Pompoen(soep)avontuur

Toen ik vorige week zondag (tjee, zo lang geleden alweer?) bij de galleri vandaan kwam waar ik al die leuke kunst gezien had, kwam ik langs de weg dit huisje tegen:

Ik was er al eens eerder langs gereden, maar nog niet gestopt om het eens van dichtbij te bekijken.

Dat deed ik deze keer wel.

Er staat allerlei groente en fruit uitgestald, zowel buiten als binnen.

En dat kun je allemaal zelf pakken.

Er wordt je vriendelijk gevraagd om het geld in de melkbus bij de deur te doen.

Ik geloof toch niet dat zoiets in Nederland nog mogelijk is.

Ik was een beetje aan het rondkijken en foto's aan het maken (met mijn telefoon, want de batterij van mijn camera was leeg), toen de eigenaar er net aan kwam.

Ik raakte met hem aan de praat. Onder andere over de langwerpige pompoenen. 

Ik dacht dat die voor de sier waren (je ziet, ik weet er echt helemaal niks vanaf). Maar ze bleken eetbaar te zijn. De meneer zei dat je er verschillende lekkere dingen van kon maken.

Dus ik waagde de gok en nam er eentje mee. (en betaalde ook natuurlijk)

Dit huisje is trouwens ook te zien in het promotiefilmpje van Tingsryd, dat ik al eerder liet zien.
Ongeveer bij 1.30.


  Deze pompoen nam ik mee. Je zag er al iets van bij de Photochallenge.
Hier is ie in vol ornaat:

Ik ging de strijd ermee aan.
17.45 uur: de pompoen voor het laatst als 1 geheel

17.52 uur: door de helft. Dat viel nog niet mee.

17.59 uur: de pitten en de draden eruit geschept.
Dat zag er zo uit:

Daarna in stukken snijden, de schil verwijderen en in blokjes snijden.
Om 18.42 uur had ik ongeveer een kilo blokjes, zere handen en een keuken vol pompoenvlekken, omdat de stukken schil alle kanten op vlogen. Nee, ik ben geen keukenprinses....

Ik had toen nog ongeveer 1/3 pompoen over. Die ligt nu nog in de koelkast.
Ik moet me nog mentaal voorbereiden op de verdere verwerking daarvan.

Ik sneed nog 2 uien in stukjes en een paar teentjes knoflook.
Dat ging eerst in de pan met een beetje olijfolie.

18.44 uur.

Daarna de pompoenstukjes erbij.

18.49 uur.
Dat moest samen een tijdje bakken.
En toen mocht er een liter kippenbouillon bij.
Aan de kook brengen en een half uurtje laten sudderen.

18.52 uur.
Dat vond ik inmiddels een beetje te laat geworden om op te gaan wachten.
Dus kookte ik maar gauw iets anders (snellers).

Na het sudderen, moest de boel eerst een beetje afkoelen, anders zou mijn blender het niet overleven, denk ik. En aangezien ik toch al gegeten had, heb ik daar maar ruim de tijd voor genomen.

20.42 uur schepte ik de soep in de blender.

Het fijnmalen ging gelukkig wel lekker snel.
En zo had ik om 20.48 uur eindelijk een pan pompoensoep.

Die vervolgens in de koelkast verdween, want te laat om nog van te eten.
Ik geloof dat ik niet zo geschikt ben voor back-to-basic-cooking.... En dan heb ik het nog niet eens gehad over de berg afwas (en geen afwasmachine) en de vieze keuken die ik nog moest wegwerken.
De volgende dag heb ik van de soep gegeten en gelukkig was die wel lekker.
Ik wilde de pitten van de pompoen laten drogen en dan volgend jaar planten. Misschien ga ik dat ook wel doen, maar dan worden het toch sierpompoenen, denk ik.
 Als er al pompoenen uit voortkomen natuurlijk. Want misschien is er iemand die zich mijn Afrikaantjes nog kan herinneren....?  
Kleine gefrustreerde aanvulling van vandaag: daarnet nog een kopje opgewarmd in de magnetron. En ja hoor, hele magnetron onder gespetterd. Dit is echt bezigheids-voedsel....

Rondje Zuid-Zweden #2: Stockholm in de regen #1

Mijn broer woont in Sundbyberg, de kleinste gemeente van Zweden.

Op de een of andere manier heeft het gemeentebestuur het tot nu toe voor elkaar gekregen om niet door Stockholm ingelijfd te worden. Iets waar men trots op is.

Sundbyberg heeft ook een station van de Tunnelbana, alias de metro. Best een logische naam eigenlijk.

