woensdag 24 februari 2016

Laatste keer de Parelvisjes?

Eigenlijk is dit blogje zonde van mijn tijd en energie, maar ik kan het toch niet zomaar laten gebeuren dat ik er door verschillende mensen van de Parelvisjes van beschuldigd word dat ik dat project heb laten mislukken. En erger nog: dat ik Daniëlle Conen bedreigd heb en allerlei dingen heb gedaan onder een valse naam.

Dat ik geen fan was en ben van Daniëlle Conen en haar Parelvisjes is geen geheim.
Maar alles wat ik ooit te zeggen had, heb ik onder mijn eigen naam en/of op dit blog (waarvan iedereen weet wie erachter zit) geschreven. 
Ik heb Daniëlle Conen gemaild en pb's gestuurd via Facebook. 
Dat zij dan besluit om geen antwoord meer te geven en mij op Facebook te blokkeren, is haar keuze.

 Ik ben nooit onder een valse naam lid geworden van de Facebookgroep van de Parelvisjes, zoals zij wel heeft gedaan bij de inktvisjes. Geen idee met wat voor doel, want bij ons mag iedereen gewoon lid zijn en meelezen met alles, zolang de groepsregels maar in acht genomen worden.

Ik heb nooit ziekenhuizen, tijdschriften en websites gemaild met leugens over de Parelvisjes.
Daniëlle Conen vond het wel nodig om zoiets te doen. Zij heeft vieze knuffels laten onderzoeken in het laboratorium van het VUmc en de uitslagen van dat onderzoek overal en nergens naartoe gestuurd en daarbij gesuggereerd dat zij inktvisjes en earlybirds had laten onderzoeken met schrikbarende resultaten als gevolg.
Het heeft mij ontzettend veel tijd en energie gekost om in contact te komen met degene die het onderzoek gedaan had om vervolgens van hem te horen dat hij niet wist waar de onderzochte knuffels vandaan kwamen. En om 'onze' ziekenhuizen en allerlei media ervan te overtuigen dat het rapport niet over de inktvisjes ging. 
Helaas is dat niet eens overal gelukt, dus deze 'fijne actie' van Daniëlle Conen heeft aardig wat schade aan ons project aangericht. En wie zijn daar de dupe van? De kindjes die nu geen inktvis meer krijgen.

Nu heeft zij de stekker uit haar stichting getrokken met allerlei zielige verhalen in haar Facebookgroep.

Daniëlle wil hier geen namen noemen, maar in de reacties onder dit bericht wordt door diverse mensen naar mij verwezen. Met name Ria Hoornweg, Cisca van Driel en Mariëlle van den Brand zijn er heilig van overtuigd dat ik alle onheil bij de Parelvisjes heb aangericht. En Daniëlle doet geen enkele moeite om het tegen te spreken.
(Ik heb printscreens beschikbaar.)

Nee dames, ik ben niet degene die de Parelvisjes te gronde heeft gericht. 
Dat heeft Daniëlle Conen echt zelf gedaan. 
Daniëlle kwam bij de Earlybirds vandaan. Zij kon zich daar niet vinden in de werkwijze en begon voor zichzelf. In eerste instantie met gehaakte visjes die een afgeleide waren van de birdjes en dus eigenlijk ook van de inktvisjes. En in eerste instantie ook gericht op dezelfde doelgroep: couveusekindjes. 
Alleen waren haar visjes beter.

Al snel bleek dat de ziekenhuizen niet stonden te springen om met haar in zee te gaan. 
Toen is ze haar doelgroep gaan uitbreiden, het patroon gaan aanpassen, werd het enkele visje een pakketje met een zeer geheime inhoud, begon ze met leugens verspreiden over de hygiëne van birdjes en inktvisjes, haalde Kim-Lian erbij voor een liedje en kwam als klap op de vuurpijl met een geweldig boekje voor de kinderen. 

Vele malen vroeg zij in haar Facebookgroep en op haar website om geld. Want zij had veel geld nodig voor haar 'speciale reinigingsproces' (om vervolgens de visjes aan de keukentafel te gaan verpakken) en voor het laten drukken van het boekje.
Hoe vaak zij ook om geld vroeg, het kwam niet. 
Dus een tijdje geleden (december 2015) kwam dit bericht:

 Wat ze ook probeerde, geld kwam niet. En de ziekenhuizen stonden ook niet in de rij.
Er restte dus nog maar 1 ding: stoppen. En dat is nu gebeurd. 
Maar ga daar niet bij vertellen dat dat mijn schuld is.
Beginnen aan een project zonder goed na te denken, geen antwoord geven op vragen over wie er achter je stichting zitten, leugens verspreiden over andere projecten, geen inzage geven in de financiën van je stichting en mensen blokkeren en uit je groep zetten die je niet naar de mond praten, dat zijn de redenen waardoor het niet gelukt is om je project van de grond te krijgen.
Steek je hand in eigen boezem, Daniëlle, in plaats van steeds maar naar anderen te wijzen.

