Mijn laatst afgewerkte project

Eigenlijk was ik mijn blog ooit begonnen voor mezelf, om te bewaren wat ik allemaal maakte en meemaakte. Dat daar ook nog mensen in geïnteresseerd waren was alleen maar leuk.
Nu maar eens zien of ik de draad weer op kan pakken, want ook al heb ik hier al meer dan 2 jaar niks laten horen, dat betekent natuurlijk niet dat ik niks gemaakt en gedaan heb.

Maar beginnen bij het einde: mijn laatst afgemaakte project.

Een deken voor een van mijn Zweedse buurvrouwen.

Eigenlijk zouden wij samen een deken maken, waarover hopelijk later meer, die bestaat uit allemaal vierkante blokken. Maar het lukte haar niet goed.
Ik zou haar verder helpen, maar ik ben natuurlijk (nog steeds) niet altijd in Zweden, dus dat duurde even.

Zij wilde haar deken gebruiken om in de winter lekker onder te kruipen op de bank.
Maar ja, de winter is al begonnen en zij had nog lang geen deken.

Gelukkig was ze begin januari jarig en had ik best veel garen in haar lievelingskleuren liggen.
Zo kreeg ze van mij voor haar verjaardag een dekentje, zodat ze er toch alvast warm bij kan zitten deze winter. En die andere deken komt nog wel af (of niet).

Ze was er blij mee.

Ik gebruikte het patroon Fields and furrows afghan: https://www.crochet365knittoo.com/fields-and-furrows-crochet-afghan/
Het haakt lekker weg, want het is niet ingewikkeld.
Voor het originele patroon werd een verloopgaren gebruikt, maar ik pakte voor elke rij een nieuw kleurtje. Of eigenlijk 2, want de meeste rijen zijn met dubbele draad gehaakt.

Wat vind jij???

Ik haakte weer iets.

Dit:

Een Blooming Flower Cushion naar een patroon van Lucy van Attic24.

Ontzettend leuk en verslavend om te doen.

Ik kon gewoon bijna niet stoppen. Steeds wilde ik er nog een rondje bij haken.

Een kussen is het natuurlijk nog niet.

En daarvoor vraag ik jullie raad.

Want omdat ik geen rond kussen heb, wil ik dit op een kussenhoes naaien die ik al heb.

Ik heb verschillende kleuren, maar ik kan niet kiezen op welke ondergrond mijn haaksel het beste tot zijn recht komt.

Dus.... welke vind jij de beste?

Paars.

Zwart.

Of turquoise.

Ik ben benieuwd.

Dit is trouwens de achterkant:

Ook leuk.

En nog een colsjaal

Al surfend op het internet kwam ik nog een colsjaal tegen.

Deze is gemaakt met 1 bol van een bepaalde gemeleerde wol uit Amerika. En die wol had ik natuurlijk niet, maar ik zag er ook wel iets in met mijn bolletjes van Blokker.

Ik haakte met een dubbele draad. De hele tijd met turquoise en dan steeds een van de andere kleuren erbij.

En zo kreeg ik dit:

Het patroon voor deze sjaal vind je hier.

Wat ik heel grappig vond van dit patroon, was dat er niet begonnen wordt met een rij lossen, maar met de Foundation Single Crochet.

Ik had er nog nooit van gehoord, maar vond het leuk om eens te proberen.

Je haakt eigenlijk gelijk een ketting van vasten.

In dit filmpje kun je zien hoe het gaat:

Dit werd mijn begin van de sjaal:

Helaas een beetje overbelichte foto's.

Op zich vond ik het wel een handige manier van steken opzetten.

Doordat ik steeds draden aan elkaar knoopte, kreeg ik wel veel draadjes om af te hechten.

Maar uiteindelijk nog een lekker warme en zachte colsjaal. Nu kan ik ze afwisselen.

Ik haak ook nog

In mijn vorige blogje liet ik het al zien: ik was aan het haken.

Eigenlijk doe ik dat continu, ik laat het alleen bijna nooit zien.

Een tijdje geleden vertelde Sylvia op haar blog dat ze zachte wol gescoord had bij Blokker. 

2 bollen voor de prijs van 1 nog wel.

Normaal kom ik eigenlijk nooit in de buurt van een Blokker. Maar toen ik in Almere aan het oppassen was, liep ik toevallig langs een Blokker en daar hadden ze de wol.

Ik ging bij de kassa vragen of ze 2 halen 1 betalen waren. En joepie, dat was zo. 

Dus ik nam van alle kleuren wat mee. 

Het is inderdaad heerlijk zachte wol. Daarom leek het me lekker om daar een colsjaal van te maken.

Ik zocht op internet naar een leuke steek, want al mijn haakboeken had ik natuurlijk niet bij me.

En ik vond dit patroon.

Het haakte lekker weg. En strepen haken werkt sowieso verslavend volgens mij. Dus het schoot lekker op.

En inmiddels heb ik de colsjaal al een paar dagen om. Lekker warm met dit koude natte weer.

Dit is hem geworden:

Intussen heb ik nog een andere colsjaal gehaakt van dezelfde wol, maar die laat ik later nog wel zien.

Eerst nog maar even de laatst binnengekomen inktvisjes.

Bente en Marin werden gehaakt door iemand die Anneke heet.

Mooie kaartjes maakte Anneke er ook nog bij.

En ze werden verstuurd in een Ikea-zak. Ook wel toepasselijk.

Blauw en Krul werden gehaakt door Mirjam van het blog Stins.