En aangezien dat op loopafstand van mijn broers huis was en het onvoorstelbaar duur is om überhaupt al met je auto Stockholm in te gaan (ze hebben daar tol voor iedereen die het waagt van de rondweg af te gaan de stad in) laat staan om daar ook nog te parkeren, gingen wij met de Tunnelbana. 

Wel zo makkelijk. En goedkoop.

Toen we nog niet de straat van mijn broer uit waren, begon het enorm hard te regenen.

Gelukkig hadden we paraplu's meegenomen.

Bij het station aangekomen, moest ik eerst een pasje kopen om te kunnen reizen.

Daarna met de roltrap de diepte in.

En vervolgens met de metro naar station Rådhuset.

Dat is net waar het centrum begint.

We liepen een stukje en kwamen uit bij water.

Niet zo raar, want Stockholm is gebouwd op 14 eilanden. 

Langs de Norr Mälarstrand, de kade waarop wij liepen, ligt een aantal boten met historische waarde.

De eigenaren van deze boten zijn lid van Stockholms Skeppsföreningen. Een vereniging die zich inzet voor het behoud van deze schepen.

De schepen zijn bewoond en kunnen ook nog steeds varen.

Tussen elke 2 schepen staat een informatiebord.

Aan het eind van de kade kun je aan de overkant van het water Gamla stan zien liggen.

Dat is het oudste deel van Stockholm. Nu een zeer toeristisch gedeelte.

Het witte torentje in het midden van de foto is de Birger Jarltoren,  het oudste gebouw van Stockholm, gebouwd in de 13e eeuw.

De eilanden van de stad worden niet alleen door bruggen met elkaar verbonden. Naar de kleinere eilanden varen pontjes. Met je OV-pasje kun je hier gebruik van maken.

Aan de kant waar wij stonden, staat het Stadshus.

In dit gebouw zetelt de gemeenteraad van de stad. Ook worden er belangrijke ontvangsten gehouden.
Elk jaar worden hier de Nobelprijzen uitgereikt.
Op de top van de toren staan 3 kroontjes. Deze Tre kronor zijn het symbool van Zweden.
Let maar eens op bij sportwedstrijden en dergelijke.
Het nationale voetbalelftal van Zweden wordt ook Tre kronor genoemd.

deze foto is niet van mij, maar van internet, dat zie je wel aan de blauwe lucht

Wij liepen verder naar het winkelgedeelte van de stad.
Eerst kwamen we op Sergels torg.
Aan dit plein ligt Kulturhuset.

Dat vond ik een erg leuk gebouw. Er zit echt van alles in. Een bibliotheek, een theater, winkeltjes, toiletten enzovoort. Het was echt een levend gebouw.
Ik stuitte nog op een winkeltje van Stockholms Stadsmission. Dat is een organisatie die zich inzet op allerlei gebieden waar de gewone instanties tekort schieten. Het voert een beetje te ver om hier helemaal uit te leggen wat ze allemaal doen. Maar ze hebben onder andere winkeltjes waar ingezamelde spullen verkocht worden. En in die winkeltjes hangen ook kledingstukken en gebruiksvoorwerpen die gemaakt zijn van gerecykleerde stoffen en spullen. Ze hebben er zelfs een merk aan gegeven: Remake.

Echt mooie en leuke dingen hingen er.

Terwijl wij in Kulturhuset waren, ging het buiten weer enorm hard regenen. Dus we bleven even lekker binnen. Er was genoeg te zien. Onder andere een maquette van de stad.

Toen de regen minder geworden was, gingen we weer verder.
Op het plein zagen we een bedelende Roma (ja, zelfs tot in het hoge noorden zijn ze doorgedrongen)

en een grapje.

En nu stop ik maar even, want dit blog is al veeeeel te lang geworden.
Wordt vervolgd, is de bedoeling.

Dit hadden we nog maar gedaan:

 

Photochallenge #4

What's next?

4 keer de Photochallenge.

Allemaal uit het middelste rijtje dit keer.

Abstract. 

Vind ik dit eigenlijk wel. Of is het te duidelijk?

Ik ga hier nog even verder op broeden.

Silhouet.

Uitzicht uit mijn tuin vlak voor zonsondergang.

Zelfgemaakt.

Zie toelichting verderop in dit blogje.

Slechte gewoonte(s).

Hier zie je wel een hoop van de mijne bij elkaar.

Moet ik ze zelf gaan opnoemen of is het meer dan duidelijk?

Maar dan even terug naar de 'zelfgemaakt' foto.

Het werd wel weer eens tijd dat ik hier iets zelfgemaakts ging laten zien. Dat is echt al heel lang geleden.

Wat niet wil zeggen dat ik niks gemaakt heb. Maar wel dat ik dingen niet heb afgemaakt of gewoon niet op de foto heb gezet. Komt nog wel.

