Ik recykleer ook nog

Recykleren. 

Van iets bestaands iets nieuws maken.

Sommigen zijn er supergoed in. Ik noem geen namen..... we kennen er allemaal wel minstens eentje.

Soms doe ik er ook aan mee.

Bijvoorbeeld:

Ik kocht een gebreide sjaal bij de kringloop.

Die zag er nog als nieuw uit. En het leek me een mooi wolletje.

Dus ik haalde de sjaal uit.

Dat leverde me 2 bollen wol op.

En van de grote bol maakte ik een kerstcadeautje:

Ik werd trouwens zelf ook erg verwend met kerstcadeautjes (julklappar).

Dit zat er in de pakjes:

Ik ben heel blij met alle lieve mensen die ik hier in Zweden in zo korte tijd heb leren kennen!

Ze hebben er samen voor gezorgd dat mijn eerste kerst hier in mijn eentje absoluut niet eenzaam was.

In het kader van Retro uit eigen kast zal ik ook nog even mijn kerststal laten zien.

Deze heb ik zelf in elkaar geknutseld in 1980, het eerste jaar waarin ik voor de klas stond op een school in Rijswijk. De kinderen van toen zijn nu allemaal al rond de 40. Haha, zouden ze zich die kerststal nog herinneren? Vast niet.

Hij komt uit een boek dat ik toen ergens gekocht had. Het kerstverhaal stond erin en er zaten bouwplaten in om alle figuurtjes van te maken.

Met veel geduld heb ik die uitgeknipt en in elkaar geplakt.

De stal zelf is gemaakt van een schoolmelkdoosje.

Sindsdien is de stal al heel wat keren opgezet, dus niet alles is meer helemaal heel.

Vooral toen mijn eigen kinderen klein waren, is er het een en ander soms iets te hard vastgepakt. Dus hier en daar ontbreekt iets of zitten dingen met plakband vast.

De kribbe is door zijn hoeven gezakt.

Maar toch blijft deze simpele kerststal me dierbaar vanwege alle herinneringen die eraan vast zitten.

Daarom is ie meegesleept naar Zweden en staat ie nu te pronken onder mijn boom.

Nog een kleine aanvulling

Eigenlijk vind ik het boekje waarover ik vanmorgen vertelde zo leuk dat ik er nog een bladzijde van ingescand heb.

Het is bijna zielig om te zien hoe die arme moedertjes destijds afgebeuld werden. ;-)
Of gelden er nu nog steeds zoveel voorschriften?

Ik kan het me van mijn eigen kinderen eigenlijk niet zo herinneren.
Wel dat er toen in Zweden heel andere voorschriften golden dan in Nederland (mijn broer woonde toen al in Zweden en had kinderen van dezelfde leeftijd als de mijne).
En dat er in de 3,5 jaar die er tussen mijn kinderen zit alweer veel veranderd was.
Dus je zou toch haast gaan denken: doe gewoon wat je zelf het beste vindt, want de voorschriften veranderen zo vaak en zo snel.

Ik vond ook nog deze foto van mezelf in de teil.

Zou die teil ongeveer 60 cm doorsnede hebben?
En zou mijn moeder alles precies zo klaargezet hebben als voorgeschreven?
En stond intussen mijn bedje te luchten?
Ik zal het haar toch eens vragen.

Retro uit eigen kast

Op zoek naar een oude klassefoto voor een ex-klasgenootje kwam ik in mijn foto-album het boekje tegen dat mijn ouders kennelijk kregen bij mijn geboorte.
Grappig om terug te lezen wat toen gangbaar was om te doen met een baby.
Lees maar even mee als je het leuk vindt.

Ik hoop dat het een beetje te lezen is.
Anders is dit de link naar de foto:
http://img.photobucket.com/albums/v56/Secondhandrose/Blog2/img005.jpg
Daar kun je hem dan groter bekijken.

De omslag van het boekje ontbreekt, maar zo te zien was het een Zwitsal-boekje. ;-)
En ik denk dat ik zelf ooit de plaatjes een beetje bijgekleurd heb. En de hoekjes opgegeten.

Ik ben benieuwd of mijn moeder zich aan alle voorschriften gehouden heeft. Zou zomaar kunnen, want ik ben haar eerste kind.

Retro uit eigen kast

Wat ik nu toch weer gevonden heb tussen mijn al eeuwenlang bewaarde lappen....
Een van mijn eerste eigen naaisels.

