Het voelt een beetje onwezenlijk dat ik alweer bijna 2 weken terug ben uit Zweden. Het lijkt zoveel korter. Ik heb het gevoel dat ik nog maar een paar dagen geleden in de auto zat tijdens mijn lange reis, waar ik
al eerder over vertelde.
Toen vertelde ik ook dat ik zo in mijn eentje onderweg van alles zit te bedenken waar ik best een keer over zou kunnen bloggen. En sommigen van jullie bleken daar nieuwsgierig naar. ;-)
Dus ik zal een tipje van de sluier oplichten en iets vertellen over wat er zoal door mijn hoofd ging tijdens het eerste stuk van de tocht.
Om te beginnen rijd ik al anders dan de routebeschrijving aangeeft. Eigenlijk zou ik van Tingsryd moeten afzakken naar Karlshamn en vanaf daar de E22 volgen richting Malmö.
In principe zou dat de snelste route moeten zijn, ware het niet dat die weg momenteel omgebouwd wordt van 2-baansweg naar snelweg. Dus dat is een en al wegwerkzaamheid met het onzweedse fenomeen FILES EN VERTRAGINGEN tot gevolg. Niet echt prettig rijden dus.
Daarom en omdat het een veeeeeeeeeel mooiere route is, kies ik voor de 2-baansweg van Tingsryd naar Hässleholm.
Ook daar kun je niet echt flink doorrijden, maar het is er zo prachtig dat ik dat er graag voor over heb. Ik heb liever vertraging door mooie natuur dan door auto's. :-)
Het liefst had ik om de paar kilometer gestopt om foto's te maken, maar dat heb ik toch maar niet gedaan. De reis duurde al lang genoeg. Misschien ga ik de weg gewoon een keer voor mijn plezier rijden op een mooie zomerdag en dan wel overal foto's maken.
Nu zal ik me beperken tot de verkeersborden die ik onderweg tegenkwam om me te waarschuwen voor van alles wat mijn pad zou kunnen kruisen.
Het begon al in mijn eigen straat. Daar staat dit bord:
Ik kan me nog herinneren uit de tijd dat ik voor het eerst in Zweden kwam en nog geen woord Zweeds kende, dat ik geen idee had wat er op dit bord stond.
Meestal lijken Zweeds en Nederlands wel aardig op elkaar en kun je er wel wijs uit, maar dit is echt tè afwijkend.
Het plaatje geeft natuurlijk wel een hint.
Dit staat er: Rijd langzaam, spelende kinderen.
Het Zweedse verkeersbord dat bijna iedereen wel kent is dit:
Pas op voor overstekende elanden.
Het lijkt een heel grappig bord, maar het is zeker niet om te lachen.
Die beesten kunnen echt ineens voor je auto staan. En dat is absoluut niet leuk. Want ze zijn groot, heel groot.
Hier kun je er meer over lezen als je wilt.
En als je plaatjes googelt met als
zoekterm älgolyckor, dan zie je geen gezellige plaatjes.
Elanden zijn niet het enige wild dat in de Zweedse bossen rondstruint. Daarom zie je ook deze borden langs de weg staan:
En dan zijn er nog allerlei dieren waar geen borden van zijn, maar die wel regelmatig de weg oversteken.
Ik kwam o.a. 2 vossen tegen en een eekhoorn. Gelukkig raakte ik ze niet.
De dieren waar borden van zijn, zijn groot en zorgen voor veel schade en verwondingen zowel bij de mensen in de auto's als bij de dieren zelf. Als ze het allebei al overleven.
Maar al die diertjes waar geen borden van zijn overleven het zelf meestal niet. En dat vind ik dan weer zo sneu. Auto's rijden in hun domein (de natuur) en dan laten die dieren het leven.
Ik ben er heel wat tegengekomen onderweg: hazen of konijnen (in die toestand zie ik het verschil niet meer), dassen, vossen, katten, egels en vogels. Gelukkig niet door mijn wielen om het leven gekomen.
Misschien begrijpen jullie nu waarom ik niet graag in het donker in Zweden rijd? Overdag is het al lastig genoeg om ze te ontwijken. Dus ik probeer zo goed mogelijk op te letten en voor de rest maar hopen dat het mij niet zal overkomen.
Het eerste deel van mijn reis eindigde trouwens in Höör, waar ik lekker geluncht heb voordat ik verder ging met het tweede deel van de tocht. Daarover later (misschien/hopelijk) meer.
