I shot one

Over dat ik geen vrienden ben met de hier de buurt onveilig makende vildsvin hoef ik natuurlijk niks meer te zeggen.

Dus toen ik weer eens een kijkje nam op het blog 365 saker du kan sticka eller virka (oftewel 365 dingen die je kunt breien of haken) en dit zag...

... wist ik het meteen. Daar ga ik er eentje van maken.

En het laat zich raden welke....

Deze jachttrofee hangt nu bij mij aan de muur.

Hij is grotendeels gehaakt op Gran Canaria met wol afkomstig van het dekentje van de kringloop.

De knoopjes komen van de kringloop in Tingsryd.

En de zwarte en witte wol uit mijn wolletjesvoorraad.

Ik zit te twijfelen of ik de eland ook nog ga maken. Wie weet.

Hier kun je het patroon vinden. Het is in het Zweeds, maar als je even opzoekt wat de Zweedse haaktermen betekenen, kom je daar wel uit. En mocht je hulp nodig hebben bij een Zweeds patroon, dan kan ik altijd proberen om je te helpen.

Op het blog dat ik hierboven noemde staan vaak erg leuke en mooie dingen. Haken en breien kunnen ze goed in Scandinavië!

P.S. De vildsvin zijn eergisteren 's nachts weer bij mijn buurhuis in de tuin geweest. En aangezien ik nog geen schrikdraad heb, blijft het afwachten of ze ook weer bij mij komen graven.

Sneeuwwandelingetje

Hier zijn ze dan, de beloofde foto's van mijn wandelingetje door de sneeuw, in de buurt van mijn huis. Omdat het aan het eind van de middag was, zijn ze een beetje donker. Ik ga nog wel een keer als het zonnetje schijnt. ;-)

Hier zie je het buurtschapje waarin ik woon vanaf de ene kant. Mijn huis is het gele huis rechts.

Een hele groep vogels in een boom.

Hier zie je de buurtschap vanaf de andere kant. Mijn huis is het gele huis midden in beeld.

Mijn kersenboom. Ben heel benieuwd hoe die eruit ziet als hij bloeit.

De brievenbussen van mij en de buren.

Voor deze enorme wandeling heb ik ongeveer 100 meter naar links langs de weg gelopen vanaf mijn huis, toen terug en nog ongeveer 100 meter de andere kant op en weer terug. Toen kreeg ik koude voeten en werd het te donker om nog foto's te kunnen maken.  :-)

Beter dagje

Gisteren schreef ik dat ik mijn dag niet zo had. Nou was dat ook weer niet heel dramatisch hoor. Het viel alleen een beetje tegen. 

(ik zal hier onderaan nog even reageren op de reacties)

Vandaag begon mijn dag al heel erg vroeg. Zo rond een uurtje of 5.

Ik werd wakker van een hoop lawaai buiten. En zag door de gordijnen heen oranje zwaailichten. Wat zou dat nou toch zijn? 

Zou er vlak voor mijn huis een ongeluk gebeurd zijn? Nee toch?

Dus maar gauw even uit het raam kijken. En wat zag ik daar? 

Een typisch Zweeds verschijnsel dat ik alleen niet op deze tijd voor mijn eigen deur verwacht had: een sneeuwschuivende tractor!

Hoezo ik ben nog niet echt ingeburgerd?

Maar wat een tijd zeg. 5 uur! En ik was klaarwakker.

Het duurde een tijdje voordat ik weer in slaap viel.

En toen schrok ik pas rond half 10 wakker.

Ik keek weer uit het raam. Het zonnetje scheen. En je kon goed zien dat de sneeuwschuiver zijn best had gedaan.

Ik moest snel opschieten. Want Inger en Gert zouden om 11 uur komen om mij te helpen wat dingen te doen die ik niet alleen kan. 

En ik had in al mijn onnozelheid gezegd dat ik dan wel zou zorgen dat er tussen de middag iets te eten zou zijn.

Nadat ik dat eenmaal gezegd had, bleek dat voor hun 'tussen de middag' rond half 12 's morgens is. En dat ze dan gewend zijn om warm te eten..... tja. Dat was even schrikken.

Dus ik snel mijn bed uit, me aangekleed zonder te douchen en de keuken in.