Een rok. Maar dat zag je al natuurlijk. Tenminste, ik hoop wel dat het als zodanig herkenbaar is....

Ik weet nog dat ik deze aan gehad heb op de middelbare school, dus ik moet een jaar of 14 geweest zijn toen ik hem maakte.
Het was eerst een lange rok, tot de grond. En later heb ik hem korter gemaakt. Tot midi, zoals dat toen heette.

Mijn moeder heeft mij destijds leren naaien. En zij was nog van het perfectionistische. Dus eerst alle patronen DOORSLAAN in de stof. Is er nog iemand tegenwoordig die weet hoe dat moet?
Ik zou het ook niet meer weten eigenlijk. Maar ik heb het toen wel gedaan (ik wist niet beter). En nu, zo'n 40 jaar later, zie je er nog restdraadjes van. Of dat zijn gewoon draadjes van waar ik verkeerd genaaid had en weer uitgehaald, dat kan ook.

De rits inzetten met de naaimachine vond ik blijkbaar nog te moeilijk, want dat heb ik met de hand gedaan. En een knoop en een knoopsgat in de taille ontbreken helemaal.

Met de afwerking ben ik ook aan de aandacht van mijn moeder ontsnapt, geloof ik. Want de naden zijn helemaal niet afgewerkt.
En toen ik de rok later korter gemaakt heb, heb ik hem met de hand omgezoomd. Dat moest toen ook. Want een zoom moest onzichtbaar zijn aan de buitenkant. En werd afgemeten met een rokspuit. Iemand nog een idee wat dat is???
Nu hangt de zoom voor een groot deel los.

Ik heb de rok waarschijnlijk bewaard vanwege de gebruikte stofjes. En die vind ik nog steeds leuk eigenlijk.
Ik weet nog dat de gebloemde lapjes van viscose zijn. Dat was toen heel nieuw.
Jammer dat ik hem niet meer pas.
Maar wel erg leuk om teruggevonden te hebben.

Ik heb het idee dat de rok zelfs gedragen in de kast is verdwenen, zo aan de kreukels te zien.
Ik heb hem nu gewassen en gestreken, maar dat was na de foto's.
Nu maar eens bedenken wat ik ermee ga doen. Iemand een idee?

 Retro uit eigen kast is een initiatief van Maarnietvangrijs. Misschien wil je ook wel meedoen?

Home sweet home #16

Tot mijn grote schrik zag ik vandaag een aantal Home sweet home blogjes voorbij komen.
Oeps, maandag, o ja....
En toen dacht ik: eigenlijk heb ik gisteren al een Home sweet home blogje geschreven. ;-)
Dus toch meegedaan, zonder dat ik het in de gaten had.

Eén voorwerp van de oude foto's heb ik trouwens al gespot; het is nog steeds in gebruik:

Het Ot-en-Sien-blik dat in mijn Haagse zolderkeuken op de plank stond. Ernaast stond een bruine beschuitbus met oranje bloemen. Die staat nu bij mijn dochter in Utrecht weer helemaal hip te wezen.

Home sweet home is een initiatief van Barbaramama.

Retro.... jeugdsentiment....

Op mijn Facebook heb ik een map met oude foto's. Daar zat ik daarnet eens doorheen te bladeren en toen zag ik deze weer:

Mijn slaapkamer uit 1973, nog thuis bij mijn ouders. Wat een hippe accessoires en kleuren!
Het kastje met gordijntje was eigenlijk een door mijn vader gemaakt poppenhuis.

En deze:

Mijn bruin-witte keuken, horend bij mijn zolderkamertje in Den Haag.

En tenslotte:

Onze huiskamer in 1984. Inmiddels woonden we niet meer op het zoldertje, maar in een echt huis in Voorschoten. Alles balibruin. Met heel veel planten en een zwart-wit tv-tje. 

De foto's zijn nogal slecht. Dat komt doordat ik ze gefotografeerd heb met mijn telefoon vanuit mijn foto-album. Misschien zal ik ze nog eens inscannen als ik tijd heb.

Ik zie op de foto's zoveel dingen die nog ergens moeten zijn.... retro in eigen kast.

Retro uit eigen kast

Lang geleden besloot ik om ook mee te doen aan het initiatief van maarnietvangrijs, omdat ik zoveel spullen van vroeger (OMG, nu ben ik echt oud geworden!) heb, die best leuk zijn om te laten zien.
Maar al een tijd heb ik niks meer geplaatst. Dus hoogste tijd om daar verandering in te brengen.
Daarom vandaag een raar retro-ding:

Je hebt het waarschijnlijk wel gezien: het is een asbak.
En die heb ik, iemand die nog never nooit gerookt heeft. En nog wel zelf gekocht ook. Is dat niet raar?

