donderdag 12 september 2013

Photochallenge

Op de blogs van Simone en Ellen zag ik dat zij meedoen aan de Photochallenge die georganiseerd wordt door Elisse.


Het leek mij ook weleens leuk om een poging te wagen om daaraan mee te doen, dus zo gezegd zo gedaan.
Ik ben benieuwd of het me gaat lukken om ook echt alle opdrachten uit te voeren. Ik lig sowieso al meer dan een week achter. ;-)

Hier komen mijn eerste pogingen.

Iets groens.

Handen. Maar het is een beetje moeilijk om allebei je eigen handen te fotograferen, dus het is er maar eentje geworden. Mocht ik er nog ergens 2 vinden van iemand anders, dan kijk ik wel of ik daar nog een foto van kan maken.

Patroon.

Diertje. Deze lieverd MOEST ik gewoon als diertje doen, hoewel ik eigenlijk meer dan genoeg andere diertjes op de foto heb gezet en nog veel mooier gefotografeerd ook. Deze is zelfs met mijn telefoon gemaakt. Maar ik vind hem zo SCHATTIG!
Lensflares
En zo kan ik deze dus alvast afvinken:


Op naar de volgende ronde.

woensdag 11 september 2013

Het wordt herfst

Nadat het hier vanaf 1 mei zomer is geweest, is nu in Zuid-Zweden ook het weer aan het omslaan.
Er is bewolking gekomen en zelfs een beetje regen gevallen. En dan voel je opeens dat de herfst in aantocht is. En als je dan wat beter om je heen kijkt, kun je het ook zien.

Een klein rondje door de tuin....



Deze gaat het nog proberen. Beter laat dan nooit.







maandag 9 september 2013

Helemaal in love

Afgelopen weekend was het Tingsryds Konst och Hembygdsrunda.
Dat vraagt misschien om een kleine uitleg.
Het hield in dat je op allerlei plaatsen in de gemeente Tingsryd kon gaan kijken naar kunst en bij hembygdsgårdar (wat dat is, vertel ik wel een andere keer, anders wordt dit een veel te lang bericht).
Op zaterdag- en zondagmiddag trok ik erop uit om het een en ander te gaan bekijken.
Ik heb veel mooie dingen gezien, maar 1 kunstenares sprong er voor mij toch uit.
En dat was Annika Svensson.
Dus daar zal ik hier iets van laten zien en iets meer over vertellen, zodat jullie ook kennis met haar werk kunnen maken.

Een stukje buiten het dorpje Urshult, waar ik de vorige keer over vertelde, ligt Galleri Vemboö.
Op een prachtige plek, gevestigd in wat vroeger een schooltje was.
Om het gebouw heen ligt een grote tuin met heel veel appelbomen erin.
En toen ik die tuin in stapte, werd ik op slag verliefd en vrolijk.
Want wat een leuke beeldjes stonden daar!





Je herkent waarschijnlijk wel waarop deze figuren geïnspireerd zijn.
Maar er stonden ook nog andere.




Vooral die laatste 2 vind ik zo megaschattig. En dan zijn mijn foto's nog niet eens erg goed. In het echt zijn de beeldjes heel fleurig en kleurig.

Na een rondje door de tuin gelopen te hebben, ging ik naar binnen.
Daar hing dit blad met informatie over Annika Svensson.


En als je de pijl volgde, vond je haar en een heel ander deel van haar werk.
Schilderijen en illustraties.
Ik viel ook helemaal voor haar interpretatie van een poppenhuis.


Ze heeft een heel groot poppenhuis en een stukje buitenomgeving op 3 panelen geschilderd.
In daarin kunnen allemaal kleine schilderijtjes van 20x30 cm worden opgehangen.
Elk schilderijtje laat iets leuks zien. Ik kan het eigenlijk niet uitleggen.
Ik vond het zo leuk bedacht. En uitgevoerd.
Deze schilderijtjes verkopen blijkbaar ook goed, want bijna bij elk schilderijtje zat een stickertje dat aangaf dat het schilderij gereserveerd was.
Het is jammer dat ik niet zoveel geld heb, anders zou ik graag iets van deze kunstenares willen kopen.
Deze schilderijtjes kosten ongeveer 300 euro per stuk.

