Ik haak ook nog

In mijn vorige blogje liet ik het al zien: ik was aan het haken.

Eigenlijk doe ik dat continu, ik laat het alleen bijna nooit zien.

Een tijdje geleden vertelde Sylvia op haar blog dat ze zachte wol gescoord had bij Blokker. 

2 bollen voor de prijs van 1 nog wel.

Normaal kom ik eigenlijk nooit in de buurt van een Blokker. Maar toen ik in Almere aan het oppassen was, liep ik toevallig langs een Blokker en daar hadden ze de wol.

Ik ging bij de kassa vragen of ze 2 halen 1 betalen waren. En joepie, dat was zo. 

Dus ik nam van alle kleuren wat mee. 

Het is inderdaad heerlijk zachte wol. Daarom leek het me lekker om daar een colsjaal van te maken.

Ik zocht op internet naar een leuke steek, want al mijn haakboeken had ik natuurlijk niet bij me.

En ik vond dit patroon.

Het haakte lekker weg. En strepen haken werkt sowieso verslavend volgens mij. Dus het schoot lekker op.

En inmiddels heb ik de colsjaal al een paar dagen om. Lekker warm met dit koude natte weer.

Dit is hem geworden:

Intussen heb ik nog een andere colsjaal gehaakt van dezelfde wol, maar die laat ik later nog wel zien.

Eerst nog maar even de laatst binnengekomen inktvisjes.

Bente en Marin werden gehaakt door iemand die Anneke heet.

Mooie kaartjes maakte Anneke er ook nog bij.

En ze werden verstuurd in een Ikea-zak. Ook wel toepasselijk.

Blauw en Krul werden gehaakt door Mirjam van het blog Stins.

Ze hadden een leuk kaartje bij zich van het lucifermuseum in het Zweedse Jönköping.

Dames: heel hartelijk bedankt!

Enne.... ik ben ook nog steeds bezig met het terugzetten van alle kleding in mijn webwinkel.
Waar het te koop is voor de halve prijs.
Voor het geval je nog iets kunt gebruiken voor baby, kind of jezelf.

Inktvisjes en photochallenge #7

Doordat mijn energieniveau nog steeds flink te wensen overlaat, wil het bloggen nog niet erg vlotten.

Zelfs het blogjes lezen staat op een laag pitje. Hopelijk gaat daar toch gauw verandering in komen.

Om even te laten zien dat ik nog besta, laat ik ook deze keer wat foto's zien.

Allereerst van de inktvisjes die ik sinds de vorige keer binnen heb gekregen.

Ik ben blij dat het toch nog steeds blijft doorstromen.

Deze 2 leukerds zijn naar mij toe gestuurd zonder dat er iets bij zat waar de afzender uit bleek.

Dus ik heb echt geen idee wie ze gehaakt heeft.

Dit zijn Pinky en Little Blue.

Ze zijn gehaakt door iemand die Sylvia heet.

Hier zie je Otje (hoe Zweeds wil je het hebben?) en Rossy.

Ze zijn gehaakt door iemand die Anneke heet.

En deze mooie witte inktvis is gehaakt door iemand die Conny heet.

Volgens mij deze keer allemaal mensen zonder blog.

Zie je je eigen inktvis(sen) en heb je wel een blog? Laat het me dan even weten. Dan zet ik je link erbij.

Zelf ben ik ook nog een beetje aan het haken. Geen inktvis.

Als het af is, zal ik er hier meer van laten zien.

Dan nog de laatste 2 foto's als mijn bijdrage aan de Photochallenge.

In de categorie 'panorama' koos ik deze uit.

De skyline van mijn geboortestad.

En deze:

Het strand bij Renesse.

Het is mij helaas niet gelukt om alle opdrachten te doen.

Dit is mijn eindstand:

Wie weet een andere keer beter.

Ik vond het leuk om te doen.

Inktvisseninvasie!

Het wil nog niet erg lukken met op gang komen qua bloggen.

Daarom nog maar een keer een inktvissen-show-blogje.

19 stuks maar liefst deze keer. 

4 lieverds gehaakt door iemand die Cynthia heet.

Bibi gehaakt door Bernie van het blog Beesblaasblog.

2 leukerds gehaakt door iemand die Renske heet.
Leuk, die tentakels in 2 kleuren!

En nog eens TWAALF stuks van Lies van het blog Huisvlijtig Liesje. 