Ik kocht de asbak toen ik in 1977 op kamers ging wonen. Een asbak was in die tijd iets wat je echt in huis moest hebben voor als er bezoek kwam dat rookte. En dat waren nogal wat mensen toendertijd.
Dus regelmatig stond mijn ieniemini zolderkamertje blauw van de rook. Er zijn heel wat peuken gedoofd in deze asbak.

Als ik er nu aan terugdenk dat er toen ik op de lagere en middelbare school zat gewoon door de leerkrachten in de klas gerookt werd..... De meester van de 6e klas rookte zelfs de hele dag door sigaren. En ik zat recht onder zijn bureau. Wat zal ik altijd gestonken hebben!
Je kunt je er nu niks meer bij voorstellen.

Op feestjes hoorden er naast hapjes ook sigaretten op tafel te staan.
Iedereen rookte toen binnen. Dat was heel normaal.
Ik weet nog dat zelfs toen onze zoon al geboren was (1989) het heel veel moeite kostte om bepaalde rokende visite niet in zijn buurt te laten roken (binnen).
Gelukkig is er in die 23 jaar wat dat betreft een hoop veranderd.
Maar de asbak, die heb ik nog steeds. (hamster....)
Wie had ooit gedacht dat die nog eens zoveel herinneringen zou losmaken?

Heb ik jullie deze al laten zien?

Naar aanleiding van mijn berichtje van gisteren, schoot mij te binnen dat ik een tijdje geleden, voordat ik dit blog had, een aantal foto's van een van mijn oude agenda's op Facebook had gezet.
Dat is pas nostalgie.

Kijk mee naar mijn agenda van 1973-1974 (en dat is er maar eentje van een hele stapel....):

Retrovondst uit eigen kast

Eerst wilde ik dit berichtje 'Retro uit eigen kast' noemen, maar dan wek ik waarschijnlijk verkeerde verwachtingen, hoewel mijn vondst voor mij wel een hoog retro-gehalte heeft.

Ik vond namelijk dit:

En dat is echt best wel oud.
Het komt namelijk uit het schooljaar 1978-1979, het jaar dat ik in het 2e studiejaar van de Pedagogische Academie zat. Hihi, klas 2c, het staat erop.

En wat zijn het dan?
Het zijn nog originele, ouderwetse stencils met daarin alle Basisbegrippen van de Nederlandse Taal op een rijtje. Dat kregen we toen nog, als PA-studenten, met de volgende toelichting:

Vooral dat 2e argument vind ik zo leuk: Wij moeten boven de stof staan! Ja, dat was toen nog.
Tegenwoordig hebben de aanstormende leerkrachten (althans in Nederland, ik schat dat in België wat hoger in, maar dat is maar een gevoel) daarin nogal wat manco's. (uitzonderingen daargelaten)

Nog helemaal met de hand getypt op een echte typemachine. Kom er nog maar eens om. ;-)

Het stuk was geschreven door de docent Nederlands A. Kuijpers. Hij was de vader van een van mijn klasgenootjes. En is vlak daarna helaas op vrij jonge leeftijd overleden. Mede daardoor is dit een echt historisch document.

En..... ik kan weer alles opzoeken over grammatica, ontleden enzovoort. Of ik dat uitgebreid ga doen, weet ik niet. Maar ik ga dit pakketje stencils in elk geval bewaren. (hoe kun je ook anders verwachten in mijn geval) Ik word gelukkig van zo'n vondst.

Binnenkort zal ik weer eens een echt 'retro uit eigen kast' berichtje plaatsen, want ik heb nog meer dan genoeg.

Retro uit eigen kast

Wat hangt er vandaag bij ons aan de waslijn? Tada tada.....

2 dekbedhoezen, gekocht in de periode 1977-1980, toen ik op kamers woonde in Den Haag.
Indertijd jarenlang in gebruik geweest. Totdat we een tweepersoonsbed hadden aangeschaft. Daarna verdwenen ze naar het logeerbed.
En nog later kwamen ze op zolder te liggen wegens totally outdated. Al dat bruin waren we intussen wel aardig beu.
Maar omdat ik een hamster ben, gooi ik natuurlijk niet zomaar iets weg. Dus ze bleven bewaard en verhuisden mee van zolder naar zolder naar zolder.
En zo kwam het dat we opeens een keer een eenpersoonsdekbedhoes nodig hadden. Ik klom naar de zolder, zocht en vond.

