Kringloopvondst of beter: Loppisfynd

Als je in Zweden bent, kom je ze overal tegen: bordjes waar Loppis op staat en bordjes waar Fika op staat. 

En dit blogje gaat over een combinatie van die 2.

Over loppis heb ik al vaker geschreven. Als je op de link klikt, krijg je al die blogjes te zien.

Loppis is eigenlijk elke plek waar tweedehands spullen verkocht worden. En dat zijn in Zweden heeeeeeeel veel plekken. Veel kringloopwinkels (steeds meer) en ook vaak gewoon bij mensen in de schuur.

Ik ben er gek op. Bijna altijd vind ik wel iets leuks en/of nuttigs.

Ook fika is een begrip dat iedereen die weleens in Zweden is geweest bekend in de oren klinkt. 

En waar je meestal goede herinneringen aan zult hebben. 

De Zweden houden namelijk erg van koffie drinken. Op de Finnen na, drinken ze de meeste koffie van alle Europeanen. 

En ze drinken niet gewoon simpel een kopje koffie met 1 of 2 koekjes erbij. O nee, koffie drinken (of thee, maar dat doen veel minder mensen) staat hier gelijk aan: FIKA!

En wat is nou fika? In elk geval iets meer dan 1 of 2 koekjes. ;-)

Een koffiepauze, thuis of op het werk, wordt hier een fikapaus genoemd. Bij de koffie horen altijd een paar verschillende, liefst zelfgebakken, soorten koek. 

Bij je kop en schotel staat ook altijd nog een extra bordje. 

En op de tafel staan de verschillende soorten koek. Het is de bedoeling dat je er van alles minstens 1 pakt.

En dan ook opeet. 

De Zweden moeten wel veel aan sport doen, want anders zouden ze volgens mij allemaal hartstikke dik moeten zijn.

Vroeger was een fika pas echt een fika als er 7 verschillende soorten koek of gebak op tafel stonden. 

Daarom is ooit het boekje Sju sorters kakor gemaakt.

En laat ik dat boekje nu eindelijk eens gevonden hebben bij de loppis! Ik zocht er al een tijdje naar.

In dit boekje, dat al sinds 1944 op de markt is (dit is een moderne versie uit 1994), staan bijna 300 recepten van allerlei verschillende soorten koek en gebak.

Van de vrij bekende 'bullar'

tot de pepparkakor

maar ook de wat hardere skorpor

en zelfs de lekkerste taarten

het staat er allemaal in. Met foto en recept. 

Wat ik altijd zo leuk vind van boeken die je bij de kringloop vindt, is dat er vaak persoonlijke aantekeningen of extra recepten in zitten. Dat was ook hier het geval.

De 7 verschillende soorten zijn tegenwoordig niet meer nodig. Maar er staan toch altijd minstens 3 soorten op tafel. 

Vaak zijn dat kanelbullar of andere bolletjes van zacht brooddeeg en dan nog wat kleinere dingen erbij.

De Zweden eten ze ook in een bepaalde volgorde op. Te beginnen met de bulle. En de kleine koekjes als laatste. 

Nog steeds wordt koffie met iets erbij ook kaffe med dopp genoemd. Waarom?

Omdat men vroeger gewoon was om de lekkere hapjes in de koffie te dopen. 

Ik ben weer helemaal blij met mijn loppisfynd.

Hopelijk heb ik binnenkort eens tijd om er iets uit te bakken. En dan de buurvrouwen uit te nodigen om het op te komen eten tijdens een gezellige fika.

Nog een kleine aanvulling

Eigenlijk vind ik het boekje waarover ik vanmorgen vertelde zo leuk dat ik er nog een bladzijde van ingescand heb.

Het is bijna zielig om te zien hoe die arme moedertjes destijds afgebeuld werden. ;-)
Of gelden er nu nog steeds zoveel voorschriften?

