zondag 4 december 2016

Leuke ontmoetingen

Bestaat toeval nu wel of niet? Ik weet het niet.
Maar soms maak je dingen mee die wel heel toevallig zijn.
Hier komt een voorbeeld.


Afgelopen vrijdagmiddag was ik stomtoevallig bij de Lidl in Biddinghuizen. Ik kom hier bijna nooit, omdat ik meestal mijn boodschappen ergens anders doe. Maar ik was in de buurt en had yoghurt nodig. Dus hup, naar binnen.

Toen ik bij de koelvitrines stond om mijn yoghurt te pakken, hoorde ik iemand Zweeds praten via de telefoon. Een rare gewaarwording, waar ik even van in de war raakte. 
Ik was toch in Nederland? In Biddinghuizen nog wel. Daar verwacht je geen Zweeds pratende mevrouw in een winkel.

Op hetzelfde moment stopte de mevrouw met bellen en in een opwelling sprak ik haar aan.
Zij bleek een Zweedse te zijn die al een tijd in Nederland en nu in Biddinghuizen woont.
En zo stond ik zomaar een tijdje met een volslagen onbekende vrouw gezellig te kletsen.
Zulke onverwachte ontmoetingen maken je dag toch net een stukje leuker.

Eigenlijk best jammer dat we geen gegevens hebben uitgewisseld, want de kans dat ik haar nog een keer zo toevallig tegenkom is wel heel erg klein.
Dus: Dag aardige Zweedse mevrouw uit Biddinghuizen. Het was leuk om je te ontmoeten.

Een weekje eerder had ik ook nog een gezellige ontmoeting met Angélique van het blog Angélique maakt (en beleeft). Maar daar heeft zij al verslag van gedaan. 

Natuurlijk heb ik nog veel meer leuke ontmoetingen gehad en ga ik er hopelijk nog een heleboel krijgen. Anders zou het leven maar eenzaam en saai zijn. En dat is niet de bedoeling.

maandag 7 november 2016

Rondkijken in Schwerin

Toen ik in juni uit Zweden terug kwam, reed ik een toeristische route in plaats van een snelwegroute. 

 
Ik schreef daar al een paar stukjes over. Onder andere over het deel van mijn route dat langs Schwerin voerde. Ik zag toen Schwerin vanaf deze kant:


En ik zag heel vlug een stukje van het imposante slot. Dus ik besloot om eens terug te komen om de stad wat beter te kunnen bekijken. Dat deed ik tijdens deze terugreis. 
Ik boekte voor 2 nachten een kamer aan de rand van het centrum in Pension Weststadt

Op de dag van aankomst had ik al andere dingen langs mijn route bekeken. Daarom ging ik pas de volgende dag de stad in. Ik maakte daar een flink rondje. Loop je mee?

Toevallig had ik mijn fiets bij me. Omdat ik niet wist hoe ver het centrum precies weg was, ging ik er op de fiets heen. Achteraf was dat helemaal niet nodig. Het was best dichtbij. 
Toen ik mijn fiets ergens neergezet had, begon mijn wandeling door de stad hier:


Aan de andere kant van hetzelfde meer als waar ik in juni stond.



Uitzicht naar links.

Ik begon te lopen naar de Friedrichstraße. Op de hoek daarvan was een restaurantje.


Met zeer schappelijke prijzen, zo te zien.


Maar ik was nog niet aan lunchen toe. Dus ik liep lekker door. 
Ik laat zomaar wat foto's zien van allerlei gebouwen die ik tegenkwam. Sommige leken mij echt oud en sommige waren duidelijk nep-oud.




Op allerlei plekken in de stad zie je stukjes van de Dom.





Het was prachtig weer. Wat een geluk!




De autovrije winkelstraat Mecklenburgstraße.







En daar stond het dan: het Slot.


Rondom het Slot ligt een mooie tuin. Daar liep ik ook maar eens doorheen.


Vanuit de Slotstuin heb je op verschillende plekken ook een mooi zicht op de stad.




Tegenover het slot, ligt een museum waar ik niet in geweest ben.




Ik kwam nog langs een vrij onopvallend katholiek kerkje.


En zag nog maar weer eens de Dom.


Daarna belandde ik bij een flink winkelcentrum.



Daar tegenover was nog een winkelcentrum van meerdere etages.


Ook om te gaan winkelen kun je dus in Schwerin goed terecht. 

Ik liep weer terug door de autovrije winkelstraten waar ik al eerder was en zag daar nog een leuk geveltje en een meneer die saxofoon speelde.


Het begon al donker te worden toen ik weer bij het startpunt van mijn wandeling aankwam.


Mijn fietsje stond nog netjes op me te wachten. Op naar mijn overnachtingsadres dus maar. 
Even bijkomen van een leuke dag.
Ik kan Schwerin zeker aanraden. Ik ben van plan om in elk geval nog eens terug te gaan om nog meer te kunnen bekijken. 