Ik zag bij Manon op Facebook dat zij ontzettend leuke tasjes aan het maken is.

(je kunt ze trouwens bij haar kopen, even reclame...)

En dat gecombineerd met het uitpakken van een paar dozen met lappen deed mijn handen jeuken om ook weer eens iets te naaien. 

Omdat ik mezelf nu geen tijd gun voor een tijdrovend project, werd het iets kleins.

Iets wat in 1 avondje klaar is.

De Reversible bag van Very purple person.

Oftewel: omkeerbare tas.

Gemaakt van lapjes uit de kringloopwinkel.

Ik maakte deze tas al 2 keer eerder.

Hier en hier kun je die zien.

En zagen jullie deze combi op de 'slechte gewoonte' foto?

Ik zie er wel iets in..... 

Dus wie weet, gaat toch binnenkort de schaar in mijn oude retro broek.

Photochallenge #3

Ik begin al meer in de ban van de Photochallenge te raken. 

Het is leuk om met foto-ogen naar gewone dingen te kijken.

Nu nog hopen dat de foto's ook een beetje gelukt zijn.

Hier komen er weer een paar.

Hier sta ik.

Met mijn laarzen in het Zweedse gras.

Als je mijn blog leest, lijkt het net alsof het gras hier altijd groen is en een heel stuk groener dan in Nederland of bij andere mensen. Maar denk vooral niet dat mijn blog de hele werkelijkheid is.

Voedsel.

Waar ik nog over ga vertellen, althans, dat is de bedoeling. Ik wil nog zoveel vertellen....

Stof.

Oude en nieuwe aanwinsten.

Net wakker.

En misschien gelijk ook maar 'zelfportret' en 'weerspiegeling'. ;-)

Als de foto duidelijker was, had je het Droste-effect, want in de spiegel zie je het beeld dat ik op mijn telefoon zag. Deze foto is genomen met mijn telefoon, want met je camera een foto van jezelf maken met je hoofd in beeld, is een beetje moeilijk.

En zo zijn we gekomen tot deze stand:

Photochallenge #2

Hier dan weer een paar foto's voor de Photochallenge.

Het is wel grappig om eraan mee te doen, want ik ga ietsje meer met foto-ogen kijken.

Haha, het zou mooi zijn als ik aan het eind van de maand een echte fotograaf geworden zou zijn.

Kikvorsperspectief. (en diertjes en scherptediepte)

Deur.
Dit is mijn voordeur. En die vind ik niet mooi. Ik ben begonnen met afschuren om al het bruin daarna wit te schilderen. Pittig klusje.

Koele kleuren. Zie toelichting onderaan dit blogje.

Scherptediepte. En ook nog een diertje. En het leeft ook nog allemaal, maar dat zou flauw zijn.

En zo heb ik er weer 4 onderwerpen bij.

Check check check check. 

En dan nog even de toelichting op de 'koele-kleuren-foto'.

Als je een hamster bent en een lapjesgek, zoals ik, dan heb je dus heeeeeeeel veel lapjes. Of dingen van stof, die je oooooooit nog eens ergens voor zult gaan gebruiken.

En deze gekte zat er bij mij al heel vroeg in. Daardoor heb ik dingen-van-stof-die-ik-ooit-nog-eens-ergens-voor-ga-gebruiken van heel lang geleden.

En als je gaat verhuizen, dan kom je al die dingen weer tegen.

Een van die dingen is deze broek:

Die heb ik zelf nog gedragen toen ik een jaar of 13 was. (ahum, dat is dus meer dan 40 jaar geleden) En die heb ik dus al die tijd met me mee gesleept om er ooit-nog-eens-iets-van-te-gaan-maken.

Ben nog steeds fan van het stofje.

Wat zal ik er eens van gaan maken? Wordt wel tijd toch?

Rondje Zuid-Zweden #1

Zoals beloofd zou ik nog vertellen over mijn 'rondje Zuid-Zweden'.

Inmiddels is het alweer meer dan 2 weken geleden dat ik op weg ging. Time flies.

Eerst naar mijn (Nederlandse) vriendin die samen met haar gezin een huis heeft in de buurt van Karlskoga.

Haar gezin was al naar huis, maar zij was nog achtergebleven om allerlei klussen aan het huis te doen. En daar kon ze wel wat hulp bij gebruiken. Dus stapte ik in de auto. (ik heb zelf anders toch niks te doen....)

Lekkere broodjes mee, Zweedse wegenatlas mee (heel handig, ook al heb ik een TomTom, want die weet het niet altijd even goed) en op weg. Een reis van ongeveer 450 km.

Het is niet moeilijk om in Zweden te rijden. De wegen zijn goed en rustig, de bewegwijzering is duidelijk (behalve bij wegwerkzaamheden, dus ik reed opeens een stuk op een snelweg zonder belijning en zonder ander verkeer, was niet de bedoeling....) en het was ook nog mooi weer om te rijden.