Daar stond ik in plaats van te ontbijten een koolschotel klaar te maken. Terwijl het nog niet eens 10 uur was! 

Ik las op het blog van een andere Nederlandse die in Zweden woont (ben even de link kwijt), dat Zweedse mensen nooit te vroeg komen. Nou, Inger en Gert wel hoor. Om kwart voor 11 stonden ze al voor de deur. Gelukkig kon de koolschotel toen zo ongeveer de oven in.

En ja hoor, rond half 12 zaten we aan tafel. Ik had nog niet zoveel honger eigenlijk. ;-)

Terwijl wij zaten te eten, ging de bel. 

Daar stond een buurvrouw van de overkant met een bos bloemen en een envelop in haar handen.

Ze kwam namens het bestuur van de fritidsförening (vrijetijdsvereniging) van de buurtschap waar mijn huis in staat. En ze bood mij de bloemen aan en in de envelop zaten een kaart en een brief.

In de kaart stond

Welkom in ...... (ik ga maar niet de naam van de buurtschap online zetten). 

Je krijgt een jaar gratis lidmaatschap van de fritidsförening.

Het Bestuur.

Is dat niet ontzettend leuk?

De brief was een uitnodiging voor de jaarvergadering van de vereniging volgende week. Dus daar ga ik dan heen. Spannend.....

De rest van de middag hebben Gert en ik hard gewerkt en allerlei klussen geklaard.

Toen Inger en Gert rond half 4 weggingen, keek ik eens uit het raam van mijn 'werk'kamer.

En ik vond dat het er buiten heel mooi uitzag.

Veel te mooi om binnen te blijven. Dus ik ging snel nog even naar buiten en liep een klein rondje voordat de zon onderging.

Met mijn fototoestel. Dus morgen zal ik jullie een beetje mee laten genieten van mijn wandelingetje.

Nu nog even de antwoorden op de reacties van gisteren:
@Sil: Als je hier niet met sneeuw erop uit gaat, kun je de hele winter bijna niet weg. ;-)
En het is goed te doen hoor, zolang er maar geen ijs op de weg ligt.
@Susan: Waren we gezellig ongeveer tegelijk wakker. Ik hoop dat jij toch nog wat uurtjes geslapen hebt.
@Maren: Ik hoop dat je toch gaat komen. We zullen duimen voor een bereikbare plek.
@Bakmadam: Het boekje van Nalle Puh is megaschattig. Ik heb er gisteravond 2 hoofdstukken van gelezen. Zoveel schattiger dan de Disney-versie eigenlijk. En de pizza was ook erg lekker.
@Tante Jannie:  Het viel wel mee om stil te staan. Het was maar rond de 0 graden, dus niet zo heel koud. Ik had wel mijn motor afgezet. Maar het viel me op dat de Zweden voor en achter mij de hele tijd hun motor aan hadden staan. Dat vond ik eigenlijk raar. (vooral omdat ze hier zo milieubewust zijn)
@Juliëtte: Het valt mij inderdaad op dat er ook hier door vrachtwagens flink hard gereden wordt. Gelukkig lag de vrachtwagen van gisteren al in de kant voordat ik eraan kwam. Je wordt toch echt niet blij als dat vlakbij je gebeurt. Of erger. Zoals bij jullie blijkbaar. Balen hoor.
Ik hoop elke keer dat ik hier onder moeilijke omstandigheden rijd maar op het beste: een beschermengeltje. ;-)
@allemaal: Ja, ik was blij dat ik veilig thuis was gekomen en dat ik mijn jas weer schoon kreeg. En ik heb zeker genoten van de goede dingen van de dag. Vandaag ook weer.

Vandaag was niet mijn dag

Wat begon als een veelbelovende dag met een paar leuke plannetjes, verliep jammer genoeg niet zo leuk als ik gehoopt had.

Ik had voor vandaag een bezoekje aan Växjö gepland. Met als hoogtepuntjes natuurlijk de Erikshjälpen en de Kupan. In de hoop daar weer de nodige kringloopschatten te gaan vinden.

Het begon er al mee dat het flink sneeuwde. Ook nog toen ik op weg ging.

