Middagje Ronneby

Het ligt maar ongeveer 50 kilometer van mijn huis vandaan, maar toch was ik er nog nooit geweest.

Dus hoogste tijd om er eens even te gaan kijken.

Waar? In Ronneby.

Ronneby is een plaatsje aan de zuidkust van Zweden, aan de Oostzee. 

Vroeger, toen dit deel van Zweden nog bij Denemarken hoorde, was Ronneby hier de belangrijkste havenstad. Later is dat nogal in verval geraakt en is Karlskrona belangrijker geworden. 

Ronneby bestond al vanaf ongeveer 700 na Christus, maar in 1864 brandde het grotendeels af.

Ik zal straks een paar foto's laten zien van het stukje dat nog is blijven staan.

Ik kwam pas in de loop van de middag in Ronneby aan en ik wilde alleen maar een globaal kijkje gaan nemen. Dus erg veel details heb ik nog niet gezien. 

Het eerste wat ik zag op weg naar een parkeerplekje was dit:

Een toren hoog bovenop een rots.

Dat bleek de oude watertoren te zijn. Op het moment is die niet meer in gebruik.

Maar wat stond daar toch op dat balkon?

Even inzoomen....

Je zou haast denken dat het iets met Pippi te maken heeft.

In het centrum van Ronneby is het gratis parkeren. Waar vind je dat nog? En overal plek zat. 

Dat kwam waarschijnlijk omdat het toeristenseizoen al voorbij was, want dan is het er een stuk drukker, als ik de foto's en toeristeninfo zo bekijk.

Ik haalde eerst de nodige toeristenfolders en plattegrondjes (ook van andere plaatsen in de buurt) bij de bibliotheek annex toeristenbureau. En daarna liep ik verder het centrum in. 

Eerst naar het centrale stadsplein. 

Daar stonden wat bomen, bankjes, marktkraampjes en een fontein. 

En een grappige oude telefooncel.

Ik ben vergeten om te kijken of die nog in gebruik was.

Ernaast stond een mooi beeld.

Een deel van het plein van iets dichterbij.

En wat zag ik daar achter de bomen?

Daar moest ik natuurlijk even naar binnen. 

Het was geen grote kringloopwinkel, maar wel een leuke. Zag er netjes en gezellig uit.

Uiteraard vond ik een paar leuke dingetjes.

Daarna liep ik over het plein terug, richting het oude stadsdeel dat nog overeind was gebleven na de grote brand van 1864.

Dat gedeelte ligt een stuk hoger dan het plein en je kunt er komen via een trap, de Munktrappa.

(= Monnikentrap)

Onderaan die trap is een bassin met een fontein. Onder die fontein zit verlichting die van kleur verandert. Maar dat zag je overdag eigenlijk niet echt.

Boven gekomen zie je een paar oude straatjes.

En je hebt uitzicht over de stad. O.a. de foto van het plein die hierboven staat heb ik hiervandaan genomen.

De oude Heliga Kors Kyrka (= heilige kruis kerk) dateert al van de 12e eeuw. Later zijn er nog stukken aangebouwd en gewijzigd. Maar hij is nog steeds in gebruik als kerk.

Het was intussen ook nog best mooi weer geworden. Toen ik in de kringloopwinkel was, regende het nog even stevig. Maar nu scheen de zon en werd het zelfs warm.

Nog een leuk straatje:

Na een rondje om de kerk gelopen te hebben, ging ik op weg naar Ronneby Hamn, waar ook een strand zou moeten zijn. 

Met de voorstelling van een Nederlands strand in mijn gedachten.

Maar dat bleek er heel anders uit te zien. 

Dit was het strand:

En dit was het uitzicht:

Heel wat anders dan ik me had voorgesteld bij strand en zee.

Maar eigenlijk wel logisch, want voor de kust liggen nog allerlei eilanden en eilandjes (dat wordt de skärgård genoemd, net zoals bijv. bij Stockholm), zodat je de volle zee vanaf het vasteland niet kunt zien. Het lijkt eigenlijk meer op een gewoon Zweeds meer. Alleen is het water brak.

Er is nog veel meer te zien in Ronneby, dus ik moet zeker nog eens terug. 

Middagje Örebro

Zoals gezegd was ik een weekje op vakantie bij vrienden in Zweden.
Hun huis staat (voor Zweedse begrippen) niet zo ver van de stad Örebro (spreek uit als Eurebroe).

