Leuke impulsaankoopjes en meer nieuws over de inktvissen

Eergisteren was ik toevallig even in Almere Haven en liep ik eerst het Kruidvat en daarna de Wibra binnen.

Uiteraard kwam ik niet met lege handen naar buiten. 

Bij het Kruidvat hadden ze allerlei knutselspulletjes afgeprijsd. Dus daar kocht ik de 2 boekjes met leuke papiertjes.

Bij de nieuwe schoolspullen lagen rolletjes tape en daar nam ik ook wat van mee.

Daarna vond ik bij de Wibra nog veel meer rolletjes tape.

3 rolletjes voor 1 euro, terwijl je bij het Kruidvat 2 rolletjes koopt voor 99 cent.

De Wibra lijkt dus een stuk goedkoper, maar dat is niet zo. Op de rolletjes van het Kruidvat zit 8 meter en op die van de Wibra maar 2,5 meter. Jaja, daar zit niet voor niks een sticker overheen geplakt.

Maar het maakte mij niet uit, het zijn gewoon leuke tapejes voor leuke prijsjes.

Dit zijn mijn nieuwe tape-aanwinsten in zij-aanzicht.

Ik had gehoopt dat er in de zakjes die er omheen zaten een beetje tijd verstopt zat, maar helaas, het was alleen maar lucht.

Dan nog even over de inktvisjes waar ik op 18 juni over schreef.

Van een paar van jullie heb ik een mailtje gekregen met de mededeling dat jullie mee willen doen. Dat is natuurlijk superleuk. Ik kijk nu al uit naar die leuke haaksels in mijn postvakje.

Ik ga begin augustus weer naar Zweden, dus wat ik dan binnen heb, zal ik meenemen.

Maar de actie loopt gewoon door, dus het maakt niet uit wanneer ik een inktvis binnen krijg. Als het goed is, blijf ik regelmatig heen en weer reizen tussen Nederland en Zweden.

Wat ook heel tof is, is dat Angeline van Mijn eigen plekkie ook aandacht aan de actie heeft besteed op haar blog. Zonder dat we het van elkaar wisten, bleken we dezelfde Zweedse blogster te volgen die ook meedoet aan het project.

Wat ik de vorige keer nog vergeten was te vermelden, was dat je een kaartje bij elke gehaakte inktvis mag stoppen met daarop de naam die je hem/haar gegeven hebt en natuurlijk je eigen naam en blog en/of e-mailadres. En als je wilt, mag je er ook een boodschap voor de ouders van het kindje op schrijven (in het Engels is misschien het handigste). 

Stop je inktvis met het kaartje in een zakje.

De ambassadeurs van het project wassen eerst alle binnengekomen inktvissen op 60 graden en maken daarna de kaartjes eraan vast.

Op internet las ik ook nog dit artikel over het Små bläckfiskar projekt.

Het is in het Zweeds, dus de meesten van jullie zullen het niet kunnen lezen.

Maar een van de dingen die ik er nog uit wil halen, is dat de tentakels van de inktvissen er ook voor zorgen dat de kindjes niet naar de slangen en draden grijpen die aan henzelf vastzitten. De kindjes houden de tentakels vast in plaats van hun eigen sonde of zuurstofslang. En daar blijken de verpleegkundigen in de ziekenhuizen heel blij om te zijn.

Er staat ook nog dat de inktvissen die niet aan de voorwaarden blijken te voldoen gegeven worden aan broertjes en zusjes van de kindjes. Ook als je wel een knuffel wilt haken of breien, maar geen zin hebt in een inktvis, kun je iets maken voor een broertje of zusje.

Aanvulling: ik heb een pdf gemaakt met de vertaling van het patroon en alle andere info die je nodig hebt om mee te doen. Mail me via het mailformulier onderaan dit blog en ik stuur het naar je toe.

Haakseltjes en andere maakseltjes

Afgezien van 1 'groot project' (een gehaakte tas die ik ook nog moet laten zien) heb ik me de laatste tijd eigenlijk alleen bezig gehouden met het maken van kleine dingetjes. En van de meeste daarvan weet ik nog niet eens wat het worden gaat.
Dit is wat ik gemaakt heb:

Een elastieken haarband met een gehaakte bloem eraan.

Een gehaakt hartje.
Het garen van zowel de bloem als het hartje komt van de kringloopwinkel.

