DE UITSLAG!!

Vandaag was het zover: de dag dat de trekking van de winnaar van de give-aways zou plaatsvinden.
Gelukkig waren er nog een paar deelnemers bij gekomen sinds mijn reminder.

Bij gebrek aan hulptroepen in de vorm van man (zit momenteel in Zweden), kind (geen kind meer thuis beschikbaar) of huisdier (de laatste is helaas in 2009 overleden) heb ik het zelf maar zo eerlijk mogelijk gedaan.

De 2 eerder genoemde potjes met namen erin op tafel gezet.

Ennnnnnn...... de volgende briefjes eruit gegrabbeld:

 Dussssss...... Pluisje krijgt Give-away 1: 

En Stoffieleut krijgt give-away 2:

Ik hoop dat jullie er blij mee zullen zijn.

Mailen jullie even jullie adres door? Dan kan ik de pakketjes zo snel mogelijk toesturen.

P.S. Ik vind het erg leuk dat ik er sinds de 50 volgers al 17 bij gekregen heb. Gezellig dat jullie meelezen.

Home sweet home #5

De kamer waarin mijn naaimachine staat (en de handwerk- en leesstoel van deze post) heeft een raam dat net een schilderij lijkt.
Je kunt daar namelijk de lucht door zien. En die ziet er elke keer anders uit.

Vandaag zag ik dit:

 Ik zal nog wel eens vaker een foto maken en hier plaatsen. Want het is echt een raam om van te genieten.

Straks kom ik met nog een bericht, want de uitslag van de give-away moet natuurlijk nog bekend gemaakt worden. Nog even geduld dames.....

Ander boek en lieve nostalgische pannenlappen

Al een tijdje ben ik bezig in het boek over de 100-jarige man die op zijn verjaardag uit het raam klom en aan een avontuurlijke reis begon, maar dat boek is zo dik, dat ik pas iets over de helft ben.
Daarom heb ik besloten om even iets anders tussendoor te lezen.
Ik kreeg de tip van iemand op blogspot, ik weet helaas niet meer wie het was.  Het was Leentje.
Maar ik was gelijk erg nieuwsgierig naar het boek De grens. De debuutroman van de Finse schrijfster Riikka Pulkkinen.

Omdat ik me anders toch maar zou vervelen (ahummmm) ben ik er gisteren in begonnen en het begin vind ik in elk geval al boeiend.
De recensies over dit boek zijn ook erg lovend, dus dat belooft wat.
Ik hou jullie op de hoogte.

Verder wilde ik jullie deze foto niet onthouden:

Aan deze pannenlappen zit een verhaal vast.
Van 1977 tot 1980 woonde ik op een zolderkamer in Den Haag, boven de hospita, genaamd Juffrouw Stolk. Een oudere dame die nooit getrouwd was geweest en altijd 'in betrekking' en die zich daarom Juffrouw noemde. Zo'n lieverd!
Ergens tijdens die jaren heb ik bovenstaande pannenlappen van haar gekregen. Ze had ze zelf gehaakt.
In die tijd vond ik ze eigenlijk een beetje tuttig, maar ik heb ze altijd gebruikt en bewaard, omdat ze mij dierbaar zijn.
En nu, jaaaaaren later, zijn ze opeens weer helemaal hip. Grappig toch?
En natuurlijk nog steeds dierbaar en in gebruik. Met veel goede herinneringen aan de inmiddels overleden lieve en wijze Juffrouw Stolk.

Hoe staat het met de give-away?

Denken jullie nog aan mijn give-away?
Maandag zal de trekking al verricht gaan worden.
Tot nu toe maakt iedereen die meegedaan heeft nog best veel kans, kijk maar:

Links het potje met lootjes voor give-away 1. Daar zitten 10 briefjes in.

En rechts het potje voor give-away 2. Daar zitten maar 7 briefjes in.

Ik hoop natuurlijk dat er nog een aantal bij komen voor maandag.