Tenslotte: afgelopen weekend kwam ik er via via achter dat er een Facebookpagina bestond met de naam 'Parelvisjes de waarheid'. Daar werd van alles en nog wat beweerd over Daniëlle Conen en haar stichting. 
De beheerders van die pagina verscholen zichzelf achter een alias. En weer werd mijn naam daar genoemd als degene die achter die pagina zat.
Ik ben daar zelf gaan zeggen dat ik dat niet was, maar dat geloofden ze niet.
Ik heb daar zelf aan de beheerders gevraagd om hun namen bekend te maken, maar dat deden ze niet. 
Dit was het enige antwoord:

Later op die dag is deze groep uit de lucht gehaald. 
Door Facebook of door de beheerders zelf, dat weet ik niet.
Maar het mag duidelijk zijn dat ik er niks mee te maken had. En dat de vijandschap uit de eigen (ex)gelederen van de Parelvisjes kwam.

Ik heb niemand bedreigd, ik heb me nooit verscholen achter een alias, ik heb geen leugens verteld over de Parelvisjes. Ik heb alleen geprobeerd om de leugens van Daniëlle Conen tegen te spreken. En dat alles altijd onder mijn eigen naam en voor iedereen zichtbaar.

Ik hoop dat dit de laatste seconden zijn geweest die ik aan de Parelvisjes heb hoeven te verspillen.

Ik zet mij in voor een prachtig project, dat uit zichzelf van de grond is gekomen en waar geen cent geld van derden bij omgaat. Onze inktvisjes, die aan hoge veiligheidseisen voldoen en volgens een heel streng hygiëneprotocol behandeld worden door onze zeer serieuze ambassadeurs (die dat ook allemaal in hun vrije tijd en op hun eigen kosten doen), zijn heel veel kindjes in de deelnemende ziekenhuizen tot hulp in een moeilijke periode in hun leven. En maken daardoor de verpleegkundigen blij, doordat zij minder vaak belastende handelingen bij de kindjes hoeven te doen. En ze steken de ouders een hart onder de riem.
Dat is waar ik mijn energie en tijd aan wil besteden. Zonder enig ander belang.

Inktvisjes: ouderwetse liefdadigheid in zijn zuiverste vorm.
Het bestaat nog. En daar ben ik blij om.

Mocht je ergens tegenkomen dat ik ervan beschuldigd word de Parelvisjes om zeep te hebben geholpen, zou je dan s.v.p. willen verwijzen naar dit blogje? Dit is de link:  http://aankleedpopje.blogspot.nl/2016/02/laatste-keer-de-parelvisjes.html
Bedankt voor je hulp.

Aanvulling d.d. 26 februari 2016:
Toch nog een paar minuten van mijn tijd.....
Wat bijzonder, een paar dagen na het stoppen met de Parelvisjes gaat mevrouw Conen weer vrolijk verder. Kennelijk wegen alle bedreigingen toch niet zo zwaar......
Nu gaat ze geld inzamelen zonder een stichting of vereniging te zijn.
We gaan het allemaal beleven.
De eerste leugen is trouwens alweer verteld: wij zijn nooit gestopt met Hardenberg. Onze ambassadeur daar is van de aardbodem verdwenen en op mijn poging om met het ziekenhuis in contact te komen, heb ik nooit antwoord gekregen. Zucht......
En zegt ze hier nou dat ze een speciale account gaat aanmaken om mee deel te nemen aan het doorstartproject? Een alias? Alweer een alias?
Ik kan er met mijn pet niet bij. 

Aanvulling d.d. 1 maart 2016:
De Parelvisjes is niet meer.
Zowel de website als de Facebook-groep zijn uit de lucht.
Take Care is de nieuwe Facebook-groep geworden.
En Daniëlle? Die zie je daar niet meer. Wel ene Manon Doldersum. Afgelopen zaterdag lid geworden van Facebook en tegelijk degene die alle beheerders van Take Care heeft toegelaten.
Ik denk er het mijne van......

Aanvulling d.d. 3 maart 2016:
Manon Doldersum is niet meer zichtbaar bij Take Care.
Mariëlle van den Brand is helemaal niet meer op Facebook terug te vinden.


vrijdag 1 januari 2016

Happy New Year

Van Midsommarafton naar Nieuwjaarsdag.
14 blogjes in 2014 en 30 in 2015.
Het is duidelijk dat het bloggen er flink bij ingeschoten is sinds ik in Inktvissenland ben beland. 
Het is nog steeds met regelmaat behoorlijk druk daar. 
Zeker 2015 was een enerverend jaar voor het project. Helaas vooral in negatieve zin.