Sinds vorig jaar slapen wij in de winter onder 2 eenpersoonsdekbedden. Dat is lekkerder dan onder 1 tweepersoons. Want als de een zich dan omdraait, krijgt de ander het koud. (tenminste, bij ons gaat dat zo)
En omdat onze good old dekbedhoezen zo heerlijk glad en zacht zijn, hebben we ze weer opnieuw in gebruik. En dan beelden we ons in, dat ze ook weer net zo hip zijn als in de 70's. ;-)

We hebben er nog eentje, maar die ligt nu op het bed. Samen met een 'modern' Ikea-exemplaar. Wie weet maak ik daar ook nog wel een foto van.
En in de garage ligt nog onze eerste tweepersoonsdekbedhoes uit begin jaren 80. Traditioneel in bruintinten. Die is helaas gebruikt tijdens schilderklussen, dus verder nergens meer bruikbaar voor. Anders had ik er nog een leuke (wellicht zelfs hippe) tas van kunnen maken.

Retro uit eigen kast is een initiatief van Maarnietvangrijs. Misschien wil je ook wel meedoen?

Verwend!

De afgelopen dagen heb ik een paar leuke cadeautjes gekregen.
Eerst een vervroegd kerstcadeau van onze zoon en zijn vriendin (zij is Engelse, dus brengen zij uiteraard de kerstdagen door in Engeland).

Echt een goedgekozen cadeau voor mij, omdat ik gek ben op leuke vogeltjes in de tuin.
Extra leuk detail rechts tussen de neus en de sjaal: een aangevreten plekje. Dader: onze 'kleindochter'  Noodle.

Gisteren bracht de post een leuke zelfgenaaide envelop, gestuurd door Shibbie.
Daarin zaten de 3 kersthangertjes die ik gewonnen had bij haar give-away. Heel schattig en gezellig!

 

Een van de hangertjes geef ik morgen aan mijn dochter, omdat zij mij geattendeerd heeft op het blog van Shibbie. Dus zonder haar had ik deze leuke give-away niet gewonnen.

Verder 'nieuws': gisteren heb ik mijn eerste granny-square gehaakt. Jaja, knap hè?

Ik heb de haaklesjes gevolgd van ByMiekK. En ik wist niet dat haken zo leuk was. En niet zo moeilijk en heel erg rustgevend. Dusss...... meditatietip voor iedereen met een (te) druk leven: ga haken! ;-)

Nu nog even bedenken wat ik eigenlijk met die granny-square ga doen. Er eerst nog maar minstens eentje bij haken, denk ik.

Tenslotte: naar aanleiding van mijn post van gisteren, werd ik uitgenodigd/aangemoedigd door Mamanon en maarnietvangrijs om ook mee te doen aan Retro uit eigen kast. 

En dat vind ik natuurlijk hartstikke leuk. Meer dan genoeg retro hier in huis. Ik weet zo al minstens 10 dingen die ik een keer kan laten zien. Hihi, ik heb er zin in. Maar voor vandaag heb ik wel weer even genoeg geblogd. Er ligt hier nog een hoop werk te wachten.

Graag tot ziens allemaal! En mocht je hier niet meer terugkomen voor de kerst, dan wens ik je nu alvast gezellige kerstdagen toe.

Ik vind het bloggen hier zó leuk! Zulke aardige mensen komen er voorbij. Echt tof!

Grappige vondst

Gisteren vond ik deze Ariadne uit december 1975.

 

Ik bladerde er eens doorheen en zag leuke dingen. Dingen waarvan ik me afvraag of ze tegenwoordig nog wel gedaan worden, zoals kantklossen, macramé, weven en verven met planten. In die tijd heb ik me aan al die dingen zelfs gewaagd. :-)

Ook zag ik leuke ouderwetse advertenties, zoals deze:

Hihi, Biotex. Bestaat dat eigenlijk nog? Geen idee. Ik zal eens kijken als ik weer eens in de supermarkt ben.

Verder staan er reclames in het blad voor knoopkussen- en knoopwandkleedpakketten. En voor geborduurde schellekoorden. Tjee, wat gedateerd. Hoewel ik toen reuze trots was op mijn handgeknoopte wandkleed. Het heeft jarenlang prominent in de huiskamer gehangen. En nu ligt het waarschijnlijk nog op zolder.