Ik kan het me van mijn eigen kinderen eigenlijk niet zo herinneren.
Wel dat er toen in Zweden heel andere voorschriften golden dan in Nederland (mijn broer woonde toen al in Zweden en had kinderen van dezelfde leeftijd als de mijne).
En dat er in de 3,5 jaar die er tussen mijn kinderen zit alweer veel veranderd was.
Dus je zou toch haast gaan denken: doe gewoon wat je zelf het beste vindt, want de voorschriften veranderen zo vaak en zo snel.

Ik vond ook nog deze foto van mezelf in de teil.

Zou die teil ongeveer 60 cm doorsnede hebben?
En zou mijn moeder alles precies zo klaargezet hebben als voorgeschreven?
En stond intussen mijn bedje te luchten?
Ik zal het haar toch eens vragen.

Retro uit eigen kast

Op zoek naar een oude klassefoto voor een ex-klasgenootje kwam ik in mijn foto-album het boekje tegen dat mijn ouders kennelijk kregen bij mijn geboorte.
Grappig om terug te lezen wat toen gangbaar was om te doen met een baby.
Lees maar even mee als je het leuk vindt.

Ik hoop dat het een beetje te lezen is.
Anders is dit de link naar de foto:
http://img.photobucket.com/albums/v56/Secondhandrose/Blog2/img005.jpg
Daar kun je hem dan groter bekijken.

De omslag van het boekje ontbreekt, maar zo te zien was het een Zwitsal-boekje. ;-)
En ik denk dat ik zelf ooit de plaatjes een beetje bijgekleurd heb. En de hoekjes opgegeten.

Ik ben benieuwd of mijn moeder zich aan alle voorschriften gehouden heeft. Zou zomaar kunnen, want ik ben haar eerste kind.

Geruild, zo leuk!

Eigenlijk volg ik best veel blogs. (Uhm... in mijn leeslijst staan er 300, dus daar moet ik eerst iets weghalen voordat ik er een andere voor in de plaats kan zetten.)
En een groeiend aantal daarvan lees ik echt regelmatig. Soms schrik ik er wel eens van hoeveel tijd daar in gaat zitten. Maar ja, het mag van mezelf. Ik vind het een vorm van ontspanning.
En inspiratie, ook heel vaak.
Mensen schrijven zulke mooie gedachtes op, laten mooie dingen zien die ze gemaakt, gedaan of gezien hebben. Heerlijk vind ik dat.

En soms kom je op een blog waar iemand zomaar iets weggeeft. Of wil ruilen.
Dat gebeurde laatst bij Ingrid van Ing-things. Zij had een Zweeds haakboekje met patroontjes van pannenlappen erin en ik was er helemaal weg van.
En hoewel zij heeeeeeeel veel volgers heeft en er ook andere mensen graag dat boekje wilden ruilen, koos ze mij uit. Leuk!

Dus gisteren lag dit pakketje in mijn brievenbus:

Alleen dat zag er al heel feestelijk uit. Ik kon me nog net beheersen en heb er dus een foto van gemaakt voordat ik het helemaal uitgepakt had.
Dit zat erin:

Schattig toch? Alleen al voor de omslag vind ik het een leuk boekje.
Maar er staan ook 15 patronen van pannenlappen in.
Bijvoorbeeld deze:

of deze:

Ze zien er best ingewikkeld uit, dus ik ben benieuwd of ik dat wel kan haken.
En de beschrijvingen zijn in het Zweeds. Dus dan kan ik daar ook weer een beetje mee oefenen. Dat is er eerlijk gezegd nogal bij ingeschoten de laatste tijd.

Wie weet krijgen jullie hier over niet al te lange tijd een Zweedse Grytlapp te zien, van mijn Hollandse hand. (of eigenlijk Zeeuwse hand, want in ben in Zeeland geboren).

Mooie dag

Vandaag was een mooie dag.
Natuurlijk niet alleen doordat de wereld prachtig wit was met een stralende zon erboven.