Ik maak nooit meer goede voornemens, want die ben ik toch altijd na een week alweer vergeten. 
Maar ik heb wel hoop. 
Hoop dat 2016 een mooi jaar gaat worden. 
Niet alleen voor mezelf, maar voor iedereen.

Geniet van kleine dingen en van de mensen die een positieve rol spelen in je leven.
Denk niet teveel na over wat de toekomst misschien wel of niet brengen zal. 
Zo probeer ik in elk geval te leven.

Kijk eerst maar eens naar dit grappige (vind ik dan) filmpje waarin mijn zwager je een ...... wenst.

 
En dan zien we wel wat 2016 ons gaat brengen.
Meer of minder blogberichtjes?
Een fijner of een minder fijn leven?
Vandaag slaan we de eerste bladzijde om van een verder nog ongeschreven boek. 
Laten we hopen dat we over een jaar kunnen zeggen dat het een mooi boek was.

P.S. Dit blog is het hele jaar flink verwaarloosd, ondanks al mijn goede bedoelingen. Maar ik heb een oud blog weer wat nieuw leven ingeblazen. Daar probeer ik dingen te laten zien die ik gemaakt heb. 
Als je zin hebt, kun je daar een kijkje nemen. Dan kun je zien dat ik niet helemaal verzwolgen ben door de inktvissen.
Graag tot ziens. Hier of daar of in real life.

vrijdag 19 juni 2015

Midsommarafton

Vandaag is het zover: Midsommarafton 2015.
Hoewel de meeste mensen denken dat Midsommar in Zweden gevierd wordt op zaterdag, is dat niet het geval.
Het echte Midsommarfeest, dat Midsommarafton wordt genoemd, wordt gevierd op vrijdag. De vrijdag voor de langste dag van het jaar. Dit jaar dus op 19 juni.

Overal in het land wordt het feest op meer of minder traditionele wijze gevierd.
Op openbare plekken (elke gemeente heeft wel ergens een of meerdere Midsommar-vieringen) en ook in familiekring.
Gisteren waren er zelfs files in Zweden, op plekken waar anders zo weinig verkeer komt.
De mensen waren onderweg naar familie, zomerhuizen en campings. 

Het feest gaat met veel tradities gepaard: het opzetten van de meiboom, bloemenkransen, aardbeientaart, dansjes om de meiboom, speciale gerechten en drank, vaak heel veel drank.
Midsommar is het feest waarbij de alcoholconsumptie in Zweden het hoogste is van het hele jaar.

De zaterdag na Midsommarafton is Midsommardag. 
Maar veel Zweden maken die dag niet volledig bewust mee. ;-)

Maar nu eerst:


Ik ga een kijkje nemen in Dångebo.
Wie weet zal ik daar nog een blogje aan gaan wijden.

maandag 15 juni 2015

Matroesjka kussen, verrassende loppisfynd

In een Zweedse kringloopwinkel (loppis) vond ik een erg retro gehaakt kussentje. 
Ik vond het grappig en het kostte weinig, dus ik nam het mee.

Thuisgekomen vroeg ik me af of er wasbare vulling in zat, want ik wilde het kussentje wel graag wassen.
En toen begon het Matroesjka-effect. Ik kon niet anders dan aan die Russische poppetjes denken.

Dit was het kussentje zoals ik het vond.


Door de gaatjes heen leek het al alsof ik daar iets gebreids zag.
En dat bleek te kloppen.


Een sjaal. Geen idee waarom die erin zat.
Onder de sjaal een beige-groenachtig hoesje.


Toen ik ook dat openmaakte, kwam er een blauw hoesje tevoorschijn.


En dat bleek nog steeds niet het laatste te zijn.
Een handgeborduurd oranje hoesje volgde.


Zelfs dat was niet het eindpunt.
Er zat nog een gestreept hoesje onder. Met vlekken.


Eindelijk was daar de vulling.
Overjarige kapok met stofreepjes.


Niet wasbaar dus. En eigenlijk had ik daar ook niet zo'n zin meer in.
De kapok eindigde op de composthoop en het gestreepte hoesje in de vuilnisbak. 
De rest zal ik nog wassen om te zien hoe het er dan uitziet. 


Ik vraag me af hoe oud dit kussentje geweest zal zijn. Het gehaakte hoesje is volgens mij al uit de jaren 70. 
Dus ik neem aan dat alle andere hoesjes ouder zijn. 
Nu maar zien wat er uit de was tevoorschijn gaat komen en wat ik daar dan mee zal gaan doen.

zaterdag 13 juni 2015

Photochallenge week 21

De opdracht voor deze week was: geometrische figuren. 
Ik vond dat niet zo'n boeiende opdracht en had niet echt inspiratie. 
Dus werd dit mijn foto van de week:


Mijn laatst begonnen haakwerk.

