weer goed verborgen en kan ik de deur weer open doen.

Zoek Mevrouw Merel.

Goed verstopt is ze hè? Als je niet weet dat ze er zit, dan zie je haar eigenlijk niet.

Ik heb geen idee of er eitjes in het nest liggen, want ze zit er altijd als ik kijk. Dus dan kan ik niet stiekem in het nest gluren.

Rustig afwachten dus maar of ik gepiep ga horen. En dan zal ze toch af en toe wel weg moeten om eten te halen. Dus dan kan ik misschien met mijn camera...... ik hoop het. Maar ik wil ook niet teveel storen.

Hoewel Mevrouw zich tot nu toe weinig van mij aantrekt.

Dan hebben jullie intussen ook de oplossing van het Zweedse-uitspraak-raadsel weleens van mij tegoed.

Hopelijk heb ik het zelf allemaal goed. Zo niet, dan hoor ik het vast van een echte deskundige.

Hier komen ze:

Runneboedaa oon.

Wie kwam er het dichtst in de buurt?

Ik denk Saskia met Reuneboedaon.

Op de volgende stond een lastige, namelijk 2 afkortingen.

Hier staat volgens mij: ustraa toers oos sjuurkaa.

Dat is de kerk van Ingelstad waar ik nog wat foto's van heb, die ik misschien nog wel een keer ga laten zien.

En ja, wie kwam hier het dichtste bij?

Eigenlijk niemand, behalve Lies, die dit zei: Hallo, nou ik mag niet mee doen, want ik zit op Zweedse les. Die sjuurka is een instinker hoor!

(k:a is de afkorting van Kyrka, wat kerk betekent. Je spreekt dat uit als Sjuurkaa.) 

Ja, je moet er maar op komen.

En dan de laatste.

Hier staat

Jeuteborje 

(zo spreken ze dat uit in Zweden, als je het op zijn Nederlands zegt, zullen ze je waarschijnlijk niet verstaan)

Wexjeu

en 

Rèvemoolaa.

Wie hadden dit goed?

Leonie bijna met Jeuteborj (nederlanders kunnen toch als enigen een g zeggen)

en weer Saskia met jeuteborje.

Leonie weer met Vexjeu en ook Marit zei Vexjeu.

Leonie had het laatste bord bijna helemaal goed, want zij zei ook Revemolaa.

Saskia zei  re-evemola en Marit zei reewemola. Dat kwam allebei ook aardig in de buurt.

Tja, en wie van deze natuurtalenten (hoewel Marit eerlijk aangaf dat ze vroeger wel in Zweden is geweest) heeft er nu gewonnen? Moeilijk te bepalen.

Daarom krijgen Saskia, Leonie en Marit gewoon allemaal een prijsje. 

Verwacht geen postbode met een pakket aan je deur, maar gewoon een kleinigheidje dat ik (ik zal er voor de zekerheid bij zeggen: ooit) voor jullie ga maken.

Stuur me je adres via het mailformulier onderaan mijn blog en ik ga mijn best doen.

(Voor alle anderen die nog op post van mij wachten: ik ben jullie niet vergeten hoor, maar ik probeer momenteel een heel leven in 1 maand te proppen, geloof ik. Kortom: drukdrukdruk hier. Maar het komt hopelijk goed.)

Ik vond het ontzettend leuk dat er een aantal zeer dappere dames zich aan deze wedstrijd gewaagd hebben.

Dus bedankt Jumare, Mama Maai, Gerry, Angeline en Maren, en natuurlijk de winnaars, voor jullie creatieve bijdragen. Als dank hier een eervolle vermelding voor jullie. Met linkjes naar jullie blogs, zodat jullie als beloning misschien wat nieuwe bezoekers krijgen.

Ik lees jullie blogs graag, hoewel de laatste weken de klad er flink in zit.

Maar hopelijk kom ik bij iedereen waar ik trouw op bezoek kwam gauw weer vaker kijken.

Mevrouw Merel

Mijn slaapkamer heeft een deur naar buiten (heerlijk trouwens).

En boven die deur groeit een druivenplant. Een best grote.

En in die druivenplant had een merel een mooi verborgen nest gebouwd.

Maar o wee, o wee, wat is er vannacht gebeurd? De druivenplant is losgewaaid en naar beneden gevallen.

En daar zit Mevrouw Merel nu, open en bloot.

Niet heel erg op haar gemak, denk ik.

Mijn dilemma is nu: wanneer zal ik proberen die druivenplant weer boven haar hoofd vast te krijgen?

Terwijl ik foto's maakte van Mevrouw Merel, hoorde ik gezang boven in een boom.

En wat zat daar?

Een gezellige groenling. Klik!

Bedankt iedereen die (al) meegedaan heeft aan mijn 'Zweedse-uitspraak-wedstrijdje'.

Er zitten een paar natuurtalenten tussen hoor. 

Maar een paar woorden heb ik toch nog niet helemaal goed voorbij zien komen.

Kleine hint: het middelste bord heeft 2 afkortingen.

Als je zin hebt, kun je nog een poging wagen.

Dat was schrikken!

Ik weet niet wie er meer schrok: de merel of ik.
Ik hoorde een harde bons tegen de ruit van de openstaande tuindeur. Ik keek en zag een merel neerstorten.
En hij bleef heel stil liggen. Best een tijdje. Dus ik dacht het ergste......

Gelukkig begon hij na een paar minuten weer te bewegen en hij probeerde overeind te komen.
Eerst overwoog ik om hem te helpen, maar ik besloot om eerst af te wachten wat er verder zou gebeuren.

De merel kwam weer op zijn pootjes en bleef met open snavel een beetje suf voor zich uit zitten kijken.

Zo heeft hij echt zeker een kwartier gezeten.
En ik liet hem maar met rust.
Heb alleen wel een aantal foto's van hem gemaakt, want je krijgt niet zo heel vaak de kans om een vogel van zo dichtbij te fotograferen. En hij zat ook nog redelijk stil. Dat is meestal anders bij vogels. ;-)

Na een tijdje keek hij weer wat helderder uit zijn oogjes (had ik het idee) en deed hij zijn snavel weer dicht.

En toen ik nog dichterbij wilde komen, vloog hij weg. Gelukkig. Het viel mee met hem.