Ze doet haar blognaam wel eer aan. :-)

Haar record staat nu op maar liefst 19 inktvisjes!

In totaal heb ik deze ronde al 49 inktvisjes binnen gekregen. Het zal dringen worden op mijn bank.

Ik weet niet of deze er allemaal nog bij passen, want ik ben op het moment niet thuis maar op het huis van vrienden aan het passen. Vooral op de dieren eigenlijk. Ik vertelde er al eens eerder over.

Voorzichtig terug

Ik kan ervan meepraten:

Helaas.

Het stapelde zich op en op en op en op. 

Totdat ik omviel.

Alleen lichamelijk deze keer. Hoop ik.

Een week was ik van de wereld. Ik voelde me zo ziek. En ik sliep en sliep en sliep.

3 jaar geleden viel ik ook geestelijk om. En dat was geen pretje. Zacht uitgedrukt.

Dus nu even goed luisteren naar mezelf: back to basic. Alleen maar de dingen doen die ik moet doen en niet meer ook nog alles wat ik zo graag wil doen. En in een rustig tempo met voldoende rust- en ontspanningsmomenten tussendoor.

Op die momenten kan ik dan leuke dingen doen.

En een van die leuke dingen was bloggen tot 2 weken geleden. 

Dus nu maar hopen dat het ook nu weer leuk gaat worden. 

Het was even schrikken dat achter die lieve Blogwereld gewoon de echte wereld bleek schuil te gaan.

Maar toch wil ik me daar niet door laten weerhouden. En ga ik maar proberen door te gaan met de dingen te vertellen en te laten zien die ik graag met anderen wil delen.

En wie zich daaraan stoort, daar een negatieve mening over heeft of erger nog: mij denkt te kunnen veroordelen, die blijft maar liever weg hier.

Dussss.... adem in..... adem uit.... 

Inmiddels zijn er honderden vrouwen in Nederland en België op eigen houtje en zonder toestemming van degenen die het project in Zweden hebben opgezet, inktvisjes aan het haken voor kindjes in Nederlandse ziekenhuizen. Ik hoop dat dat goed blijft gaan en dat er geen ongelukken van komen. 

Verder laat ik het maar. 

En ik wacht rustig op de eerste die netjes in overleg met de mensen in Zweden op een verantwoorde manier voor Nederland of België aan de slag gaat.

Gelukkig zijn er ook nog mensen die het patroon bij mij hebben opgevraagd en die wel gewoon hun gehaakte inktvisjes naar mij opsturen.

Deze kwamen al binnen voordat ik ziek werd.

Deze 3 zijn gemaakt door Lies van het blog Huisvlijtig Liesje.

Zij maakte er al eerder 4, dus is de recordhoudster tot nu toe.

En maar liefst 6 schattige inktvisjes kreeg ik van iemand die Nancy heet en die voor zover ik weet geen blog heeft of ergens anders op internet te vinden is.

Heel erg bedankt, dames. Ik ben er blij mee. 

Er zitten nu al 30 inktvisjes bovenop mijn bank te wachten om mee naar Zweden te mogen.

Op de bovenste rij is nog plaats, zoals je kunt zien.

Nog even iets heel anders: misschien wist je dat ik een webwinkel heb in kinderkleding en aanverwante artikelen. Aankleedpopje Kinderkleding.
Vanwege mijn dubbele verhuizing stond bijna de hele inhoud daarvan in opslag. Dus kon ik er niet bij. Daarom had ik dat allemaal onzichtbaar gemaakt in de winkel.
Nu haal ik steeds een beetje uit de opslag en maak dat weer zichtbaar.

En bijna alle kleding mag weg voor de HALVE PRIJS.
Misschien de moeite waard om een kijkje te komen nemen.

Feest in mijn postvak

En weer was het een beetje feest in mijn postvakje.

3 inktvisjes kwamen aangezwommen.

Deze 2 schatjes komen van Marjolein van het blog Wollige werkjes.

Zij maakt erg mooie dingen, dus het is zeker de moeite waard om even bij haar te gaan kijken.

Marjolein was op mijn blog terecht gekomen via het blog van Angélique.

Deze leukerd is gemaakt door iemand die Lisa heet en waar ik geen blog van heb kunnen ontdekken.

Er zitten inmiddels al 21 inktvisjes bovenop mijn bank. Nu al 3 meer dan ik de vorige keer heb meegenomen. En ik ga nog lang niet terug naar Zweden, dus wie weet wat er nog bij komt.