"Mijn" straat zag er vanmorgen zo uit:

Met iets meer sneeuw dus dan zaterdag.

Dat werd voorzichtig rijden. Maar dat gaf niet.

Op de grote weg naar Växjö was het over het algemeen goed te doen. Daar was duidelijk sneeuw geschoven en zout gestrooid.

Welgemoed ging ik op weg naar de Erikshjälpen. Maar toen ik daar aan kwam rijden, zag het er zo raar uit. Er stonden helemaal geen auto's. Wat zou er aan de hand zijn????

Dat wist ik snel. De openingsdagen zijn veranderd. Voortaan is de winkel op dinsdagmiddag open. 

Jammer jammer jammer. Volgende week beter dan maar.

Ik stapte weer in de auto en ging naar de Kupan, de kringloopwinkel van het Rode Kruis. Ook deze vind je overal en nergens in Zweden.

Die was gelukkig wel open. 

Het kostte wat moeite om een parkeerplaatsje te vinden, want het was druk.

Eenmaal binnen heb ik echt heel goed gezocht en overal meerdere keren gekeken. Maar toch vond ik bijna niks leuks.

Ik kwam weer naar buiten met maar 2 dingetjes.

Een lap stof van Ikea en een boekje over Winnie de Poeh, hier in Zweden Nalle (dat betekent knuffel) Puh geheten.

Volgens mij staan er de tekeningen in van de originele Engelse versie. 

Heel schattig.

Daarna ging ik boodschappen doen. En nog een nieuwe pot verf halen.

Daarvoor had ik de oude pot meegenomen om niet het risico te lopen dat ik met een andere kleur verf terug zou komen. Op zich heel slim natuurlijk.

Ware het niet dat blijkbaar de verf aan die oude pot nog niet helemaal opgedroogd was....

Met dit als resultaat:

Verf op mijn jas. Onderaan de mouw, bovenaan de mouw, op de ene voorkant en op de andere voorkant. :-(

Gelukkig heeft de stof een soort waxlaag. Dus ik hoopte dat ik de verf er nog af zou kunnen krijgen als ik snel thuis zou zijn en de verf nog niet opgedroogd.

Dat snel thuis zijn, zat ook even tegen. 

Ongeveer halverwege de weg naar huis stond ik stil. Bijna een uur. In het pikkedonker inmiddels en in een rij auto's waarvan ik niet kon zien hoe lang die was.

We stonden helemaal stil en ook van de andere kant kwamen helemaal geen auto's. 

En het sneeuwde en sneeuwde. Dus de laag sneeuw op de weg werd alsmaar dikker.

Na ongeveer een kwartiertje kwamen er blauwe zwaailichten vanaf de andere kant.

Dat bleek een ambulance te zijn.

Vervolgens weer een hele tijd niks.

In de loop van de middag had ik een pizza gehaald en daar maar een deel van opgegeten. De rest lag nog in de auto. En ik begon best weer een beetje trek te krijgen.

Net toen ik de pizza wilde gaan pakken, kwamen er opeens auto's van de andere kant. Een hele rij. En toen die ophield, begon de rij waarin ik stond in beweging te komen.

We mochten/konden weer.

Het bleek dat er niet zo heel ver voor mij een ongeluk was gebeurd. Aan de andere kant van de weg lag een vrachtwagen op zijn kant in de greppel.

Omdat er intussen veel sneeuw op de weg lag, konden we langzaam verder rijden. 

Zo duurde de reis al met al een uurtje langer dan ik gedacht had. 

Maar het leuke ervan was, dat er tijdens het wachten een hoorspel voor kinderen op de radio was. Over een egel en een mol die een uitstapje gingen maken. Nu had ik rustig de tijd om daarnaar te luisteren en ervan te genieten. Het was leuk om te merken dat ik gewoon het hele verhaal letterlijk kon verstaan. Zo heb ik toch nog mijn Zweeds geoefend terwijl ik stond te staan.

Ik was wel blij dat ik thuis was. Daar heb ik snel de boodschappen opgeruimd en mijn pizza opgegeten. 

En mijn jas heb ik gelukkig met terpentine weer schoon gekregen. 

Eind goed al goed dus maar.