Ik vind het een mooi en overzichtelijk stadje. De mensen waren heel vriendelijk en spraken mij af en toe zelfs aan. Dat ben ik niet gewend in Duitsland. 
Het toeristenseizoen (als ze dat hier al hebben) was duidelijk voorbij, dus het was overal lekker rustig.

zondag 30 oktober 2016

Mandje

Al een aardig tijdje stond dit mandje op mijn Pinterestboard te wachten om ooit eens gemaakt te worden. En het is er zelfs van gekomen (wat met de meeste dingen op mijn Pinterestboards waarschijnlijk niet zal gebeuren).


Het komt van het blog Make my day creative, waar nog veel meer leuke dingen staan.
Esther, de schrijfster van het blog, maakte het mandje met meerdere draden 'gewoon' garen. 
Maar ik wilde het proberen te maken met T-shirt garen.

Ik vond bij de kringloop 4 van deze bollen:


Iemand had al zijn best gedaan om iets van tricot in banen te knippen. Maar de banen waren bijna 5 cm breed en dat was niet te doen, zelfs niet met haaknaald 10.

Daarom knipte ik de banen in de lengte door. En ik kan erbij vertellen dat dat nogal een rotwerk is, want alles gaat in elkaar draaien. Maar uiteindelijk kreeg ik dit:


Haaknaald nummer 8 erbij en gaan.
Het is spierballenhaken, maar het schiet wel op.


De bollen gaan ook snel op, dus er moest al gauw weer geknipt worden.

Van de beschrijving van de steken om de V-tjes aan de buitenkant van de mand te krijgen snapte ik niet veel. Dus dat was puzzelen zonder het juiste resultaat.


Gelukkig staat er op het blog van Esther ook een filmpje waarin ze de steek laat zien. 
Toen lukte het wel.
Al gauw had ik 3 bollen weggehaakt. 
Omdat ik het mandje een beetje saai vond in alleen die ene legergroene kleur, pakte ik er nog een ander bolletje bij dat ik al eens eerder bij de kringloop gevonden had. 
Daar maakte ik de laatste toer mee. 
En zo was het mandje af, vond ik. 



Een van de hier in huis rondzwervende beren mocht het mandje in gebruik nemen. 


Hij kijkt er gelukkig blij bij.

Hij was ook al mee naar het bos geweest. Daar had hij het reuze naar zijn zin.

zaterdag 22 oktober 2016

Schommelstoel

Afgelopen mei kocht ik een zwarte schommelstoel uit de jaren 20 via iemand op Facebook.
Ik vond hem prachtig en wilde hem een beetje opschuren en dan weer zwart schilderen. 
Maar dat liep net ietsje anders......

Dit was de stoel zoals ik hem kreeg.


Van een afstandje zag hij er wel mooi uit, maar van dichterbij...


was de stoel best vies. Hij had al jaren in een kelder gestaan. En dat was te zien.
Dus eerst maar even flink aan het poetsen geslagen.



Daar knapte de boel al aardig van op. 


Van het lichte schuren kwam gelijk al niks terecht. 


Ik begon met 1 armleuning en daar ging de verf er heel makkelijk af. Daaronder zat prachtig hout.
Zodoende kwam ik op het naïeve besluit om de hele stoel tot op het hout af te schuren.
Ik begon heel ijverig, ook al was het nog zo warm. Ik zette door.


De platte stukken ging nog wel. Maar alle reliëfjes waren niet te doen.


Zelfs mijn schuurmachine gaf de moed op. Dus ik ook. De stoel helemaal kaal schuren was geen optie meer. Tijd voor een nieuw plan.


Ik probeerde op een paar plekken hoe het zou uitpakken als ik alleen nog licht met de hand schuurde en er dan een laag witte verf overheen smeerde. Kijken of dat een beetje dekkend werd.
Dat leek aardig te lukken. Dus schuurde ik de stoel verder met de hand.


Daarna weer schoonmaken en drogen.


En de eerste laag wit kon erop.




Dat viel niet tegen.
Daarna nog een keer schuren en schoonmaken.


En nog een laag verf erop.
Zo bleef de stoel staan van juni tot september. Wel rechtop. ;-)
Maar ik was niet tevreden. De verf zat er niet netjes op.
Daarom nog maar een keer:


Schuren.


En schoonmaken.

Ik had nog een spuitbus met witte verf staan. Die gebruikte ik om de stoel van een laagje verf te voorzien in de hoop dat dat mooi egaal en dekkend werd.


Helaas. Ik vond het resultaat nog steeds niet mooi.
Dus toch nog maar een laagje met de kwast er overheen.


De volgende dag nog een laagje.
En zo staat hij er nu bij:


Binnen, want de herfst is hier begonnen, dus ik ga er toch niet meer in zitten op de veranda.
In het voorjaar mag hij daar weer staan.

Ondanks al het werk dat ik erin gestoken heb, ben ik nog niet echt tevreden.
Misschien koop ik nog verf in Nederland, waarvan ik weet dat het fijne verf is en schilder ik de stoel daar nog een keer mee.

Een heerlijke schommelstoel is het zeker. Wat dat betreft ben ik helemaal blij met de aankoop.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...