Retro.... jeugdsentiment....

Op mijn Facebook heb ik een map met oude foto's. Daar zat ik daarnet eens doorheen te bladeren en toen zag ik deze weer:

Mijn slaapkamer uit 1973, nog thuis bij mijn ouders. Wat een hippe accessoires en kleuren!
Het kastje met gordijntje was eigenlijk een door mijn vader gemaakt poppenhuis.

En deze:

Mijn bruin-witte keuken, horend bij mijn zolderkamertje in Den Haag.

En tenslotte:

Onze huiskamer in 1984. Inmiddels woonden we niet meer op het zoldertje, maar in een echt huis in Voorschoten. Alles balibruin. Met heel veel planten en een zwart-wit tv-tje. 

De foto's zijn nogal slecht. Dat komt doordat ik ze gefotografeerd heb met mijn telefoon vanuit mijn foto-album. Misschien zal ik ze nog eens inscannen als ik tijd heb.

Ik zie op de foto's zoveel dingen die nog ergens moeten zijn.... retro in eigen kast.

Camilla Läckberg en Mike Boddé

Wat is de overeenkomst tussen Camilla Läckberg en Mike Boddé?
Dat lijkt ontzettend vergezocht en misschien is het dat ook, maar voor mij niet. Het zijn namelijk de schrijvers van de laatste 2 boeken die ik gelezen heb en waarover ik hier nog niet verteld heb.
Dussss.... daar komen ze.

Van Camilla Läckberg las ik:

Inderdaad, in het Zweeds.
In het Nederlands heet dit boek Zusje.
Het is het vierde boek van Camilla Läckberg in de serie met Patrik Hedström en Erika Falck als hoofdpersonen.  Ik heb de boeken ook in de goede volgorde gelezen, dus dit als vierde. Dat maakt het wel zo overzichtelijk. Hoewel ze ook afzonderlijk te lezen schijnen te zijn.
Ik moet zeggen dat ik dit het beste boek van haar tot nu toe vond. Het verhaal is niet al te onwaarschijnlijk, hoewel uiteraard ook niet helemaal geloofwaardig. Maar dat kan waarschijnlijk niet in dit genre.
Ik vond het redelijk spannend en het las lekker weg. En wat ik een voordeel van Camilla Läckberg vind, is dat er in haar boeken niet van die uitgebreid beschreven seksscènes voorkomen. En desondanks is ze toch een bestseller-auteur. Dus het hoeft helemaal niet voor de verkoopcijfers.
Ik ga natuurlijk niks verklappen over de inhoud, behalve dat het boek gaat over moorden die door Patrik Hedström en zijn collega's opgelost moeten worden. Maar dat wist je natuurlijk al, want daar gaan ze allemaal over. ;-)
Zoek je een Scandinavische thriller voor een paar ontspannen uurtjes, dan kan ik je dit boek aanraden.

Wil je meer weten over Camilla Läckberg? Kijk dan bijvoorbeeld eens hier.

Van Mike Boddé las ik:

In dit boek vertelt Mike Boddé (die de meeste mensen waarschijnlijk alleen kennen als cabaretier en van de televisie) over de ernstige depressie waar hij ongeveer 7 jaar (!) aan geleden heeft, hoe dat zijn leven (als je dat nog zo kunt noemen) beïnvloedde en hoe hij eruit gekomen is.
Hij beschrijft dit alles op een zeer leesbare manier. En voor mij ook heel herkenbaar, omdat ik vorig jaar zelf een vrij ernstige depressie gehad heb. Gelukkig duurde het bij mij een heel stuk korter. En dat vond ik al lang genoeg.
Mocht je willen meelezen met hoe iemand met een depressie zich voelt of ken je iemand met een depressie en begrijp je er niks van waarom die doet zoals ie doet: lees dan dit boek en er zal je een hoop duidelijk worden.

Wil je meer weten over Mike Boddé? Kijk dan bijvoorbeeld eens hier.
Hij is nu weer up and running en in de theaters te zien.

Afrikaantjes?

Vandaag heb ik de zaadjes gezaaid die ik gewonnen had bij Mamanon.
Voor de zekerheid heb ik eerst een deel in een bakje gezaaid:

En daarna heb ik de rest van het zakje leeg gestrooid over de restanten van de bamboe.
Nu maar hopen dat de veldmuisjes die zaadjes niet al te lekker vinden. En dat ze gaan opkomen.
Ik houd jullie natuurlijk op de hoogte.

Verder heb ik vanmiddag de eerste zonnebloemen uitgeplant:

In een pot, want dan kunnen de konijnen er (hopelijk) niet bij. En volgens internet moeten deze zonnebloemen ook in een pot kunnen, omdat ze niet zo hoog worden.