Ze hadden een leuk kaartje bij zich van het lucifermuseum in het Zweedse Jönköping.

Dames: heel hartelijk bedankt!

Enne.... ik ben ook nog steeds bezig met het terugzetten van alle kleding in mijn webwinkel.
Waar het te koop is voor de halve prijs.
Voor het geval je nog iets kunt gebruiken voor baby, kind of jezelf.

Tam konijn

Tussen het achter wilde zwijnen aan rennen, met of zonder camera, deed ik ook nog een hoop andere dingen. Een een daarvan was: haken. En ik haakte dit:

Het tegenovergestelde van een wild zwijn: supertam, onschadelijk en schattig.

En een stuk makkelijker te fotograferen. ;-)

Ik had zulke knuffellapjes al een paar keer voorbij zien komen op Pinterest en ik vond het Nederlandstalige patroon bij Marmarel. Zij bleek het vertaald te hebben van een Zweeds patroon.

Het is erg leuk om te haken. Vooral die granny square. Die dingen hebben de naam verslavend te zijn. En ja, dat zijn ze. Steeds weer even een toertje haken tussendoor...... maar ja, die toertjes worden wel steeds groter.....

Ik ben ietsje afgeweken van de beschrijving: ik haakte namelijk het hoofd en de granny aan elkaar vast. Dat leek me beter vastzitten dan achteraf aan elkaar naaien. 

Er is ook nog een Pippi-versie van dit patroon. Misschien dat ik die ook nog ga maken. 

Ik gebruikte wolletjes van het eerste uitgehaalde dekentje van de kringloop. 

Ik moest wel een beetje smokkelen, want ik heb een bol wit en een bol roze (de kleur van de oren) gebruikt uit mijn wolvoorraad en van de lichtroze wol heb ik alvast een klein beetje gebruikt van het tweede uitgehaalde dekentje.

Dit heb ik nu nog over van het eerste dekentje.

Plus een heel klein bolletje lichtgrijs, maar dat was even ontsnapt toen ik de foto maakte.

Wat zal er worden van deze restjes?????

Nu nog even niks, want overmorgen ga ik alweer aan mijn terugreis naar Nederland beginnen, dus er moet hier voor die tijd nog een hoop afgerond en gepoetst worden.

Hihi, die bolletjes worden nog eens wereldreiziger, dat sowieso.

I shot one

Over dat ik geen vrienden ben met de hier de buurt onveilig makende vildsvin hoef ik natuurlijk niks meer te zeggen.

Dus toen ik weer eens een kijkje nam op het blog 365 saker du kan sticka eller virka (oftewel 365 dingen die je kunt breien of haken) en dit zag...

... wist ik het meteen. Daar ga ik er eentje van maken.

En het laat zich raden welke....

Deze jachttrofee hangt nu bij mij aan de muur.

Hij is grotendeels gehaakt op Gran Canaria met wol afkomstig van het dekentje van de kringloop.

De knoopjes komen van de kringloop in Tingsryd.

En de zwarte en witte wol uit mijn wolletjesvoorraad.

Ik zit te twijfelen of ik de eland ook nog ga maken. Wie weet.

Hier kun je het patroon vinden. Het is in het Zweeds, maar als je even opzoekt wat de Zweedse haaktermen betekenen, kom je daar wel uit. En mocht je hulp nodig hebben bij een Zweeds patroon, dan kan ik altijd proberen om je te helpen.

Op het blog dat ik hierboven noemde staan vaak erg leuke en mooie dingen. Haken en breien kunnen ze goed in Scandinavië!

P.S. De vildsvin zijn eergisteren 's nachts weer bij mijn buurhuis in de tuin geweest. En aangezien ik nog geen schrikdraad heb, blijft het afwachten of ze ook weer bij mij komen graven.

Heel aardig!

Vorige week schreef Angeline van het blog Mijn eigen plekkie dat ze voortaan geen gratis patronen meer zou sturen van gehaakte Tilda-poppen.

De reden was dat mensen wel het gratis patroon willen hebben, daarna de pop maken, daarover schrijven op hun eigen blog of elders en dan niet even een linkje plaatsen naar degene van wie ze het patroon hebben. Zelfs een fotootje sturen is vaak nog teveel moeite.

Ik kon goed begrijpen waarom Angeline dus stopte met het gratis versturen van het patroon. Op die manier is het gewoon niet leuk.

Ik had dezelfde ervaring met de patroontjes van de gehaakte randjes die ik uit een oud boekje gehaald had. 

Heel wat mensen hebben dat blogje gelezen en patroontjes besteld, soms wel een stuk of 5-6.

Aan al die mensen heb ik gevraagd of ze een foto willen sturen van het resultaat. Dat zou ik een leuke beloning vinden voor de moeite die ik gedaan heb. En dan heb ik nog niet eens de patroontjes zelf gemaakt, zoals Angeline wel heeft gedaan.

Ik heb ze alleen maar ingescand en er met wat Photoshoppen, knippen en plakken pdf-bestandjes van gemaakt. En ik kan je zeggen: dat is al best veel werk.

Tot vandaag heb ik nog nooit iets gehoord naar aanleiding van de verstuurde patroontjes.

Inderdaad: tot vandaag.

Want vandaag kreeg ik een mailtje van iemand die Rita heet, met 2 foto's van het door haar gehaakte randje, de zonnerand.

En ik moet zeggen: dat heeft ze heel mooi gedaan. Dus ik laat ze graag aan jullie zien.

Rita, bedankt voor de foto's. En applaus voor je prachtige haakwerk.