Ook de inrichting van de galleri vond ik een lust voor het oog. Het lijkt wel alsof alles hier in Zweden smaakvoller is dan in Nederland.
Hier nog een hoekje met wat schilderijen van Annika Svensson.


Ze had ook wat spulletjes te koop, onder andere deze schattige kaartjes.


Ik ben helemaal in love met haar muisjes.
Dus ik heb er van al deze kaartjes eentje meegenomen.
Eens kijken wat ik daarmee zal gaan doen.

Wil je wat meer weten over en zien van Annika Svensson? Dan kun je kijken op haar site/blog:
De Alice-in-Wonderland-achtige figuren vind je hier:
(naar beneden scrollen, bovenaan vertelt ze over de speciale tuin die ze ervoor aan het inrichten is)
Afbeeldingen van de poppenhuisschilderijtjes kun je hier zien:
En verder kun je nog ander werk van haar zien via de andere tabs op haar site.

Hier nog een overzichtje van de tuin met beeldjes en appelbomen. Net voordat de batterij van mijn camera leeg was. :-(


Dit was nog een grapje van haar, als tegenovergestelde van de bordjes 'verboden op het gras te lopen'.


Een beetje lastig om te vertalen. Er staat letterlijk 'loop graag op het niet-gras'.
Ogräs betekent eigenlijk onkruid in het Zweeds, maar volgens mij is het hier meer letterlijk bedoeld, dus zoals ik het vertaald heb, zoals de on-jaardag in Alice in Wonderland. (maar misschien heb ik het wel helemaal verkeerd begrepen, dat kan ook)

Ik hoop dat jullie mee genoten hebben van Annika Svensson en haar maaksels.

vrijdag 6 september 2013

Rondom Tingsryd

Voordat ik iets ga laten zien van mijn rondreisje, neem ik jullie eerst nog even mee in mijn nabije omgeving.
Daar is namelijk heel veel moois te zien. Dit is nog maar een heel klein beetje. 

Vorige week zondag ging ik even naar


Een van de dorpjes in de gemeente Tingsryd.
Urshult staat bekend om de appelteelt, vandaar dit welkomstbord.
In het voorjaar ben ik in de appelboomgaarden van Ellenäs aan de oever van het meer Åsnen geweest. Prachtig was het daar toen. Al die appelbomen in bloei.


Nu hangen er vast heel veel appels, maar ik ben er nog niet geweest. Goed plan om nog even te gaan doen.

Zo ziet het eruit bij de kerk:


Er wordt je een vrolijke zomer gewenst:


En dit is de ingang van het kerkhof:


Niet dat dat iets met elkaar te maken heeft, maar ik vond het mooi. ;-)

Als je het dorp weer uit rijdt, staat er dit:


Oftewel: welkom terug. 
Niet altijd lijkt het Zweeds helemaal op het Nederlands.
Zo ook niet bij dit bord:


Ik kan me nog herinneren uit de tijd dat ik pas in Zweden kwam en echt geen woord Zweeds begreep, dat ik geen idee had van wat er op dit soort borden stond.
Vaak stond er ook nog Kör sakta boven.
Nu weet ik het wel. Het betekent: Rijd langzaam, spelende kinderen.
Ik vind het nog steeds een leuk bord, dat je gelukkig nog op allerlei plaatsen tegenkomt.

Aan de andere kant van Tingsryd kwam ik nog deze bijzondere wolk tegen:

en op de plek waar ik mijn auto aan de kant van de weg gezet had om de foto te maken, 
zag ik mooie plantjes:


De volgende dag zag ik in de krant dat er op diezelfde weg een paar uur later iemand op een eland was gereden. Gelukkig was ik dat niet.
Ik wil heel graag elanden zien, maar liever niet op de weg.

donderdag 5 september 2013

Multitasken met bessen

Ik vertelde jullie al eerder wat een enorme hoeveelheid bessen er op mij wachtte toen ik in Zweden aankwam.
Doorgebogen struiken vol met rode en zwarte bessen en kruisbessen.
En daar ben ik mee aan de slag gegaan. 

Soms was ik zelfs bezig met 2 dingen tegelijk te maken.
Zo ging dat in zijn werk:


Eerst plukken. Heel veel rode en een klein beetje zwarte bessen erbij.


