Empty nest syndrome

Ze zijn weg. Ook de pimpelmeesjes zijn uitgevlogen op een moment dat ik het niet gezien heb.
Gisteren zag ik de pappa en mamma nog af en aan vliegen, maar vandaag heb ik ze niet meer voorbij zien komen.
Zo jammer, het was zo gezellig. En zo leuk om naar te kijken.

Ik gun het de ouders wel dat ze nu (hopelijk) weer een beetje aan zichzelf gaan toekomen, want ze begonnen er steeds mottiger en magerder uit te zien.
Het zal toch ook niet meevallen om van 's morgens vroeg tot 's avonds laat eten te zoeken, je jonkies te voeren, eten te zoeken, je jonkies te voeren enzovoort enzovoort.

Misschien zie ik ze in de winter wel weer.
Alleen jammer dat ik dan niet weet of het dezelfde zijn. ;-)

Japan tas

Over ongeveer een maand gaan mijn dochter en haar vriend een avontuurlijke reis maken. Tenminste, dat vind ik. Ze gaan namelijk naar Japan.
Ze hebben er heel hard voor gespaard en hebben er uiteraard reuze veel zin in.

Toevallig kwam ik vorige week ergens een lapje tegen met Japans dessin. En ik kreeg gelijk het idee om daarmee iets voor mijn dochter te gaan maken.
Dit was mijn 'ontwerp':

Het is een tas(je) geworden.

Ik had eerst al de Japanse vlag gehaakt. Niet helemaal perfekt, want omdat ik de lange kanten met vasten haakte en de korte kanten met stokjes (anders kreeg ik geen rechthoek), is het meerderen in de hoeken niet heel netjes geworden. Maar ja, een kniesoor die daarop let toch?
Ik heb de vlag als een zakje op de flap van de tas genaaid. Dus dan kan er eventueel iets in.

In de flap maakte ik ook nog een paspelrandje.

En dit is de achterkant:

De hele tas is van dubbele stof.
Aan de binnenkant zit ook nog een opbergvakje.
Nu maar hopen dat ze er blij mee zal zijn. (en dat ze hier niet meeleest, want dan is het geen verrassing meer)

En voor degenen die willen weten hoe het met de tjiftjafjes staat:

De stand van vandaag.
Ze gaan steeds meer op echte vogeltjes lijken.
Er zitten er minstens 5 in het nestje.
En het is me nog steeds niet gelukt om paps en/of mams fatsoenlijk op de foto te krijgen.
Ik hoop zoooooo, dat ik thuis ben op de dag dat ze gaan uitvliegen. Lijkt me tè schattig.
Uit het nestkastje met de pimpelmeesjes komt nu trouwens de hele dag gepiep. Dat klinkt zo gezellig.
De tjiftjafjes zijn vrij stilletjes. Maar die kan ik gelukkig zien in plaats van horen. Dat is nog veel leuker.
Ik hoop dat jullie meegenieten.

P.S. Voor degenen die interesse hebben in de foto's die ik af en toe maak als ik ga fietsen door de polder of van mijn tuintje: hier en hier kun je er wat zien op Facebook. (je hoeft zelf geen Facebook-account te hebben)

Home sweet home #17

Eigenlijk is maandag de dag voor de Home sweet home blogjes, maar ik schrijf er vandaag eentje.
En dat mag van mezelf, omdat het maar ten dele over mijn eigen home gaat.
In de tuin hangt namelijk nog een home. En dat stond al sinds het er opgehangen is, vorig jaar aan het eind van de winter, leeg.

Daarom had ik niet verwacht dat het toch nog bewoond zou gaan worden.
Ik dacht: het hangt vast op een verkeerde plaats of het beweegt teveel.
Maar opeens zag ik een paar dagen geleden een pimpelmeesje uit het huisje komen. En later er ook weer in gaan. Dus toen ben ik het beter in de gaten gaan houden.
Met de camera binnen bereik.

Het valt nog niet mee om het meesje te snappen bij het naar binnen gaan, want hij/zij is heel voorzichtig. En heel snel.

Eerst blijft het een tijdje zitten op een tak in de struik achter het huisje.

Dan vliegt het naar de dode tak van de druivenplant voor het huisje.

Daar kijkt het een tijdje heel goed om zich heen, naar alle kanten, keer op keer.
Hij ziet dat enge mens met die camera heus wel, ook al staat ze binnen.

Tenslotte is alle moed bij elkaar geraapt en wordt de stap naar het stokje voor de ingang gemaakt.

Ook daar nog een paar keer heel goed alle kanten op kijken of niemand je naar binnen ziet gaan. Je zult toch maar je nest verraden.
En dan wordt eindelijk de beslissing genomen.

Ik dacht eerst dat het maar 1 pimpelmeesje was, maar vanmiddag zag ik dat ze met zijn tweeën waren. Ja, hoe moet er ook anders een gezinnetje gaan komen.
Het is jammer dat het huisje niet aan de voorkant of de bovenkant open kan, zodat ik erin kan kijken.
Het kan alleen aan de zijkant open en dan zie je alleen de zijkant van het nestje.
Ik ben benieuwd of er al eitjes in liggen.

Ook jammer dat de foto's niet allemaal even goed scherp zijn, maar het geeft wel een beeld van iets wat ik jullie graag wilde laten zien.

Ook bij de buren is trouwens sprake van een leuk home sweet home.

 

In deze sierbrievenbus woont een koolmezenfamilie.

Daar zijn de kinderen duidelijk al uit hun eitjes gekomen, want pa en ma vliegen af en aan.

En dit geluid komt er uit de brievenbus:

Nou ja, dat lukt dus niet. Iemand een idee hoe je hier een mp3-bestandje kunt invoegen?