P.S. De blogsters-ontmoetings-bijeenkomst staat even op een laag pitje. Er zijn een paar dames die een eventuele locatie hebben voorgesteld, dus daar ga ik eerst contact mee opnemen. Mocht er meer nieuws zijn, dan meld ik me daarmee.

Heb je nog niet laten weten of je eventueel ook van de partij wilt zijn? Doe het dan maar gauw. Hoe meer zielen hoe meer vreugd toch? En bovendien moeten er ook wel een aardig aantal mensen 'in principe' mee willen doen, aangezien er toch altijd de nodige mensen afvallen als er eenmaal een datum gepland staat. Ik vind zelf eigenlijk dat er toch wel ongeveer 15-20 mensen aanwezig moeten zijn. Of denken jullie daar anders over? Ik hoor alle reacties en tips en ideeën heel graag!

Ik schilder ook nog

Hier in Zweden zit ik natuurlijk niet, zoals op Gran Canaria, alleen maar vakantie te vieren. 

Ik moet er nog aan wennen, maar eigenlijk 'woon' ik hier. Het zal nog wel even duren totdat het echt zo voelt, vooral omdat het huis grotendeels nog niet ingericht is. Maar dat komt. TZT. Ooit. ;-)

Behalve de meubels die Inger en Gert voor mij hebben achtergelaten (en waar ik heel blij mee ben) en een paar tafels en stoelen die hier vanuit Nederland naartoe gebracht zijn samen met de verhuisdozen, had ik hier geen meubels.

En aangezien mijn budget het niet toelaat om even naar Ikea te rijden en daar alles nieuw te kopen, struin ik kringloopwinkels af en koop ik spullen bij de veiling in Kvarnamåla. (waar ik jullie nog een keer meer over zal vertellen)

De vorige keer dat ik hier was, kocht ik een boekenkast op de veiling.

Een houten kast gelakt in een mahoniehoutkleur. Niet echt mijn smaak, die kleur en dat glanzende. 

Maar de vorm van de kast, vind ik wel mooi.

Dusssss..... schuren en schilderen maar. En daar ben ik nu mee bezig.

Eerst de planken eruit en de deurtjes eraf. En schuren. Wat een vies werkje. Ik heb maar een mondkapje voor gedaan, want het lijkt me niet gezond om dat stof in te ademen.

Klaar voor de schilderstart....

Omdat de kast te zwaar was om naar buiten te slepen in mijn eentje, heb ik hem maar binnen laten staan. Dus oude lakens op de vloer gelegd voordat ik met schilderen begon. Zodat er geen verfvlekken op de vloer kunnen komen. 

En wat gebeurt er dan? Juist: er staat nog een andere kast die ik kocht. En die was niet afgedekt. En gelijk bij het schilderen van de bovenkant, kwamen er al spetters op die kast. Handig!

Ik kon ze gelukkig gelijk wegvegen.

En toen was de verf op.

Gelukkig had ik nog een nieuw blik meegenomen vanuit Nederland. Dus daar kon ik mee verder. Ik was eerst bang dat je het verschil zou zien, maar dat is gelukkig niet zo.

Hier is de kast helemaal bedekt met 1 laagje verf.

Nu nog een keer schuren en dan nog een keer schilderen. Hopelijk is het dan goed. 

We gaan het zien. Ik hou jullie op de hoogte. 

P.S.

Voor de blogsters-ontmoetings-bijeenkomst heb ik een apart linkje rechts bovenaan mijn blog gemaakt, bij de pagina's. Dan blijft het makkelijk terug te vinden. 

Het is leuk dat er al aardig wat mensen hebben laten weten  dat ze in principe geïnteresseerd zijn om mee te doen.  

 

Wat ik nu het liefste zou willen weten, is of er iemand is die centraal en goed bereikbaar woont en die haar huis of andere ruimte beschikbaar wil stellen.

Of weet iemand een klein zaaltje of lokaal op een dergelijke locatie?

Let me know please!

Dan kunnen we daarna verder gaan met het plannen van een datum.

Ik verwacht dat de ruimte geschikt moet zijn om ongeveer 20 mensen te herbergen. Veel meer zullen er toch niet komen, schat ik.

Blogsters-ontmoetings-bijeenkomst

O, wat leuk dat er al zoveel positieve reacties zijn op mijn plannetje!