Dan wassen en wegen. 2 kilo bessen ligt er hier in de schaal.
De eerste keer plukte ik de bessen met steeltjes en al, maar dat was geen doen. Dus later trok ik ze gelijk al van de steeltjes af en liet die aan de struiken achter. Dat scheelde een hoop tijd.




Dan de bessen flink koken in de bij de loppis aangeschafte lelijke pan.
Tot ze allemaal stuk gaan.
Het geeft niet als er nog wat steeltjes of blaadjes zijn achtergebleven, want die worden er later bij het zeven uitgehaald.


Bij gebrek aan een zeef, ging het hele bessenspulletje in een vergiet. Dat ging ook.
Voor de zekerheid had ik het eerst een beetje laten afkoelen, want ik was bang dat anders het vergiet misschien zou smelten.


Uiteindelijk bleef er van de 2 kilo bessen ongeveer 1 liter sap over.
Dat ging weer in de pan, samen met geleisuiker.


Dat moest dan weer een paar minuten koken.
En intussen kookte ik de enige potjes die ik had uit in de andere lelijke pan.


Tegelijkertijd maakte ik deeg voor een kruisbessentaart.


De kruisbessen had ik al eerder schoongemaakt. Dat is echt veel werk, want ze hebben een steeltje aan de ene kant en een bloemrestje aan de andere kant. Die haalde ik er eerst met mijn nagels vanaf, maar later bleek een nagelschaartje een stuk makkelijker en sneller te werken. Maar dan nog kost het veel tijd.

Voordat de jam klaar was, kon de taart in de oven.


En terwijl de taart in de oven stond, ging de jam in de potjes.


En in 2 schaaltjes, want meer potjes had ik niet.


De schaaltjes gingen mee op reis. Ik gaf ze aan mijn vriendin die er heel blij mee was, want zij is voor heel veel dingen allergisch, maar niet voor fruit. 
Ik kreeg de schaaltjes leeg mee terug, want die wilde ze niet hebben.
Inmiddels zit daar alweer kruisbessenjam in. :-)

Ik denk dat ik tot nu toe tussen de 10 en 15 kilo!!!! bessen heb verwerkt. En nog hangt er zoveel!
Vooral bij de kruisbessen kun je nauwelijks zien dat ik iets heb weggehaald.
Maar het kost zo ontzettend veel tijd om daar iets mee te doen dat ik toch bang ben dat die bessen winterkost voor de vogels gaan worden.
We zullen zien.

Het valt mij trouwens wel op dat de zwarte bessen heel overheersend zijn met hun kleur, maar ook met hun smaak. Van zo'n klein beetje zwarte bessen bij heel veel rode, is de jam toch heel donker van kleur geworden en proef je ook heel duidelijk de smaak van de zwarte bessen. 
Sterk spul, die zwarte bessen.

En ik heb ook ondervonden waarom de kruisbessen in België stekelbessen worden genoemd.
Plukken is geen pretje, want die stekels zitten overal en doen best zeer aan je handen en armen.
Jaja, life on the country is hard. Sprak de stadse boerin.

woensdag 4 september 2013

Weer boven water

En toen was ik zomaar opeens, vrij onverwacht, een weekje van de aardbodem verdwenen.
Na een rondje langs (veel) water, onder water en over (veel) water, ben ik weer boven water.
Dit was mijn rondje:


Ik ging eerst naar een vriendin in de buurt van Karlskoga en daarna naar mijn broer, die in Sundbyberg woont. Dat ligt tegen Stockholm aan.
De afstanden zijn hier gigantisch, dus ik zat heel wat uurtjes in de auto. 
Meer dan 1000 km heb ik gereden.
Maar het is zo mooi onderweg en het rijdt hier zo relaxed dat dat niet erg is. Het is eigenlijk gewoon leuk. Alleen jammer dat ik zelf moet rijden. Het is nog leuker als je ondertussen kunt haken. ;-)

Het was een raar idee, een soort vakantie in 'eigen land'.
Het was in elk geval erg leuk. Ik zal proberen om er de komende dagen het een en ander van te laten zien.

Zie je de sterretjes onderaan op het kaartje? Dat zijn huizen waar ik vorig jaar naar gekeken heb.
Vorige week was het alweer precies een jaar geleden dat ik het huis waarin ik nu woon voor het eerst zag. Wat dat betreft is de tijd erg snel gegaan.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...