Een origami jurkje van cadeaupapier.

Nog 4 enveloppen van bladzijden uit een tijdschrift over bloemen en planten uit 1974, dat ik ook kocht bij de kringloopwinkel.

Kaartjes van een Memory-spel dat ook bij een kringloopwinkel vandaan komt. Omgehaakt met katoen van de Wibra.
En tenslotte nog een kaartje van een ander Memory-spel. Dat kocht ik op een rommelmarkt.
Het kaartje zit in een losse rand die ik gehaakt heb (ook met de Wibra-katoen). Dus eventueel zou ik aan de achterkant ook nog een kaartje kunnen doen.

Toch weer een hoop gerecykleerd eigenlijk, als ik het zo terug zie. Alleen het haarelastiek en het Wibra-garen zijn nieuw.
Nu maar hard gaan bedenken wat ik er verder van ga maken. Wie weet binnenkort een resultaat te zien?

Nog meer geknutsel

Ik voel mezelf soms net een Crea-Bea. Behalve haken en naaien, ben ik ook weer aan het knippen en plakken geslagen.
Een beetje geïnspireerd door Stoffieleut, die elke dag een kaart en een bijpassende envelop maakte. En door anderen op internet waar ik niet meer van weet wie het waren.
Ik maak namelijk ook enveloppen. Van pagina's uit oude tijdschriften.

En ik voel me een beetje dom. Want een tijdje geleden kocht ik een paar boeken bij de kringloop om bladzijden uit te scheuren om enveloppen van te maken. Maar dat vind ik dan weer zo zonde van die mooie boeken....
En bovendien kwam ik er achter, dat ik nog stapels en stapels oude tijdschriften heb liggen. Maar nooit heb ik de link gelegd tussen die tijdschriften en het maken van enveloppen.

Tot er opeens een lichtje ging branden toen ik een tijdschrift over Scandinavië in mijn handen had.
Wat een mooie foto's stonden daarin. En wat een mooi papier was er gebruikt. Toch zonde om zomaar weg te gooien? En floep, daar was het idee van enveloppen geboren.

Dit zijn mijn eerste maaksels:

met Zweedse plaatjes

met Noorse plaatjes

met Nederlandse natuur

nog meer natuur

met mooie vogelfoto's (vind ik dan)

Nu probeer ik 's avonds voordat ik naar bed ga nog even een paar enveloppen te maken. Heerlijk rustgevend. En dan kan er weer een flink geplunderd tijdschrift de oud-papier-bak in. Zonder schuldgevoel.

Beetje besmet door Stoffieleut

Eigenlijk is het deze week #Wijvenweek (beetje rare naam vind ik het wel, maar misschien heeft het woord Wijf in België een iets andere bijklank dan in Nederland?) en ik was goed begonnen met 2 berichtjes op maandag en dinsdag.
Maar gisteren en vandaag had ik niet veel tijd om te bloggen en dus al helemaal niet om na te denken over het thema van de dag. Dus nu sla ik de #Wijvenweek maar even over. Er komt nog een inhaaldag, dus wie weet....

Wat ik wel even wil laten zien, is dit:

Een zelfgemaakte envelop, in navolging van Stoffieleut. Degenen die haar blog volgen, weten dat zij zeeeeeeer actief is in het maken van enveloppen en kaarten. En dat leek mij ook weleens leuk om te doen.
De Bosatlas (bij alle Nederlanders bekend en misschien ook wel in België?) vond ik laatst bij de kringloop voor 50 cent. Zie hier mijn post daarover. En hoewel ik er veel moeite mee heb om in boeken te scheuren en te knippen, moest deze atlas er nu toch aan geloven.

Ik moest iets opsturen naar mijn dochter die in Utrecht woont. En toevallig vond ik een bladzijde met plattegronden van Utrecht. Dus die moest ik hebben. Wat heel grappig is, is dat haar straat er nog net op staat. Ik ga natuurlijk niet verklappen waar die precies is.

De envelop is ietsje scheef gevouwen. Maar voor een beginneling vind ik hem toch wel gelukt.
Dit is de achterkant.

Als mal gebruikte ik een opengescheurde gewone envelop.
En ik vond het leuk om te doen, het kost niet veel tijd en heeft een grappig effect.
Nu nog afwachten wat mijn dochter ervan vindt.