Er lagen trouwens niet alleen inktvisjes in mijn postvakje.

Ik kreeg nog meer leuks. En dat mag ik nog houden ook.

Deze mooi versierde envelop uit België was een beetje raadselachtig, want hij was plat, dus het kon geen inktvis zijn.

En ik verwachtte niks uit België. 

Dus des te groter was de verrassing toen dit eruit kwam:

Toen wist ik het weer.

Het schilderijtje van het schaapje had ik een tijdje geleden geruild met Emmel.

En omdat ik zo lang had moeten wachten (viel nog wel mee hoor, ik ben zelf ook nooit zo snel), kreeg ik er nog een geschilderd hondje bij.

Als je houdt van kunstwerkjes, ga dan eens bij Emmel kijken. Ze maakt zelf prachtige dingen, maar weet ook de kinderen in haar tekenklas tot ongekende prestaties aan te zetten. 

Ik kijk er elke keer weer met verbazing naar.

Emmel kreeg van mij deze misschien ietsje TE Hollandse sleutelhanger, omdat ze toen net in Amsterdam geweest was.

De foto komt van het blog van Emmel.

En dat was nog niet alles. Ik kreeg ook nog dit pakketje:

Dat kreeg ik van Rianne van de blogs Snijboon en Riri fotografie, omdat ik volgster van haar fotoblog was geworden. 

Neem er ook eens een kijkje. Het is zeker de moeite waard.

Soms komen feestjes in je brievenbus precies op een goed moment.

Gisteren overleed een goede bekende van mij op 61-jarige leeftijd aan kanker. En ze laat een heeeeeeeel verdrietig gezin achter. Ik kan daar zo slecht tegen, zoveel onrecht.

Photochallenge #6

Ook al is september al voorbij en de photochallenge dus eigenlijk afgelopen, ik was nog niet klaar, dus ik ga nog maar even door.

Ik heb nog een aantal onderwerpen niet gedaan. Sommige vragen veel tijd en energie en die had ik even niet.

Hopelijk gaat het binnenkort nog lukken om die foto's toch ook te maken, want eigenlijk is dat nou juist de challenge natuurlijk. 

Maar nu eerst wat ik wel heb.

Spelen met licht. 

Daar heb ik er 2 van. 

Dit leeft.

Daar heb ik er ook 2 van.

Misschien maakt dat een beetje goed dat ik achterloop. ;-)

Hier nog een foto met de wespen:

Die kunnen allebei ook een beetje door voor het onderwerp 'Sluitertijd'. 

Maar ik vond ze daar niet helemaal duidelijk genoeg voor.

Textuur/structuur.

Dan heb ik nog 2 foto's van een onderwerp waar ik al een foto van heb laten zien in een eerdere post, maar deze wilde ik ook nog even showen.

Kikvorsperspectief.

Letterlijk in dit geval. 

Zonder mij had deze kikker weinig perspectief meer gehad, denk ik. Hij/zij was in een emmer met een laagje water gevallen en kon daar op eigen kracht echt nooit meer uit komen.
Deze foto kan natuurlijk ook nog vallen in 'Iets groens', 'Diertje' en 'Dit leeft'.

En nog een keertje 'Weerspiegeling'.

Een stukje Almere dat me heel dierbaar is.

Gelukkig woon ik er nog dicht genoeg bij om er nog af en toe te komen.

Dit is mijn stand tot nu toe:

Wat een vangst!

Maar liefst 3 zendingen inktvisjes kreeg ik gisteren binnen.

Deze kwam van iemand die Tamara heet en die voor zover ik weet geen blog heeft.

Een beginnend haakster nog wel, zoals ze zelf zegt. Maar volgens mij is haar inktvis heel goed gelukt.

Hier zie je Rosa, Mimo en Sil.

Ze zijn gehaakt door Wil van het blog Creadraadjes.

En deze 4 zijn gehaakt door Anita van het blog Juffrouw Ooievaar.

Ze heten Nova, Melvin, Maja en Octo.

Anita maakt van alles en nog wat en verkoopt dat voor de Stichting Robin Hood die zich inzet voor projecten in Gambia. Ze maakt ook dingen op bestelling.

Dus zomaar 8 inktvisjes binnen op 1 dag.

Het begint alweer aardig gevuld te raken bovenop mijn bank.