Toch is niet alles ver over de datum. Want met de breipatronen (zie bijvoorbeeld de voorkant) en de gehaakte diertjes (o.a. zelfs een uil, hoe hip wil je het nu hebben?) zou je tegenwoordig ook nog zeer goede sier maken.

Ongeveer halverwege stuitte ik op deze advertentie:

En die herkende ik nog. Want destijds heb ik die pop besteld!

En hamster als ik ben, heb ik zowel de pop nog als de koker waarin die zat. In de koker zitten de patroontjes en de kleertjes die ik voor de pop gemaakt heb.

En de pop zelf zit op een plank in mijn rommelkamer. Met nog haar originele jurkje (wel met een vlek, zag ik) en rode schoentjes aan. Ik wist eigenlijk niet dat de pop al zó oud was. 

Toen ik de foto gemaakt had, dacht ik: wat ligt daar nou op de tafel? Ik keek eens goed en zag dat het haar van de pop was. Helemaal of bijna helemaal verteerd.

En toen ik aan de achterkant van haar hoofdje keek, zag ik dit:

Niet meer zo'n weelderige haardos als 36 jaar geleden dus.

Ik heb de pop maar snel op haar plekje terug gezet. Naast mijn Bella-pop uit 1969.
Wie weet krijg ik ooit een kleinkind dat er mee wil spelen. Met een nieuw pruikje zal deze Tina er waarschijnlijk weer prima uitzien. En dan kan ik weer kleertjes naaien. Zou leuk zijn toch?
En hoeveel kun je anno 2011 genieten van een oude Ariadne uit 1975? Ik ga maar eens kijken of ik er nog iets uit ga maken. ;-)

O, kom er eens kijken.....

...wat ik nu toch vind.....
In een mand die al jaaaaaaarenlang ergens in een vergeten hoekje stond, vond ik een ware schatkamer aan spulletjes die ik dus allemaal al eveneens jaaaaaaaaaarenlang heb. En ik wist echt niet meer wat er in die mand zat. Tot gisteren, toen ik besloot om hem eens beter van binnen te bekijken.
Dit kwam er allemaal uit:

Helemaal vooraan: een truitje uit de Ouders van nu, maart 1989, de maand waarin onze zoon werd geboren. Ik had toen al het idee dat ik het truitje niet zo snel af zou hebben, want ik ben begonnen met maat 80. Maar dat het zo lang onafgemaakt zou blijven liggen, had ik waarschijnlijk niet gedacht. ;-)

Het zwart-geel-witte lapje is een proeflapje van een truitje dat ik wel ooit heb afgemaakt.
De breitas met schaapjes vind ik eigenlijk nog steeds leuk.

Hier zie je nog een nooit afgemaakt breiwerk. Dat is nog ouder, volgens mij. Het is een katoenen trui met ajour en reliëf. Ik ben tot ongeveer de helft van het voorpand gekomen. De katoen is ondertussen op verschillende plaatsen verkleurd. Zou dat ooit nog goed kunnen komen?
Bovendien: ik moet nog veel meer van die bollen katoen hebben, want in het tasje bij het breiwerk zit maar 1 bol. Rara, waar zou dat zijn???? Maar eens een kijkje op zolder gaan nemen...... wie weet wat ik daar nog ga vinden.
Verder op deze foto nog een zak met nieuwe haak/breikatoen en 10 bolletjes fantasiegaren van de Hema. Ooit enthousiast gekocht toen ze van 4 GULDEN 95 waren afgeprijsd naar 2 GULDEN per bolletje. Ze zien er nog mooi uit. Dus eens bedenken wat ik er nu van kan maken.

En wat staat er op deze foto?

Heel veel verschillende soorten wol en katoen, 2 punnikpoppetjes, waarvan eentje met een grote sliert erin. Ik denk dat die bij onze kinderen of op zijn minst onze dochter in gebruik zijn geweest.
En daarnaast ligt iets wat waarschijnlijk het begin is van een pop of een knuffel. Geen bijbehorend patroon of de bol katoen waarvan het gemaakt is. Dussss ??????

Zo zie je maar: eens een hamster, altijd een hamster.

Gelukkig staat er vandaag weer een nieuw lesje online bij de Cursus Haakles voor Beginners.

Wie weet haal ik daar wel weer wat inspiratie om wat bolletjes garen weg te werken.
Nu de tijd nog.... ;-)