Het volgende kastje

Vlak voordat ik de vorige keer naar Zweden vertrok, kreeg ik nog een kastje in ruil voor wat paasspulletjes. 

Het was een zelfgemaakte commode die mensen niet meer wilden hebben en ik zag er wel mogelijkheden in. Dus toen ik in Zweden was, stonden er in Lelystad 2 kastjes te wachten om opgeknapt te worden. Het eerste kastje liet ik al zien. 

En hier komt de metamorfose van de commode.

Voor de plek waar ik dit kastje wilde zetten was het veel te diep. Dan kon ik er niet meer langs. Dus er moest een stuk af.

Eerst de bovenkant en de zijkanten doorgezaagd.
Ik moet duidelijk nog een beetje oefenen met zo'n zaag. Maar met schuren kon ik gelukkig het ergste nog wegkrijgen.

En daarna de onderkant. Die bleek er los in te liggen.

Daarna heb ik de afgezaagde stukken van de achterkant afgehaald en de achterkant opnieuw aan het nu verkleinde kastje vastgezet.

Aan de achterkant zaten onderaan plankjes geschroefd. Dat vond ik eigenlijk best lelijk en het was ook niet stabiel.

Tussen de buien door heb ik het kastje geschuurd en toen kon het schilderen beginnen. Met dezelfde lichtgrijze verf als het andere kastje. Deze keer schilderde ik bij daglicht, zodat ik het beter dekkend kreeg in 1 keer.

De volgende dag kon ik verder met de deurtjes. Die moesten nog geschuurd worden.

Daarna schilderde ik eerst de bovenkant van het kastje nog een keer. En natuurlijk waaide daar gelijk van alles op, in de natte verf. Zucht....

Vervolgens schilderde ik de deurtjes.

En de deurknopjes.

Ook de plank die in het kastje zat moest kleiner gemaakt worden.

In plaats van de lelijke, wiebelige plankjes onderaan, maakte ik kleine stukjes hout aan de zijkanten.

Daarna pakte ik de planken in met een gezellig papiertje en legde ze weer in de kast, die ik natuurlijk eerst helemaal schoon gemaakt had.

Tenslotte het lastigste klusje: de deurtjes weer terugzetten. Omdat de scharnieren aan de binnenkant vastgeschroefd moesten worden, kon ik niet zien wat ik deed. En prutsen met een schroevendraaier op de tast is niet mijn sterkste kant.
Maar uiteindelijk zaten ze erin.

Het kastje is verre van perfect, maar ik ben toch wel tevreden met het resultaat.
Als ik weer terug ben in Nederland, zal ik de houtblokjes en 1 zijkant nog even schilderen, want daar had ik nu geen tijd meer voor.
De ene zijkant moet nog een keer omdat daar het plastic waar het kastje op stond tegenaan gewaaid was toen de verf nog nat was.

Het was weer een leuk project. Op naar het volgende.....

Doe nog eens een kastje

Sinds ik op mezelf woon, heb ik al vaker meubels opgeknapt en dat hier laten zien.

Vorige week heb ik weer zo'n projectje afgerond.

Ik kreeg van iemand een lelijk beschadigd kastje in ruil voor een zak paaseitjes.

Dat stond al op mij te wachten toen ik ongeveer een maand geleden terugkwam uit Zweden en op 1 van de eerste dagen zonder regen ben ik eraan begonnen.

Ik was zelfs al zo snel begonnen dat ik vergeten was om een foto te maken van het kastje zoals het was. Hier was ik al bezig met het schuren van de bovenkant en waren de laatjes er al uit.
Die stonden al geschuurd klaar.

Een tijdje later had ik de deurtjes eraf gehaald, al het beslag verwijderd en ook de deurtjes geschuurd.
Toen begon het weer te regenen en moest het kastje een tijdje wachten onder plastic totdat ik ermee verder kon.

Op een mooie avond ging de eerste laag verf erop.

En natuurlijk wisten allerlei vliegjes de natte verf gauw te vinden. Grrrr......