Vooral doordat ik een middagje naar Den Bosch was met 2 meiden die ik door allerlei omstandigheden al een flinke tijd niet gezien had. En dan voelt het zo goed om gewoon verder te praten, alsof je elkaar gisteren nog voor het laatst gesproken hebt.
Heel waardevol.
Jammer genoeg heb ik geen foto's gemaakt.
En ook jammer genoeg hadden we zo lang zitten lunchen (nou ja, die broodjes waren best snel op, maar we zaten er zo gezellig en lekker warm) dat daarna overal de Bossche bollen al op waren.
Pluspuntje: een mooie reden om weer eens terug te gaan.

Toen ik thuiskwam en mijn mailbox opende, zag ik een mailtje van Lindevrouw.
En zij vertelde me dat ik haar Give-away gewonnen had! Dat is toch leuk thuiskomen?
Vooral omdat ik al een tijdje naar dit boek op zoek was.

Gisteren kreeg ik een mailtje van de vriendin van onze zoon. Ze had de uilenmuts ontvangen en was er erg blij mee. Ze had de foto van zichzelf met de muts op, op Facebook gezet.

Ik zie trouwens dat ik nog steeds het boek van Jussi Adler-Olsen heb staan als boek dat ik aan het lezen ben, maar die 3 boeken heb ik inmiddels allemaal uit. Ik ga proberen om daar morgen iets over te schrijven.
Ik ben ondertussen begonnen in het 4e boek van Camilla Läckberg.

Kijken jullie ook nog even naar mijn 'give-away'?
Er zijn nu 4 boekjes besteld. (Sorry Jeanneke, ik ga je straks mailen)
Maar dat kunnen er toch best 10 worden? Zulke mooie boekjes, zo goedkoop en dan ook nog voor CliniClowns!

Ik ben ook alweer aan het broeden op een andere give-away. Want binnenkort heb ik 4 rijen vol met volgers (tenminste, dat hoop ik) en dat vind ik dan wel weer eens een give-away waard.

Goed doel give-away

De laatste tijd ben ik nogal into de Goede Doelen. Elke keer kruist er weer iets mijn pad waaraan ik mijn bijdrage kan leveren.
Meestal niet in de vorm van geld geven, daar houd ik niet zo van. Liever doe ik iets of maak ik iets.
Mijn blogje van vanmorgen is daarvan het laatste voorbeeld.

Maar nu ben ik weer tegen iets aangelopen: boekjes voor de CliniClowns.

Deze mooie gebonden boekjes van ongeveer 20 x 20 cm bevatten 26 verhaaltjes, gedichten en illustraties van bekende en minder bekende schrijvers, dichters en tekenaars. Allemaal voor kinderen.
Op de foto van de voorkant kun je zien wie er allemaal aan meegewerkt hebben.


Ze hebben allemaal belangeloos hun bijdrage geleverd ten bate van CliniClowns. Die ken je waarschijnlijk wel. Ze vrolijken zieke kinderen op die in het ziekenhuis liggen.

Ik heb een aantal van deze boekjes om te verkopen.
Voor Nederland kosten ze 5 euro inclusief verzenden. De verzendkosten naar België zijn helaas € 6,80 voor 1 boekje. Dus dat wordt waarschijnlijk een beetje te prijzig.
Je kunt een berichtje achterlaten of mij mailen als je er eentje (of meerdere, het is zeker een leuk cadeautje en dan worden de verzendkosten natuurlijk aangepast) wilt kopen.
Zonder verzendkosten is de prijs 3 euro (dus bij afhalen).
Uiteraard zijn de boekjes nieuw.

En dan maak ik er gelijk een give-away van: Zodra er minstens 10 verkocht (en betaald) zijn, loot ik er 1 persoon uit die zijn/haar geld terug krijgt.
Ik hoop dat jullie dat een leuke actie vinden. Zo ja, zegt het voort! Een link op je blog plaatsen mag natuurlijk altijd.

Blub.... ik ben af

Vorige keer vertelde ik over mijn niet afgemaakte projectjes. En daarvan is er nu eentje af:

 Ik haalde dit patroon

uit dit boekje

maar ik gebruikte ander garen, namelijk 3 kleurtjes uit mijn schattendoos van Vicarno. En ik vond gehaakte oogjes leuker, dus die heb ik zelf bedacht.