Hihi, maar degenen die al meedoen hopen dat vast juist niet. ;-)

Ter herinnering, dit zijn de give-aways:

 

Nummer 1 en hier nummer 2:

 

En wat je moet doen om er eentje te winnen, staat hier.

Trouwens, herinneren jullie je deze nog?

 

Maar goed dat ik hem aan mijn vriendin gegeven had, want gisteren was onze dochter hier en ze vond hem helemaal niet leuk. Iets voor oudere dames, vond ze....... pffff.......

Inmiddels ben ik aan een andere sjaal begonnen, maar die heb ik weer uitgehaald wegens veel te bewerkelijk. Ik heb een hoofdband gehaakt voor mij de omslagdoek/sjaal, maar daarvan moet ik nog even de uiteinden aan elkaar naaien voordat ik hem hier laat zien. 

En ik ben begonnen met een uilenmuts. Ben heel benieuwd hoe die gaat worden. Als ie af is, zal ik hem hier showen.

Ik wens jullie allemaal een fijn weekend.

Ik hoop dat ik de komende dagen nog tijd heb om te bloggen.

1 december 2011

Voeg hierbij de mededeling dat het op dit moment buiten 12,5 graden is en dan hoef ik verder niks meer te zeggen toch?

Afgehaakt

Sinds kort ben ik in de ban van het haken. Begonnen in de herfstvakantie in Zweden, om te zien of ik het eigenlijk wel kon en leuk vond.
Eerst een paar bloemetjes en op 5 november gestart met een groter project. Hier het begin:



Nog met aardig wat foutjes erin, maar dat had ik toen nog niet door. ;-)

Zo elke keer een stukje erbij gehaakt. En vandaag is ie af:



3 grote bollen en nog een heeeeel klein beetje zitten erin. En aardig wat uurtjes.
Maar haken blijkt heel ontspannend te zijn. Ik vind het echt heerlijk om te doen. En gaandeweg ben ik er ook handiger in geworden.

Nu nog even de draadjes afwerken en dan op naar het volgende project. Inspiratie genoeg.

Racoon voor neuroblastoom kinderkanker

Al jaren maak ik voor elke bestelling die in mijn webwinkel gedaan wordt 50 cent over aan Villa Joep.
Villa Joep is een stichting, opgericht door de ouders van Joep, die geld inzamelt voor onderzoek naar neuroblastoom kinderkanker. Aan deze vreselijke ziekte is Joep op 4-jarige leeftijd overleden.

Omdat er maar weinig kinderen per jaar deze ziekte krijgen, komt er uit de reguliere bronnen weinig geld beschikbaar voor onderzoek hiernaar. En dat is natuurlijk heel jammer. Want jouw kind zal het maar hebben/krijgen! De overlevingskans is nu zo klein!

Ik draag graag mijn steentje bij aan Villa Joep, vooral ook omdat er daar niets aan de strijkstok blijft hangen. Geen dure directie of luxe kantoorpanden en betaald personeel. Maar alles op vrijwillige en gesponsorde basis. Geweldig!
Dus behalve dat ik zelf 50 cent per bestelling overmaak, verkoop ik sinds kort ook de Villa Joep knuffelolifanten.



Ik koop ze in voor € 9,95 per stuk en dat is ook de verkoopprijs. Dat dat even duidelijk is. ;-)

Maar waar ik heen wil, is het volgende:
Al jarenlang ben ik ook fan van de band Racoon. Zelfs al sinds hun eerste cd Till monkeys fly, toen nog bijna niemand ooit van hen gehoord had.
Ik hou van de mooie stem van Bart, hun muziek en teksten en de aparte manier van drummen van Paul. En het lijken mij mensen met het hart op de juiste plaats.

Dat blijkt maar weer uit het feit dat Racoon de opbrengsten van hun nieuwste single Don't give up the fight schenkt aan Stichting Jayden. Ook deze stichting zamelt geld in voor onderzoek naar neuroblastoom en werkt samen met Villa Joep.

Driedubbel mooi dus: een mooi nummer van een mooie band met een mooie bestemming van de opbrengst.

Hier nog de videoclip van het nummer:
Racoon Don't give up the fight