De volgende dag schilderde ik het kastje zelf.

En een paar dagen later alles nog een keer na eerst alle vastgeplakte beestjes weggeschuurd te hebben.
Deze keer schilderde ik overdag, dus dat scheelde een stuk.

Ik liet het 2 dagen drogen om de verf een beetje hard te laten worden.
Ik maakte al het beslag schoon.

Zette het kastje op de plek waar het moest komen te staan.

Schroefde al het beslag weer vast en plaatste alles terug.

Daarna maakte ik nog even pakketjes met vrolijk papier erom van de plankjes die niet mooi meer waren.

En zette ze in het kastje.

Daarna nog even het kastje inruimen en zo is er weer wat zooi aan het zicht onttrokken.
Best een leuk kastje geworden, al zeg ik het zelf.

Ik gebruikte Histor monodek in de kleur Mineral. Ik had verwacht dat dat net niet wit was, maar het blijkt toch echt wel lichtgrijs te zijn. Nou ja, ook mooi. En het is in elk geval erg fijne verf om mee te werken.
Het lukte niet helemaal met 1 laag, zoals de verf belooft, maar ik denk dat het wel gekund had als ik iets meer verf had durven te gebruiken.

Dit ging niet zo heel goed samen...

Vorig weekend mochten wij weer eens op Noortje passen, het hondje waar altijd om gevochten wordt bij wie ze mag logeren als de baasjes weg moeten. En nu mocht ze wel 3 dagen bij ons! Leuk!

Alleen misschien niet zo heel slim van ons om dat te combineren met het schilderen van de huiskamer. 
Want:
a. Noortje kreeg heel wat minder aandacht dan ze normaal bij ons gewend is. Kijk haar maar eens zielig staan wachten bij haar stokje, waar deze keer niemand mee ging gooien.

b. Al ons gesleep met trapjes en plastic maakte haar wel een beetje onrustig en onzeker. Huh! Elke keer weer een eng geluid om van te schrikken.

c. Verfspullen op de grond en een hondje zijn ook niet zo'n slimme combinatie. Ik heb heel wat keren op mijn knieën moeten liggen om witte hondenpootjes van het parket te boenen. Natuurlijk liep ze elke keer door de verf als wij even niet opletten en daarna bij voorkeur door een stuk van de kamer dat nou juist niet afgedekt was. :-)

Buiten hebben wij nog een heel spoor van hondenpootjes over het terras als herinnering aan ons produktieve en gezellige weekend met Noortje.

Gelukkig wende Noortje aan al het gedoe. Want zondag legde ze zich er uiteindelijk bij neer en bleef lekker op haar kleedje liggen. Ook wel een beetje moe van alle onrust.

En ja hoor, het schilderen is begonnen!

Eindelijk, na bijna 15 jaar is het zover: het groezelige geel op de muren bij ons beneden wordt vervangen door wit! Yes!
Al zo vaak zijn we het van plan geweest, maar nooit kwam het ervan om echt te gaan beginnen. Tot vandaag.

links is al gedaan, rechts en het plafond moeten op deze foto nog, maar zijn inmiddels ook wit

Zie hier het (helaas onscherpe) resultaat in de hal.
Daar zijn de wanden èn het plafond vandaag mooi wit geworden.
Morgen is de bedoeling om aan de keuken te gaan beginnen.

En dan moeten we nog gaan verzinnen wat we met het donkergeel en donkerblauw op de kozijnen gaan doen. En met het lichtgroen op de deuren. Ja, op ALLE deuren in het HELE huis.
Toen we hier kwamen wonen (bijna 15 jaar geleden dus) zeiden we dat dat het eerste was wat we op korte termijn zouden gaan aanpakken, want dat vonden we echt niet mooi.
Zo zie je maar hoe snel wij met alles zijn.

Maar nu zijn we in elk geval begonnen met de GROTE METAMORFOSE!
Ik hou jullie op de hoogte van de vorderingen (als die blijven komen, want volgende week begint de school weer, dus….. je weet maar niet).