Andere mensen hadden trouwens wel erg mooie foto's gemaakt. Maar ja, dat is inspiratie achteraf. 
Voor een volgende keer dan maar.

donderdag 11 juni 2015

Bijtjes en akeleitjes

In mijn Zweedse tuin staan veel donkerblauwe-paarse akeleitjes.
Ooit begonnen met 1 plantje en enthousiast uitgezaaid. 
Omdat ik ze prachtig vind, laat ik ze lekker staan.


Liever een geniet-perkje dan een net perkje. 
En genieten kun je van de akeleitjes. 
Geniet mee van zomaar een paar minuutjes met de camera in de hand naar de akeleitjes kijken.










Toen ik daar stond, was het zo stil dat ik alleen maar vogels hoorde fluiten en de bijtjes en de hommels hoorde zoemen. 100% genieten.

Alle akeleien in mijn tuin zijn blauw-paars, behalve eentje.


Die is bijna wit. Grappig toch?

vrijdag 29 mei 2015

Kringloopvondst of beter: Loppisfynd

Als je in Zweden bent, kom je ze overal tegen: bordjes waar Loppis op staat en bordjes waar Fika op staat. 
En dit blogje gaat over een combinatie van die 2.

Over loppis heb ik al vaker geschreven. Als je op de link klikt, krijg je al die blogjes te zien.
Loppis is eigenlijk elke plek waar tweedehands spullen verkocht worden. En dat zijn in Zweden heeeeeeeel veel plekken. Veel kringloopwinkels (steeds meer) en ook vaak gewoon bij mensen in de schuur.
Ik ben er gek op. Bijna altijd vind ik wel iets leuks en/of nuttigs.

Ook fika is een begrip dat iedereen die weleens in Zweden is geweest bekend in de oren klinkt. 
En waar je meestal goede herinneringen aan zult hebben. 
De Zweden houden namelijk erg van koffie drinken. Op de Finnen na, drinken ze de meeste koffie van alle Europeanen. 
En ze drinken niet gewoon simpel een kopje koffie met 1 of 2 koekjes erbij. O nee, koffie drinken (of thee, maar dat doen veel minder mensen) staat hier gelijk aan: FIKA!
En wat is nou fika? In elk geval iets meer dan 1 of 2 koekjes. ;-)

Een koffiepauze, thuis of op het werk, wordt hier een fikapaus genoemd. Bij de koffie horen altijd een paar verschillende, liefst zelfgebakken, soorten koek. 
Bij je kop en schotel staat ook altijd nog een extra bordje. 
En op de tafel staan de verschillende soorten koek. Het is de bedoeling dat je er van alles minstens 1 pakt.


En dan ook opeet. 
De Zweden moeten wel veel aan sport doen, want anders zouden ze volgens mij allemaal hartstikke dik moeten zijn.

Vroeger was een fika pas echt een fika als er 7 verschillende soorten koek of gebak op tafel stonden. 
Daarom is ooit het boekje Sju sorters kakor gemaakt.


En laat ik dat boekje nu eindelijk eens gevonden hebben bij de loppis! Ik zocht er al een tijdje naar.

In dit boekje, dat al sinds 1944 op de markt is (dit is een moderne versie uit 1994), staan bijna 300 recepten van allerlei verschillende soorten koek en gebak.

Van de vrij bekende 'bullar'


tot de pepparkakor


maar ook de wat hardere skorpor


en zelfs de lekkerste taarten


het staat er allemaal in. Met foto en recept. 

Wat ik altijd zo leuk vind van boeken die je bij de kringloop vindt, is dat er vaak persoonlijke aantekeningen of extra recepten in zitten. Dat was ook hier het geval.


De 7 verschillende soorten zijn tegenwoordig niet meer nodig. Maar er staan toch altijd minstens 3 soorten op tafel. 
Vaak zijn dat kanelbullar of andere bolletjes van zacht brooddeeg en dan nog wat kleinere dingen erbij.
De Zweden eten ze ook in een bepaalde volgorde op. Te beginnen met de bulle. En de kleine koekjes als laatste. 

Nog steeds wordt koffie met iets erbij ook kaffe med dopp genoemd. Waarom?
Omdat men vroeger gewoon was om de lekkere hapjes in de koffie te dopen. 

Ik ben weer helemaal blij met mijn loppisfynd.
Hopelijk heb ik binnenkort eens tijd om er iets uit te bakken. En dan de buurvrouwen uit te nodigen om het op te komen eten tijdens een gezellige fika.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...