En omdat dat een mooie stad is, gingen we er een kijkje nemen. We hadden niet zo heel veel tijd (dat komt ervan als je 's morgens pas rond 11 uur je bed uit komt, maar wat maakt het uit, het is vakantie, het gaat om de rust en de gezelligheid), dus werd het een middagbezoek.

Örebro staat onder andere bekend om het mooie oude kasteel.

Dit slot staat midden in de stad, dus het is niet moeilijk te vinden.
Wij liepen er langs, omdat we op weg waren naar Wadköping. Dat is een soort openlucht museum met allemaal oude gebouwen die ooit ergens in Örebro hebben gestaan.
Ik zal later nog wat meer over ons bezoek hieraan vertellen.

Onderweg kwamen we langs een grote brug over de rivier de Svartå.

Overal in de stad kwamen we mooie bloembakken tegen. Ook aan de relingen van de brug.

We liepen langs appartementen met groene balkonnetjes.

Aan de overkant van de rivier staan niet de goedkoopste huisjes van Örebro:

Maar in verhouding tot wat wij in Nederland aan huizenprijzen gewend zijn kosten deze een schijntje.

We liepen door het Stadspark. Zo mooi!

In 2004 is het uitgeroepen tot Mooiste park van Zweden.
Ik heb er nog meer foto's van, maar dat wordt een beetje teveel van het goede.

Aan het einde van het park ligt Wadköping.

Maar daar zal ik dus nog een apart blogje over schrijven.
Hier wel alvast een doorkijkje naar een van de gebouwen.

Een en al schattigheid.
Jammer genoeg ging alles om 17.00 uur dicht, dus we konden niet alles bekijken. Maar dat is dan weer een mooie reden om nog eens terug te komen.
Het theehuis bleef wel open tot 19.00 uur, dus daar hebben we een tijdje lekker op het terras gezeten.
Vervolgens gingen we weer terug door het park.

Voor Zweedse begrippen was het er erg druk.

Aan het eind van het park is de Stadstuin.

En daar zagen we pruimen hangen (en moesten gelijk aan het gedicht van Hieronymus van Alphen denken)

en heerlijke rode bessen.

Die zowaar nog niet door vogels waren gevonden. Dus dat werd smullen!

Er lagen behoorlijk wat pruimen op de grond. Zonde om te laten liggen voor de vogels, vonden wij. Dus rapen maar. En de wandelstok van oma werd gebruikt als we er niet goed bij konden. :-)

Wat een lol! We leken wel een stelletje ondeugende kinderen.

Tenslotte zijn we weer serieus geworden en verder gelopen, terug naar de auto. Nog een stukje door het oude gedeelte van Örebro.
Daar kwamen we best veel leuke winkeltjes tegen. Helaas allemaal gesloten, omdat het al over zessen was.
Weer een reden voor een volgend bezoek.

We namen afscheid van Örebro met een kijkje op de brug bij het kasteel.

Is het geen plaatje?
Omdat ik er niet op gerekend had dat het zo'n fotogenieke stad zou zijn, had ik mijn grote (en betere) camera niet meegenomen. Ook dat is een les voor de volgende keer.

Vi ses, Örebro, hoppas jag. Oftewel: Hopelijk tot ziens, Örebro.

Vintage in Deventer

Zoals waarschijnlijk bekend, ben ik stadsgids in Almere.
Gisteren was er een bijeenkomst van stadsgidsen uit het hele land in Deventer. En samen met collega-gids T was ik ook van de partij.

De bijeenkomst was informatief maar tamelijk saai.
Gelukkig was er ook een stadswandeling door een deel van het historische centrum van de stad in het programma opgenomen. En ik kan melden dat daar een hele hoop moois te zien is. Zeker het bezoeken waard.

Na afloop liep ik nog even samen met T door een stukje Deventer waar we nog niet geweest waren. En toen kwamen we dit winkeltje tegen:



De foto is een beetje onduidelijk, want genomen met mijn telefoon en door de etalageruit heen. Maar het geeft denk ik wel een aardig beeld van een winkeltje vol met spulletjes uit de jaren 50, 60 en 70.
Veel daarvan heb ik zelf nog in huis gehad of anders mijn ouders wel.
Grappig.

Ik kon niet zien wanneer het winkeltje geopend is. Maar dit is de site ervan:



Dus hou je van vintage en retrospulletjes en van een mooie historische stad? Dan op naar Deventer!

P.S. De 50 volgers komen nu in zicht! Nog maar 4 te gaan. En dan is het tijd voor een give-away! Joepie!