Er begint gelijk van alles te borrelen in mijn hoofd.....

Zoals: zal Utrecht een geschikte plaats zijn? Dat is in elk geval heel goed bereikbaar met openbaar vervoer. Of misschien Almere. Jammer dat ik daar niet meer woon, anders had het bij mij thuis gekund.

Is er misschien iemand die redelijk centraal woont en de ruimte heeft (en de zin) om wat mensen te kunnen ontvangen?

Of anders eens kijken of er ergens een zaaltje in een buurthuis is of zo. Je weet tenslotte nooit wat het weer gaat doen.

Tips? Tips? Tips?

Het lijkt me ook heel leuk als iedereen iets zelfgemaakts meeneemt en dat we dat dan op de een of andere manier onder elkaar verdelen. Zodat iedereen met een cadeautje naar huis gaat.

En natuurlijk moet er ook iets gegeten worden. 

Het lijkt me dat we dat ook best zelf kunnen verzorgen. Als iedereen iets meeneemt voor bijvoorbeeld een buffet of een high tea?

O ja, ik zie het al helemaal zitten. 

Als het echt concreet gaat worden, zal ik een spreadsheet online zetten via Google, waar iedereen dan kan aangeven wanneer ie kan, wat ie mee kan nemen, of er iemand mee kan reizen enzovoort. 

En wat ik in gedachten heb met mijn huis in Zweden..... dat horen jullie later nog wel een keer. Want ook daarmee heb ik zeker gezellige plannen.

Ik heb inmiddels al 5 bedden en 2 slaapbanken, dus logés moeten er komen. :-)

P.S. Hier vind je alle blogjes die ik over dit onderwerp heb geschreven.

Samen in Blogland, wie doet er mee?

Ik schreef al eerder dat ik zo blij was dat ik in Blogland terecht gekomen ben. 

Vanwege alle inspiratie die ik daar opdoe, vanwege de vele persoonlijke berichten die daar voorbij komen, vanwege alle leuke en lieve reacties op mijn eigen blog en natuurlijk ook omdat ik het leuk vind om zelf blogjes te schrijven. 

Maar het allerleukste wat ik in Blogland gevonden heb, zijn toch al die andere blogsters.

Wat wonen er in Blogland ontzettend veel lieve, meelevende, creatieve en gezellige vrouwen!

Door elkaars blogs te lezen en daarop te reageren, lijkt het net alsof je elkaar een beetje leert kennen.

Met sommigen heb ik ook al wat privé-mailcorrespondentie gevoerd. Dat gaat dan weer net een stapje verder.

En een paar van jullie heb ik zelfs al live mogen ontmoeten. Dat is natuurlijk helemaal gezellig.

Ook zie ik allerlei initiatieven van blogsters die met elkaar dingen doen.

Zoals bijvoorbeeld Jenneke die samen met anderen een prachtige sprei haakte voor haar zus.

Of Trui en Merula die nu samen een give-away doen. En alle swaps niet te vergeten.
Dat is toch allemaal reuze leuk?

En weet je wat mij nu zo leuk lijkt?

Om eens een blogsters-ontmoetings-bijeenkomst te organiseren. 

Gezellig ergens bij elkaar komen op een plek die voor iedereen goed bereikbaar is. 

En elkaar zo ook in real life een beetje leren kennen. 

Voor de grap heb ik weleens gezegd dat jullie allemaal welkom zijn in mijn huis in Zweden, maar ik snap ook wel dat dat een beetje te ver weg is. 

Maar dichter bij huis (voor de Nederlanders en de Vlamingen onder ons) moet toch wel ergens een plekje te vinden zijn?

Misschien ben ik de enige die dit leuk zou vinden hoor. En denken jullie allemaal: virtueel is voor mij genoeg. Of spreken jullie liever 1 op 1 met iemand af.

Maar zo niet, laat dan s.v.p. horen of je ook iets ziet in een blogsters-ontmoetings-bijeenkomst.

En als je daar leuke ideeën of voorstellen bij hebt, dan hoor ik die natuurlijk ook graag.

Dusssss.... WIE DOET ER MEE???
Ik hoop natuurlijk op veel reacties.