Het eerste stuk was door Småland (wie kent de naam niet van Ikea?). De provincie waarin ook mijn huis staat. Daar worden bossen steeds afgewisseld door weilandjes.

Naarmate je meer naar het noorden komt, wordt het landschap opener.

Zoals je op het kaartje kunt zien, reed ik een heel stuk langs Vättern. Dat is een van de grote meren in Zweden die we allemaal op de lagere school hebben moeten leren (in elk geval als je zo oud bent als ik). 

En als een meer in Zweden groot is, dan is het ook ECHT HEEL GROOT.

Langs het meer loopt een snelweg en doordat ik zelf moest rijden, moest ik dus op de weg letten en kon ik niet zo goed naar het meer kijken. Maar het is mooi.

Onderweg stopte ik natuurlijk regelmatig. Best wel vaak eigenlijk. Dat doe ik altijd als ik langere stukken moet rijden. Ik maak er dan maar een vakantiedagje van. Dat werkt voor mij het beste.

Dus ik stopte onder andere bij een mooi kerkje.

En natuurlijk kwam ik langs een paar Ikea's. Dit was er eentje. Bij Marieberg (heel groot winkelcentrum in de buurt van Örebro).

Je zou misschien denken dat er hier in elke stad een Ikea is, maar dat is niet het geval. 

In Nederland woon ik dichterbij meerdere Ikea's dan hier bij de dichtstbijzijnde.

Vandaar dat hier in Zweden online bestellen bij Ikea al jarenlang mogelijk en heel gebruikelijk is. De afstanden zijn gewoon te groot. Daarom bloeit online winkelen hier al heel lang.

Uiteindelijk kwam ik bij mijn vriendin aan.

Haar huis ligt in de provincie Värmland, onder Nederlanders tamelijk bekend en geliefd. Er zijn zelfs een paar plaatsen waar flink wat Nederlanders en Belgen bij elkaar wonen. 

In Värmland is het landschap veel meer open dan in Småland. Het is echt een landbouwgebied.

En dat was te merken:

Bij mijn vriendin achter het huis was het gras gemaaid en gedroogd. 

's Morgens kwam er een boer met een apparaat om lange bergen van het hooi te maken.

En 's middags kwam hij (of iemand anders, zo goed heb ik niet opgelet) met een ander apparaat dat de bergjes naar binnen zoog en uiteindelijk als een hooirol weer uitspuugde.

Er is daar in de buurt ook veel akkerland.

En zie je die wei op die heuvel aan de overkant? Daar liepen een keer 3 kraanvogels!!! Maar helaas op een moment dat ik geen tijd had om er dichter naartoe te gaan en foto's te maken, want we moesten op koffievisite bij de buurvrouw. (Fika!) En toen we terugkwamen, waren ze weg.

Het was niet de bedoeling van mijn bezoek om lui achterover te gaan zitten. Er moest ook gewerkt worden.

Dus dat heb ik gedaan. Echt Zweeds gewerkt.

Ik heb pallets geschilderd met echte Zweedse Falu rödfärg.

Ze had er 8 die geschilderd moesten worden en ik heb er 4 gedaan, dus toch aardig mijn steentje bijgedragen, dacht ik zo.

Verder hebben we natuurlijk zoveel gepraat dat we er 's avonds moe van waren.

Ik ben 2 dagen bij haar gebleven en toen was het alweer tijd om verder te reizen. Op weg naar mijn broer, die in Sundbyberg, tegen Stockholm aan, woont. Hij kon alleen in het weekend. Dus op vrijdag stapte ik weer in mijn autootje voor een nieuw stukje reis.

In de buurt van Västerås maakte ik een stop bij een prachtig en heel groot winkelcentrum, Erikslund.

Daar zag ik onder andere een TGR. Oftewel Tiger oftewel Flying tiger, zoals het sinds kort in Nederland heet.

En wie daar weleens geweest is, weet dat ze daar leuke spulletjes verkopen.

Ik kwam met deze dingetjes naar buiten (heb me goed ingehouden):

Een leuke theedoek en

leuke tapejes.

Natuurlijk had ik geen uren de tijd, dus ik heb maar een klein deel van het winkelcentrum gezien.

Ik dacht dat ik er op de terugweg ook weer langs zou komen. Dus ik had gepland om er dan wat uitgebreider rond te gaan kijken. Maar op de weg terug naar huis kwam ik er zelfs helemaal niet eens meer in de buurt. Nou ja, heb ik weer geld bespaard, moet ik maar denken.

De rest van de reis volgt later. Tenminste, dat is de bedoeling.