Leuke kringloopvondst

Afgelopen week was ik weer eens een keertje bij een kringloopwinkel. Even lekker struinen.
En natuurlijk ging ik niet met lege handen naar huis. Ik vond zelfs een föhn, terwijl de mijne juist 's morgens de geest had gegeven. Dat was dan toch een mooi gelukje?

In de kringloopwinkel lag ook een behoorlijke stapel oude handwerktijdschriften uit de jaren 70 en 80. Sommige daarvan herkende ik. Die heb ik ook nog. (hihi, daar is de hamster weer) En ze zijn nog steeds (of weer, dat kan natuurlijk ook) leuk en inspirerend.
Ik nam deze 3 mee naar huis:

Ik had ze in de kringloopwinkel doorgebladerd en toen zag ik er leuke dingen in staan. Vooral de linkse Ariadne (uit 1972!) leek me erg leuk, want daar stonden heel veel poppenkleertjes (toen vast nog poppekleertjes geheten) in.

Ook voor de tienerpop die ik nog heb uit die tijd:

 

Dus dat leek me superleuk. Maar ja, niet goed genoeg gekeken..... de patroonbladen moest je bestellen.
Haha, die zijn nu vast niet meer leverbaar.

Gelukkig stonden er ook nog andere leuke dingen in. Zowel om misschien nog eens te maken...

 (grappig detail: De tekst 'Haken is nog steeds in')

.....als om alleen maar naar te kijken:

Deze hypermoderne tv kreeg je gratis als je abonnee werd. :-)
En waspoeder is sindsdien niet echt duurder geworden, geloof ik:

En zo stonden er nog veel meer leuke reclames in.

Tenslotte: wie durft dit te gaan haken?

Want.... haken is toch nog steeds in? ;-)

Over de andere 2 bladen vertel ik later nog wel.

Geen verstand van bloembollen

Dat heeft de tekenaar van de Doodle-je-dag-kalender. Kijk maar:

Zie jij ook waarom niet?
Saskia moet het zeker zien, want die weet volgens mij alles van tuinieren.

Van het strooien van de Afrikaantjeszaadjes is nog niks gekomen. Ben pas gisteravond teruggekomen van het verhuisavontuur van zoonlief. En toen was ik me toch moe...... Ik heb in tijden niet meer zo hard gewerkt. Dat geeft ook wel weer te denken, dacht ik, toen ik 2,5 uur in de auto zat. Blijkbaar word ik echt een dagje ouder nu. Of ik doe normaal gesproken te weinig?
Of nog erger: beide. Oeps!

Gewonnen give-away

Wat ziet het er zielig leeg en open uit op de plek waar de bamboe stond. Toch wel even wennen, ook al is de plek nu een stuk lichter geworden, wat wel heel fijn is.
Maar alleen die afgeknipte stompjes en dode bladeren zijn natuurlijk ook niet om aan te zien. Dus..... er moet iets voor in de plaats komen.

En daar is inmiddels voor gezorgd.
Een tijdje geleden alweer won ik de give-away van Mamanon.

Dat zou zijn: een zakje Afrikaantjeszaad en een zakje zaad van onbekende bloemen.

Toevallig bracht de post vandaag deze envelop:

Gezellig versierd aan de achterkant:

En dit zat erin:

Hihi, alleen Afrikaantjeszaad dus.
Maar wel met precies de juiste timing. Dankjewel Manon!

Vanavond reis ik af naar het verre Zuid-Limburg om mijn zoon en zijn vriendin te gaan helpen met verhuizen en als ik weer terug ben, ga ik de zaadjes tussen de bamboestompjes strooien. En dan maar afwachten wat er gaat gebeuren. Spannend.....

Het zal toch niet......????

Het lijkt er heel erg op, maar het zal toch niet waar zijn....?

 

Dat de bamboe vanzelf doodgegaan is?

Zou het door de vorst (min 22 is natuurlijk best koud, zelfs voor een onsterfelijke bamboe) zijn gekomen?

Of zouden planten toch kunnen horen wat er over hun gezegd wordt?

Aanvulling van dit bericht.

Na het eten scheen de zon nog een tijdje en ik besloot om daar maar gebruik van te maken.

Ik nam de takkenschaar ter hand en begon te knippen. En na een uurtje doorwerken, was dit het resultaat:

 

Weg bamboe.
Nu maar afwachten of niet gaat gebeuren wat Mimi schrijft...... we gaan het zien.
Ik hou jullie op de hoogte. ;-)

Toen ik klaar was, ging de zon net onder. En dat leverde nog best een mooi plaatje op: