Slakkenleed

Ook dit jaar hoor ik weer veel mensen klagen over de grote hoeveelheid slakken in hun tuin.

Dat die slakken zich daar bevinden is niet het probleem. Wat ze daar doen wel. 

Dat is deel 1 van mijn blogje over slakkenleed.

 Ze vreten van alles aan.

Ze vreten van alles op.
Elk klein bloemetje dat het ook maar waagde om aan mijn courgetteplant te beginnen te groeien werd onmiddellijk vakkundig verwijderd.

Nu heeft weer een klein bloempje een poging gewaagd. Ik ben benieuwd of het er morgen nog is.

Het is trouwens een mannelijke bloem, dus een courgette gaat het hoe dan ook niet worden.

Ze doen echt hun best om werkelijk overal bij te komen.
Deze slak bevindt zich op bijna 2 meter hoogte.

En deze is nog erger. Die kwam zelfs binnen!

Ieuw! Zeker 15 cm lang! Gelukkig heb ik er niet op gestaan, al helemaal niet met blote voeten.
Omdat ik meestal nogal diervriendelijk ben, heb ik zelfs deze griezel opgepakt met keukenrol en buiten in het bos gegooid.

Ondanks dat ik niet actief op slakkenjacht ga, heb ik toch per ongeluk wel wat slakkenleed veroorzaakt. Daarom deel 2, over heel ander slakkenleed.

Een niet schoongemaakt bakje van een Mona-toetje stond om een andere reden in mijn tuin en was volgeregend. Dat blijkt een soort slakkenval te zijn geworden.
Ik hoop dat deze dames en/of heren geen al te gruwelijke dood zijn gestorven.

En hier nog zo'n voorbeeld:

Een bakje met een rest aardappelsalade die ik niet meer lekker vond. En ook daar een aardige laag water erbij door de regen.
Kennelijk ook heel aantrekkelijk voor slakken.

Tja, soms is de natuur hard. Voor mensen, planten en dieren.

Mannenwerk

Eigenlijk had ik gisteren een afspraak waardoor ik de hele dag weg zou zijn. Maar die afspraak ging niet door. 

Zomaar, vrij onverwacht, een hele dag om vrij te besteden. Wat een luxe.

Op de een of andere manier kom ik dan toch altijd vrij moeilijk op gang. maar uiteindelijk heb ik me gezet aan een paar klusjes die al lang lagen te wachten doordat ze eigenlijk meer mannenwerk zijn.

Boren heb ik nog niet zo vaak eerder gedaan. Maar vandaag zelfs meerdere gaatjes gemaakt.

En dat alles zonder schade aan te richten. Weer een mijlpaal op mijn oude dag.

Waarvoor heb ik dan gaatjes geboord? 

Het eerste project was het ophangen van een gehaakt gordijntje. Of eigenlijk zelfs twee.

Gekocht bij de loppis in Zweden, min of meer zonder speciale bedoeling. Ik kon ze gewoon niet laten hangen.

Ik stel me altijd voor hoeveel tijd, moeite en garen er in zulk haakwerk zijn gaan zitten en kan niet begrijpen dat zoiets dan zomaar weggedaan wordt. 

Rotwerkje, de ophangbuis door de lussen halen. 

Close-upje.

Het hangt.

Zo ziet het er van buitenaf uit. Nog even het midden aan elkaar maken.
Nu kunnen de voorbijgangers niet meer in 1 oogopslag de zooi zien die achter de verwarming staat, maar moeten ze iets meer hun best doen. ;-)

Ook deze tandenborstelhouder, die al erg lang (en dan bedoel ik ook errug lang) lag te wachten, heb ik nu eindelijk opgehangen. Gaatjes geboord, plugjes erin en daarna vastgeschroefd. Zonder de waterleiding te raken.

Verder had ik nog een plankje opgehangen, zelfs redelijk waterpas.

Maar dat is ècht te oninteressant om te laten zien.

P.S. Bedankt voor de wijze raad van gisteren. Ik heb gekozen voor de 2e foto, op jullie aanraden.